POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

Lista źródeł
SkrótOpis bibliograficznyDostępne w pracowni
AbrLTestBork Leon Abramowicz
Testament
1713
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
ActInvPrzem Acta inventariorum
1619-1657
ActScabVet Acta scabinalia Usziensia…
1621
[w:]
Księga sądowa Uszwi dla wsi Zawady (1619-1788)
+
AdnGosp Adnotacja zawierająca...czynności gospodarskie
1601-1764
AffHon Affluencja wielkich honorów.... Lubomirskim
1740
AgEw Agenda albo forma porządku usługi świętej, w zborach ewangelickich ...
1637
AkDziec AKADEMIA DZIECINNA Albo ZBIOR Nauk Rożnych na swiecie zwyczzaynych, każdemu do wiadomości potrzebnych y wielce pożytecznych na osobne szkoly podzielony a dla wygody młodzi polskiey bądz szkolney bądz domowey, osobliwie parafialney krotko po polsku zebrany ...
Wilno 1761
AkKoś Akademia z pobożności kościelnej ku czci Matki Boskiej...
1601-1764
AktaBab Akta Rzeczypospolitej Babińskiej (1601 – 1677)
1601-1677
AktaKrak I Akta sejmikowe województwa krakowskiego.
1572-1620
AktaKrak II/1 Akta sejmikowe województwa krakowskiego
1621-1648
AktaKrak II/2 Akta sejmikowe województwa krakowskiego
1649-1660
AktaKrak III Akta sejmikowe województwa krakowskiego,
1661-1673
AktaKrak IV Akta sejmikowe województwa krakowskiego
1674-1680
AktaKrak V Akta sejmikowe województwa krakowskiego
1681-1696
AktaMusz Akta sądu… Muszyńskiego ...
1647-1765
AktaPiekPrzem Akta cechu piekarzy w Przemyślu
1601-1700
AktaPozn I/1 Akta sejmikowe województw poznańskiego i kaliskiego tom I (1572-1632) część 1. 1572-1616
1600-1616
AktaPozn I/2 Akta sejmikowe województw poznańskiego i kaliskiego
1617-1632
AktaPub Akta publiczne ds. interesu ordynacji Ostrogskich
1756
AktaStan Akta Stanów W[ielkiego] Ks[ięstwa] Lit[ewskiego] 1698
1698
AktaSyn Akta synodów różnowierczych w Polsce
1571-1632
AktNab Akty nabożne do ran [...] Ukrzyżowanego Jezusa...
1757
AktPasOkoń Akt pasterski (1648-1656)
1648-1656
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne
AkZbrojGęb Inwentarz akcesyjny zbrojowni zamku Żółkiewskiego
1690-1693
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
AlAs Alacoque M. M., Ascens do wysokich nieba preeminencji
1745
AlbSekr O sekretach białogłowskich...
1698
AlmNieb Almnh [!] abo kalendarz nowy i stary ...
1700
AlmStryj Stanisław Stadnicki
Almanach abo kalendarz ... na rok ... 1656 ... Sebastiana Stryjewicza...
1655
AmbPrzypLaudWir II [w:] Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki, oprac. A. Brückner, Lwów 1911, t. II, s. 319-321.
0
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki, t. 2 319-321
AndPiekBoh Francesco Andreini, Krzysztof Piekarski z Piekar (tł.)
Bohatyr straszny
1652
AntRokLub Antypast sejmowy
1666
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
AnzObjWaś Obiaśnienie trudności teologicznych zebrane z doctorów św. od Anzelma świętego a teraz znowu z przydatkiem większey części językiem polskim do druku podane, ku większey czci Bożey, ku pożytkowi prawowiernych, osobliwie około dusz pracuiących. Za staraniem W. X. Woyciecha Waśniowskiego plebana Brzeskiego. Za dozwoleniem starszych.
1651
+
ApenZawKontr Apendix albo zawieszenie…, [Kraków 1615], [w:] Z. Nowak, Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku.
1615
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku
AquaPrax Praxis ręczna działa
1624-1639
+
ArchRadziw Rejestra skarbców…, (1601-1750), rkp. AGAD, Archiwum Radziwiłłowskim.
1610
ArciszLamBar I LAMENT KRZYSZTOFA ARCISZEWSKIEGO, ...
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
ArKochOrl Ludovico Giovanni Ariosto, Piotr Kochanowski (tł.)
Orland szalony
1620
+
ArKochOrlCz I
1620
ArKochOrlCz II
1620
+
ArKochOrlCz III
1620
+
ArsMil Khevenhuellerheim L. A., Ars Militaris, Kraków 1750.
1750
ArtSądMar Artykuły sądów marszałkowskich...
1676
ArtWoj Artykuły wojenne… królów… i hetmanów…. Różnymi czasy ustanowione, Nieśwież 1754.
1754
ArtWojHet Artykuły wojenne hetmańskie autoritate Sejmu aprobowane anni 1609, b.m.
1609
AsKoniec Assecuratia...do zapłaty wojsku
1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 83-84
Astr
1764
AugWieszczPsałGur Psałterz
1650
[w:]
Utwory poetyckie
+
AulRaczHipDoś M.C....d’Aulnoy,tłum.J.Raczyński,Historia,[w:] Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści. opr. J. Jackl, Warszawa 1969, s. 54-67.
1743
[w:]
Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści
AwLwow Awizy lwowskie z Krakowa die 26 septembris 1693, b. m. dr. 1693
1693
AwWar Awizy warszawskie, lwowskie i gdańskie z Krakowa die 17 augusti 1697, b. m. dr. 1697
1697
BanHist Bankiet albo historia jako Adam bankietował …, Wilno 1650.
1650
+
BarŁLutBar I LUTNIA APOLLINOWA KAŻDEJ SPRAWIE GOTOWA
1671
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
BarŁNowBar I NOWA MIARA STAREJ WIARY
1676
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
BarŁŻywBar I ŻYWOTY ŚWIĘTYCH TEN APOLLO PIEJE,...
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
BarMazBad Prawdziwa jazda Bartosza Mazura…
1643
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
BarPotArg Wacław Potocki
Argenida
1728
BarPotArg1697 Wacław Potocki

1697
BarSkarRocz Baroniusz C., tł. Skarga P., Roczne dzieje ..., Kraków 1607.
1607
BatRokLub Batalija...
1665
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
BazylAntidotCz III
1607
[w:]
267-274
BazylCz III
1607
[w:]
266-267
BączFortuna Seweryn Bączalski
Fortuna albo szczęście, Seweryna Bączalskiego, w ktorey kto co ma rozumu, obaczy to, że nikomu fortuna nie służy wiernie, kto ją masz żyj w niej pomiernie
1644
BeimJelMed Jan Jerzy Jelonek Cervus (Jelonek, Tucholczyk) (tł.)
Medyk domowy …
1749
BemKom KOMETA To iest, Pogrożká z niebá, ná postrách, przestrogę, y vpomnienie ludzkie.
1619
BenŻarnPolPom III Majowa J., Język ... benedyktynek... z XVII w, [w:]Polszczyzna regionalna..,Wrocław 1989.
1601-1700
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 3,
BesKuligHer Mateusz Ignacy Kuligowski
Besseusz P., Heraklit chrześcijański … z łacińskiego tekstu przez M.I. Kuligowskiego … wyrażony…, Warszawa 1694.
1694
BezPTestBork [testament]
1740
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
BG Daniel Mikołajewski
Biblia Święta, [tłum. D. Mikołajewski i inni], Gdańsk 1632.
1632
BiałJBratBar I BRAT TATAR ABO LIGA WILCZA ZE PSEM NA GOSPODARZA DO CZASÓW TERAŹNIEJSZYCH STOSUJĄCA
1652
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
BiałłozorList
1605
BielDiar DIARIVSZ Wiadomosci od wyiazdu K. I. M. z Wilna do Smolenska.
1610
BielejObrona
1641
BierSłowa Najużyteczniejsze słowa…, rkp., Saechsische Landes Bibliothek
1753
+
BillTDiar Diariusz peregrynacji po Europie w latach 1677-1678, z rękopisu odczytał, wstępem i komentarzem opatrzył M. Kunicki-Goldfinger
1677-1678
BirkBasza Fabian Birkowski
KANTYMIR Bászá Poráżony álbo O Zwycięstwie z Tátar, Przez Iego M. Páná/ P. STANISLAWA KONIECPOLSKIEGO, HETmáná Polnego Koronnego.
1624
BirkBaszaKoniec Fabian Birkowski
Kantymir Basza...
1624
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 260-269
BirkEgz Fabian Birkowski
O Exorbitáncyách,KAZANIA DWOIE Przećiwko Niewiernym, Heretykom, Odszczepieńcom, y nowym Politykom, Wierze ś. Kátholickiey Rzymskiey, y Duchowieństwu nieprzyiaćiołom.
Kraków 1632
+
BirkKaw Fabian Birkowski
Kawaler Maltanski Na Pogrzebie Mości [...] Zygmvnta Srzedzinskiego [...] W Warszawie W Roku [...] 1616. Dnia Maia 21. wspomniony
1623
BirkNagr Fabian Birkowski
Kwiat opadający albo nagrobek
1632
BirkNiedz Fabian Birkowski
Kazania na niedziele
1623
+
BirkOboz Fabian Birkowski
Kazania obozowe o Bogarodzicy
1623
+
BirkRus Fabian Birkowski
Egzorbitancje Ruskie…
1633
BirkSkar Na pogrzebie... Skargi... kazanie
1612
BirkZbarKoniec Książę ... Zbaraski…
1627
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 234-236
BirkZyg Fabian Birkowski

1633
BoczHirBad CZTERECH CZĘŚCI SWIATA Nátury Białogłowskiey Hiroglificon Ze czterech Elementow...
1691
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
BoczOstBar II Ostatnie vale synom koronnym
1696
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
+
BoczPióroBar II Pióro orła polskiego…,
1685
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
BohFRozDoś Bohomolec F.,Rozrywki..., [w:] Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści. opr. J. Jackl, Warszawa 1969, s. 133-138.
1780
[w:]
Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści
BohFStar Franciszek Bohomolec
Staruszkiewicz : komedya.
Warszawa 1766
BohJProg I Jan Chryzostom Bohomolec
Prognostyk Zły czy Dobry Komety Roku 1769 y 1770 Albo Natura y Koniec Komet : z Przydatkiem Opisania krotkiego obrotow Niebios y Reiestru tak Komet, iako też przypadkow znacznieyszych od potopu świata aż do tego roku / Przez X. Jana Bohomolca [...]
1770
BohJProg II Prognostyk Zły czy Dobry Komety Roku 1769 y 1770 Albo Natura y Koniec Komet : z Przydatkiem Opisania krotkiego obrotow Niebios y Reiestru tak Komet, iako też przypadkow znacznieyszych od potopu świata aż do tego roku / Przez X. Jana Bohomolca [...]
1770
BohJProg I Wstęp Prognostyk Zły czy Dobry Komety Roku 1769 y 1770 Albo Natura y Koniec Komet : z Przydatkiem Opisania krotkiego obrotow Niebios y Reiestru tak Komet, iako też przypadkow znacznieyszych od potopu świata aż do tego roku / Przez X. Jana Bohomolca [...]
1770
BolesEcho
1670
BorzNaw Morska nawigacja… (1662)
1662
BotŁęczRel Relacje powszechne…
1609
BotŁęczRel I
1609
BotŁęczRel II
1609
BotŁęczRel III
1609
BotŁęczRel IV
1609
BotŁęczRel V
1609
BoudMinPrzyj Józef Epifani Minasowicz (tł.)

BratŚwiatBar II ŚWIAT PO CZĘŚCI PRZEJŹRZANY
1697
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
BreyWargPereg Andrzej (?) Bartłomiej Wargocki (tł.)

1610
BronPog Pogrom Tatarów przez Wielmożnego Hetmana Koronnego Stanisława Żółkiewskiego ... Marcina Broniowskiego, rkp. Biblioteka im. Lenina, Moskwa
1620
BrożPrzyd
1629
BrzBillSzawKutrz Ordynacja ekonomii szawelskiej
1684
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 165-173
BrzeżOwRzecz Owczarnia w dzikim polu
1717
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
BudJTestBork Testament
1699
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
BudnyBPow
1614
BudSTestBork Szymon Budziewicz
Testament
1710
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
BujnDroga Droga do domu, Wilno 1688.
1688
BW Biblia
1740
BystrzInfArch Wojciech Bystrzonowski
Informacja Architektoniczna
1743
BystrzInfArchW Wojciech Bystrzonowski
Informacja Architektury Wojennej
1743
BystrzInfArtyl Informacja Aryleryjna
1743
+
BystrzInfAstrol Wojciech Bystrzonowski
Bystrzonowski Wojciech, Informacja matematyczna rozumnie ciekawego Polaka świat cały, niebo i ziemię i co na nich jest w trudnych kwestiach i praktyce jemuż ułatwiająca
1743
BystrzInfAstron Wojciech Bystrzonowski
Informacja Astronomiczna
1743
BystrzInfChron Wojciech Bystrzonowski
Informacya Chronograficzna o Kalendarzu
1743
BystrzInfCosm Wojciech Bystrzonowski
Informacja Cosmograficzna
1743
BystrzInfElem Wojciech Bystrzonowski
Informacja Elementarna
1743
BystrzInfGeogr Wojciech Bystrzonowski
Informacja geograficzna
1743
BystrzInfHydr Wojciech Bystrzonowski
Informacja hydrograficzna
1743
BystrzInfPolem Wojciech Bystrzonowski
Informacja polemiczna
1743
BystrzInfPrzedm Przedmowa
0
+
BystrzInfRóżn Wojciech Bystrzonowski
Informacja róznych [...] rzeczy
1743
BystrzInfStat Wojciech Bystrzonowski
Informacja Statystyczna
1743
BystrzInfTak Wojciech Bystrzonowski
Informacja Taktyczna
1743
BystrzInfZup Wojciech Bystrzonowski
INFORMACYA ZUPEŁNIEYSZA
1743
BystrzKalFil Kalendarz...
1752-1753
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
BystrzListRzecz
1730
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
BystrzPol Polak sensat w liście…
1733
BystrzPolRzecz
1730
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
BystrzPrakChron Praktyka Chronograficzna o Kalendarzu Kościelnym
0
CedrPam Pamiętnik ...
1673-1682
CenzKonstCz III Cenzura konstytucyj sejmowych przez posła sejmowego
1607
[w:]
307-319
CenzProgCz III Cenzura na progres rokoszu
1608
[w:]
414-428
CepWysAl Żywot św. Alojzego ...
1609
CesPiel Pielgrzym Włoski, albo krotkie Rzymu y miast przednieyszych Włoskich opisanie. Teraz nowo z Włoskiego na Polski ięzyk przełożone. Przez Franciszka Cesariusa. Przydane są od tegoż Drogi y gośćince cudzoźiemskie, rachuiąc wszędy dalekość ich na mile własne każdego Państwa: przy tym też wiadomość Niemieckiey y Włoskiey Monety
1614
CezKonBar II KONIUNKCJA SZCZĘŚLIWA DWÓCH HERBOWNYCH PLANETÓW OSTOJE I PÓŁKOZICA, ...
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
CezMelBar II MELODIA KRZYKLIWEGO NA WIOSNĘ SŁOWIKA...
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
CezWargFranc Andrzej (?) Bartłomiej Wargocki (tł.)
O wojnie francuskiej ksiąg siedmioro, ósme Aulusa Hircjusza sekretarza jego.
1608
ChabSpos Sposób rządu koronnego y gotowości. Obrona Rzeczypospolitej, iakaby miała być
1615
ChalMListSkrzyd List do podkomorzego...
1703-1707
[w:]
Listy z czasów Jana III i Augusta II
ChądzJRelKontr Relacja …
1623
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku
ChełHBogSok Uciecha bogiń parnaskich
1630
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
ChełHGwar Gwar leśny
1630
ChełHWieść
Toruń 1634
ChesMinFilozof Józef Epifani Minasowicz (tł.)

ChłopRokLub Duma chłopska ...
1665
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
ChłopSasRzecz Intermedium ...
1715-1716
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
ChmielAteny I Joachim Benedykt Chmielowski
Nowe Ateny ...
1745
ChmielAteny II Joachim Benedykt Chmielowski
Nowe Ateny
1746
ChmielAteny III Joachim Benedykt Chmielowski
Nowe Ateny albo Akademia wszelkiej scjencji pełna
1754
ChmielAteny IV Nowe Ateny...
1754
ChmielMTestBork Mikołaj Chmielnicki
Testament
0
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
ChodKBłog Błogosławiony Stanisław Kostka [...] z ciała, z swiata, y z smierci, szczesliwie tryumphuiacy [...] Zygmuntowi III [...] od Krzysztopha Chodkiewicza ofiarowany [...].
1606
ChodKor Korespondencja Jana Karola Chodkiewicza z lat 1603-1621
1603-1621
ChodZTestBork testament
1618
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
ChrapDiar I Diariusz, cz.I (1656-1664)
1656-1664
+
ChrapDiar II Diariusz, cz.II (1665-1669)
1665-1669
+
ChrośAm Wojciech Stanisław Chrościński
Aman od Asswerusa ...
1745
ChrośJob Wojciech Stanisław Chrościński
Job cierpiący ...
1705
ChrośJóz Wojciech Stanisław Chrościński
Józef do Egiptu od braci przedany (1745)
1745
ChrośKon Wojciech Stanisław Chrościński (tł.)
