Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

*ŁUPIĆ SIĘ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T (w ramach hasła Łupić), L (w cytatach do hasła Łupić, XVII), SWil (w ramach hasła Łupić), SW (w ramach hasła Łupić), SJP (w ramach hasła Łupić)

Nienotowany w słownikach:
SStp

Formy gramatyczne
lp 3. os. łupi się  
lm 3. os. łupią się  
Znaczenia
1. »o drzewie: obłazić z kory, łuszczyć się«
  • ~ Łupi się drzéwo/ Remittit arbor librum [...]. Kn 374.
  • ~ Łupię. *1) die haut vom Thiere abziehen; abhäuten. 2) abrinden; die Rinde vom Baume ziehen. 3) schinden, rauben, plündern. 4) berauben, entsetzen. 1) écorcher; ộter, ènlever la peau; dépoüiller. 2) écorcer, péler, lever l'écorce. 3) écorcher, piller, tondre; prendre de force. 4) dépoüiller, priver qu. de qu. ch. § 1) łupić (odzierać) ze skory zaiąca. 2) łupić ze skory drzewo. 3) łupić ludzie, miasta; nie tylko ich ze skory ale i z mięsa łupią. 4) złupił go ze wszystkich praw. łupi się drzewo. dieser Baum löset sich von der Rinde ab. cet arbre s'écorce, quitte son écorce, se sépare de l'écorce. T III 766-767.
2. »o zwierzętach: zmieniać okresowo sierść, skórę, upierzenie«
Przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa

od przysł.: Głupi sam się ze skóry łupi.
  • – Z dowcipu Lisy chwalą, lecz ten bárdzo głupi, Co ná zimę, ná mroży [!], z Kożucha się łupi Lecie iáko sobie chce, kożuch; ále zimie Nie zwierz, człowiek go czásem, choć w izbie, nie zdeymie A ty opák nieboże, bo pokiś był młody, Miałeś Rysie, Sobole, do ciáłá wygody. PotPocz 111.
3. indyw. »o kobiecie: być niewierną, zdradzać«
  • ~ Ale są i tacy, Co się im żonki łupią, a nie gniewają się: I bywa tam pan N., pani N., panna N., ksiądz N. Panowie małżonkowie, choć rogi na głowie Prawie widomo noszą, przecie ich nie czują. OpalŁCoś 255.
Podhasła

ŁUPIĄCY SIĘ


im. przym. czyn.

Formy gramatyczne
lp M. m łupiący się  
Najwcześniejsze poświadczenie:
1621-1643
Znaczenia
»o korze: odchodząca od drzewa, łuszcząca się; łatwa do oderwania«
  • – Łupiący się łácno/ łupisty/ łácny do obłupienia [...] Cui cortex est extrabilis. Kn 374.