POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło DAWNY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło DĄBROWA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 17.05.2010
DĄB rzecz. m
Słowniki notują
Formy gramatyczne:
M.dąb
D.dębu
dęba
B.dąb
N.dębem
D.dębów
B.dęby
»duże, rozłożyste drzewo liściaste o twardym drewnie, Quercus«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. dąb samica:
troj. bibl. dęby basańskie: »dęby z →Basanu«
  • – Z dębow Básáńskich czynili wiosłá twoje: Láwy twoje urobili z kości słeniowych/ y z bukszpanu z wysep Citimskich. BG Ez 27, 6.
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • mały robak wielkiego dębu tocząc na ostatek obali. eine kleine aber oftere Bemühung thut Wunder. l'eau qui tombe goute à goute, creuse le plus dure rocher; à la continuë l'eau ronge la pierre. T III 201.
przys.
  • Bać się trzébá trzcinié/ Gdy wiátr dąb wywinié. KnAd 8.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)