Pharsaliey albo raczey woyny domovvey rzymskiey od zabicia w senacie Jvlivsza Caezara miedzy dwiema stronami, iedney o wolnosc, drugiey pod pretextem zemsty iego zaboiu, o nabycie panstwa czyniącemi, az do ostatniey Antoniussa pod Actium z Augustem rosprawy kontinvacya : z roznych lacinskich historykow rzymskie dzieie opisuiących w dziesięc xiąg zebrana przez Woyciecha Stanisława Chroscinskiego ... w roku Pańskim 1693, sumptibus S.R.M. Poloniarum
1693
ChrośLam Lament strapionej ojczyzny, kopia rkp.
1696
ChrośListy Listy z lat 1694- 1729
1694-1729
+
ChrośMod Wojciech Stanisław Chrościński
Projekt na mody francuzkie w Polszcze
1693
ChrośRel Nieznana relacja...
1683
ChrośTrąba Wojciech Stanisław Chrościński
TRĄBA Wiekopomney Sławy y Pámięći,NAIASNIEYSZEGO Y NIEZWYCIĘZONEGO IANA III. Z Bożey Łáski KROLA POLSKIEGO, Wielkiego Xiążęćiá Litewskiego, Ruskiego, Pruskiego, Mázowieckiego, Inflantskiego, Podolskiego, Podlaskiego, Wołhyńskiego, Kijowskiego, Smolenskiego, Siewierskiego, y Czerniechowskiego. Wiedeńska, y Párkáńska oraz, z Turczyną Victorią OPIEWAIACA
1683
ChrośTreny Wojciech Stanisław Chrościński
Treny...
1709
ChrośZbiór Wojciech Stanisław Chrościński
Chrościński W. S., Krótki zbiór duchownych zabaw, [Częstochowa] 1711.
1711
ChróśSFizFil Fizyka...
1764
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
ChróśSFizyka
1764
ChróśSRozFil Rozmowy...
1761
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
CiachPrzyp Ciachowski P., O przypadkach białychgłów brzemiennych, Kraków [1624].
1624
+
CiekAbryz
1681
CikSSpraw W spráwách celnych odpis Je[g]o M. Pana Stanislawa Cikowskiego z Woyslowic: [...] Z strony fortelow kupieckich, szkodliwych Skárbowi K. J. M. y Koronie
1602
ClaudUstHis Troista historia, to jest...
1700
CollatioCz III
1606-1608
[w:]
117-136
ComConOssKoniec Kompendium consiliorum... Ossolińskiego
1649
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 422-427
CompMed Compendium medicum
1719
CompNaprCz III
1606-1608
[w:]
182-185
ConKoniec Connotatio ...Koniecpolskiego
1672
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 366-368
ConsTryumfCz III
1606
[w:]
181-182
CoqMinNic
CorMorszACyd [Corneille P.], tłum. J. A. Morsztyn , Cyd (1696–1704), Lipsk [Supraśl] 1752.
1696-1704
+
CosChronCzam Chronika ...
1684
[w:]
Latopis ziemi mołdawskiej i inne utwory historyczne
CosHistCzam Historia
1684
[w:]
Latopis ziemi mołdawskiej i inne utwory historyczne
+
CycNagMowy
1763
CzartListy Czartoryski Michał, Kopie listów do [...] Krzysztofa Paca [...] i innych pism, rkp.
1677-1678
CzerComp Compendium ferculorum albo zebranie potraw
1682
CzerDwór Dwór ... S.a...Lubomirskiego, b.m. 1697.
1697
CzęstEkspRokLub Na częstochowski eksperyment
1661
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
CzyżAlf Alfurkan Tatarski...
1617
CzyżKTestBork Katarzyna Czyżowa
[testament]
1671
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
DachDialOkoń Dachnowski J. K., Dyjalog o cudownym Narodzeniu... (1621), [w:] Staropolskie pastorałki ..., oprac. J. Okoń, Wrocław 1989, s.45-63.
1621
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne
DamKuligKról J. Damasceński, tłum. M. I. Kuligowski , Królewic indyjski ..., Kraków 1688.
1688
DanKolaDyk Nowy wielki dykcjonarz
1743-1745
+
DanOstSwada Swada polska i łacińska…
1745
DasHünDict Piotr (Rauchfuss) Dasypodius
Dasypodius catholicus …
1642
DecPerorCz III
1606
[w:]
61-71
DefRokCz II
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 440-442
DeklKoniec Deklaracja wojska....
1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 68-70
DeklPisCz II Deklaracya pisma pana Wojewody krakowskiego, w Stężycy miedzy ludzie podanego
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 313-328
DekrŻmud Dekrety sądowe z zamku żmudzkiego
1655
DelicWłos Delicye zięmie włoskiey abo prawdziwe y istotne opisanie, co tylko we włoskich kraiach [...] znayduie się raritet, z doskonałym drog y odległości [...] okrysleniem, przytym y opisanie monety [...] / przez iednego Anonima z niemieckiego na polski przełumaczone ięzyk, z doskonalszym przydatkiem y opisaniem niektorych mieysc.
1665
DembowPunktBar II Punkt Honoru
1749
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
+
DembPrzew Wojciech Dębołęcki, Dembołęcki (Dębołęcki) z Konojad
Przewagi elearów...(1623)
1623
DembWyw Wywód jedynowłasnego państwa świata
1633
DepWoer Wie Etzliche gebräuchliche Sachen auff Teutsch, Schwedisch, Polnisch und Lettisch zu benennen seynd, Riga 1705.
1705
DębMowFil Różne mowy polityczne i sejmowe.
1727
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
DialBożOkoń Dialog na Boże Narodzenie (XVII/XVIII)
1700
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne
DialChrysOkoń Dialog na Narodzenie Chrystusa (ok. 1651)
1651
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne
+
DialDzieńOkoń Dialog na dzień Narodzenia
1641-1643
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne
DialJezOkoń Dialog o Narodzeniu Pana naszego Jezusa Chrystusa (1704-1709)
1704-1709
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne
+
DialKrótOkoń Dialog krótki na święto narodzenia Pana Naszego Jezusa Chrystusa
1601-1650
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne
DialNarOkoń Dialog o Bożym Narodzeniu (XVII/XVIII)
1700
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne
DialPańOkoń Dialog o Narodzeniu Pańskim (1661)
1661
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne
DialŚwiętOkoń Dialog na święto Narodzenia (po 1656)
1656
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne
DiarKriegSej Diariusz sejmiku średzkiego z 1672 r.
1672
[w:]
Sejmiki Rzeczypospolitej szlacheckiej w XVII i XVIII wieku
DiarKwarKoniec Diariusz ...wojska kwarcianego...
1626-1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 11-41
DiarPodKoniec Diariusz drugi pogrzebu ...Koniecpolskiego
1646
DiarPogKoniec Dyariusz pogrzebu …Koniecpolskiego
1646
DiarSejm Diariusz Sejmu … 1701-1702
1701-1702
DiarSejm1672 Diariusz sejmu warszawskiego w roku 1672 drugiego...
1672
DiarSejmKon Diariusze sejmów ..., [w:] Diariusze sejmowe wieku XVIII,t.3,W-wa 1913.
1750-1758
DiarSmolKoniec Sprawy...i diariusz...z pod Smoleńska
1633-1634
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 435-444
DiarWied Diariusz całego obleżenia wiedenskiego od Turkow… Warszawa 1683.
1683
DictCalCz II
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 78-80
DniZab Dni zabawne ofiarowane królowi...
1700-1750
DobKKronRzecz Kronika
1700
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
DobraDuchRzecz
1726
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
DobrGram Dobracki M., Gramatyka polska…, Wrocław 1669.
1669
DobrPol Dobracki M., Polityka polska..., Gdańsk 1690
1690
DolBitKontr Doliwski M.,Bitwa...,[w:] Z.Nowak, Kontrreformacyjna satyra, Gdańsk 1968, s. 308-314.
1641
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku
DolNowKontr [Doliwski M., Nowiny…,[w:] Z. Nowak, Kontrreformacyjna satyra..., Gdańsk 1968, s. 315-323.
1641
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku
DomPrzyp
DorHip Krzysztof Dorohostajski
Hippica To iest O Koniach Xięgi
Kraków 1603
DorHipTur Krzysztof Dorohostajski
Dorohostajski Krzysztof, Hippika to jest nauka o koniach, wyd. K. J. Turowski, Kraków 1861
1603
DorKTestAug Dorohostajski K., Testament ... , [w:] U. Augustyniak, Testamenty..., Warszawa 1992, s.132-138.
0
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim
DorWTestAug Testament
0
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim
DresVoc Vocabularium Wie Etzliche gebräuchliche Sachen Auff Teutsch, Lateinisch, Polnisch und Lettisch auszusprechen seynd [Wokabularz ... z niemieckiego, łacińskiego, polskiego i łotewskiego].
1688
+
DrobOpow Drobiszewski H., Opowieści z dziejów polskich…, (1651-1700), rkp. Bibl. Czart.
1651-1700
+
DrobTuszInf Informacja … z lat 1648-1703, rkp. Bibl. Jagiel.
1690-1706
DrużbDroga Droga doskonałości chrześcijańskiej
1665
DrużZbiór Elżbieta Drużbacka
Drużbacka E., Zbiór rytmów…, Warszawa 1752.
1746-1752
DuhMałSpos
1769
DuńCiek Ciekawosc o komecie roku panskiego MDCCXLIV z dalszą swiatła, obrotu y procedencyi iego koniekturą az do skonczenia apparicyi na horizoncie zamoyskim przez M. Stanisława z Łazow Dunczewskiego ...
Zamość
DuńKal Kalendarz polski
1741
+
DuńKal1731Rzecz
1731-1740
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł 4-8
DworRokLub PACIERZ DWORSKI
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
DwórHunGęb Opis dworu w Honiatyczach z 1722 r.
1722
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
DwórMłynGęb Opis dworu w Młyniszczach
1722
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
DyakDiar Diariusz wiedeńskiej okazji
1717-1720
DykcFranc anonim
DYKCYONARZYK Francuzki z krotką Informacyą O Pronuncyacyi y przydaniem Rozmow Francuzkich Ad usum Collegii Vilnensis Nobilium Scholarum Piarum
1757
DyskRokCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 421-434
DyskSzlachCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 443-449
DyskZacCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 357-393
DziałTWilkKutrz Tomasz Działyński
Działyński T., Wilkierz…,w: Polskie ustawy…, Archiw. Komisji Prawn. t. XI, Kraków 1938.
1629-1705
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 174-194
DzienTatom Dziennik podróży po obcych krajach
1660-1663
DziękKoniec Dziękowanie Jego Mści Panu Woiewodzie... (Stanisławowi Koniecpolskiemu) na Seymie 1626
1626
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 239-239
DzwonRusz Jan Dzwonowski
Niepospolite ruszenie abo Gęsia wojna
1621
DzwonStatColumb
DzwonStatGrzesz Jan Dzwonowski
Statut Jana Dzwonowskiego, to jest Artykuły prawne jako sądzić łotry i kuglarze jawne
1611
[w:]
Antologia literatury sowizdrzalskiej
EkscListRzecz
1704
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
EksRokLub Ekspedycja dworska…(1665)
1665
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
+
ErnHand Jan Ernesti
Polnisches Hand-Büchlein
1689
+
ErnSłowPolPom IV M. Cybulski, O języku polskim..., [w:] Polszczyzna regionalna..., t.4,W-wa 1991.
1701
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 4.
ErZrzenAnKontr Anatomia Martynusa Lutra Erazma z Roterdama... Przełożona z niemieckiego ... przez Iana Zrzenczyckiego
1619
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku
FenTrocTelDoś Przypadki ...
1750
[w:]
Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści
+
FirETestLeś Testamenty Józefa … Elżbiety z Frąckiewiczów Firlejowej
1707
FirJTestLeś [Firlej J.], Testamenty …, oprac. J. Ewa Leśniewska, Łęczna 1998.
1696
FlorTriling Flores Trilingves Ex viridariis lingvarum decerpti : Sive Sententiæ Latino-Germanico-Polonicæ Nec non Proverbia, Phrases [...]
1702
FontLeszczHist Historia Starego i Nowego Testamentu
1761
FraszNow Jan z Kijan
Fraszki nowe sowizrzałowe
1615
FraszSow Fraszki Sowiźrzała nowego
1614
FredJKoniec Od ...J. M. Fredra… list
1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 70-73
FredJŻaKoniec List do J. Żadzika
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 145-147
FredKon Andrzej Maksymilian Fredro
ANDRZEIA MAXIMILIANA FREDRA, Potrzebne Consideratie około Porządku Woiennego, y Pospolitego Ruszenia Przez FRANCISZKA GLINKĘ z RAFAŁOW do Druku Podáne. A teraz z Przydátkiem SPORZĄDZENIA OECONOMIEY WOIENNEY. Y Sposobu, iákoby Woyska Rzeczypospolitey mogły być wdobrym porządku zátrzymáne, Powtornie przedrukowáne: W SLVCKV, Roku Páńskiego 1675.
1670-1675
FredPiech B. Lipowski [Fredro A. M.!!], Piechotne ćwiczenia…, Kraków 1660,
1660
FredPrzysł [Fredro A. M.], Przysłowia mów potocznych ..., Kraków 1659.
1659
+
FurUważ Astrosophiczne Uważanie o Ułożeniu powietrza, zdrowia i chorób, urodzaju i pochybieniu jego, o Pokoju i Wojnie, i inszych przydaiących się rzeczach
Gdańsk 1664
GalAlk A L K O R A N MACHOMETOW Náuką heretycką y żydowską y pogańską napełniony. OD KOHELETHA CHRYSTUSOWEGO rosproszony y zgładzony. w Czernihowie Roku 1683. Mieśiąca máia 18. Dnia. w Typográphiey przeoświeconego w Bogu Iego Ms: Oyca ŁAZARZA BARANOWICZA Práwosławnego Archiepiskopa Czernihowskiego Nowogrodskiego y wszystkiego Siwierza. Metropoliey Kiiowskiey Administratora,za iego Błogosławieństwem przez Wielebnego w Bogu Oyca IOANICIUSZA GALATOWSKIEGO Archimandrytę Czernihowskiego Ieleckiego światu obiawiony
Czernihów 1683
GałHTestBork [Testament]
1705
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
GarczAnat Garczyński S., Anatomia Rzeczypospolitej polskiej, Warszawa 1753.
1753
GarczAnatFil Anatomia Rzeczypospolitej Polskiej.
1750
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
+
GawarDzien Dziennik podróży [...] Jana i Marka Sobieskich [...] (1646–1648)
1646-1648
GawathOff Gawath J., Officium albo usługa codzienna, Wilno 1693.
1693
GawBukBar II Gawiński J., Bukolika..., [w:] Poeci polskiego baroku..., Warszawa 1965,opr. J. Sokołowska i K. Żukowska, t.II, s.125-138.
1668-1681
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
GawDworz Jan Gawiński
Gawiński J., Dworzanki…, Kraków 1664.
1664
GawHelBar II Gaj zielony... [Helikon]
1650-1684
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
GawPieśBar II Pieśni
1640-1684
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
+
GawSiel Jan Gawiński
Gawiński Jan, Sielanki..., Kraków 1650.
1650
GawTarcz
GazPol Gazety Polskie (i Cudzoziemskie), Warszawa 1735, 1736.
1735-1736
GazWil Gazety Wileńskie
1771
GdacArdBor Adam Gdacjusz
Gdacjusz A., Ardens Irae..., [w:]: A. Gdacjusz, Wybór pism, Warszawa 1969.
1644
GdacArdPrzedBor Adam Gdacjusz
[Przedmowa do drugiego]: Ardens ...,
1644
[w:]
Wybór pism
GdacArdSzosBor Adam Gdacjusz
Ardens ...szoste kazanie
1647
[w:]
Wybór pism
GdacBigBor Adam Gdacjusz
Jesus! Biga quaestionum
1650
[w:]
Wybór pism
GdacGrzechBor Adam Gdacjusz
Gdacjusz A., Dyszkurs o grzechach, [w:]: A. Gdacjusz, Wybór Pism, Warszawa 1969.
1682
GdacJesBor Adam Gdacjusz
Gdacjusz A., Jesus! Trias quaestionum… [w:]A.Gdacjusz,Wybór Pism,W-wa 1969.
1660
[w:]
Wybór pism
GdacKon Adam Gdacjusz
Gdacjusz A., Dyszkurs o pijaństwie Kontynuacja, Brzeg 1681
1681
GdacOłtBor Adam Gdacjusz
Gdacjusz A., Trojaki o ołtarzach...dyszkurs, w: A.Gdacjusz, Wybór pism, Warszawa 1969.
1688
GdacPan Adam Gdacjusz
O PANSKIM Y SZLACHECKIM, álbo, RYCERSKIM STANIE DYSZKURS, Po ktorym w osobliwym Szkrypcie nástąpi KWESTYJEY o POJEDYNKACH Jeśli kto kogo ná pojedynek wyzwáć, á wyzwány bez obrázy sumnienia nań stáwić się może etc. CONTINUATIO, álbo Konanie Spisane/ y świádectwy Zacnych Uczonych y Záwołánych Mężow przez wszytkie litery Objecádłowe objáśnione Od X. ADAMA GDACIUSA, Fárárza Kluzborskiego.
Brzeg 1679
GdacPij Gdacjusz A., Dyszkurs o pijaństwie, Brzeg 1681.
1681
GdacPojBor Adam Gdacjusz
Kwestya o pojedynkach ...
1674
GdacPojKonBor Adam Gdacjusz
Gdacjusz A., Kwestya o pojedynkach... kontynuacja w: A.Gdacjusz, Wybór, Warszawa 1969.
