Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

NAGRODZIĆ

czas. dk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Warianty fonetyczne: NAGRODZIĆ, NADGRODZIĆ
Notowanie w słownikach
Słowniki nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1632
Formy gramatyczne
nadgrodzić   || nagrodzić  
lp m 3. os. nagrodził  
ż 3. os. nagrodziła  
lp 3. os. nagrodzi  
lm 2. os. nagrodzicie  
3. os. nadgrodzą  
Znaczenia
»pokryć (szkodę), naprawić, wynagrodzić (krzywdę, klęskę itp.), wyrównać, powetować«
  • – Krzywdy iezeli są iakie poczynione przez kommendantow przy kommissarzach swych uznać y nagrodzić [[ob iecuje]. PasPam 208v.
  • – Iuzescie omięszkali do Ołtarza, ale u Stołu na grodzicie to nąm. PasPam 225v.
  • – Woiewoda rzekł [...] niech tez sobie przynaymniey tą iedną okazyią nadgrodzą co tu ieszcze nic dobrego niesprawili. PasPam 75.
  • – Przysyłaią uniwersały [...] prosząc [...] że by tego nie miec zakrzywdę ze podczas tak cięszkiey zimy przychodzi ruszac woysko obiecuiąc to Dywizyiey naszey winszych okazyiach nadgrodzić. PasPam 79v.
  • Nagrodził mi P Bog mego gniadego, dał mi za niego inszego. PasPam 96v.
Związki nieprzyporządkowane do znaczeń
Przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa

  • Kto dobrzé chodzi/ koszt nogámi nágrodzi. KnAd 377.
  • Kto nogami máło chodzi/ językiem/ ábo vszymá sobié nágrodzi. KnAd 390.