POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło SNESZKA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło SNOPEK
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 18.11.2008
*GOŃCZY przym.
Słowniki: SStp, SXVI, T III, L (XVII-XVIII), SWil, SW, SJP notują
Słownik Kn nie notuje
Formy gramatyczne:
lmD.gończych
B.nmosgończe
»służący do pościgu, do ścigania zwierzyny w czasie polowania«
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. gończy pies: »pies używany do ścigania zwierzyny w czasie polowania«
  • – Z tegom tylko był tam kontent zem Liszek Szczwał bardzo Siła. Troygiem Chartow bez Gonczych psow. PasPam 229v.

GOŃCZY
w funkcji rzeczownika
Formy gramatyczne:
Najwcześniejsze poświadczenie: 1743
»pies myśliwski używany do gonienia zwierzyny«:
  • – Myśliwiec pierwei gończe układa, brytany záprawia, áby zwierza się chwyciły. BystrzInfStat N2.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)