W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 19.07.2019
PAPUĆ rzecz. m
Słowniki:
L (XVII, XVIII), SWil, SW, SJP notują
SStp, SXVI, Kn, T nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1623
Formy: lp M. papuć; lm M. papucie; D. papuci; B. papucie; Ms. papuciach
Etymologia: <czes. papucz, z tur. papudź>
Znaczenia:
zwykle w lm. »miękki but turecki na płaskiej podeszwie«: Pátrzcie iáko ná śmierć prowádzą Osmaná Jáńczárowie/y Szpahiowie iego: káftanik bágázyowy ná nim/páncerzem pokryty; [Marg] Káftanik bágázyowy Osmanow. ná głowie zawoiek błáhy bárzo/ w kápciách bez pápuci ná szyi chustká gruba. BirkOboz 44. Podniezszy iednák sercá miniem Parabucie/ Y Wsi kilka budownych z ktorych ná pápucie Zon Cesarskich intratá. TwarSLeg 49. Papucie złotem haftowane. ArchRadziw 1638 140/3. Papuci Tureckich par dwie, iedna zlota, druga cyerwona. ArchRadziw 1638 46/16. Papucie Aksamitne czerwone Haftowane sf. Papucie Adamaszkowe błękitne Judyjskie ArchRadziw 1638 64/- 64/5. Nie chcę i tego, áby w pápuciách miał chodzić, date calceamenta, niech záraz będą buty. MłodzKaz 48. Aż - ci jednego czasu bosy-m został, a papuci za co kupić nie miałem. OtwEDzieje 138. Zaczym y Jozef w tym kompucie, Inaczey nie mogł wyść na dobre byty, Więc poniewinney wywiedźion pokucie, Jako się rzekło z kordygardy skryty Zrzuci okowy, przyzuie papucie. ChrośJóz1745 K.
Przenośnie: jako papuć gębę odyma. MałpaCzłow 282.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Autorka: WW