1674
GdacPolig Kwestya o Polygamijey Albo Wielozenstwie ...
1684
GdacPostBor Adam Gdacjusz
Gdacjusz A., Postilla popularis… w: A. Gdacjusz, Wybór pism, Warszawa 1969.
1650
GdacPrzyd Adam Gdacjusz
Gdacjusz A., Appendiks t.j. Przydatek do dyszkursu…, Brzeg 1680.
1680
GelPrzyp Christian Fürchtegott Gellert
PRZYPADKI SZWEDZKIEY HRABINY G*** przez JMći PANA GELERTA Profesora Akademii Lipskiey Po Niemiecku napisane a teraz na Polski przełożone Język.
Lipsk 1755
GenNisBad Genealogia Nisidesa z Gratisem…
1635
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
GenRevCz III
1607
[w:]
384-393
GiecyZiem Ziemiopismo Powszechne Czasow Naszych Dawnego i Srzedniego Dotykaiące : Na Gwiazdarskie Naturalne I Dzieiopiskie Podzielone, Dla publiczney przysługi, a szczegulniey Narodowey Młodzi [...] krótko Zebrane ; Z przydatkiem wierszy [...]. T. 1
1772
GlosŚwięc Glossa na “Nagrobek”
1662-1663
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
GładBarwBad Barwiczka dla ozdoby twarzy pánieńskiey.
1605
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
GłosEw Głos anonima ewangelika...
1631
GninTurDyp Źródła do poselstwa Jana Gnińskiego ... do Turcji w latach 1677 - 1678
1677-1678
[w:]
Dyplomaci w dawnych czasach
GollPam Pamiętnik ... mieszczanina (1654)
1654
GorAryt Jan Aleksander Gorczyn
Nowy sposób arytmetyki
1647
+
GorMuz Tabulatura muzyki…
1647
GorzWol [A. J. Żydowski ??], Gorzka wolność młodzieńska…(1670 – 1700), b. m. i r.
1670-1700
GostSpos Wojciech Gostkowski
SPOSOB iákim GORY ZLOTE, SREBRNE, W PRZEZACNYM KROLESTWIE POLSKIM ZAPSOWANE NAPRAWIC. Radzić in publico Stanom Koronnym oboygá Narodow/ po wszystkim Páństwie Krolestwá Polskiego do vważánia/ PODANY.
1622
+
GośPos POSELSTWO WIELKIE Jasnie Wielmoznego STANISŁAWA CHOMENTOWSKIEGO Wojewody Mázowieckiego od Nayiaśnieyszego Augusta II. KROLA POLSKIEGO Xiążęcia Sáskiego Elektorá y RZECZYPOSPOLITEY do Achmeta IV. SOŁTANA TURECKIEGO. WIELKIEGO z pełną mocą POSŁA z Szczęśliwym skutkiem przez láta 1712, 1713, 1714 ODPRAWIONE. Potomnych czásow pámięci y wdzięczności podáne wrzetelnym iegoż opisániu. Przez X. FRANCISZKA GOSCIECKIEGO Soc. Iesu.
1732
GośPosBar II POSELSTWO WIELKIE JAŚNIE WIELMOŻNEGO STANISŁAWA CHOMENTOWSKIEGO WOJEWODY MAZOWIECKIEGO OD NAJAŚNIEJSZEGO AUGUSTA II, KRÓLA POLSKIEGO, KSIĄŻĘCIA SASKIEGO...
1732
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2 453-464
GórnDem Demon Socratis
1624
GórnDzieje Górnicki Ł., Dzieje, [w:] Ł. Górnicki, Dzieła wszystkie, t. III, Warszawa 1886.
1637
GrabKTestAug Testament ...
0
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim
GregPostPolPom VII Gregoroviusz J., Postylla...[za] E.Umińska Kazania..., w: Polszczyzna...., t.7,W-wa 1996.
1763
GrochWiersze Stanisław Grochowski
Wiersze i inne pisma co przebrańsze
1607
GrochWirydarz
1608
GrodDysk Grodwagner J., Dyskurs o cenie pieniędzy teraźniejszej, b.m. 1632.
1632
GrodzHerbBar I HERBY MIAST PRUSKICH
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
GrodzLutBar I NA LUTNIĄ JMKS. BARSKIEGO
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
GrodzMisc [Grodzi(e)cki A.], Miscellanea…, rkp. Bibl. PAN Kórnik nr 711.
1642
GrodzPrzes Grodzi(e)cki A., Przestroga o tytułach i dygnitarstwach..., b.m. 1634.
1634
GrzymKListSkrzyd Grzymułtowski K.,[Listy..], w: Listy z czasów Jana III..... Kraków 1870, s. 3-28.
1683-1684
GuldOn Onomasticum trilingue…
1641
GwagPaszkKron Aleksander Gwagnin, Marcin Paszkowski (tł.)
Kronika Sarmacyey Europskiey[!] : W Ktorey Sie Zamyka krolestwo Polskie ze wszystkiemi Państwy, Xięstwy y Prowincyami swemi, tudzież̇ też Wielkie Xięstwo Lithew., Ruskie, Pruskie, Zmudzkie, Inflantskie, Moskiewskie y część Tatarow
1611
HabListKontr Habspert N., List o Lisowczykach…, [w:] Z. Nowak, Kontrreformacyjna..., Gdańsk 1968, s. 340-344.
1620
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku
HackPrawWron Hackenberg J.J., Prawdziwa Jedzina..., [za:] J. Wronicz, Słownictwo..., Kraków 1992.
1761
HaurEk Jakub Kazimierz Haur
Oekonomika ziemianska generalna Punktámi Pártikulárnemi, Interrogatoryámi Gospodárskiemi, Praktyką Mieśięczną, Modelluszámi abo Tabułámi Arithmetycznemi obiaśniona. Pánom Dźiedzicznym, Arendarzom, Oekonomom, Attendętom, Urzędnikom, Pisárzom Prowentowym y wszystkim wpospolitości Dobr źiemskich Dozorcom pozyteczna i potrzebna w którey znayduią się [...].
1675
HaurMerBar II MERKURIUS POLSKI Z DOBRYMI NOWINAMI, WESOŁYMI AWIZAMI, WIERSZEM OPISANY
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
HaurSkarb Haur J. K., Skład abo skarbiec ekonomii…, Kraków 1693.
1693
HerbOr [Herbarz albo orator polonus], rkp. Bibl. PAN Kórnik, sygn. 101.
1601-1700
+
HerburtPrzyczynyCz III
1607
[w:]
349-357
HerburtPunktaCz III
1608
[w:]
430-435
HerburtStrzałaCz II
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 162-169
HercBan Bankiet…,
1660
HetRokLub Lament po świeżo zmarłych dwóch hetmanach.
1667-1668
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
HexDict Hexaglosson Dictionarivm: Cum multis colloquijs Pro diuersitate status hominum quotidie occurrentibus
1646
HinPlęsy
1636
HistAstr Historia Astronomii... ,rkp., Bibl. Sałtykowa Szczedrina, St. Petersburg
1601-1674
HistBun Historia o buntach Chmielnickiego…,rkp. Bibl. Państwowa Rosji, Moskwa.
1681
HistStan Historia ..S.a I króla polskiego..., b.m. 1744., rkp. Bibl. AN Sankt Petersburg,
1744
HistŚwież Historie świeże i niezwyczajne, rkp. Bibl. PAU – PAN, Kraków.
1701-1730
HlebKTestAug Hlebowiczowa K., Testament ... , [w:] U. Augustyniak, Testamenty..., Warszawa 1992, s.216-224.
1674
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim
HorLib Horativs Flaccvs Przekłádánia Jana Libickiego
1647
HorNabor Bar I
HugLacPrag Hugon H., tłum. A. T. Lacki, Pobożne pragnienia…, Warszawa 1997.
1673
+
HumListRzecz Stefan Humiecki
Z listów do J. Mniszcha,
1734
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
HylInf Jan August Hylzen
Inflanty w dawnych swych y wielorakich aż do wieku naszego dziejach y rewolucyach, z wywodem godności y starożytności szlachty tameczney tuzież praw y wolności z dawna y teraz jej służących, zebrane y polskiemu światu do wiadomości w ojczystym podane.
Wilno 1750
InAcrSok
1653
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
InfSejmRzecz
1732
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
InnListAug Kopia listu ... [Innocentego XII] … do …Augusta [II]... króla polskiego, b.m. i d.
1698
InsCel Instrvktarz celny na szczęśliwey koronaciey [...] Jana III [...] approbowany anno 1676.
1704
InsGór Instrukcje górnicze dla żup krakowskich z XVI-XVIII wieku, Wrocław 1963.
1615-1743
InsOtwRzecz Instrukcja ... Otwinowskiemu ..., [w:] Rzeczpospolita..., Wrocław 1955..
1720
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
InsWołRzecz Instrukcja ... do St. Ledóchowskiego, [w:] Rzeczpospolita... , Wrocław 1955.
1716
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
InsWybCła Instruktarz wybierania Cła W. X. L. na tymże Seymie postanowiony, Lublin 1703
Warszawa 1703
InterKoniec Intercyza ślubna ... Koniecpolskiego
1666
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 365-366
InterRzewKoniec Intercyza ślubna ...
1685
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 390-392
InterZamKoniec Intercyza ślubna
1642
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 358-362
IntrHist Introdukcja do uniwersalnej historiej, rkp. Bibl. Litewskiej Akademii Nauk, Wilno.
1731
+
Inw1738
1738
InwAgnBęt Inwentarz rzeczy Agnieszki, wdowy po Januszu hajduku.
1628
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwAPiwBęt Inwentarz rzeczy Walentego i Anny Piwnicznych.
1623
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwBagnPolPom V
0
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 5.
InwBagnPolPom VII Inwentarz ...Bagniewskiego
1759
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 7.
InwBarBęt Inwentarz rzeczy niejakiej Barbary
1629
InwBienBęt Inwentarz rzeczy Bieniasza, towarzysza słodowniczego, zatrudnionego u karczmarza Wawrzyńca Stokłosy.
1610
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwBronGęb Inwentarz dział i broni
1697
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
InwByczBęt Inwentarz rzeczy Byczka, mieszkańca (incolae) Krakowa.
1621
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwChełm Inwentarze dóbr biskupstwa chełmińskiego…
1723-1747
+
InwChełmPolPom VII Inwentarz dóbr biskupa chełmińskiego z r. 1614 z uwzględnieniem późniejszych do r. 1759 inwentarzy
1614-1759
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 7.
InwCzłuchPolPom VI Język inwentarzy wsi Szczytno, Dąbrowa i Sozonowo w dawnym pow. człuchowskim z XVIII wieku
1726-1766
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 6.
InwDolBęt Inwentarz...po...Dolinie
1627
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwDomLwowGęb Inwentarz akcesyjny kaplicy Domagaliczów we Lwowie z lat 1645-1702
1645-1702
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
+
InwDrzewBęt Inwentarz rzeczy Katarzyny Drzewickiej.
1601
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
InwEwyBęt Inwentarz rzeczy niejakiej Ewy, która z Krakowa uszła.
1644
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwFiszBęt Inwentarz rzeczy Hanusza Fiszera, pasamonika
1634
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwGołBęt Inwentarz rzeczy Łukasza Gołąbkiewicza, mieszkańca (incolae) Krakowa.
1625
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwGórsBęt Inwentarz rzeczy Katarzyny Górskiej
1602
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwGrabBęt Inwentarz rzeczy Elżbiety Grabowej
1628
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwGrzychBęt Inwentarz rzeczy Jana i Elżbiety Grzychów
1610
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwJadBęt Inwentarz rzeczy niejakiej Jadwigi.
1606
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwJagBęt Inwentarz rzeczy Feliksa Jagody, rzeźnika i obywatela krakowskiego
1609
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwJak Inwentarz i wydatki jakiejś osoby 1739-1752..., rkp., Leningrad Biblioteka Akademii Nauk
1739-1752
InwJPiwBęt Inwentarz rzeczy Andrzeja i Jadwigi Piwnicznych.
1622
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwKal I Inwentarze dóbr szlacheckich powiatu kaliskiego, t. 1. (XVI w.- poł. XVIII w.), wyd. W. Rusiński, Wrocław 1955, s. 71-782
1601-1750
+
InwKal II
InwKatBęt Inwentarz rzeczy niejakiej Katarzyny.
1636
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwKatLwowGęb Inwentarz wotów na Kalwarii w katedrze lwowskiej
1756-1773
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
InwKorGęb Inwentarz mienia ruchomego książąt Koreckich z lat 1637-1640
1637-1640
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
InwKunGęb Inwentarz zamku w Kuniowie
1631
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
InwLipBęt Inwentarz rzeczy Jadwigi Lipczyńskiej
1629
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwŁakBęt Inwentarz rzeczy Katarzyny Łakomej, wdowy po krawcu, obywatelu krakowskim
1622
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwMalPolPom V Inwentarz ekonomii..., [za:] Uwagi [w:] Polszczyzna..., t. 5, Warszawa 1993.
1745
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 5.
InwMalPolPom VI "Inwentarz ekonomii malborskiej", [za:] A. Lewińska, Struktury frazeologiczne w „Inwentarzu ekonomii malborskiej”, [w:] Polszczyzna regionalna Pomorza..., t. 6, Warszawa 1994, s. 57-79.
1745
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 6.
InwMalPolPom VII Inwentarz ekonomii..., za: A. Lewińska, Nazwy [w:] Polszczyzna..., t. 7, Warszawa 1996.
1745
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 7.
InwMalZam Inwentarz zamku malborskiego...[w:] Źródła do dziejów ekonomii..., Toruń 1959.
1607
InwMarBęt Inwentarz rzeczy Marcina, pasamonika
1617
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwMiekBęt Inwentarz Małgorzaty Miekaczowej, wdowy po Stanisławie mieszkańcu (incolae) Krakowa
1643
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
+
InwMniewBęt Inwentarz rzeczy Barbary Mniewskiej
1630
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwMorszGęb
1677
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
InwNasBęt Inwentarz rzeczy Hieronima Naskiewicza
1602
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwNiezBęt Inwentarz rzeczy nieznanej kobiety
1613
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwNosLeś Inwentarz rzeczy pozostałych po Adamie Kazimierzu Noskowskim staroście dobrzyńskim, oprac. J. E. Leśniewska, Łęczna 1997, s. 27 – 47.
1656
InwObrazŻółkGęb Inwentarze obrazów w zamku Żółkiewskim ...
1740-1746
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
InwOlszBęt Inwentarz rzeczy N. Olszowskiego
1631
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwPuck Inwentarze starostw puckiego i kościerskiego z XVII wieku, Toruń 1954.
1601-1750
InwRadBęt Inwentarz rzeczy Katarzyny Radkowskiej
1637
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwRuchGęb Częściowy inwentarz ruchomości króla Jana III z 1673 r.
1673
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
+
InwSękBęt Inwentarz rzeczy Tomasza Sękary
1613
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwSienBęt Inwentarz rzeczy Krzysztofa Siennika, obywatela krakowskiego.
1601
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwSkarbWarGęb Inwentarz prywatnego skarbca króla Jana III na zamku w Warszawie z 1696 r.
1696
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
InwSkępChom Inwentarz... Skępskiej
1627
[w:]
Materiały do dziejów rolnictwa
InwSmołBęt Inwentarz rzeczy niejakiej Smołczyny
1625
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
+
InwStrączBęt Inwentarz rzeczy Jana Strączka, słodownika krakowskiego.
1601
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwSzalBęt Inwentarz Michała Szalgowskiego, przekupnia krakowskiego
1602
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwSzymBęt Inwentarz rzeczy Szymona, piekarza
1635
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwTabBęt Inwentarz rzeczy Jadwigi Taborkowej
1601
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwTemBęt Inwentarz rzeczy Marcina Tempińskiego
1628
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwTrębBęt Inwentarz rzeczy Jadwigi Trębiny
1617
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwTrzcińBęt Inwentarz rzeczy Katarzyny Trzcińskiej
1644
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwUszwVet Inwentarz biskupich wsi ...
1645
[w:]
Księga sądowa Uszwi dla wsi Zawady (1619-1788)
InwWiencBęt Inwentarz rzeczy Reginy Wiencarkówny
1630
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwWilan INWENTARZ GENERALNY kleynotów, sreber, galanterij y ruchomości różnych tudzież obrazów, które się tak w Pałacu Willanowskim jako tesz w Skarbcach Warszawskich Je K. Mci znajdowały podzielonych Na trzech Najaśnieyszych Królewiczów Ich Mciów JAKUBA, ALEXANDRA Y KONSTANTEGO przez Jaśnie Oświeconego Xsiążęcia Je Mci Kardynała Michała Radziejowskiego, Prymasa Koronnego iako do tego działu za superarbitra uproszonego tudziesz przez Jaśnie Wielmożnych Ich Mciów: Je Mci Xiędza Biskupa Inflanskiego[,] Je Mci Pana Wojewodę Inflanskiego[,] Je Mci Pana Marszałka Nadwornego W.X.L. do tego działu naznaczonych y zapisanych plenipotentów.
1696
+
InwZasBęt Inwentarz rzeczy Macieja Zasadzki, kuśnierza i obywatela krakowskiego.
1607
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwZawVet Inwentarz biskupich wsi Uszwi i Zawady z r. 1668, w: Księga sądowa Uszwi dla wsi Zawady, Wrocław 1957.
1668
+
InwZofBęt Inwentarz rzeczy Zofii, wdowy po Marcinie krawcu.
