W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 21.01.2019
*HURM rzecz. m
Warianty fonetyczne: HURM, URM
Słowniki:
nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1606-1608
Formy: lp N. hurmem // urmem; Ms. hurmie; lm M. hurmy; N. hurmami
Znaczenia:
»gromada, tłum«: Trudno było i chybić w takiem hurmie ludzi. NiemPam 87. Postępowáłá tedy y pomnażáłá się co dźień Religia y nabożeństwo w krolestwie: nápráwowáły się kośćioły: poświącano ołtarze: budowano znowu ábo opráwiano klasztory mniszkom/ y Conuenty zakonnikom: ludźie z prágnieniem niewymownym/ zbiegáli się hurmámi ná Msze/ do Spowiedźi/ do Communiey/ do Bierzmowánia/ (ktory Sákráment w wielkiey vczćiwośći y powadze bywał w Angliey) ná obrządki chwały Boskiey. BotŁęczRel IV 52. Tamże zaraz niż owe przytoczone Szturmy, A niezmierne koło nich naćisną sie Hurmy Chłopstwá wyuzdanego, pod Wałem rozpostrą, On przypadszy w-obłoku, zawinie sie z-ostrą Po nich szablą. TwarSWoj 65.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
HURMEM m
w funkcji przysłówka
Warianty fonetyczne: HURMEM, URMEM
Formy:
Znaczenia:
»gromadą«: Lecz potym, kiedy urmem nastąpili I pod bok ściany kwarcianej przybyli, Rozśmiał się Jowisz cnej Polskiej Korony A mając z sobą ogniste pioruny — Swą tryjumfalną rozwinąwszy szatę Kazał do ordy wypuścić armatę. BorzNaw 123. Skoczyła Chorągiew hurmem. PasPam 83.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Autor: SPas