W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 28.01.2020
PARAFIAN rzecz. m
Słowniki:
Kn, T, L (XVIII), SWil, SW, SJP notują
SStp, SXVI nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1627
Formy: lp M. parafian; B. uż. żyw. parafiana; N. parafianem; ~ lm M. parafianie; uż. osob. parafianowie; D. parafianów; C. parafianom; N. parafiany; parafianami
Znaczenia:
»członek wspólnoty parafialnej«: Wiedzciesz to ná potym miły P. Plebanie á nieumięiętnością wászą páráfianom swym y patientom błądzić wtákich rzeczách okázyey nie dáycie. SzemGrat 10. Lecz dziwowáć się musim przestąć téy wypráwie, y rozdániu person, bo tákięmu Plebánowi tákiego Páráfiana dáć było potrzebá. SzemGrat A2. Ktorzy [akademicy paryscy]/ gdy Zákony S. Dominiká y Fránciszká/ y inne/ ktore Mondicantos zowiemy nástáły/ bronili im y kazáć y słucháć spowiedzi páráfianow swoich. SzemGrat 3. Nie z Pany/ co te węzły sumnienia mieć mogą/ ále z prostaki parafiány swoiemi; y z choremi pacientami się báwiąc; przetosz znieumieiętności swey ták niebácznie o tych rzeczách mowi/ iáko począł zpoczątku. SzemGrat 49. Mászkarę osoby Plebáńskiey ná się wziąwszy, Plebana z Ziemiáninęm swym páráfianem rozmawiáiącego, o Iesuitách. SzemGrat Av. Páráfiian/ páráfianowie. Paraecus, paraeci, orum. Curiales, eiusdem sani consortes Kn 669. FArny to iest Kościoł/ zbudowány od Páráfianow z iáłmużny/ X. Proboszcz nieiáki Głádysz dał go zásklepić. PruszczKlejn 66. Powinni się uciec [...] do pasterza swego, JM księdza plebana pierzchnickiego [...] aby z władzy swojej pasterskiej napomniał pana natenczas zostającego jako parafjana swego. KonJUstKutrz 164. Czemuż też to Pánowie Páráfyánie ná Kościoł Boży nie łáskáwi, stoi dom Boży pusty, bez ofiáry, bez Mszy. MłodzKaz IV, 331. Páráfyiánie iego pásmem do Kościołá chodzili. MłodzKaz IV, 59. Gotowi się złozyc z drugiemi párafianami [na naprawę furty cmentarnej]. KsKasUl I, 337. Parafian, paroiffien. KulUszDyk 118/ 2.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Patrz *parochian.
Autor: PK