1623
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
InwŻółkGęb Inwentarz zamku w Żółkwi
1671
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
InwŻurBęt Inwentarz rzeczy spisany po śmierci Katarzyny Żurkowskiej, wdowy po czeladniku murarskim.
1628
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku
+
JabłEzop Jan Stanisław Jabłonowski
Ezop nowy polski, to iest życie Ezopa, filozofa frygiskiego, sto i oko bajek, przy tym wybranych z ksiąg rożnych autorow, niektorych też Ezopa, niektorych i samego autora inwencyi
1731
JabłJAOst Józef Aleksander Jabłonowski
Ostafi po polsku, Eustachius po łacinie, Placyd po świecku...
Lwów 1751
JabłJAWierFil Nauka o wierszach i wierszopisach polskich...
1751
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
JabłJHistBar II HISTORIE ARCYPIĘKNE DO WIEDZENIA POTRZEBNE,...
1749
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
JabłSkrup Jan Stanisław Jabłonowski
SKRUPUŁ BEZ skrupułu w Polszcze, Albo Oswiecenie GRZECHOW Narodowi nászemu Polskiemu zwyczáynieyszych, a za GRZECHY nie mianych; TRAKTAT po prostu GRZECHY rostrząsaiący, na ROZDZIAŁY podzielony.
1730
JagDworz
1621
JagGroszSok Grosz
1618
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
+
JagGroszTur Grosz jako też Apoftegmata.
1618
[w:]
Poezyje…
+
JagNymTur Nymphika…
1617
[w:]
Poezyje…
JagPieś Pieśni katolickie nowo reformowane...
1695
JanIIIMar Kopia listu... do Królowej ... pisanego.
1683
JanKazKoniec Do Trybunału Instantia za urodzonym Borkowskim przeciwko Koniecpolskiemu
1662
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 432-433
JanWyw WYWÓD I. Ianvszowskiego y obmowa: Strony Statvtow Koronnych od siebie dla Correctury praw sporządzonych, spisanych y wydanych
1602
JarBerRzecz Jarmark berliński prawdziwy opisany, [w:] Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł, oprac. J. Gierowski, Wrocław 1955, s. 180-184.
1715
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
JarzGośc Gościniec abo krótkie opisanie Warszawy.
1643
JaśDict Marian z Jaślisk, Dictionarium
1641
+
JawJon Jonatas : Tragedya Swięta Na Widok Dana Od Przeswietney Młodzi Cwiczącey się w naukach Poetycznych i Geograficznych Na Publiczney Sali Szkolney Collegium Kaliskiego Societatis Jesu Roku 1746 […]
Kalisz 1746
JazStadListyCz II Listy
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 169-187
JemPam Pamiętnik ...
1683-1693
+
JewPriv Jewish Privileges in the Polish Commonwealth.
1601-1764
JewPriv II Jewish privileges in the Polish Commonwealth...
1601-1764
JezuitRespCz III
1606-1608
[w:]
81-93
JeżEk(L) Ekonomia…
1648
JudCerem
Wilno 1610
JunRef Karol Mikołaj Juniewicz
Refleksye duchowne ná mądry krolá Sálomoná sentyment oraz ná krotkość żyćia ludzkiego, śmierć, sąd straszny, wieczność szczęśliwą y nieszczęśliwą [..]
Częstochowa 1731
JunRefBar II REFLEKSJE DUCHOWNE NA MĄDRY KRÓLA SALOMONA SENTYMENT ORAZ NA KRÓTKOŚĆ ŻYCIA LUDZKIEGO, ŚMIERĆ, SĄD STRASZNY...
1731
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2 485-496
JurATestBork Testament
1736
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
JurkHym Hymeneus... Dymitra Iwanowica...
1605
JurkHymCek Hymeneusz... Jana Baptysty Cekiego
1604
JurkLech Lech wzbudzony i lament jego żałosny
1605
JurkLut Lutnia na wesele Naiśnieyszego y Niezwyciężonego monarchy Zygmunta III Polskiego y Swedckiego Króla, Wielkiego Litewskiego Książęcia, Ruskiego, Pruskiego, Mazowieckiego, Zmudzkiego, Inflantskiego etc. etc.
1605
JurkMuz Muzy na wesele … Aleksandra Morskiego
1604
JurkPieś Jan Jurkowski
PIESNI MVZ SARMACKICH PRZY SCZESLIWYM OBIECIV KARDYNALSTWA W STOLICY APOSTOLSKIEY OSWIECOnego y Wielebnego Oycá y Páná Bernátá Mácieiowskiego Biskupá Krakowskiego. etc.
1604
+
JurkPos Poselstwo
1606
JurkScil Tragedia o polskim Scilurusie ...
1604
JurkWan CHORAGIEW WANDALINOWA
1607
KaczListySkrzyd [Kaczanowski], [Listy do...Sapiehy] , w: Listy z czasów Jana III, Kraków 1870, s. 45-92.
1683-1684
KalCuda Kalnofojski Atanazy, Teratourgema, Kijów 1638.
1638
KalPolRzecz [Wiedza kalendarzowa] [za:] Kalendarz polski i ruski … na rok pański 1716 … przez m. Ignacego Pawła Michałowskiego… w Krakowie… [w:] Rzeczpospolita w dobie upadku. 1700 – 1740, oprac. S. Gierowski, Wrocław 1955, s. 90 – 96.
1716
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
KalRozFil Rozmowa o celu ...
1757
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
KałKośOg Kałaj Daniel, O kościele bożym, [w:] Rozmowa przyjacielska ministra ewanielickiego, b.m. 1671, [za]: Kałaj Daniel, Luteranie, kalwini i katolicy stanowią jeden wspólny Kościół boży, [w:] Filozofia i myśl społeczna XVII wieku, opr. Z. Ogonowski, cz. 1, Warszawa 1979, s. 716-734.
1671
[w:]
Filozofia i myśl społeczna XVII wieku
KamChwał Kampenhausen J. J., Chwała i apologia kopii i pik, Kalisz 1737.
1737
KamDŁużDiar Diariusz więzienia moskiewskiego miast i miejsc z r. 1657.
1657-1660
KancPol Doskonały kancjonał polski…(1673), Brzeg 1673.
1673
KarmFraszSok Fraszki
1617-1626
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
KarmKochSok P.owi Kochanowskiemu
1618-1620
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
KarmLisSok List do Lisowczyków
1625
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
KarmPieśSok Pieśni pokutne
1627-1638
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
KarmPieśWir II Karmanowski O., Pieśni pokutne, [w:] Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki, oprac. A. Brückner, Lwów 1911, t. II, s. 329-345.
1627-1628
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki, t. 2 329-345
KarRokLub Karoca ...,
1666
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
KarSEgz [Karwicki – Dunin] S., Egzorbitancje, [w:] idem, Dzieła polityczne, Kraków, 1992..
1703
KarSEgzRzecz Karwicki –Dunin S., Egzorbitancje..., [w:] Rzeczpospolita...,Wrocław 1955.
1703
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
KellGram Keller J. T., Nowa królewska polska i niemiecka gramatyka, Poznań 1699.
1699
+
KenEwinBad APOLOGIA RODZAIV EWINNEGO.
1601-1764
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
KępMyśliBar II MYŚLI O BOGU I CZŁOWIEKU W MOWIE CZŁOWIEKA I DUCHA WYRAŻONE
1756
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
KirchFac Kircheim C.H., Facies anatomica corporis dismembrati ...., Warszawa 1722.
1722
KitPam Pamiętniki…
1743-1764
KlejSanGęb Spis klejnotów wyprawnych Katarzyny z Uchańskich Sanguszkowej, z 1615 r.
1615
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
KluczProgn Klucz prognostykarski
1722
Kn Grzegorz Knapiusz (Cnapius, Knapius, Knapski)
Thesaurus Polonolatinograecus seu Promptuarium linguae Latinae et Graecae
1621-1643
KnAd Grzegorz Knapiusz (Cnapius, Knapius, Knapski)
Knapiusz G., Thesauri polono-latino- graecus. ... t. 3. Adagia..., Kraków 1632.
1632
KnŁacPol Grzegorz Knapiusz (Cnapius, Knapius, Knapski)
THESAVRI POLONOLATINOGRAECI, GREGORII CNAPII E SOCIETATE IESU TOMVS SECVNDVS LATINOPOLONICVS. [...] Editio Secunda correcta & aucta.
1626-1644
KobŚwiatło Światło na oświecenie narodu niewiernego, to jest kazania w synagogach żydowskich...,
1746
KochAKazNad Mężna śmierć
1650
[w:]
Wybór mów staropolskich
+
KochBerTur Wespazjan Kochowski
Rytm świętego Bernarda
Kraków 1668
KochBonTur Hymn ś. Bonawentury
1668
KochChrysTur Wespazjan Kochowski
Chrystus cierpiący
1681
KochFranTur Wespazjan Kochowski
Ś. Franciscus
Kraków 1668
KochKamRokLub Kamien swiadectwa wielkiego w Koronie polskiey/ senatora niewinności ...
1668
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
+
KochOgrTur Ogród panieński...
1676
KochProżnEp Wespazjan Kochowski
Epigramata polskie
1674
KochProżnLir Wespazjan Kochowski
Liryka polskie Wnieproznuiącym proznowaniu napisane
1674
KochPrzydTur Przydatek. Różne epigramata
1668
KochPsalTur Trybut
1693-1695
KochRóżTur Różaniec...
1668
KochWiedTur Dzieło Boskie...
1684
KodKon Kodeks konopczański (intermedia)
1627
KolBar II Kolędy
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
+
KołTron Kołudzki Augustyn, Thron oyczysty abo palac wiecznosci w ktotkim [!] zebraniu monarchow, xiazat y krolow polskich z roznych approbowanych autorow, od pierwszego Lecha az do teraznieyszych czasow [...]
1707
KomDobrOrb Maciej Dobracki (Gutthäter) (tł.)
Orbis Sensualium Pictus, Hoc est, omnium fundamentalium in mundo rerum, & in vita actionum, Pictura & Nomenclatura. Latino-Gallico-Grmanico-Polonice.
1667
KomonDziej Andrzej Komoniecki
Chronographia…
1710
+
KomRyb Komedia rybałtowska nowa
1615
KonDOliwKutrz Wilkierz dla wsi...
1616
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 67-76
KoniecAListy List ...
1656-1660
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 309-310; 314
KoniecATest Testament (1609)
1609
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 213-222
KoniecJATestKrył Testament
1719
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 409-417
KoniecJATestRak Testament... w Rakołupach
1702
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 398-408
KoniecJAZap Zapis kościołowi
1719
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 408-409
KoniecSDział Koniecpolski S.], Dział między… Stanisławem na Koniecpolu… a… Koniecpolskimi…
1626
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 222-226
KoniecSListy Listy Stanisława Koniecpolskiego Hetmana
1624-1673
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku
KoniecSMon Prawo monasterowi
1663
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 364-365
KoniecSObl Oblata
1682
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 369-372
KoniecSPun Punkta
1624-1673
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 285-288
KoniecSSud Rozprawa...Stanisława z Koniecpola Koniecpolskiego, wojewody sendomierskiego,...,z woyskiem xiążęcia sudermańskiego Gustawa pod Amerstynem,...
1627
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 241-249
KoniecSTatar Dyskurs o zniesieniu Tatarów krymskich i lidze z Moskwą.
1645
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 301-303
KoniecSTest Testament Stanisława Koniecpolskiego, kasztelana krakowskiego, w Bieszczy, z dnia 22 augusta r. 1682
1682
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 375-389
KoniecZRod Rodowód domu Koniecpolskich, herbu Pobóg, to jest krzyż na podkowie, pisany w roku 1651, przez Zygmunta Stefana Koniecpolskiego, sędzię województwa sieradzkiego, starostę będzińskiego.
1651
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 159-203
KonJUstKutrz Konarski J. K.,Ustawa dla wsi Gumieniec [w:] Polskie ustawy wiejskie...,Kraków 1938.
1679
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 162-165
KonSRoz Hieronim Stanisław Konarski
Rozmowa pewnego ziemianina ze swoim sąsiadem …
1733
KonSSpos Hieronim Stanisław Konarski
O skutecznym rad sposobie
1760-1763
+
KonstGrod Konstytucye Seymu Walnego ordynaryinego Sześćniedzielnego w Grodnie, 1718
Warszawa 1718
KonstLub Konstytucye Seymu Walnego dwuniedzielnego Extraordynaryinego w Lublinie, 1703
Warszawa 1703
KonstLubLit Konsytucye W. X. Lit. na tymże Seymie, Lublin 1703.
Warszawa 1703
KonstWarsz Konstytucye Seymu Walnego ordynaryinego Sześćniedzielnego w Warszawie, 1724
Warszawa 1724
KończRokCz III
1606
[w:]
72-73
KorczFrasz Fraszki
1699
+
KorczWiz Wizerunek …
1698
KorDir Directorium ...elementów logicznych i filozoficznych
1644
KoronBractw Koronka Bractwa ss. Aniołow Strozow [...] z anielskich posług Chrystusowi y Nayśw. Matce Iego uczynionych zebrana y na wygodę [...] tegoż Bractwa [...] przedrukowana roku [...] 1737 [...].
1737
KorRoz Rozmowa teologa … z rabinem … przy arianinie
1645
KorŚwięc Korekta niewstydliwego paszkwilu “Nagrobek”
1663
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
KowaJRozFil Rozmowa o filozofii
1746
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
KowalFKazTasz Kazanie na święto świętego Kazimierza
1721
[w:]
Wybór tekstów staropolskich. XVI – XVIII wieku
Kozub
1626
KraDaw Dawid jezuicki…
1615
KraDzien Dziennik, to jest modlitwy
1605
KraPos Postylla Kościoła powszechnego…
1608-1611
KreyChrośLaur [Kreyda] F., tłum. W. S. Chrościński, Laurus poetica, Warszawa 1706.
1706
KromBłażSpraw O sprawach, dziejach ...
1611
KronZakBarącz Kronika zakonnic ormiańskich reguły ś. Benedykta we Lwowie
1703-1756
[w:]
Pamiętnik dziejów polskich
KryńListySkrzyd Listy do Benedykta Sapiehy
1683-1684
[w:]
Listy z czasów Jana III i Augusta II
KrysPasCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 51-56
KryszStat Andrzej Kazimierz Kryszpin Kirszensztein
Statecznosc umysłu albo nauka polityczna o stateczney cierpliwosci pod czas złych czasów napisana
Warszawa 1769
KrytSat
1700-1750
KrzywChłopBad CHŁOPIEC WYĆWICZONY...
1680
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
KrzywdaRzecz Krzywda nad wszystkie krzywdy...
1712
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
KsGrotUl Księga gromadzka wsi Grotniki…
1601-1719
KsJasUl Księga gromadzka wsi Wola Jasienicka
1601-1764
[w:]
Księgi sądowe wiejskie, t. 1-2,
KsJaz Księgi sądowe wiejskie Klucza Jazowskiego
1663-1764
+
KsKamPolPom V Rękopiśmienne księgi kamlarskie..., [za:] A.Wróbel,O nazwach, [w:]Polszczyzna…, t.5, s. 169-186, Warszawa 1993.
1601-1764
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 5.
KsKasUl Księgi… wsi Kasina…,w:Księgi sądowe wiejskie, wyd. B.Ulanowski,Kraków1921,t.1, s. 298-409.
1601-1764
KsKlim Księga sądowa kresu klimkowskiego…
1601-1762
+
KsKomUl Księga … wsi Komborska Wola
1601-1683
[w:]
Księgi sądowe wiejskie, t. 1-2,
KsKrowUl Księgi gromadzkie wsi Krowodrza
1601-1764
[w:]
Księgi sądowe wiejskie, t. 1-2,
KsOw
1678
KsPtaszUl Księgi … wsi Ptaszkowa …
1601-1695
[w:]
Księgi sądowe wiejskie, t. 1-2,
KsTorUl Księga gromadzka wsi Torki , w: Księgi sądowe wiejskie, Kraków 1921 , t. I, s. 473-486.
1601-1695
KsŻyt
1635-1644
KsŻyw Księga sądowa państwa żywieckiego.
1681-1752
+
KuligDemBar II Demokryt śmieszny albo śmiech Demokryta chrześcijańskiego
1699
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
KulUszDyk Mały dykcjonarz polski i francuski
Poznań 1746
KunReg Regestr wydatków (1663-1696)
1663-1696
+
KunRokLub Kunszt
1661
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
KunWOb Obraz szlachcica polskiego
1615
KusWeg Wegweiser … Przewodnik do języka polskiego
1646
+
KwiatDzieje Roczne dzieje kościelne...
1695
LamChłop Lament chłopski na pany,
1618-1624
LamKorŚwięc Lament Korony Polskiej uskarżającej się na złych synów
1662
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
LancCedKoniec Ceduła od Pana Lanckorońskiego z Pucka ...
1627-1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 54-54
LancKoniec
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 123-125
LaudaHal Lauda sejmikowe halickie
1601-1695
LaudaWisz Lauda wiszneńskie 1673 - 1732
1673-1732
(L)AuszHist Auszpurger Kazimierz, Historya o jedenastu tysiącach dziewic, Kraków 1674. [cytowane za słownikiem Lindego]
1674
(L)BrudOst Brudecki Z., Cztery rzeczy człowieka ostateczne..., Poznań 1648 [cytowane za słownikiem Lindego]
1648
LegOlszDyp Relatio legacyjej ... A. Olszowskiego ... do Wiednia
1669
[w:]
Dyplomaci w dawnych czasach
+
LeszczALirBar I
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
LeszczSamClass Classicvm niesmiertelney sławy, Jasnie Wielmoznych Wodzow Koronnych, y Wielkiego Xięst. Litewskiego [...] po szczęśliwey y niesłychaney victoriey pod Hocimiem, dnia XI. Nouembra Roku Pańskiego 1673 otrzymaney [...]
