Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

CHAŁUPNICZY

przym.
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Warianty fonetyczne: CHAŁUPNICZY, *CHAŁUPNICY
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
L (XVII-XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn, T


Najwcześniejsze poświadczenie: 1626-1639
Formy gramatyczne
lp M. m chałupniczy  
ż chałupnicza  
N. ż chałupniczą  
Ms. ż chałupnicy  
lm D. chałupniczych  
B. nmos chałupnicze  
Znaczenia
»należący do chałupnika, pochodzący od chałupnika«
  • – Tęn tedy [Grodecki] nazwany od Grotka chałupnyczy syn przystał beł do P. Mierzowskie[g]o co w CHrapaczowie pod Bytomiem na sliąsku mieszkał. TrepNekLib 112.
  • – Dziubinski Stanislaw [...] w Dębnie poial chałupniczą dziewkę Liorkownę. TrepNekLib 81.
  • – PIOTROWSKI nazwał się Wojciech, chałupniczy syn z Tymbarku. TrepNekLibDworz 284.
Ustabilizowane połączenia wyrazowe

  • chałupnicza chałupa (sz. zm.):
    • – Ci 4 nie mają chałupniczych swoich chałup, tylko mieszkają, gdzie się mogą pomieścić. InwKal I 344.
    • Chałupa chałupnicza. w której mieszka chałupnik Adam, stara, w której okna złe i piec. InwKal I 632.
  • chałupnicza chata:
    • – Czy nie wieksza Paupertas w lada kmieciem domu albo w łada Zagrodniczym albo więc w lada chałupnicy Chacie w ktorey chudzina nie ma co by włozeł W gembe y sąm y zona mizerna y dzieci. OpalKSat 106.
  • [Ogród] chałupniczy:
  • plac chałupniczy:
Podhasła

*CHAŁUPNICZY


w funkcji rzeczownika

Formy gramatyczne
Najwcześniejsze poświadczenie:
1601-1750
Znaczenia
»chłop bezrolny, mieszkający stale lub czasowo w chałupie z obejściem i ogrodem, zwykle także zobowiązany do odrabiania pańszczyzny na rzecz pana, chałupnik«
  • – U pułrolnika chałupa z gruntu zła. Chałupniczych 3, reparacyi potrzebują. InwKal I 581.