W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 25.10.2008
AMALEKITA rzecz. m
Warianty fonetyczne: AMALEKITA, AMALECHITA, *AMALECYTA
Słowniki:
nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1632
Formy: lp M. Amalekita // Amalechita; ~ lm M. uż. osob. Amalecytowie; D. Amalekitów // amalechitów; B. uż. nosob. Amalechity // Amalekity; N. Amalekity
Etymologia: <łac. Amalecita, z hebr.>
Znaczenia:
1. »członek semickiego plemienia walczącego w czasach, biblijnych z Izraelitami; także zbiór«: Tedy zstąpił Amalekyta y Chananeyczyk/ mieszkający na onej gorze/ a porazili je [Izraelczyków]. BG Lb 14, 45. I rzekł Mojżesz do Jozuego: Wybierz nam męże/ a wyszedszy, stocz bitwę z Amalekity. BG Wj 17, 9. W bliskości tych gór mieli stacye swoie Moabitowie, Amalecytowie, Madyanitowie, Idumeyczykowie. ChmielAteny II 516.
2. »przen. człowiek zły, bezlitosny«: Wiele takich Amalechitow v nas/ ktorzy o sługi tak dbaią/ iako o psy. BirkNiedz I, 107.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Patrz AMALECHITA, *AMALECYTA.
Autorka: DL