Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BŁĄKAĆ SIĘ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach
Słowniki notują
Formy gramatyczne
błąkać się  
lp 1. os. błąkam się  
2. os. się błąkasz  
3. os. błąka się  
lm 1. os. błąkamy się  
3. os. się błąkają  
lp m 3. os. błąkał się  
ż 3. os. błąkała się  
n 3. os. błąkało się  
lm mos 3. os. błąkali się  
nmos 3. os. błąkały się  
lp ż 3. os. by błąkała się  
błąkając się  
Znaczenia
»włóczyć się, wałęsać się, tułać się, chodzić nie mogąc znaleźć drogi«
  • – Troiánie [...] tám y sam błąkáli sie/ á z nimi pospołu Aborygenesowie. WargRzym 5.
  • – A co się pytasz o Bertoldá [...] Błąka się/ ále gdzieby się miał báwić Niewiem. TasKochGoff 210.
  • Błąkam się/ tułam/ wáłęsam się/ tłukę się. Vagor per orbem, [...] Vagari toto foro, [...] Diuagor huc atq; illuc [...] Erro circum villulas, [...] Erro circum littora, [...] Oberro [...] Pererro ignotum orbem, [...] Inerro montibus [...] Voluntatur circa terram animi post mortem, [...] Muto sedem ex sede, [...] Palor [...] Palito. Kn 33.
  • – Ulisses [...] ten aze we dwadziescia lat iako ruszył od brzegu Troianskiego błąkaiąc się po morzu, wrocił się do Swoiey Itáki. PotPrzyp 7.
  • – Scieszkami tam gdzies wyszedszy błąkało się [zwierzę - wydra] nie wiedząc gdzie się obrocić. PasPam 255.
  • – Izraelitowie lat 40. błąkali się pod manudukcyą Moyżeszá. ChmielAteny II 516.
  • Błąka się DAWID w Puszczách w skáłách czás niemáły, Nie iedząc przy zgryzocie, osłabiał zgłodniáły. DrużZbiór 25.
Ustabilizowane połączenia wyrazowe

  • [Gwiazda] błąkająca || gwiazda błąkająca się:
Przenośnie
  • Więcey nie dopuszczał żal/ mowić/ surowy: Bowiem się/ y srogi płácz/ błąkał między słowy.OvOtwWPrzem 462
  • Krotsze záś włosy co były nad czołęm, W pierzcięnie czoła, y tak pięknym kołęm: Trefiła [Febe]: ze wswey mierze zawsze Stały, Oczom nie szkodząc, chociay się błąkały.OblJasGór 114v
  • Po zerwanym sejmie błąka się Rzeczpospolita, jeżeli jednak konfidencyja inter status będzie przywrócona [...] może jeszcze jednak z łaski W. K. M-ci dźwignąć się i przywrócić na swój gościniec.DiarSejm 340
  • To tám, to sam błąkáły się myśli niespokoyne.DanOstSwada II, 20
Użycia metajęzykowe
  • - Się/ Omnibus personis Latinis et Graecis redditur. Prima. [...] vt dziwuię się/ śmiéię się/ błąkam się/ gniewam się. Kn 991
Podhasła

BŁĄKAJĄCY SIĘ


im. przym. czyn.

Formy gramatyczne
lp M. m błąkający się  
lm M. nmos błąkające się  
Najwcześniejsze poświadczenie:
1743
Znaczenia
»włóczyć się, wałęsać się, tułać się, chodzić nie mogąc znaleźć drogi«
  • – Luminarze niebieskie y ich niebiosa są dwoiákiego gatunku, iedne stałe y iednostayne, to iest gwiazdy, drugie niestałe y błąkaiące się, to iest Planety. BystrzInfAstron K1.