POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BLEGOT drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BLEJCZYK
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 24.03.2011
BLEKOTAĆ czas. ndk
Warianty fonetyczne: BLEKOTAĆ, BŁEKOTAĆ, BLEGOTAĆ
Słowniki: SStp (blekotać, blegotać), SXVI (blegotać, blekotać), Kn (blekotać, błekotać), T III (blekotać, blegotać), L (blekotać, blegotać; XVI-XVII), SWil (blekotać, blegotać), SW (blekotać, blegotać) notują
Słownik SJP nie notuje
Formy gramatyczne:
blekotać
lp1. os.blekocę || błekocę || blegocę
3. os.blekoce || błekoce
lpm3. os.blekotał
1. »niewyraźnie wymawiać, mówić zbyt szybko, niedbale«:
2. »mówić bez sensu, pleść bzdury«:
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • Nie wie głowá co ięzyk blekoce. Dat sine mente sonum. Lingua ne praecurrat mentem. RysProv X, 4.
3. »bulgotać podczas wrzenia«:
#
Autorka: DA
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)