W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 16.11.2019
*BOJAR rzecz. m
Słowniki:
SStp (indeks), SXVI, T, L, SWil, SJP notują
Kn, SW (?) nie notują
Formy: lp M. bojar; ~ lm M. bojarowie; D. bojarów; B. bojar
Etymologia: <rus. bojarin>
Znaczenia:
»szlachcic w dawnej Rosji i na Litwie; bojarzyn«: Bojarowie [...] poczęli powiedać pospólstwu, jako nazajutrz wszytkich dumnych Bojar [...] wybić miał, jeratykiem, rozstrygą (co się po naszemu rozumie: apostata), duszokrajcą nazywając go [Dymitra Samozwańca]. NiemPam . To było pospolite ruszenie Baiorowie [!] znaczni. PasPam 108. Stało tam Boiarow 6. w tamtey gospodzie. PasPam 168v-169. Boiar, Boiarzyn. Bojar oder Edelmann im Moscau und Lithauen. Boïar; c'est un gentilhomme en Moscovie & en Lituanie. T III 67.
Ustabilizowane połączenia wyrazowe: bojar dumny »bojar uprawniony do zasiadania w radziecarskiej, Dumie«: Kaydany ktore na nas zgotowali Sami się Słusznie nimi nabrząkali Takami woząc Dumni Boiarowie Wały y Groble iako Niepanowie (tu może: butni, pyszni). PasPam 110v. Trębecki [Trubecki] leci... z dziesiącią Chorągwi Buiarów [!] Dumnych. PasPam 94v. Woiewodow kniaziow Boiarow Dumnych naginęło siła. PasPam 97v.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Patrz bojarzyn.
Autor: SPas