Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

DNIEĆ

czas. niewł. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, L (XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp

Formy gramatyczne
dnieć  
dnieje  
dniało  
Znaczenia
»o dniu: zaczynać się«
  • – Dzień iuż. Vide Dnieie. ManTobPhr 29.
  • – Zkąd ze ten wieniec przypiety Na głowie Panski iasnieie [...] A choc wnocy przecie dnieie [...]. KodKon 158.
  • Dniéié/ vide Swita. Kn 124.
  • tagen dniec diescere KusWeg Lv.
  • – RYCZYWÓŁ [...] Patrzcie jeno, jak się to niebo, ot, jaśnieje! CYCOŃ Ej, nie gadaj, bo to już świta abo dnieje! DialPańOkoń 242.
  • – [Żołnierze wysłani z miasta Cattaro] Záłożyliby byli ogień y w ostátek Tureckich Okrętow/ ále skoro dnieć poczęło/ postrzegszy ich Turcy/ wypádli ná nich/ y musieli się do morzá do swoich Okrętow retirowáć. MerkPol 134.
  • – Iuz tez dnieie. PasPam 156v.
  • Als es tagete/ jáko dniáło [...]. ErnHand 40.
  • Dnieie, świta. tagen. commencer à faire jour; poindre. T III 225.
Użycia metajęzykowe
  • - Impersonalia per se dicuntur, quae usitate in prima & secunda persona non leguntur; [...] cujusmodi sunt apud Polonos: boli mię, chmura się, ćmi się, dnieie, dostáie mi, godzi się, dzieie się, grzmi, márznie, márzy mi się, mierzcha się, mieszka mi się, mrze, mży się, śni mi się, zależy & his similia. WojnaInst 93