1674
LeszczStGłos Głos wolny wolność ubezpieczający
1733
LeszczStManTasz Manifest najjaśniejszego Stanisława … króla.
1704
[w:]
Wybór tekstów staropolskich. XVI – XVIII wieku
LibResCz II
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 403-414
LibRokCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 1-2
List1KontrybCz III
1607
[w:]
195-200
List2KontrybCz III
1607
[w:]
200-205
List3KontrybCz III
1607
[w:]
205-209
ListBisCz II
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 449-452
ListDokt
1770
ListSamRzecz
1702
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
Litew Dekret króla Władysława IV z 1643 r.
1643
(L)JabłEz Ezop nowy polski...
1767
(L)KromBłaż Marcina Kromera kronika
1767
(L)MorszHBan Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
Historia ucieszna o zacnej królewnie Banialuce
1650
LodDict Dictionarium…
1605
+
(L)PaszkBell Posiłek Bellony Sauromackiej...
1608
(L)SmalcBóst O Bóstwie Pana Jezusa...
1608
LubiecKsiążka
Leszno 1653
LubienAPol Polonoeutychia
1616
LubienSKompBar I Komparacja
1633
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
LubienSPiosBar I PIOSNKA O WIECZERZY PAŃSKIEJ
1625
LubJMan Jerzy Sebastian Lubomirski
Jawney niewinnośći manifest, Bogu, swiatu, Oyczyznie przez [...] Ierzego Sebastiana [...] Lubomirskiego [...] podany z przydaniem Perspektiwy na process, responsu na informatia, discursu ziemianina [...]
1666
LubSArtDąb Rozmowy Artaksesa i Ewandra
1676-1686
+
LubSArtPol Rozmowy Artaksesa i Ewandra
1676-1686
[w:]
Wybór pism
LubSEkl Stanisław Herakliusz Lubomirski (tł.)
ECCLESIASTES, Po Hebraysku nazwany COHELETH z Pisma Św. na wiersz polski przełożony R. P. 1706 od . O. Xiązęcia Rzymskiego Stanisława Lubomirskiego, Marszałka W. Koronnego etc. etc. Teraz prez [!] pewnego Kapłana Swieckiego PRZYCZYNIONY I dla pragnięnia do Druku PODANY. w Toruniu R. P. 1731.
1702
LubSEklPol Eklezyjastes
1702
[w:]
Wybór pism
LubSInPol Instrukcyja synom moim [do] cudzych krajów…
1699
[w:]
Wybór pism
LubSŁapAdw Antoni Chryzanty Łapczyński
Adwerbia …
0
LubSMączVanPol De vanitate consiliorum (O Bezskuteczności rad)
1699-1705
[w:]
Wybór pism
LubSMłodzSok Utwory młodzieńcze
1660-1665
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
LubSOrfPol Stanisław Herakliusz Lubomirski
Orfeusz
1660-1702
LubSPir Piram i Tyzbe
1660-1702
+
LubSPostSok Poezje postu świętego
1660-1702
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
LubSSobSok Epitaphium… Toż po polsku
1696
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
LubSTobPol Tobiasz wyzwolony
1683
[w:]
Wybór pism
LucChrośPhar Wojciech Stanisław Chrościński (tł.)
Pharsalia ...
1690
LukBardzFars Odrodzona w ojczystym języku Farsalia
1691
LukBarFar(L) Lukan M., tłum. Bardziński J. A.,Odrodzona1854.
1691
LustSier Lustracja województw wielkopolskich …
1628-1632
LustWielk Lustracja województw wielkopolskich i kujawskich, 1659-1665: województwa poznańskie i kaliskie
1661
ŁączZwier Nowe zwierciadło b.m. 1678.
1678
ŁomHTestBork Testament
1650
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
ŁosLutBar II Lutnia rozstrojona
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
ŁośPam Pamiętnik towarzysza chorągwi pancernej
1676-1682
+
ŁubHist Władysław Aleksander Łubieński
Historya polska z opisaniem rządu i urzędów polskich: przez Władysława Lubieńskiego napisana, na cztery części podzielona, a na żądaniu wielu przedrukowana
1763
ŁubŚwiat Władysław Aleksander Łubieński

1740
ŁugosRatKutrz Prawo dla wsi ... Rataje
1745
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 299-311
ŁugosZegKutrz Prawo dla wsi … Zegrze
1745
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 287-299
ŁugowPodr Jasia Ługowskiego podróże do szkół w cudzych krajach 1639-1643
1639-1643
MajWolFil Trwałość szczęśliwa królestw albo ich szczęśliwy upadek ...
1764
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
MakANadKoniec Bartłomiej Kazimierz Malicki
Nadzieja...
1634
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 277-279
MakSRelBar II RELACJA KAMIEŃCA WZIĘTEGO PRZEZ TURKÓW W TOKU 1672 OPISANA WIERSZEM POLSKIM
1672
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
+
MalczInst Nova et methodica institutio in lingua polonica
Ryga 1696
MalczInstGleich
Ryga 1696
MalczRoz Colloquia …Niemieckie y Polskie... listy kupieckie….
1697
MalczWok Der Jugend ...to jest... niemiecki i polski wokabularz
1681-1688
MalczZebr Compendium … krotkie zebranie polskiego języka ...
1687
MalGram Bartłomiej Kazimierz Malicki
Klucz do ięzyka francuskiego to jest Grammatika polsko-francuska (…) na pomoc Polakom chciwym umieiętności ięzyka Francuskiego ułożona
1700
MalinaKanBar I KANCJONAŁ, TO JEST PIEŚNI CHRZEŚCIJAŃSKIE
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
MalListy Listy staropolskie z epoki Wazów
1600-1668
MałpaCzłow Małpa-człowiek
1715
+
ManifKoniec Manifestacja w grodzie...
1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 61-64
ManRokLub Triumf nieboszczki królowej polskiej, księżny mantuańskiej, do nieba się kwapiącej.
1666
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
ManTobPhr Purae et elegantes linquae latinae ...
1607
MarBohMisDoś Wokół “Doświadczyńskiego”
1740-1760
[w:]
Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści
MarchŚcibHist Historia moskiewskiej wojny prawdziwa (1608-1612)
1625
+
MarGKolDoś Koloander wierny Leonildzie
0
[w:]
Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści
MarkZap Jan Markiewicz (Markowicz)
Zapiski historyczne
1655-1687
+
MarszPosTasz Witanie ... Marszałka Poselskiego
1668
[w:]
Wybór tekstów staropolskich. XVI – XVIII wieku
MarszRokLub Wiersz o marszałkach.
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
MarszWojCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 28-35
MarZagRef
1741-1743
MasDiar Samuel Maskiewicz
Diariusz …
1601-1620
+
MatDiar Diariusz życia mego
1714-1757
+
MatłBabBad BABA ABO STARY INWENTARZ,...
1690
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
MayChrośSup Wojciech Stanisław Chrościński
Pharsaliej …Suplement
1690
MazRokLub Duma mazowiecka...,
1667
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
MelScholBar II Dystrakcja W SWOICH CIĘŻKOŚCIACH MELANCHOLII SCHOLASTYCZNEJ
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
+
MerkHist Merkuriusz Historyczny i Polityczny
1737
MerkPol Merkuriusz polski ordynaryjny
1661
MetWoł Ruska (Wołynskaja) Metryka, kniga za 1652-1673 g.
1652-1673
MiarŚwięc Miarą, kocie, miarą.
1662-1663
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
MiasKZbiór Zbiór rytmów
1612
+
MiasWLeg Wielka legacja ... do Turcji
1640
+
MiczSynOkoń Synchrama...
1624
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne
MijInter Jacynt (Jacek) Mijakowski
Interregnum albo... po śmierci ... Zygmunta trzeciego
1632
MikSil Silva rerum
1733
MiłJObKoniec Obrona panien...
1612
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 208-211
MinRyt Zbiór rytmów polskich
1755-1756
MinSow Polska fraszka mieszczańska
1601-1610
MirJon
1609
MitzPrzedFil Przedmowa
1760
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
MłodzKaz Tomasz Młodzianowski
Kazania i homilyie...
1681
MłoszResBar II Epithalamium albo respons imci panu Kochowskiemu imci pana Młoszowskiego na Epithalamium imci panu Samborowi Młoszowskiemu na akt weselny w upominku posłane Kochowskiego.
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
MocProcBad Proces między WŁOCZĘGĄ Actorem, A TABAKIEM Pozwanym.
1636
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
MohLit Lithos abo kamień...
1644
Monitor Monitor na Rok Pański 1772: Nro. I - XXV
1772
MorochPar Eliasz, imię zakonne Joachim Morochowski
Paregoria albo utulenie uszczypliwego lamentu...
1612
+
MorPamBar I PAMIĄTKA ŚMIERCI MAŁŻONKI JANA DOMINIKA MOROLSKIEGO,...
1628
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
MorszAPsyche Andrzej Jan Morsztyn (Morstin)
Psyche…
1661
MorszAUtwKuk Andrzej Jan Morsztyn (Morstin)
Utwory zebrane
1654-1676
+
MorszHAntypast Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
Antypasty małżeńskie…
1650
MorszHBanSok Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
Historia... o ... Banialuce
1650
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
MorszHFilom Filomachija
MorszHGal Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
Historia o Galezjusie…
1650
MorszHPrzem Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
O Przemysławie
1650
MorszHRoz Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
Światowa rozkosz...
1622
MorszHRozkosz Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
Światowa rozkosz...
1624
MorszHSumBar I Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
Summariusz wierszów
1650
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
MorszHSumSok Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
Summariusz wierszów
1650
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
MorszSzKriegSej Bartłomiej Kazimierz Malicki
Morsztyn S., [List z 18 II 1665], [w:] W. Kriegseisen, Sejmiki ...
1665
[w:]
Sejmiki Rzeczypospolitej szlacheckiej w XVII i XVIII wieku
MorszSŻaleBar II Smutne żale...
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
MorszZEmbSok Zbigniew Morsztyn (Morstin, Morstyn)

1658-1680
MorszZEmbWyb Zbigniew Morsztyn (Morstin, Morstyn)

1658-1680
MorszZPieśńSok
1661
MorszZWierszeWir I Zbigniew Morsztyn (Morstin, Morstyn)
Wiersze
1675
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki 335-512
+
MorszZWybór Zbigniew Morsztyn (Morstin, Morstyn)
Wybór Wierszy ...
1658-1680
MośAk Akademia pobożności...
1628
MowaKoprzCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 96-102
MowaZamojCz II
1605
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 471-480
MurChwałPam Pamiętnik albo Kronika Pruskich Mistrzow y Kxiążąt Pruskich Tudziesz Historya Inflandzka i Kurlandya z przydánemi rzeczy Pámięci godnych, zrozmáitych Kronikarzow zebrána. Przez Mikołaia z Chwałkowa Chwałkowskiego. Oraz iest Szwedzka y Moskiewska Woyná zá Pánowánia Naiasnieyszego Krola Iego Mości Augusta w Torego, krotkiem stylem wyrazona, y do Druku dáná. Roku Krolá Krolow 1712. W Poznaniv. Superiorum permissu.
1712
MurRel Sefer Muratowicz
Relacja [...] obywatela ...wysłanego do Persji
1602-1752
MutWierWron Wierność Bogu i cesarzowi
1716
+
MyszkZdanieCz III
1607
[w:]
295-299
NaborPoezDurr Daniel Naborowski
Poezje
1620-1640
NaborWierBar I Wiersze
1620-1640
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1 173-177
NaborWierSok Wiersze
1620-1640
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
NaborWierWir I Wiersze …
1620-1640
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki 274-334
NagrGosŚwięc Nagrobek Gosiewskiemu, hetmanowi polnemu litewskiemu.
1663
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
NajmProg Prognostyk duchowny na kometę, ktoregosmy widzieli grudnia przeszłego roku 1618 uczyniony w kazaniu Niedziele Mięsopustney w kościele S. Troyce Krak. przy modlit. 40 godz. przez X. Iak. Naym.
1619
NamKrólGęb Częściowy zbiór namiotów króla Jana III w Żółkwi z 1696 r.
1696
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
NarArch Józef Naroński (Naronowicz-Naroński)
Architectura militaris…
1659
+
NarATestBork Anna Naruszewiczowa

1669
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
NaukaBud Krótka nauka budownicza
1659
NeuPoj Neumachia abo pojedynek ... dwóch orłów na powietrzu
1655
+
NędzBied Nędza z Biedą z Polski idą (1633)
1633
NiebAnBad ANIMUSZ ANIMASZ IADAMA NIEBORACZKOWSKIEGO Z CHUDEJ WOLI ...
1648
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
NiebMSatBar I NA SATYRY PISANE W ROKU 1650 RESPONS IMCI PANA MARCINA NIEBOROWSKIEGO, PODKOMORZEGO SOCHACZEWSKIEGO, 1658
1658
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
NiemirBajkiBar II Bajki Ezopowe
1699
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
NiemPam Stanisław Niemojewski
Pamiętnik (1606-1608)
1606-1608
Niepoprawne zródło
NiesKor II Kasper Niesiecki
Korona polska
1738
NieszWFalsTestBork Testament sfałszowany
1695
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
NieszWTestBork Władysław Jan Nieszyjka
Testament
1690
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
NiewdzŚwięc Na niewdzięczność dworu przeciwko rycerstwu
1663
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
NiewiesKom
1681
NiewPrerBad PREROGATYWA ABO WOLNOŚĆ MĘŻATKOM.
1684
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
NiezDzien Dzienniki 1695-1700
1695-1700
NotAk anonim
Notifikacya Oninieyszym Krolewskiey Akademii Rycerskiey W Legnicii Postanowieniu Anno 1749.
Wrocław 1749
NowaWar Akta miasta Warszawy - rkp. AGAD, Nowa Warszawa.
1735-1743
NowinyInfl NOWINY Z INFLANT, O sczęslivvey porazce, ktora sie sstáłá nád Károlusem Ksiazęciem Sudermańskim, przez Iego M. Páná Ianá Károlá Chotkievviczá, nayvvyzszego Hetmáná W. X. L. Dniá 27, Septemb: vv dzien S. Stánislávvá, Roku 1605.
1605
NowinyMosk NOWINY z MOSKWY, ABO WOTA Z Tráktatow, y Consulty Pánow Radnych źiemie Moskiewskiey, w Mieśćie Stołecznym. Ktore Wotà, per discursum Czàrowi swemu (radząc mu do pokoiu z Krolem I. M. Pánem Nászym Miłośćiwym, będąc bárzo stráchem przeráźeni) podawali. A to pod ten czás strászny/ y strwoźony/ gdy się Seyn Hetman ich Generálny ze wszytkim obozem swoim/ Ostroźkámi/ y Woyskiem bárzo głodem/ mrozem/ chorobámi/ niewcźásem strapiony y śćiśniony/ Królowi Jego M. rad nie rad poddáć się muśiał.
1634
NowPow
NowSakBad Sákwy. W ktorych/ nie dla Koni/ ále dla Ludzi tych/ ktorzy nowiny lubią/ smáczne y osobliwe Obroki. Vrobione Od Cadasylana Nowohrackiego Na Krempaku.
1649
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
NowSow Jan z Kijan
NOWY SOWIZRZAł Abo ráczej Nowyźrzał/ Nie patrzeć ia iako Sowy. b. m. i r. [ca 1684]
1596
NowTor Nowiny z Torunia. O Gwałtownym zabronieniu … nabożeństwa …
1614
NowZwyc NOWINA 0 ZWYCIĘSTWIE CESARZA IEGO MOSCI, &c, KROLOWI IEGO MOŚCI. Gdy szczęśliwie się wypráwuie / przeciwko Woysku Tureckiemu/ ná Koronę nástępującemu/ Z Wiednia, do Lubliná przynieśiona
1634
NT Nowy Testament Pana Naszego Jezusa Chrystusa
1606
ObDworBad Obiecadło dworskie...
1630
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
ObjaśPrerogCz III
1607
[w:]
261-265
OblJasGór Obleżenie … Jasnej Góry Częstochowskiej, (1673), rkp., Bibl. Jagiel.
1673
ObŁazGęb Spis obrazów w drugich Łazienkach w Żółkwi z 1694 r.
1694
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
ObmowPrymasCz III
1607
[w:]
402-403
ObodzLegBar I POWAŻNA LEGACJA W KONSYSTORZU TRÓJCE PRZENAŚWIĘTSZEJ, NA UZDROWIENIE WSZYTKIEGO ŚWIATA ...
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
ObodzPanBar I Pandora starożytna monarchów polskich
1640
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
ObSProm Promptuarium epistolographicum ...
1659
OdpRokoszCz III
1607
[w:]
369-372
OdRokLub Ode JMP. Marszałkowi koronnemu...
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
OdymWŚwiatBar I ŚWIATA NAPRAWIONEGO OD JEZUSA CHRYSTUSA [...] KSIĄG DZIESIĘĆ
1670
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
OdymWŻałKoniec Żałośna postać...
1659
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 316-357
OgińMListySkrzyd Listy
1683-1684
[w:]
Listy z czasów Jana III i Augusta II
OkmATestBork Andrzej Okmiński
[testament]
1658
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
OkolNiebo Szymon Okolski (tł.)
