W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 08.01.2015
ADIEKTYW rzecz. m albo n
Słowniki:
nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1700
Formy: lp M. adiektyw; B. uż. nżyw. adiektyw; N. adiektywem; lm M. adiektywa
Etymologia: <łac. adiectivum>
Znaczenia:
jęz. »przymiotnik«: Tósz czynią [stoją na II-im miejscu] Adiectiwá pochodzącé od przymiotów żywiołowych, náp. le tems humide, czás mokry, l'eau tiede wodá letnia [...]. MalGram 178. Vczęstnictwo Ciérpiącé [...] iest prawdziwie ádiektiwem [...]. MalGram 196-197. Jeżeli sie záś męskié ádiektif nie kończy ná e, to z niego piérwéy trzebá uczynić niewieścié, á dopiero mu przydáć ment, náp. heureux, szczęśliwy, heureuse szczęśliwa, heureusement szczęśliwie [...]. MalGram 199. Są inszé Adiektywá nie stosuiącé sie, których sie znaczęnia áni przyczynić áni umnieyszyć nie może, náp. niebieski. MalGram 80. Adiektyw tout następuiąc po superlatiwie, nie może mieć przed Sobą, pártykuły des [...]. MalGram 81. A iezeli to imię istotne iest w większey liczbie w Francuskim to, w łacińskim zgadzaią adwerb iák adiektyw z tym substantywem, náprzykład: Rządcy mowcowie [...]. DanKolaDyk II, 106. HOMME [...] nigdy się w żadnym ięzyku nie mowi z artykułem, álbo adiektywem rodzaju białogłowskiego ná przykład nie mowi się człowiek zła, ále zła niewiasta. DanKolaDyk II, 126. GENS [...] To Słowo Gens (ludzie osoby) w francuskim zawsze iest rodzaiu męskiego kiedy Adiektyw po nim następuie, ále kiedy się pierwey przednim kładzie adiektyw, to zawsze iest rodzaiu biáłogłowskiego. DanKolaDyk II, 84.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Autorki: KS, MM