W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 22.08.2007
*BYL rzecz. m
Słowniki:
SStp, SXVI, L (byle, XVI-XVIII), SW notują
Kn, T, SWil, SJP nie notują
Formy: lp D. byla // bylu; N. bylim // bylem; Ms. bylu; ~ lm B. uż. nosob. byle
Znaczenia:
1. »roślina, ziele«: To ziemię pod krzakiem Rusza [gospodarz] gracą staloną, to ją gnojem puszy, To byle niepotrzebne trzebi z niej i suszy. ZimBSiel 143.
2. »łodyga rośliny«: Ták cieńki, drobny Komysz, iáko y kwitnące, Ziela grubego bylu: w pień ścina ná łące, Y suche y surowe iákie się náwinie, Podobna do Potopu, nikogo nie minie [śmierć]. PotPocz 132. W Wenecyey Szpikánárdę z iey zielmi álbo z bylim y z korzeniem kupić naydziesz. SyrZiel 34. Szałwia mnieysza [...] iest [...] Liścia krotszego/ á v spodku vszástego/ ná krotkich stopkách: rozgi ábo byla cienszego. SyrZiel 483. WSzystkim ile ich [jaskrów] iest przyrodzenie dáło ostrogorść ták w korzeniu iáko w liściu/ w kwieciu y w bylu. SyrZiel 874.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Autor: WM