Niebo ziemskie aniołów w ciele
1644
OlszSzkoła
Kraków 1640
OpalKListy Krzysztof Opaliński
Listy do brata Łukasza
1641-1653
OpalKSat Krzysztof Opaliński
Satyry …
1650
+
OpalŁCoś Łukasz Opaliński
Coś nowego
1652
OpalŁPoeta Łukasz Opaliński
Poeta
1661-1662
OpalŁRoz Łukasz Opaliński
Rozmowa plebana z ziemianinem…
1641
OpisBramy Opisanie Bramy Tryumfalnej... Augusta II b. m. 1698.
1698
OpisDostCz III
1606
[w:]
154-180
OpisGal Opisanie... zdobycia galery ...za sprawą ... Marka Jakimowskiego
1628
OpisGrec Opisanie geograficzne dawnej Grecji podług kart geografa d’Anville’a., b. m. 1750.
1750
OpisKról Opis królewszczyzn w województwach chełmińskim, pomorskim i malborskim w r. 1664.
1664
OpisPrawCz III
1606
[w:]
145-154
OpisUtar Opisanie utarczki dwu orłow ...
1666
OrAbNad Oracyja na śmierć... J.a Abramowicza
1602
[w:]
Wybór mów staropolskich
OrdPoznKutrz Ordynacja we wsiach … Poznania … 1733
1733
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 257-279
OskATestBork Audencja Oskierczyna
Testament
0
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
OssZPam Pamiętnik
1601-1621
OssŻyw Żywot Jerzego Ossolińskiego
1625-1626
+
OstList
Warszawa 1736
OstrogIntrKutrz Introdukcja do wybierania win
1620-1623
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 92-94
OstrorChowChom Jan Ostroróg
Chowanie zrzebców
1622
[w:]
Materiały do dziejów rolnictwa
OstrorMDiarKoniec Diariusz
1620-1630
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 270-273
OstrorMyśl1618
Kraków 1618
OstrorMyślTur Jan Ostroróg
Myślistwo z ogary
1618
OstrorMŻółKoniec Relatia listowna
1649
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 422-424
OstrorNauka Jan Ostroróg
Nauka koło pasiek…
1612-1614
OstrorSzachyChom Jan Ostroróg
Ostroróg J., Szachy, (1618) [w:] Materiały do dziejów rolnictwa….,Warszawa 1876.
1618
[w:]
Materiały do dziejów rolnictwa
OstrowPismoCz III
1607
[w:]
396-397
OśwDiarDyp Diariusz...
1643-1651
[w:]
Dyplomaci w dawnych czasach
+
OśwPodr Z podróży...
1643-1651
OtwEDzieje Erazm Otwinowski
Dzieje Polski od 1696 do r. 1728., rkp. Bibl. Jagiel.
1728
+
OtwEDziejeCzech Erazm Otwinowski
Dzieje Polski od roku 1696 – 1728
1728
OtwJPow Powodzenia niebespiecznego ale szczęszliwego Woyska I. K. M. ...
Kraków 1600
OtwWGadBar I Walerian Otwinowski (Otfinowski)
GADKI Z PISMA śWIĘTEGO RYTMEM PISANE Z EKSPLIKACJĄ I NAZNACZENIEM MIEJSC PISMA ŚWIETEGO
1645
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
OtwWPopBar I POPIELEC ALBO WSTĘPNA ŚRODA
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
OtwWResSok Respons
1645
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
OvChrośRip Wojciech Stanisław Chrościński (tł.)
Riposta albo raczej żalu i skargi pełna amoratek korespondencya częścią niewdziękami amazyuszów niektórych, częścią też wzajemnym nagrodzona afektem, w roku pańskim 1689 napisana [przez Wojciecha Stanisława Chrościńskiego według Owidiusza]
1689
OvChrośRoz Wojciech Stanisław Chrościński (tł.)
ROZMOWY LISTOWNE, Albo raczey Wzáiemna Heroin Greckich z Káwálerámi Korrespondencya. Częścią rownym áfektem, częścią tesz niewdziękámi nádgrodzona, b.m. 1695.
1695
OvOtwWPrzem Kasper Niesiecki
Księgi Metamorphoseon …
1638
OvŻebrMet Jakub Żebrowski
Ovidius Publius Naso
1636
OwsRocz Roczniki do dziejów Podtatrza i Spiża ...
1680-1748
OzimSzturm Sztvrm pocieszny smoleński...
Wilno 1611
PacFJTestBork Feliks Jan Pac
[testament]
1700
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
PacOb Obraz dworów europejskich
1624-1625
+
PacRokLub PACIERZ DWORSKI
1953
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
PanRokLub Panom Oświęcimianom
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
ParlPolPom IV Leksykalno semantyczna...
1653
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 4.
ParlPolPom V Słowotwórstwo...
1653
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 5.
PaskRokLub PASKWIL NA KRÓLOWĄ
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
PasOkoń Pasterze
1656-1700
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne
PasPam Jan Chryzostom Pasek
Pamiętniki
1656-1688
+
PastRel Relacya chwalebnej expedyciey [...] Jana Kazimierza...
1650
PaszkMcOrdKutrz Maciej Paszkowski
Ordynacja ...
1698
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 197-199
PaszkMrChor Marcin Paszkowski
CHORAGIEW Sáuromátcka w Wołoszech, To iest/ Pospolite rußenie y sczęśliwe zwrocenie/ Polakow z Wołoch: w Roku teráźnieyßym/1621. Opisana przez MARCINA PASZKOWSKIEGO.
[B. m. dr.] 1621
PaszkMrDzieje Marcin Paszkowski
Dzieje tureckie i utarczki kozackie z Tatary.
1615
PaszkMTrybKontr Marcin Paszkowski
[Paszkowski M.], Rok , (1625), [w:] Z. Nowak, Kontrreformacyjna…, Gdańsk 1968, s. 228-258.
1601-1700
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku
+
PaszkwilŚwięc Paszkwil pod tenże czas więzienia W. Gosieweskiego
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
PasŻoł Passia żołnierzow oboyga narodow...
1613
PauliDarLot Pauli Walther, tł. Darłowski Jan Kazimierz, Lot gołębice, Kalisz 1665.
1665
PaxUlis Tragedia o Ulissesie
Kraków 1603
PerDziadGrzesz Peregrynacja dziadowska zwłaszcza owych jarmarczników trzęsigłowów, w który sposób zwykli bywać na miejscach świętych
1612
[w:]
Antologia literatury sowizdrzalskiej
+
PerMaćGrzesz Peregrynacja Maćkowa
1612
[w:]
Antologia literatury sowizdrzalskiej
PersOb PERSPECTIVA NA OBIASNIENIE NIEWINNOSCI TEGOZ IEGO MOŚCI P. LVBOMIRSKIEGO MARSZAŁKA WIELKIEGO y HETMANA POLNEGO KORONNEGO
1666
PetNaborSonBar I PRÓBA TRZECH SONETÓW
1620-1640
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
PetNadolKoniec Petita... Nadolskiego
1627
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 48-53
PetrJWod Jan Innocenty Petrycy
O wodach w Drużbaku i Łęckowej
1635
PetrSEk Ekonomiki Aristotelesowey ... księgi ... dwoje.
1618
PetrSEt Sebastian Petrycy
Ethyki Aristotelesowey, To Iest Iako sie każdy ma naswiecie rządzic. Z dokladem Ksiąg Dziesięciorga Pierwsza Częsc, W ktorey Pięcioro Ksiąg [...]. Przydatki też są położone na końcu Kśiąg każdych, dla gruntownieyszego rzeczy w Kśięgach tknionych wyrozumienia, częśćią dla zaostrzenia dowćipow buynieyszych, potrzebne. Przez Doktora Sebastiana Petricego Medyka.
1618
+
PetrSHor I Horatius Flaccus w trudach więzienia ...
1609
PetrSHor II Horatius Flaccus w trudach więzienia...
1609
PetrSInst Sebastian Petrycy
Instrvctia abo navka, iak się sprawować czasv moru : w ktorey sie zamyka: Ochrona, jako się vchraniać morowego powietrza ; Leczenie wszytkich niemal przypadkow [...] : dla prostych napisana , krom discursow.
Kraków 1613
PetrSPolit I Polityki Aristotelesowey ... księgi pierwsze
1605
PetrSPolit II Sebastian Petrycy
Polityki Aristotelesowey ... czesc wtora ksiegi piąte
1605
PewListSkrzyd Kopia listu pewnego ze Lwowa
1683
PękosRytwCz II
1607
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 159-162
PękosSkryptCz III
1607
[w:]
289-295
PiasRel Aleksander Piaseczyński (Piasoczyński)
Relacja ... poselstwa do Moskwy ...
1635
+
PienHip Pieniążek Krzysztof
Hippika abo sposób poznania, chowania i stanowienia koni, b.m. 1607
1607
PieśńBer Piesn o potrzebie z Tátáry z Kozakámi pod Beresteczkiem
1651
PieśńNowBad PIEŚŃ NOWA O szynkarkach i szafarkach, co ze wsi przychodzą, a jako na dorobkach paniom swoim szkodzą.
0
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
PieśńSzuj Pieśń o tyránstwie Szuyskiego, teraz vczyniona Roku Pańskiego 1609.
1609
PięknZbiórBad
1645
[w:]
Polska satyra mieszczańska
PiotBrań Inwentarz ... [w:] Kwartalnik Historii Kultury Materialnej, 1955, 2,
1682
PiotrKaz Kazania przeciwko zdaniom y zgorszeniom wieku naszego...
1772
PiramKaz Kazanie na wotywie dziękczynienia Panu Bogu za zachowanie Króla Jegomości z przypadku niesłychanego z dnia 3 na 4 listopada śpiewaney w Katedralnym Lwowskim Kościele.
1772
PiskorKaz Kazania na Dni Panskie, na vroczystości Bogarodzice Panny Niepokalanie Poczętey, na swięta osobliwe Słvg Panskich, w roznych Kościołach odprawione, a dla duchownego pozytku poboznemu czytelnikowi zostawione.
Kraków 1706
PismoPotwarzCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 40-51
PismoSzlachCz III
1607
[w:]
357-369
PisMów I Pisarski Jan Stefan
Mowca polski...
1668
PisMów II Pisarski Jan Stefan
[Pisarski J. S.], Mowca polski..., t.2, Kalisz 1676.
1676
PoczKról
Królewiec (Książęce) 1718
PoczKrólPolPom IV za: J. Zieniukowa, O języku gazety..., [w:] Polszczyzna regionalna.., t.4, Warszawa 1991.
1718-1720
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 4.
PoczKrólPolPom V za: J. Zieniukowa, Kwantyfikatory..., [w:] Polszczyzna regionalna.., t.5, Warszawa 1993.
1718-1720
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 5.
PoczOdlPam Jan Władysław Poczobut (Poczobut-Odlanicki)
Pamiętnik 1640-1684
1640-1684
+
PodPop Krzysztof Podkański
Poprawa praw i sposob statutu spisanego
1608
PodPrusPolPom IV Charakterystyka językowa taryf ...
1682
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 4.
PoezjaZwŚwBar II Pezja związku święconego i rokoszu lubomirskiego
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
Pogrom POGROM TATARSKI álbo Relátia krotka zvvyćięstwá nád Tátárámi. Przez Wielmożnego Iego M. Páná, P. HETMANA Polnego Koronnego. Dniá 20. Mieśiącá Czerwcá/ w Roku 1624. między Háliczem á Bolszowcem otrzymána.
1624
PokNiewinCz III
1606-1608
[w:]
375-384
PolPar Französische und Polnische Parlament ...
1653
+
PolRokLub Duma polska ... Lubomirskiemu...
1665
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
PołKTestBork Konstanty Połubiński
[testament]
0
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
PonASarFil Sarmatides...,
1741
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
PopSowBar II Poezja popularna i sowizdrzalska
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
PosTabBad Poswarek tabaki z gorzałka
1636
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
PosWoł Poseł z Wołoch z obozv polskiego ...
Kraków 1621
PoszakZohar ZOHAR Co znáczy Splendor, Jásność, swiatłość, z okazyi starego zydowskiego ZOHARU, Jzráelitom PZYSWIECAJĄCY[!] do poznánia prawdziwego MESSYASZA JEZUSA CHRYSTUSA Albo POCHODNIA Swiatłością prawdy od BOGA obiáwoiney JASNA [...] ZAPALONA PRZEZ X. JANA POSZAKOWSKIEGO Societatis JESU Theologa
Warszawa 1749
PośAPuł ...
1601-1764
PotAbKuk III Wacław Potocki
Potocki W., Abrys... żalu … po kochanym synu, [w:] Potocki W., Dzieła, oprac. Kukulski L., Warszawa 1987, t. III, s. 341-348.
1691
[w:]
Dzieła, t. 3
PotFrasz1Kuk II Wacław Potocki
Ogród nie plewiony. Część pierwsza, [w:] Potocki W., Dzieła, oprac. Kukulski L., Warszawa 1987, t. II, s. 9-223.
1677-1690
[w:]
Dzieła, t. 2
+
PotFrasz2Kuk II Ogród nie wyplewionego część wtora
1677-1690
[w:]
Dzieła, t. 2
PotFrasz3Kuk II Wacław Potocki
Ogrodu nie wyplewionego część trzecia
1677-1690
[w:]
Dzieła, t. 2
PotFrasz4Kuk I Wacław Potocki
Fraszki albo Sprawy, Powieści i Trefunki, Podobieństwa, Przykłady i Przyczyny, które jeśli nie były, być mogły w obojej płci, w różnych stanach i wieku żywota ludzkiego [Fraszki z lat 1669-1680]
1669-1677
[w:]
Dzieła, t. 1
PotFrasz5Kuk III Ogród nie wyplewionego część piąta
0
[w:]
Dzieła, t. 3
PotFraszBrück I Wacław Potocki
Ogród fraszek
1677-1694
PotFraszBrück II Wacław Potocki
Ogród fraszek
1677-1694
PotJerzRokLub Nagrobek Jerzemu Lubomirskiemu, marszałkowi koronnemu
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
PotJow Jowialitates albo żarty i fraszki rozmaite.
1677
PotKlepBorRokLub Na klepacze i boratyńczyki
1661
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
PotLibKuk I Libusza ...
1675
[w:]
Dzieła, t. 1
PotMorKuk III Wacław Potocki
Moralia
1688
[w:]
Dzieła, t. 3
PotMuzaKarp Wacław Potocki
Potocki W., Muza polska…, (1676), wyd. A. Karpiński, Warszawa 1996, s. 13-62.
1676
PotNabKuk I Wacław Potocki
Potocki W., Pieśni nabożne, (1677 – 1678) [w:] Potocki W., Dzieła, oprac., Kukulski L., Warszawa 1987, t. I, s.515-532.
1677-1678
[w:]
Dzieła, t. 1
PotNagKuk I Wacław Potocki
Potocki W., Nagrobki, [w:] Potocki W., Dzieła, opr. L. Kukulski, t. I, Warszawa 1987, s. 431-462.
1669-1680
[w:]
Dzieła, t. 1
PotNaKlepRokLub Na Klepacze
1661
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
PotOKlepRokLub O Klepaczach
1661
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
PotPer Wacław Potocki
Periody na smierć syna ...
1673
+
PotPieśRKuk I Potocki W., Pieśni różne, [w:] Potocki W., Dzieła, opr. L. Kukulski, Warszawa 1987, t. I, s. 463-484.
0
[w:]
Dzieła, t. 1
PotPis Wacław Potocki
Pisma wybrane
1669-1696
PotPocz Wacław Potocki
Poczet herbów szlachty ...
1696
PotPoczKuk III Wacław Potocki
Potocki W., Poczet herbów szlachty ..., [w:] Potocki W., Dzieła, oprac. Kukulski L., Warszawa 1987, t. III, s. 381-482.
1696
[w:]
Dzieła, t. 3
PotPocztaKarp Wacław Potocki
Potocki W., Poczta [w:] Potocki W., Muza polska..., Warszawa 1996, s. 63-85.
1669-1696
[w:]
Muza polska : na tryjumfalny wjazd najaśniejszego Jana III
PotPrzyp Wacław Potocki
Zebranie przypowieści i przysłowia polskich
1669
+
PotSielKuk I Wacław Potocki
Sielanka albo raczej przy szczęśliwym jegomości pana Jana z Lipia Lipskiego na starostwo sądeckie wjeździe od panien z Helikonu nie pełną i nie trunkiem za zdrowie nowego starosty, ale życzliwym nie stawiana rymem Kolejna Roku Pańskiego 1676, dnia 1 lipca
1676
[w:]
Dzieła, t. 1
PotSyl Wacław Potocki
Syloret …
1674-1691
PotSyloret Wacław Potocki
Syloret …,(1674 – 1691)
1674-1691
PotWoj Wacław Potocki
Transakcja wojny chocimskiej ...
1670
PotZabKuk I Wacław Potocki
SMUTNE ZABAWY żałosnego po utraconych dziatkach rodzica Wacława z Potoka Potockiego [...].
1677
[w:]
Dzieła, t. 1
PotZacKuk I Wacław Potocki
Nowy zaciąg…
1680
[w:]
Dzieła, t. 1
PotZmartKuk I Wacław Potocki
Potocki W., Dialog o zmartwychwstaniu pańskim, [w:] Potocki W., Dzieła, opr. L. Kukulski, Warszawa 1987, t. I, s. 599-642.
1676
[w:]
Dzieła, t. 1
PrakStężCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 292-295
PrażŚwięc Na Prażmowskiego, kanclerza koronnego
1661
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
PrechDziałKaw Jan Ignacy Działyński
Kawaler polski z francuskiego przetłumaczony
1722
PretChłopRzecz Specyfikacyja pretensyj chłopskich...
1727
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
PromMed Promptuarium medicum ...
