POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło GROMADNY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło GROMIĆ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 11.05.2012
MOŻNO przysł.
Słowniki: SXVI (pod: możny), SWil, SW (pod: można), SJP notują
Słowniki: SStp, Kn, T III, L nie notują
Formy gramatyczne:
możno

MOŻNO
w funkcji predykatywnej
Formy gramatyczne:
»jest możliwe«:
  • – A oni [uczniowie Jezusa] się tym więcey zdumiewáli/ mowiąc między sobą: Y ktoż może być zbáwiony? A Jezus spojrzawszy ná nie/ rzekł: U ludzić to niemożno/ ále nie u Bogá: ábowie[m] u Bogá wszystko jest możno. BG Mk 10, 26-27.
  • – Y rzekł [Jezus]; Abbá Ojcze! wszystko tobie jest możno/ przenieś ode mnie ten kielich: wszákże nie co Ja chcę/ ále co ty. BG Mk 14, 36.
  • – Ale mu [ojcu chorego] Jezus rzekł: Jesli możesz temu wierzyć/ wszystko jest możno wierzącemu. BG Mk 9, 23.
  • – O Wątpieniu [...] Possible Mozno [...]. PolPar 234.
Autorka: RB
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)