W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 18.07.2024
*KARTACZ rzecz. m
Warianty fonetyczne: *KARTAC, KARTECZ
Słowniki:
SW (kartacz, kartecz) notują
SStp, SXVI, Kn, T, L, SWil, SJP nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1656-1688
Formy: lp D. kartecza; N. kartaczem; ~ lm B. uż. nosob. kartace
Etymologia: <niem. Kartätsche>
Znaczenia:
»pocisk armatni wypełniony drobnymi kawałkami metalu, kamieniami lub kulkami ołowianymi«: Insza to bywało owych Lat że kamykami a Oszczepami do siebie ciskali [...] A insza teraz kiedy to Granaty y Bonty [!], kartace wypuszczą. PasPam 258v. Karol XII król szwedzki, die 11 decembris Anni anticipative praeteriti, pod fortecą Frydrychsztadt, o godzinie północnéj, rekognoskujący na wierzchu approszów swoich nieprzyjaciela i fortecę, kartaczem w lewą stronę głowy uderzony tak, że ten postrzał przeszedł na wylot na prawą stronę pod brodę przez ramię, cessit fatis. ZawiszaPam 352. Generała Baurá z kárteczá postrzelono, nos y gębę mu w poł wyrwáło, temu nie tuszą życia. EksprBat 2.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Patrz karteca.
Autor: SPas