POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło WDZIĘCZNOŚĆ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło WDZIĘK
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Data ostatniej modyfikacji: 30.10.2017
WDZIĘCZNY

Najwcześniejsze poświadczenie: 1656-1688
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń

WDZIĘCZNA
w funkcji predykatywnej
Formy gramatyczne:
wdzięczna
najwdzięczniejsza
»jest miłe«:
  • – Ten tedy heroicki wet, jeśliby się komu lada co zdał do położenia na tem tu miejscu, nie dziw, bo sam ladajaki; lecz jako u tego, komu go nie ciężko było z Wołoch za jedne relikwie wozić, zdało mu się nie za lada,co między wety poczytać, (a słusznie, bo to prawdziwy węt za wet, gdzie darmo nic nie bywało; bo w Wołoszech zaraz gotowemi strona stronie płaciła), tak i pomienionemu pułkownikowi mimo insze wszystkie pańskie chęci, i gęste a bogate od niego podarki, to samo nadewszystko najwdzięczniejsza była. DembPrzew 45-46.
  • – Naostatek i to uważania godna, acz jako inszym pułkom straszna, tak ćwiczonym Elearom wdzięczna była, iż gdy się wojska z Wołoch wracały, nie kogo inszego na odwodzie tatarskich niebezpieczeństw, jeno Eleary pozad zostawiono. DembPrzew 49.
Autorka:
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)