1716
PropKanRzecz Propozycyja a maiestate do izby poselskiej ore jm. pana kanclerza wielkiego koronnego miana
1718
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
+
ProwDachŻona Abraham Prowana
Żona wyćwiczona
1601-1700
PruszczKlejn Piotr Jacek Pruszcz (Hiacynt)
Klejnoty stołecznego miasta Krakowam ...
1650
PruszczKlejnTur Piotr Jacek Pruszcz (Hiacynt)
Klejnoty stołecznego miasta Krakowa
1745
PrzechATestBork Anna Przychocka
Testament
0
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
PrzestJowiszŚwięc Przestroga Jowiszowa
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
PrzestPotrzCz II
1607
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 148-159
PrzestPrzyjŚwięc Przestroga przyjacielska od związku radzie dworskiej
1663
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
PrzestSposCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 461-471
PrzetObBar I POSTNY OBIAD ABO ZABAWECZKA, ...
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
PrzewKoś
1603
PrzyczKonwCz III
1607
[w:]
393-395
PrzyczŚwięc Przyczyna prolonongacyjej kommisyjej Lwowskiej
1663
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
PrzypBratOg Braterska deklaracya w niebraterskim napomnieniu...
1646
[w:]
Filozofia i myśl społeczna XVII wieku
PrzypMorszZWierBar I
1658-1680
PrzypPieśńBar I PIEŚŃ Ś. Ś. AMBROŻEGO I AUGUSTYNA "THE DEUM LAUDAMUS" NA WIERSZ POLSKI PRZEŁOŻONA, ...
1634
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
PrzyRokLub PRZY DUMIE PO DUMIE OKRZYK MAZOWIECKI
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
PsalArianBar II Psalmy i pieśni ariańskie
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
PsalMazTasz Psalm Mazowiecki
1601-1700
[w:]
Wybór tekstów staropolskich. XVI – XVIII wieku
PunktaDuchRzecz Punkta... od izby poselskiej... do... duchowieństwa
1720
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
PunKwarKoniec Punkta wojska kwarcianego...
1655
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 308-309
PyVarZebrFil Zebranie polityczne ...
1763
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
Radius
1700-1799
RadPam Pamiętnik podróży odbytej.. po Austryi, Włoszech i Francyi ...
1661-1668
RadŚwięc Rada tajemna
1662
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
RadziejKor Michał Radziejowski
Radziejowski M., Korespondencja..., rkp. Bibl. PAN, Kórnik.
1688-1705
+
RadziwATestAug Testament ...
0
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim
RadziwBAut Autobiografia.
1666
+
RadziwBTestAug Testament Bogusława Radziwiłła koniuszego wielkiego litewskiego
1668
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim
RadziwHDiar Diariusze…(1747 – 1756)
1747-1756
+
RadziwiłłowaFKom Franciszka Urszula Radziwiłłowa
Komedye y tragedye [...]
Żółkiew 1754
RadziwiłłowaFMiłość Franciszka Urszula Radziwiłłowa
Miłość mistrzyni doskonała...
Żółkiew 1754
RadziwiłłowaFNiecnota Franciszka Urszula Radziwiłłowa
Niecnota w sidłach ...
Żółkiew 1754
RadziwiłłowaFRozum Franciszka Urszula Radziwiłłowa
Sędzia od rozumu odsądzony...
Żółkiew 1754
RadziwiłłowaFSędzia Franciszka Urszula Radziwiłłowa
Sędzia bez rozsądku...
Żółkiew 1754
RadziwJanTestAug Testament ...
0
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim
RadziwJerzyTestAug Testament ...
0
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim
RadziwKSprawy Krzysztof Radziwiłł
Księcia … sprawy wojenne i polityczne (1621-1632)
1621-1632
RadziwKTestAug Krzysztof Radziwiłł
Testament
1619
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim
RadziwUDiar Diariusz podjazdu mego na Hajdamaków z Berdyczowa..., b.m. 1749.
1749
RadziwUKonDoś Radziwiłł U., Konszty kochania..., [w:] Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści. opr. J. Jackl, Warszawa 1969, s. 76-81.
1750
[w:]
Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści
+
RadzKwest Kwestye polityczne, oboiętne, Statum Rzeczypospolity Polskiey, prerogatywy Urzędow wniey, zwyczaie Elekcyi Krolow, Seymow, Seymikow, y inne rzeczy potrzebne do porzadku oney, examinuiace, w ktorych rezolwuią się propozycye racyami [...]
Poznań 1743
RamMKolKontr Ramułt M. A., Kolenda… [w:], Z. Nowak, Kontrreformacyjna satyra, Gdańsk 1968, s. 260-268.
1601-1700
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku
RanyRzeczCz III
1607
[w:]
372-374
RecTerBar II Recepta na urazy tercjańskie - milczeć
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
RefBrodRzecz Z wyroku sądu... między Brodowskim a poddanymi, w: Rzeczpospolita..., Wrocław 1955.
1729
RegMyt Regestr wybirania myta starego na przykomorzu Witebskim przez mie Eustaphia Mereciego poczawszy od 1605r., rkp. kopia XIX w., Oddział Rękopisów Biblioteki Sałtykowa-Szczedrina w Leningradzie
1605
RegTow [Regestr towarzyski cechu murarskiego w Poznaniu]
1618-1679
+
RegułaZakFran Reguła Trzeciego Zakonu [...] Świętego Franciszka Od Papieża Mikołaja IV potwierdzona. Dla tych, ktorzy pragna żyć pod Protekcya tego Swiętego Oyca w Domach własnych przedtym włoskim językiem wydana, y piąty raz w Rzymie razem z Summaryuszem Odpustow rożnych drukowana 1742. Teraz zaś z Włoskiego na Polski [...].
Kraków 1747
RegułyNow
1739
RegZłocz Regestr złoczyńców grodu sanockiego (1554-1638)
1601-1638
+
RejKierPoś Rejestr ruchomości po kasztelanie Chrystianie Kierskim... z 7 XI 1699 r.
1699
RejŚwięc Na Reja i Prażmowskiego
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
RelBar Relacya … festu, ktory odprawował… kardynał A. Barberyn, …, Rzym 1639.
1639
RelHiszp Relacya... o ... zwycięstwie Krola Hiszpańskiego z Holandrami…, Warszawa 1630.
1630
RelKat Relacja albo przełozenie zacnej pamiątki i wspaniałego katafalku
1640
RelKor Relacya koronacyi cudownego obrazu Nayświętszey Maryi Panny na Górze Różańcowey ...
Lwów 1728
RelŁow Relacja zjazdu pod Łowiczem IchMściów PP. Rokoszowych.... , b.m., 1698.
1698
RelNar Relacja tryumfu rzymskiego z narodzenia najjaśniejszego krolewica Zygmunta Kazimierza... Rzym 1640.
1640
RelRyg Krótka á Prawdziwa Relátia O Akcyi Woięnney y otrzymáney Victoryey Krolá I. M. Szweckiego nád Woyskiem Sáskim pod Rygą 9. Julii Roku 1701 styli veteris.
1701
RelSapRzecz Relatio potrzeby cum domo Sapiehana...,[w:] Rzeczpospolita..., Wrocław 1955.
0
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
RelTrzes Prawdziwa Relacya y Opisanie straszliwego trzesienia ziemie…, Warszawa 1638.
1638
RelWall Krotka, ale prawdziwa Relatia rzeczy... które ... się pokazały, Warszawa 1634.
1634
RelWjazdKról Relacja wjazdu solennego do Krakowa … Krola .... [Augusta II] …b.m 1697.
1697
RelWyj Relácyá Wyiázdu Iego Krolewskiey Mći z Wárszáwy, y tego co się subsequenter dziáło Roku Pánskiego 1700
1700
RepRespCz III
1606-1608
[w:]
397-401
ReskryptSzlachCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 58-74
RespCenzCz III
1607
[w:]
319-334
RespDuchCz II
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 232-239
RespWizCz III
1607-1608
[w:]
406-413
RewerListCz II
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 240-257
RewSkarb Rewizja skarbu Rzeczpospolitej... w roku 1632, , rkp. Bibl. Państowa, Moskwa.
1632
ReyWKoniec Innotescentiales ad Nobilitatem
1663
RicKłokMon Paul Rycaut (Ricaut, Ricot), Hieronim Jan Kłokocki (tł.)
Monarchia tvrecka, opisana [...] Przez Ricota sekretarza posła angielskiego v Porty Ottomanskiey residviącego z francvskiego języka na polski przetłvmaczona przez szlachcica polskiego y do druku podána w roku 1678.
1678
+
RogRokLub ROGI POSŁA FRANCUSKIEGO
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
RokJakCz III
1607
[w:]
275-288
RokZebRem Rokosz Zebrzydowskiego. Materiały historyczne, opr. A. Rembowski, Warszawa 1893.
1606-1607
RolJabłJADziej Charles Rollin, Józef Aleksander Jabłonowski (tł.)
Na Większą Chwałę Boga, Synom Oyczyzny Na Pożytek Dzieiopis Starozytny Egipcyanow, Kartaincow, Assyryiczykow, Babiloncow, Medow, Persow, Macedończykow y Grekow [...]
Lublin 1743
RozPasOkoń Rozmowa pasterzów
1750
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne
RozRokCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 102-136
RozSynCz II
1607
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 136-148
RoźOff Walenty Roździeński
Roździeński W., Officina ferraria, (1612) wyd. fototypiczne, Wrocław 1962..
1612
+
RożAPam Abraham Rożniatowski
Pamiątka krwawey ofiary [...] Jezusa Christusa: wedle mieysc Hierosolimskich, nad Zebrzydowicami wykonterfektowanych
1610
RódLudzOkoń Ekloga, w której ród ludzki oświadcza swoją wdzięczność (1704-1709)
1727
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne
+
RubJan Jakub Kazimierz Rubinkowski
Janina ...
1739
+
RuchBielGęb Spis ruchomości po śmierci Jacka Bieleckiego, mieszczanina potylickiego, z 1718 r.
1718
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
RuchSkarbGęb Inwentarz ruchomości w skarbcu żółkiewskim z 1738 r.
1738
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
RuchŻółkGęb Częściowe inwentarze ruchomości w zamku żółkiewskim z 1707 r
1707
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
RudnGłosSok Dominik Rudnicki
Życie ludzkie upływające w tejże materii
1741
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
+
RudnPieśńBar II PIEŚŃ POSTNA NABOŻNA O KORONIE POLSKIEJ
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
RybMKat Katechizmy
Gdańsk 1619
RybMManRzecz
1716
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
RybZRelRzecz Relacyja Rybińskiego ...
1708
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
RychKazNad Kazanie …, (1698)
1698
[w:]
Wybór mów staropolskich
+
RysProv Salomon Rysiński
Proverbium polonicorum
1618
RzeczRef Refutatio przez jednego złotnika krakowskiego
1629
RzeczyNapCz II
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 295-301
RzepDębKutrz Ustawa dla wsi... Dębca
1737
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 279-287
RzepLubKutrz Wilkierz dla wsi Lubonia
1719
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11
RzewKor Korespondencja
1701-1750
RzewMListSkrzyd List ...
1700
[w:]
Listy z czasów Jana III i Augusta II
RzewWWierszFil O nauce wierszopiskiej
1762
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
SaadiOtwSGul Saadi, tłum. S. Otwinowski , Perska księga … Gulistan, (1610 – 1625)
1610-1625
SakKal
1640
SakProbl Problemata o przyrodzeniu ludzkim
1620
SamTrakt Traktat Samuela rabina błąd żydowski pokazujący
1705
SapADiar Antoni Kazimierz Sapieha
Diariusz … 1730-1731
1730-1731
+
SapANot Antoni Kazimierz Sapieha
Notata interesów domowych od roku 1720
1621-1629
+
SapMWilkKutrz Wilkierz...
1749
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 311-321
SaracJagRugTur [Saracinelli F.], tłum. Jagodyński S., Wybawienie Ruggiera..., [w:] Poezje... Jagodyńskiego, wyd. Turowski, Kraków 1860.
1628
SarbGawWierBar I WIERSZE
1640-1684
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
+
SarbMMorszALirBar I Liryka
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
SarbMTwarSLirBar I Liryka
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
SarbNabDesBar I s. 439-449.
0
SarbNabDesSok Descriptio…
1630-1640
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
SarPam Pamiętniki z czasów Jana Sobieskiego...
1690-1696
+
SatPodBar II Satyr podgórski
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
SatStesBar II Satyr steskniony z pustyni w jasne wychodzi pole
1670
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
ScenSądTasz Francesco Andreini (tł.)
Scena w sądzie
1732
[w:]
Wybór tekstów staropolskich. XVI – XVIII wieku 226-227
SchedMuzaBar II Mikołaj Aleksander Schedel
Muza z Helikonu na wieczny aplauz wjazdu i aktu koronacjej [...] Augusta II
1697
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
SchorrŻyd Żydzi w Przemyślu
0
ScudZawiszHist Madeleine de Scudéry
Historya Xiązęcia Aryamena Krolewica Perskiego
Warszawa
SejmBiałBad SEYM BIAŁOGŁOWSKI Ktory w sobie zámyka wszelákie swobody pokoie z Mezámi
1617
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
SejmPanBad SEYM PANIENSKI ABO ROZMOWA, O Biesiádách y Krotofilách Miesopustnych. Tudziesz o Obyczáiách Mężow/ gdzie ze dwudziestu Pánień/ káżda zdánie swe podáie.
1684
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
SejmPiek Sejm piekielny straszliwy
1622
SekrWyj Sekret wyjawiony osobliwszy, ten za którym człowiekowi rozsądnemu, chyba chcącemu żadne złe na świecie szkodzić nie będzie, Poznań 1689.
1680-1689
SenBardzTrag Smutne Starożytności Teatrum, to jest Tragediae Seneki rzymskiego ... przez W. X. Jana Alana Bardzińskiego ..., Toruń 1696.
1696
SkarAreop
1609
SkarArtykułCz III
1606
[w:]
94-116
SkarMes Mesjasz Nowych Arianow wedle Alkoranu tureckiego..., Kraków 1612.
1612
SkarPokNad Antoni Kazimierz Sapieha
[Kazanie] Wzywanie do pokuty
1610
[w:]
Wybór mów staropolskich
+
SkarRokCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 35-40
SkorDiar Diariusz
1639-1699
SkorKotLechBar II LECH POLSKI ALBO WOLNEGO I ZŁOTEGO NARODU POLSKIEGO POCZĄTKI, STAROŻYTNOŚĆ, FORTUNA I RÓŻNESUKCESÓW ODMIANY NA WIERSZ OJCZYSTY PRZEŁOŻONE [...] PRZEZ KS. BENEDYKTA KOTFICKIEGO
1751
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
SkryptSłuszCz II
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 257-264
SkryptWojCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 264-291
SlachSasRzecz
1733
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł 213-216
+
SleszDow Jasne dowody o doktorach żydowskich
1623
SleszkPed Alexego Pedemontana medyka y philosopha
0
SławWikt Sławna victoria nad Turkami od woysk koronnych ...
Słuck 1673
SłowPolŁac Słownik… polsko- łaciński i łacińsko-polski
1601-1700
+
SmotApol
1628
SmotEx Smotrycki E., Exaethesis abo ekspostulacja.., Lwów 1629.
1629
SmotLam Threnos, to jest Lament Teofila Ortologa
1610
SmotNap PARAENESIS, ABO NAPOMNIENIE, OD BOGV WIELEBNEGO MELETIVSZA SMOTRZYCKIEGO,
1629
SobJakDroga Droga do Baden ...
1638
SobJakDziękKoniec Dziękowanie Jego Mci Panu Koniecpolskiemu...
1626
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 238-239
SobJakPer Peregrynacja po Europie…
1607-1613
+
SobJakSienTasz Dziękuje na pogrzebie Pana Prokopa Sieniawskiego, Chorążego Koronnego
1668
[w:]
Wybór tekstów staropolskich. XVI – XVIII wieku
SobJListy Jan Sobieski
Listy do Marysieńki, (1665 – 1683)
1665-1683
+
SobTDzien Teresa Kunegunda Sobieska
Dziennik podróży Teresy Kunegundy
1694
+
SolArch Stanisław Solski
Architekt Polski: to iest Nauka Ulzenia Wszelkich Cięzarow: Używánia potrzebnych Máchin, źiemnych y wodnych: Stáwiánia ozdobnych Kośćiołow máłym kosztem: O proporcyi rzeczy wysoko stoiących: O wschodách y pawimentách [...].
1690
+
SolArchB Stanisław Solski
Architekt Polski
1690
+
SolGeom I Stanisław Solski
Geometra polski to iest nauka rysowania, podziału, przemięniania, y rozmierzania Liniy, Angułow, Figur, y Brył pełnych. Podany do druku przez X. Stanisława Solskiego, Societatis Iesu, w Krakowie Roku MDCLXXXIII [1683]
1683
SolGeom II Stanisław Solski
Geometry polskiego, księga II. Zawieraiąca Zabaw V. ze XIII.[...] Podana do druku przez X. Stanisława Solskiego, Societatis Iesu, w Krakowie Roku MDCLXXXIV [1684]
1684
SolGeom III Stanisław Solski
Geometry polskiego, księga III. Zawieraiąca ostatnie Zabawy Geometry: XII. XIII y XIV. wespół z Supplementem Zabawy VII. [...] Podana do druku przez X. Stanisława Solskiego, Societatis Iesu, w Krakowie Roku MDCLXXXVI [1686]
Kraków 1686
SpInZąbMłot Stanisław Ząbkowic
Młot na czarownice
1614
SpisCzarPoś Spisanie… majętności… Czarnkowskiej
1632
SpiżAkt
Kraków 1638
SposPodCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 393-402
SprawyCzerUl Sprawy sądowe poddanych klasztoru OO. Karmelitów w Czernej (1663-1717)
1663-1717
[w:]
Księgi sądowe wiejskie, t. 1-2,
StanTrans Transakcja … całego życia…pisane roku 1685
1685
StarDwór Szymon Starowolski
Dwór cesarza tureckiego…
1646
StarKaz Szymon Starowolski
Arka Testamentu zamykająca… kazania...
