POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło SEJDWASER drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło SEJMEN
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 01.12.2016
MUNSZTUK rzecz. m
Warianty fonetyczne: MUNSZTUK, MONSZTUK

Najwcześniejsze poświadczenie: 1652
Formy gramatyczne:
M.munsztuk
B.munsztuk || monsztuk
Etymologia:
niem. Mundstück
1. »część instrumentu dętego, ustnik«:
2. »żelazne wędzidło do kiełznania koni«:
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. munsztuk arabski (sz. zm.):
  • – Nieuchronna śmiertelność munsztukiem iest Arábskim pychy y ánimuszu wyniosłego AndPiekBoh 48.
  • – Twardo ustemu koniowi czasęm y Arabski niepomorze Munsztuk. PasPam 121v.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)