W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 15.04.2019
ADRESOWAĆ czas. ndk
Słowniki:
L (bez cyt.), SWil, SW, SJP notują
SStp, SXVI, Kn, T nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1665-1683
Formy: bezok. adresować; ~ cz. ter. lp 1. os. adresuję; lm 3. os. adresują; ~ cz. prze. lp m 1. os. adresowałem; ż 3. os. adresowała; lm mos 1. os. adresowaliśmy; ~ im. wsp. adresując
Etymologia: <fr. adresser>
Znaczenia:
1. »kierować pisząc adres na liście, piśmie, przesyłce«:
Rekcja: co; do kogo
Do kogo ja listy moje mam adresować, żeby dochodziły rąk Wci serca mego. SobJListy 191. Niesekretna płeć mniey ostroznie wydała się listami, ktore adresowała do pierwszego Konsyliarza Króla Szwedzkiego Pipera. OtwEDzieje 91. Odesłałem gotowemi Tynfow 37. Złotych y groszy 4. ktore pndze odressowano naręce P[ana] Poczmaystra zeby oddał Zelmanowi. SapADiar 72.
2. »posyłać, wysyłać; przeznaczać«:
Rekcja: kogo, co; komu // do kogo
Nieuk, ale majętny szlachcic z pod Lublina, Radzi się mnie, mający jedynego syna, Gdzieby go adresować. PotFraszBrück I 301. Z obligacy Im Pa Starosty Bobruyskiego adresowałem Umyslnego do Rygi do Im X Łyskowskiego. SapADiar 260. Uniżono Wm Panu adresuię veneracyą. MikSil 206v.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
*ADRESOWANY
im. przym. bier.
Formy: odmiana złożona lm B. nmos adresowane
Znaczenia:
»skierowany do określonego odbiorcy«: Przy tym pakiecie oddano mi też konfitury od mojej jedynej panny, adresowane par Sincére du dernier octobre. SobJListy 235.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Autorka: DL