Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BŁAŹNIĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, L (XVI-XVII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp

Formy gramatyczne
błaźnić  
lp 1. os. błaźnię  
3. os. błaźni  
lm 3. os. błaźnią  
lp ż 2. os. -(e)ś błaźniła  
Znaczenia
1. »zachowywać się jak błazen, stroić żarty«
  • – I między Rzemieślniki/ teraz trudno błaźnić/ Wnet zá włosy wycudzą/ szkodá ich y dráźnić. NowSow 9 nlb..
2. »czynić małym, nieważnym, nieistotnym«
Rekcja: co

  • – O Marne mysli, o nikczemne Pieczy, O iak wielkie nie błazni ludzkie Rzeczy W tey Smiertelnosci, w tey krotkiey Podrozy [w życiu]. PotPer 17v.
3. »zwodzić, oszukiwać, mamić«
Rekcja: kogo, co

  • Błaźnię kogo/ zbłaźnić kogo [...] Infatuare aliquem, [...] vide Mamię. Kn 34.
  • – Na cóż [dziewko] na się przybierałą srogi Związek przysięgi i błaźniła bogi? MorszAUtwKuk 98.
  • – Nauczył gorzałki dyabeł pić, Ktora w ludziach wątrobę pali, głowę błaźni. PotFraszBrück I 572.
Użycia metajęzykowe