W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 08.03.2011
BEKIESA rzecz. ż
Warianty fonetyczne: BEKIESA, *BEKIESZA
Słowniki:
T, L (XVIII-XIX), SWil, SW, SJP notują
SStp, SXVI, Kn nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1670
Formy: lp M. bekiesa; B. bekiesę // bekieszę; ~ lm C. Bekieszom
Etymologia: <węg. bekecs>
Znaczenia:
1. »długi płaszcz podbity futrem«: Moy borys [mąż] niechciał Sprawić mi bekieszę, Tákiey iák teraz modny wiek zażywa. DrużZbiór 533. Okładam, [...] 4) vorstossen; den Rand eines Unterfutters besetzen. […] border la doublure d’un habit de qu. ch. […] 4. bekiesę lisami obłożyć. T III 1213. Bekiesa. gefuetterter Ober-Rock mit Ermeln, die oben weit/ unten enge sind. manière de furtout ou de casaque fourrée avec des manches larges aux bras & étroites aux poignets. T III 32.
2.ekspr. »nazwisko pułkownika, służącego w wojskach Stefana Batorego (może także Bekiesz)«: Sławę i pożytki onych wiktoryj Moskiewskich chociaż krwią polską nabytych Batorym swoim, Bekieszom, Burmistrzom Felodam przypisował [Stefan Batory]. PotWoj VII.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Autor: WM