Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BĘKARCI

przym.
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
Kn, T, L (XVII w.), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI


Najwcześniejsze poświadczenie: 1627
Formy gramatyczne
lp M. m bękarci  
ż bękarcia  
D. m bękarciego  
lm M. nmos bękarcie  
Znaczenia
»należący do bękarta; nieprawdziwy, niepełnowartościowy«
  • – Czapecka bękarcia z barankiem. InwDolBęt 88.
  • Bękarcie dobrá/ bękártom naleźące. Kn 19.
  • – Stanislaw z Maryną Brzeską mieszczką sPinczowa bez sliubu mieszkał nie mial potomstua bekarcie[go], zabito go. TrepNekLib 59.