W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 05.11.2019
BASAŁYK rzecz. m
Słowniki:
SXVI, Kn, T, L (XVI-XVII, XVIII bez cyt.), SWil, SW, SJP notują
SStp nie notują
Formy: lp M. basałyk; N. basałykiem; lm B. basałyki; N. basałykami
Etymologia: <może tur. *basulyk 'coś, co ma związek z żelazną maczugą; rzecz mająca służyć za maczugę'>
Znaczenia:
»bicz zakończony ołowianą kulą«: Nászy [żołnierze rzymscy]/ [...] żołędziámi ołowiánymi wielkimi/ ná rzemieniu długim vwiązánymi/ iákoby básáłykámi Fráncuzy gromili. CezWargFranc 205. Oręża też/ ktorego Moskwá używa ná woynie/ nie zda sie nam tu opuścić: Pospolita ich broń łuk/ y sáydak strzałámi nápełniony/ siekierá álbo bardysz/ száblá/ y kieścień/ ktory Polacy básałykiem názywáią. GwagPaszkKron VII, 37. Básáłyk. Plumbata, ae, flagellum plumbum annexu[m] in extremo habe[n]s. SzyrDict 8. Ociec moy bił was biczem, á ia was bić básałykámi, po prostu knutowáć was każę. MłodzKaz III, 140. Basałyk foüet avec du plomb entrelacé au bout de sa [!] corde. T III 27.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Autorka: DL