W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 22.04.2016
BUFO, *BUFON rzecz. m
Słowniki:
L (bufo, bufon; XVII-XVIII), SWil (bufo, bufon), SW (bufo, bufon), SJP (bufon) notują
SStp, SXVI, Kn, T nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1743
Formy: lp M. bufo; D. bufona; B. uż. żyw. bufona; ~ lm M. uż. nosob. bufony; D. bufonów; N. bufonami; Ms. bufonach
Etymologia: <łac. bufo, -onis>
Znaczenia:
»ropucha jadowita; jej wizerunek«: Toż sądzę o żabách, bufonách, y innym robáctwu, iáko to pchłách, pluskwach, stonogách, paiąkách. BystrzInfCosm C4. Ze maią [królowie francuscy] Krzyż złotoświetny Auri Flamma názwany w Remiew Mieście deponowány, y trzy Lilie złote z Nieba przyniesione, á przedtym trzema Bufonami się pieczętowáli Fráncuzi. ChmielAteny II 62-63. Tam [w Gostyniu] w wieży iedney strászna żaba Bufo znáydowała się niewolnikow pożeraiąca [...] długa ná łokci 2. szeroka ná ieden. ChmielAteny II 303. [...] popioł z palonych bufonow czyli żab parchatych noszą na szyi w szmatce iedwabney. BeimJelMed 298. Máią też niektorzy zá Sekret proszek z ususzonego Bufoná [...] (trzebá mu łep uciąć, nogi y wnętrzności wyrzucić) Bufo názywa się żábá ziemna. CompMed 302. Popioł z kozich łaien, iest skuteczny: tákże popioł z Bufoná. CompMed 367. Weś Bufoná, to iest żábę ziemną, usiekay ią żywo. CompMed 465. [...] aliż nie gnieździ się ten bufo plugáwy pod wdzięcznie woniáiącymi/ czystości przyiemnym y lekárstwá pełnym Szpikánárdu krzákiem. KalCuda 234. Amuleta to iest broniące od zárazy ná szyi záwieszone mieć, iáko żywe srebro, Arszenik, Bufony suche. VadeMed 253.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Autorzy: EM-P, WG