Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

AKLAMOWAĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn, T, L, SWil


Najwcześniejsze poświadczenie: 1708
Formy gramatyczne
aklamować  
lp m 3. os. aklamował  
aklamując  
Etymologia
łac. acclamare
Znaczenia
1. »oburzać się, wyrzekać«
Rekcja: na kogo, co

  • – Gdy się już obiad kończył, przyszedł z kompanią swoją Krzywkowski porucznik, mając z sobą Dołnara, i zaraz Nowicki, szlachcic z partii Krzywkowskiego, zaczął na mnie aklamować, że szlachtę, to jest jego brata, więżę, a Kossowski [Kossakowski] podstarości odezwał się w te słowa: "Bo brat waścin złodziej". MatDiar I, 115.
  • – Dylewski [...] Inter alia na dysydentów i Żydów rehementissime aklamował. MatDiar I, 278.
  • – Smogorzewski, deputat wołkowski, nie pośpiał wsieść do karety, a gdy się książę marszałek odwrócił, zaczął aklamować na księcia. MatDiar I, 598.
2. »zwoływać«
Rekcja: kogo

  • – Lecz kiedy nieprzyjaciel rozumiał, że continuo na niego nacieram ordynowawszy mu polskie szwadrony w tył znacznie, umykać począł, na koniec na samego jm. pana wojewodę kijowskiego z buńczukiem swym uwijającego się aklamując rozsypane swe szwadrony z kilku chorągwiami natarłem (gdzie im. pan Siemianowski porucznik jm. pana podkanclerzego heroice stawał) i samemu ucieczkę wyperswadowałem za drugimi. RybZRelRzecz 150.
Podhasła

*AKLAMUJĄCY


im. przym. czyn.

Formy gramatyczne
Najwcześniejsze poświadczenie:
1754-1770
Znaczenia
»wyrażający oburzenie«
  • Akta zaś trybunalskie, w których ten jest powariowany kondyktowy dekret, są acta publica i każdemu są otwarte, a zatem te wariacje dokumentów są nam szkodliwe. Na te odpowiedam, iż najpierwej publiczna o tych dokumentach wszystkich ludzi wiadomość aklamująca na zawziętość księcia kanclerza, że nas tak niesprawiedliwie na honorze chciał uszkodzić, gdybyśmy temu byli nie zabiegali [...]. MatDiar I, 811.