W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 03.02.2020
ABSOLUCJA rzecz. ż
Słowniki:
SXVI, L (XVIII), SWil, SW, SJP notują
SStp, Kn, T nie notują
Formy: lp M. absolucja; D. absolucjej // absolucji; B. absolucją; Ms. absolucjej
Etymologia: <łac. absolutio>
Znaczenia:
»zwolnienie od nałożonych kar; rozgrzeszenie«: My Catholici niemoglibysmy otrzimac absolucyi od Oica Swiętego, kiedy bysmy mere concessiue zezwolili. VorLetSkarb 118. Kaznodzieja [...] upominał Pacyenta, aby grzechy swoje, a osobliwie jeden grzech [...] jawnie wyznał, ktory wyznawszy absolucyjey y rozgrzeszenia dostąpi. GdacPan V2. Taką relacyą gdy mi Pan Poseł uczynił, iam nic nie rzekł, [...] tylkom go odesłał do Predykanta, albo naywyższego Mofty po absolucyą. KonSRoz 73. [...] niektorzy Spowiednicy [...] Krzywoprzysięzcom Absolucyi nie daią [...]. GazPol 1735/41, 2 nlb.. Do Oyca S. wysłał Posłów [Kazimierz Wielki] o absolucyą i indulgencye prosząc. ŁubHist 43.
Ustabilizowane połączenia wyrazowe: absolucyja papieska: Bez absolucyjej papieskiej z mniszki spłodzony beł [Witkoski Seweryn], ergo illegitime natus. TrepNekLibDworz 428.
Przenośnie: Nie wiem co czynić, głowa mię boli, na jedzę nie mogę pomyślić. Ali mu drugi absolucyją daje mowiąc: Więc klin klinem wybić. GdacPan N2v.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Autor: WM