W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 27.08.2008
BRUKIEW rzecz. ż
Słowniki:
T, L (XVIII), SWil, SW, SJP notują
SStp, SXVI, Kn nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1638
Formy: lp M. brukiew; D. brukwie; N. brukwią
Etymologia: <niem. Bruke>
Znaczenia:
bot. »dwuletnia roślina okopowa z rodziny krzyżowych; gruby korzeń tej rośliny jest bardzo rozpowszechniony jako pokarm ludzi i zwierząt; Brassica napus rapifera«: Brukwie na Wysadki y do Kuchni iest wszystkiey dobrey [...] Kopa 1. ArchRadziw 1638 309, 8. Ogród przeciwko bramy nad jeziorem w pół kapustą, w pół brukwią i jarmażem zasadzony. InwChełm 57. Brukiew, f. eine Kohl=Rübe. chou rave. T III 80.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Autorzy: DL, WM