ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO Data ostatniej modyfikacji: 13.12.2019
MIELNIK rzecz. m
Warianty fonetyczne: MIELNIK, MELNIK
Słowniki:
nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1683-1693
Formy: lp M. mielnik; D. mielnika; ~ lm M. uż. osob. melnicy
Znaczenia:
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicjiKsiązęciu Czetwertyńskiemu w Zywotowie majętności jego mielnik własny na progu siekierą szyję uciął. JemPam 59. Jakoż nie próżnowali tam oni, ale rok niemal cały (mając sprawcę Michałka niejakiego, mielnika, który niemałą kupę ochotnika zebrawszy, gdzie mógł to Szwedów z fortec wypadających niezmiernie gnębił) tamten kraj od Szwedów wypadających na czaty bronili i gdzie mogli onych pospołu z pomienionym Michał - Rok 1657 kiem zabijali i żywcem brali. JemPam 253. Starzy zbytnie do tego konsztu iuż się nie zdadzą, bo rectilinium nie doyrzą, dla krzyżow nie nazginaią się, nie dzwigną, na rusztowaniach, dachach niech będą ostrożni, aby nie zmierzyli iak wysoko lecieć. Zawczasu maią wychodzić do roboty, pozno zchodzić. Bywaią y melnicy w tym konszcie doskonali; ktorzy od maystrow lepszych niech przeymuią konszt ciesielski. ChmielAteny III 372.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Autorka: ER