Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

*ARKTUR, ARKTURUS

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Warianty fonetyczne: *ARKTUR || *ARKTURUS, *ARKTOR
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, SWil

Nienotowany w słownikach:
SStp, Kn, T, L, SW, SJP

Formy gramatyczne
liczba pojedyncza
M.   Arkturus
B. uż. żyw.   Arktura
N.   arkturem
Ms.   arkturze
liczba mnoga
M. uż. nosob.   arktury
D.   arkturów
B. uż. nosob.   arktory ||   arktury
Etymologia
łac. arcturus, z gr.
Znaczenia
1.  astr.  nazwa własna »gwiazda należąca do gwiazdozbioru Wolarza«
  • – Młodzieńczyk patrzy na zimne Niedźwiedzie/ Widzi Arktura/ y gwiazd mnieyszych siła. TasKochGoff 434.
  • – Mars z Arkturem wschodzi rano, o g. 9. częstokroć takiesz nawalnice z gradem sprawuiący. DuńKal D.
Przenośnie
  • Pierwej o słodkie w Parnasie Kameny, Niewinne z razu spracowawszy weny, Ważyłeś o większe zdroje Gdzie Arkturus koła toczy swoje [do biskupa Łubieńskiego].TwarSRytTur 82
2.  przen.  »gwiazda«
  • – Okrąg Olympu trudny/ niepoięty Wzrost Oryonow/ y chyże Arktury, iako się toczy zodyak rozumie[Apollo]/ A lichey dziewce odiąć się nie umie. TwarSDaf 38.
  • – Musiał [Osman] z zranionemi Piory zwieczną leciec sromotą podswoie Arktory. PotWoj 204.
  • – Niech żal twoy widzo affryckie arktury. MikSil 240.