W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 10.05.2011
BONOWAĆ czas. ndk
Słowniki:
Kn, T, L, SWil, SW, SJP notują
SStp, SXVI nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1621-1643
Formy: bezok. bonować; ~ cz. ter. lp 1. os. bonuję; ~ cz. prze. lp m 1. os. bonowałem; lm mos 3. os. bonowali; ~ im. wsp. bonując
Znaczenia:
»prowadzić przyjemne życie, hulać«: Bonować/ vide záżywąm/ Lubuię/ Biesiáduię. Kn 42. 10[go] bonowałem u jp. marszałka w Olekrzycach przez trzy dni, udarowany odjechałem do Usarza. ZawiszaPam 116. Od sejmu tego roczie aż do annum 1693 privatam vitam prowadziłem, od majętności do majętności przejeżdżając się, z sąsiady bonując, myśliwstwem się bawiąc. ZawiszaPam 23. U mnie ci ichmościowie w Usnarzu dwa dni bonowali. ZawiszaPam 71. Bonuię, biesiaduię. Schmausen, wohlleben. festiner; faire bonne vie, bonne-chére. T III 69.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Autorzy: DL, PK