Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BURTA

rzecz.
ż
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, L (XVII-XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp

Formy gramatyczne
lp M. burta  
N. burtą  
Ms. burcie  
lm M. burty  
D. burt  
B. burty  
N. burtami  
Ms. burtach  
lpdw B. burcie  
Etymologia
niem. Bord, Bort
Znaczenia
1. »brzeg, krawędź, bok jakiego przedmiotu, boczna ściana albo górna krawędź łodzi, okrętu, statku; ławka dla wioślarzy«
  • Burtá/ burtnicá/ Transtra [...] Iuga. Kn 54.
  • Burtámi zowią kráie bokow u státku wodnego: przy ktorych ci co wiosłámi ná nim robią, siedzą, przez wierzchy tych burt tymiż wiosłámi robiąc.o OvOtwWPrzem 452 marg.
  • Burtámi zowią, obádwá boki galery. OvOtwWPrzem 585.
  • Burtá/ plur. n. Juga, Labrum, Margo [...] die Querband im Schiff/ Bortrand eines jeden Dings. DasHünDict Pp iijj.
  • – Sposobów ratunku patrzamy, A mocno się burt rękami trzymamy, Bo trudno o swej władzy stanąć było, Gdyż nas tak morze gwałtownie nosiło. BorzNaw 138.
2. »przenośny płot, ustawiany w polu, spełniający funkcję zagrody dla owiec albo bydła«
  • – PARC de clayes (on l'on enferme la nuit le bétaie dans la campagne) [...] BURTA w polu na owce płoty ná bydło. DanKolaDyk II, 328.
3. »obszycie po brzegach, ozdobny galon, szamerunek«
  • – Lampart niewielki burtą czerwoną podszyty. InwWilan 83.