Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BŁĄKAĆ SIĘ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach
Słowniki notują
Formy gramatyczne
błąkać się
lp1. os.błąkam się
2. os.się błąkasz
3. os.błąka się
lm1. os.błąkamy się
3. os.się błąkają
lpm3. os.błąkał się
ż3. os.błąkała się
n3. os.błąkało się
lmmos3. os.błąkali się
nmos3. os.błąkały się
lpż3. os.by błąkała się
błąkając się
Znaczenia
»włóczyć się, wałęsać się, tułać się, chodzić nie mogąc znaleźć drogi«
  • – Troiánie [...] tám y sam błąkáli sie/ á z nimi pospołu Aborygenesowie. WargRzym 5.
  • – A co się pytasz o Bertoldá [...] Błąka się/ ále gdzieby się miał báwić Niewiem. TasKochGoff 210.
  • Błąkam się/ tułam/ wáłęsam się/ tłukę się. Vagor per orbem, [...] Vagari toto foro, [...] Diuagor huc atq; illuc [...] Erro circum villulas, [...] Erro circum littora, [...] Oberro [...] Pererro ignotum orbem, [...] Inerro montibus [...] Voluntatur circa terram animi post mortem, [...] Muto sedem ex sede, [...] Palor [...] Palito. Kn 33.
  • – Ulisses [...] ten aze we dwadziescia lat iako ruszył od brzegu Troianskiego błąkaiąc się po morzu, wrocił się do Swoiey Itáki. PotPrzyp 7.
  • – Scieszkami tam gdzies wyszedszy błąkało się [zwierzę - wydra] nie wiedząc gdzie się obrocić. PasPam 255.
  • – Izraelitowie lat 40. błąkali się pod manudukcyą Moyżeszá. ChmielAteny II 516.
  • Błąka się DAWID w Puszczách w skáłách czás niemáły, Nie iedząc przy zgryzocie, osłabiał zgłodniáły. DrużZbiór 25.
Ustabilizowane połączenia wyrazowe

  • [Gwiazda] błąkająca || gwiazda błąkająca się:
Przenośnie
  • Więcey nie dopuszczał żal/ mowić/ surowy: Bowiem się/ y srogi płácz/ błąkał między słowy.OvOtwWPrzem 462
  • Krotsze záś włosy co były nad czołęm, W pierzcięnie czoła, y tak pięknym kołęm: Trefiła [Febe]: ze wswey mierze zawsze Stały, Oczom nie szkodząc, chociay się błąkały.OblJasGór 114v
  • Po zerwanym sejmie błąka się Rzeczpospolita, jeżeli jednak konfidencyja inter status będzie przywrócona [...] może jeszcze jednak z łaski W. K. M-ci dźwignąć się i przywrócić na swój gościniec.DiarSejm 340
  • To tám, to sam błąkáły się myśli niespokoyne.DanOstSwada II, 20
Użycia metajęzykowe
  • - Się/ Omnibus personis Latinis et Graecis redditur. Prima. [...] vt dziwuię się/ śmiéię się/ błąkam się/ gniewam się. Kn 991
Podhasła

BŁĄKAJĄCY SIĘ


im. przym. czyn.

Formy gramatyczne
lpst. równyM.mbłąkający się
lmst. równyM.nmosbłąkające się
Najwcześniejsze poświadczenie:
1743
Znaczenia
»włóczyć się, wałęsać się, tułać się, chodzić nie mogąc znaleźć drogi«
  • – Luminarze niebieskie y ich niebiosa są dwoiákiego gatunku, iedne stałe y iednostayne, to iest gwiazdy, drugie niestałe y błąkaiące się, to iest Planety. BystrzInfAstron K1.