Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

GRUCZOŁOWATY

przym.
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Warianty fonetyczne: GRUCZOŁOWATY, *GRUCOŁOWATY
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI (gruczołowaty), Kn (gruczołowaty), T (gruczołowaty), SWil (gruczołowaty), SW (gruczołowaty), SJP (gruczołowaty)

Nienotowany w słownikach:
SStp, L

Formy gramatyczne
lp M. m gruczołowaty  
ż gruczołowata  
C. ż gruczołowatej  
B. ż gruczołowatą  
lm B. nmos gruczołowate  
Ms. grucołowatych  
Znaczenia
1. »mający gruczoły, tj. narządy składające się z komórek wydzielających swoiste substancje«
  • – Powierzchowná część mozgu, iest gruczołowátá, toiest złożoná z rożnych gruczołkow [...]. KirchFac 24.
  • GLANDULEUX, masc. GLANDULEUSE, foem. (Plein de glandes.) Glandulosus, a, um. Colum. GRUCZOŁOWATY, GRUCZOŁOWATA. DanKolaDyk II, 88.
2. »mający w różnych częściach ciała guzy, obrzęki, stwardnienia, zwykle jako objaw choroby; powodujący powstawanie guzów, obrzęków, stwardnień na ciele«
  • – Wyrośliny wszelákie/ gdziekolwiek ná ciele/ twárde y gruczołowáte/ rospądza/ Korzeń [olszownika] z Rybámi rozwárzony w rosole/ przetárty y tym nácieráne/ około Kwadry ostátniey Miesiącá/ ná zchodzie [!]. SyrZiel 152.
  • – Podágrze knodowátey y gruczołowátey/ tákże iest rátunkiem/ w occie Gáł ban rospuszczony/ ták zeby się mogł plastrowáć ná skorze álbo Bárchanie/ y przykłádáć. SyrZiel 213-214.
  • – Nabrzmiałość y nápuchłość twárdą guzowátą/ ábo gruczołowátą/ ktora pochodzi z bolączek ognistych/ rospądza [ziele wołowe oko]. SyrZiel 781.
  • – Szyiowáty/ szyié otyłey propriè [...] Glandulosus [...] Amplae & glandulosae cer[ui]cis porcus, (propriè gruczołowáty) Gutturosus. Kn 1129.
  • – Woláty: wole máiący. Gutturosus [...] Gutture turgido [...] Guttur homini tantúm & suibus intumescit aquarum quae potantur vitio [...] vide. Gruczołowáty. Kn 1279.
  • Gruczołowáty/ Strumosus homo [...] strumosus sus [...] Strumaticus [...] Glandulosa ceruix suis [...] Grandinosus sus [...]. Kn 213.
  • Gruczołowáty/ Strumosus, glandulosus, Gumbuotas, norikaułotas. SzyrDict 77.
  • BUBON, subst. m. (Tumeur, ou peste qui vient aux émonctoires du corps humain, à l'aine et sous les aisselles.) Bubo pestilens. Feruel. Carbunculus. Plin. DYMIENICA guz powietrze ktore się przydaie ná grucołowatych mieyscach ciała ludzkiego w łonie, y pod pachami. DanKolaDyk I, 238.
  • Gruczołowaty, qui a les ecreuelles [...]. KulUszDyk II, 88.
  • Gruczołowaty. 1) drüsicht. 2) der den Schlier am Halse hat. 1) glanduleux; plein de glandes. 2) qui a les écrouelles. T III 425.