ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO Data ostatniej modyfikacji: 10.11.2010
WIELOMOWNY przym.
Słowniki:
Kn, T, L (wielomowny), SWil (wielomówny), SW (wielomówny), SJP notują
SStp, SXVI (? ) nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1612
Formy: lp M. m wielomowny
Znaczenia:
»ten, który dużo mówi«: Ty też zaczni palinodę, a jamby puść na niezgodę, mając pióro do pokoju, a dopiero cię do zdroju i w swój Febus poczet przyjmie, wielomowny pisorymie. MiasKZbiór 205. Wiélomowny/ Multiloquus, [...] multiloqua anus. Futilis, [...] Verbosa simulatio, res, epistola. [...] Verborum forum, [...] Nimius sermonis, [...] Garrulus, [...] garrula disciplina. Largiloquus, [...] Larga tibi copia fandi, [...]. mulieres de de loquuntur: Multùm loquaces meritò omnes habemur, nec mutam profectò repertam vllam esse hodie dicunt mulierem, vllo in saeclo. Oratio ei in ore non in pectore nascitur, [...]. Morbus loquendi illum tenet, frusto panis conduci potest, vt taceat vel loquantur. [...] Satis eloquentiae, al. loquentiae, sapientiae parùm. [...] Dicaculus, [...] Satis dicacula es amatrix. Loquùcula. [...] Multiloquax. [...]. Kn 1250. Izaż się nie godzi ná wiele słow odpowiedzieć? álbo/ izali mąż wielomowny będzie uspráwiedliwiony? BG Hi 11,2. Bestyią dziką łátwiey iest uśmierzyć niżeli ięzyk wielomowny. StarKaz II, 419. Wielomowny adj. et subst. geschwätzig, der viel Worte macht Plaudrer, Wäscher. verbieux, verbiageux; grand discoureur, languard, caqueteur. T III 2539.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Autorka: MM