1649
StarPopr Szymon Starowolski
Poprawa Niektorych obyczaiow Polskich potocznych. Wszelkiego stanu y condicyey ludziom wielce potrzebna. Przez iednego Szlachcica Staropolskiego kwoli dobru pospolitemu napisana
1625
+
StarPrywSok Szymon Starowolski
Prywat polską kieruje
1624
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
StarVotBar I VOTUM O NAPRAWIE RZECZYPOSPOLITEJ
1625
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
StarWyp Szymon Starowolski
WYPRAWA Y WYIAZD Potężnego y nie ogárnionego Woyská, napotężnieyszego y naysroższego Monárchy, SVŁTANA AMVRATA Cesárzá Tureckiego teráźnieyszego, Na Woynę do Korony Polskiey. A to z namówy/ rády/ y przenaięćia/ ták Luterskiego/ iáko Czárá Wielkiego Moskiewskiego/ y inßych Katholickich Nieprzyiaćioł.
B. m. dr. 1634
StylaGram Grammatica polono-italica ...
1675
SuffProwRzecz Suffragium prowentów skarbowych
1601-1764
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
SulisWyj Wyiscie Nayiasnieyszego Krola Imci Polskiego Stanisława I. z Oblężenia Miasta Gdańska Roku 1734. Dnia 27. Czerwca Aż do Kwidzina
Królewiec (Książęce) po 1734
SulListyKoniec List z Constantinopola do J. M. P. Podczaszego Koronnego i Hetmana Polnego [Stanisława Lubomirskiego] od P. Suliszowskiego Gońca
1622
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 230-233
SumKoniec Summa klątwy…
1612
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 211-212
SupGniezUl Suppliki poddanych kapituły gnieźnieńskiej
1601-1738
[w:]
Księgi sądowe wiejskie, t. 1-2,
SupKuzRzecz Suplika poddanych kuźnickich do króla...
1718
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
SuzJTestBork Ttestament
1652
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
SykstCiepl Erazm Sykstus
O cieplicach we Skle ksiąg troje
1617
SynKlechGrzesz Synod klechów podgórskich
1607
[w:]
Antologia literatury sowizdrzalskiej
+
SynMinKontr Synod Ministrów… (1611), [w:] Z. Nowak, Kontrreformacyjna satyra…, Gdańsk 1968, s. 197-227.
1611
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku
SyrZiel Szymon Syreński (Syreniusz)
Zielnik herbarzem z języká Łácińskiego zowią To iest opisanie własne imion, kształtu, przyrodzenia, skutkow y mocy Zioł wszelakich [...] pilnie zebrane a porządnie zapisane przez D. Simona Syrenniusa.
1613
SzelTTestBork Tomasz Szeliga
[testament]
1640
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
SzembRelWej Teofil Szemberg
RELATIA PRAWDZIWA O WESZSCIV WOYSKA POLSKIEGO do Wołoch y o potrzebie iego z Pogáństwem w Roku 1620, we Wrześniu y w Pázdzierniku.
Poznań 1621
SzemGrat Józef Pięknorzecki , właściwie Fryderyk Szembek (?)
Gratis plebański
1627
SzemSum Sumariusz wierszów
1674-1684
SzemTorBad Z Nowinámi TORBA KVRSORSKA...
1645
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
SzkółRzewGęb Spisy rzeczy uczęszczających do szkół młodych Rzewuskich z lat 1738-1789.
1738-1744
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
+
SzlachRokLub Przestroga… polskiemu… szlachcicowi
1667
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
SzlachSasRzecz Rozmowa dwóch szlachty między soba rodzonych..., [w:] Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł, opr. J. Gierowski, Wrocław 1955.
1733
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł 213-216
SzlichWierszeWir I Jerzy Szlichtyng
Wiersze rozmaite JE. Mci Pana Jerzego z Bukowca Szlichtinka
1620-1640
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki 168-189
+
SzlichŻartSok Żart piękny o tabace
1632
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
SzołHist Stefan Szołucha
Różne historie, (1651-1750)
1651-1750
+
SzumInw Gdański inwentarz … z 1706 roku.
1706
SzwabKoniec [List] od Szwabego…
1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 136-138
SzybAtlas Atlas Dziecinny Czyli Nowy Sposob Do Nauczenia Dzieci Geografii, Krotki, Łatwy [...] Przez Przyłączone Nowey Inwencyi XXIV Kart Geograficznych Z Wykładem Onychże : Zawieraiący Dokładnieysze Opisanie Polski y Litwy Tudzież Naukę O Sferze [...] / Z Francuskiego przełożony, powiększony y poprawiony Przez X. Dominika Szybińskiego [...].
1772
SzymSiel Szymon Szymonowic (Simonides)
Sielanki i inne wiersze polskie, (1614 – 1626)
1614-1626
SzyrDict Konstanty Szyrwid
Dictionarium trium linquarum
1642
+
TajRadKontr Tajemna rada….,Wilno (1624), [w:] Z. Nowak, Kontrreformacyjna…, Gdańsk 1968, s. 269-288.
1624
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku
TasKochGoff Piotr Kochanowski (tł.)
Goffred abo Jeruzalem wyzwolona
1618
TatKoniec Pogrom Tatarski
1624
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 250-250
TorRoz
1603
TragTred Tragedia o bogaczu i Łazarzu z Piśma Świętego wyjęta i nowo wierszem opisana polskim Jaśnie Wielmożnemu Sęnatowi Gdańskiegu dedicowana i przypisana in honorem roku 1643 miesiąca stycznia dnia 22
1643
TrakWarsz Traktat Warszawski dnia trzeciego Nowembra 1716 roku zkonkludowany, [w:] Constytucye na zakończeniu Konfederacyi Tarnogrodzkiey y innych konfederacyi prowincyalnych y partykularnych do niey referuiących się, tak szlacheckich iako y woyskowych koronnych y W.X.L., Warszawa, post 1 II 1717.
Warszawa 1717
TrąbaRuszCz III
1607
[w:]
258-260
TrembFilSok Filomachia abo wyrażenie...
0
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
TrembPrzedWir I Przedmowa …
0
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki 3-6
TrembWierszeBar II
0
TrembWierszeWir II Wiersze…
1617-1719
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki, t. 2 221-308
TrepNekLib Jan Trepka Nekanda
Liber generationis […] plebeanorum.
1626-1639
+
TrepNekLibDworz Jan Trepka Nekanda
TrepLiber generationis plebeanorum.
1626-1639
+
TretWargRadziw Treter Tomasz, tłum. Andrzej Wargocki, Peregrynacja abo pielgrzymowanie do Ziemie Świętej J. O. Pana J. M. P. Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła, Kraków 1617, za: M. K. Radziwiłł “Sierotka”, Podróż do Ziemi Świętej, Syrii i Egiptu …, opr. L. Kukulski, Warszawa 1962.
1617
TrybRokLub Marszałek Izby poselskiej i trybunalski
1666
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
TułGietKutrz Wilkierz...
1639-1676
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 122-130
TwarKBiczBar I BICZ BOŻY ABO KRWAWE ŁZY UTRAPIONEJ MATKI, ...
1625
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
TwarKKolOkoń Kolebka Jezusowa. Pasterze. Trzej królowie
1632-1635
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne
+
TwarKKolSok Kolebka Jezusowa. Pasterze. Trzej królowie.
1632
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
TwarKLek Lekcyje Kupidynowe
1617
TwarKŁodz
Łódź młodzi z nawałności do brzegu płynąca
1618
TwarKPoch Pochodnia miłości Bozey, z Piącią strzał ognistych: z sczerego sercá ku iego S. Máiestatowi.
1628
TwarSDaf Samuel Ludwik Twardowski
Daphnis …
1636
+
TwarSLeg Samuel Ludwik Twardowski
Przeważna legacja [...] Krzysztofa Zbaraskiego do [...] cesarza tureckiego
1633
+
TwarSLegK Samuel Ludwik Twardowski
Przeważna legacja… (1633)
1633
+
TwarSMiscSok Samuel Ludwik Twardowski
Miscellanea selecta
1681
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
TwarSMos Samuel Ludwik Twardowski
Szczęśliwa moskiewska ekspedycja…,
1634
TwarSPas Samuel Ludwik Twardowski
Nadobna Pasqualina
1701
TwarSRytTur Samuel Ludwik Twardowski
Zbiór rytmów…
1631-1661
[w:]
Poezyje…
TwarSSatyrSok Satyr na twarz Rzeczypospolitej
1640
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
TwarSWład Twardowski S., Władysław IV król polski i szwedzki…, Leszno 1649.
1649
TwarSWoj Wojna domowa z Kozaki i z Tatary
1681
TylkRoz Wojciech Tylkowski
Uczone rozmowy…,
1692
TylkStrom Stromata albo rozmowy stołowe
1691
T I Abraham Michał Trotz (Troc)
Nouveau dictionnaire françois, allemand et polonois : enrichi de plusieurs exemples de l'histoire polonoise, des termes ordinaires des arts et des remarques de grammaire les plus necessaires, avec une liste alphabetique des poetes et de meilleurs livres polonois. T. 1 [A-H] / par Michel Abraham Trotz, Varsovien
1744
T II Abraham Michał Trotz (Troc)
Nouveau dictionnaire françois, allemand et polonois : enrichi de plusieurs exemples de l'histoire polonoise, des termes ordinaires des arts et des remarques de grammaire les plus necessaires, avec une liste alphabetique des poetes et de meilleurs livres polonois. T. 2 [I-Z] / par Michel Abraham Trotz, Varsovien
1747
T III Abraham Michał Trotz (Troc)
Nowy dykcyonarz to iest mownik polsko-francusko-niemiecki z przydatkiem przysłow potocznych, przestrog gramatycznych, lekarskich, matematycznych, fortyfikacyynych, żeglaskich [!], łowczych i inszym naukom przyzwoitych wyrazowprzez Michała Abrahama Troca, warszawianina, tom trzeci.
1764
UffDekArch , Jan Dekan (tł.)
Archelia, to jest nauka i informacja o strzelbie i o rzeczach do niej należących ...,
1643
UmFenRzeźGęb Trzy umowy …
1745-1747
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w. 373-376
+
UmKamGęb [w:] Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w., opr. M. Gębarowicz, Wrocław- Warszawa-Kraków.., 1983
1606
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w. 369-372
+
UmRoszZłotGęb [w:] Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w., opr. M. Gębarowicz, Wrocław- Warszawa-Kraków.., 1983
1686
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w. 372-373
UnDysFil Relacja…,
1717
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
UrfeRubJanAwan Awantura albo Historya swiatowe rewolucye y niestatecznego alternatę szczęścia zamykaiąca
Toruń 1741
UrsGram Grammaticae …
1619
UrsOss De ossibus humanis tractatus tres
1610
UtŚwięc Lament Ojczyzny Utrapionej
1662-1663
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
UważKonstCz III
1607
[w:]
300-306
VadeMed Vademecum medicum…, Zamość 1724.
1724
ValWargDzieje O dziejach…
1609
VerdBłażSet Marcin Błażewski (Błażowski) (tł.)
Marcina Błażewskiego Setnik przypowieści uciesznych 1608.
1608
VetIsland Daniel Vetter

1638
VilAk Vilniaus Akademijos Spaustuves Leidiniai …, opr. K. Cepiene, I.Petrauskiene,Vilnius 1979.
1576-1805
VolcDial Mikołaj Volckmar
Volckmar Mikołaj, Vierzig dialogi, Toruń 1612
1612
+
VolLeg II Volumina Legum
1601-1609
VolLeg III Prawa Konstytucye y Przywileie Krolestwa Polskiego, y Wielkiego Xięstwa Litewskiego, y wszystkich Prowincyi należących: Na Walnych Seymiech Koronnych od Seymu Wiślickiego Roku Pańskiego 1347 Aż do Ostatniego Seymu. VOLUMEN TERTIUM. Ab Anno 1609. Ad Annum 1640. ACTA REIBUBLICAE CONTINENS.
1609-1640
VolLeg IV Prawa Konstytucye y Przywileie Krolestwa Polskiego, y Wielkiego Xięstwa Litewskiego, y wszystkich Prowincyi należących: Na Walnych Seymiech Koronnych od Seymu Wiślickiego Roku Pańskiego 1347 Aż do Ostatniego Seymu, VOLUMEN QUARTUM. Ab Anno 1641. Ad Annum 1668. ACTA REIPUBLICAE CONTINENS.
1641-1668
VolLeg V Volumina legum. T.5, Prawa, konstytucye y przywileie Królestwa Polskiego, Wielkiego Xięstwa Litewskiego y wszystkich prowincyi należących na walnych seymiech koronnych od Seymu Wiślickiego roku pańskiego 1347 aż do ostatniego Seymu uchwalone. VOLUMEN QUINTUM.
1669-1697
VolLeg VI Volumina legum. T. 6, Prawa, konstytucye y przywileie Królestwa Polskiego, Wielkiego Xięstwa Litewskiego y wszystkich prowincyi należących na walnych seymiech koronnych od Seymu Wiślickiego roku pańskiego 1347 aż do ostatniego Seymu uchwalone. VOLUMEN SEXTUM.
1697-1736
VorLetSkarb Subsidium… abo Skarbnica…
1644-1660
+
VotKatCz II
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 452-459
VotSejmCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 221-231
VotSzlachCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 434-440
VotumCz II
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 459-461
WadDan Daniel Prorok…
1699
WadDanBar II Daniel
0
WaezList
1603
WalMTestBork Michał Walerowicz
[testament]
1730
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
WarEkon [Akta ekonomiczne miasta Warszawy], rkp. AGAD Warszawa Ekonomiczna.
0
WargApol Andrzej (?) Bartłomiej Wargocki
Wargocki A., Apologia przeciw luteranom…, Kraków 1605
1605
WargRzym Andrzej (?) Bartłomiej Wargocki
O Rzymie pogańskim i chrześcijańskim ksiąg dwoje
1610
WarKom Warhastige … 1649 …. [ Kometa], b.m.
1649
WarmGaz Andrzej (?) Bartłomiej Wargocki
Gazophylacium …
1691
WarRokLub Na sejm warszawski
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
WazAListyTasz Listy
1603
[w:]
Wybór tekstów staropolskich. XVI – XVIII wieku
WąsKal Kallitektonika
1732
WejTestPolPom III za: Handke K., Cechy…, [w:] Polszczyzna regionalna Pomorza…, t. 3, Wrocław 1989.
1657-1665
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 3,
WiadCes Pewna wiadomość o…zwycięstwie cesarza … pod Nerdlinga
1634
WiadCudz Wiádomośći rożne Cudzoźiemskie w Krákowie [...]
Kraków 1701-1705
WielUstKutrz Ustawa dla majętności …
1609
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 194-197
WierKFamFil Fama polska publiczne stany i młodź szlachetną informująca.
1733
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
+
WierszForBad WIERSZ O Fortelách y Obyczáiách BIAŁOGŁOWSKICH Teraz nowo Przez iednego wiernego sługę y Sekretarzá ich/ krotko nápisány.
1684
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
WierszŻałBad Naema abo wiersz załosny Na Smierc Wielmoznego Pana, IE[g]o M. P. Matysa Odlvdka, ksiazecia vltayskiego. Wielkiego Hetmana Lotowskiego
1614
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
WierzbKon Konotata wypadków…(1634-1689)
1634-1689
WieszczArchGur Archetyp …,
1650
[w:]
Utwory poetyckie
WieszczOgródGur Ogród rozkoszy…
1650
[w:]
Utwory poetyckie
WieszczSielGur Sielanki abo Pieśni
1634
[w:]
Utwory poetyckie
WilczPam Dominik I Wilczek
Pamiętniki [rodziny] Wilczków, Pamiętniki…(1640-1714)
1640-1714
+
WilkGniewKutrz Wilkierz starostwa gniewskiego…
1676
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 151-160
WilkGrabKutrz Wilkierz wsi Grabowca …
1729
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 236-256
WilkKozKutrz Wilkierz dla wsi Koziboru…, [w:] Polskie ustawy wiejskie..., Kraków 1938.
1729
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 200-219
WisCzar Daniel Wisner
Czarownica powołana …
1680
WiszDębBar I WIERSZE ANDRZEJA WISZOWATEGO DO KSIĘDZA DĘBOŁECKIEGO,...
1628-1675
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
WiśAKolFil Kolęda warszawska na rok 1754
1753
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
WiśARozFil Rozmowy…
1762
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
WiśniewPolPrzem Wiśniewska H., Polszczyzna przemyska wieków XVII-XVIII, Wrocław 1975.
0
WitkWol
1609
WitPierKontr Witanie na pierwszy wjazd…
1642
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku
WizPostCz III
1607-1608
[w:]
403-406
WizytZbór Księga wizytacji…
1611-1619
WjazdPar Wiazd spaniały posłow polskich do Paryża…
1645
WładPoezSok Poezje
1601-1610
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku
WłośćRoz Włościańskie rozporządzenie ostatniej woli na Podhalu…
1649-1750
WodGorzBad Wodka albo gorzałka
1614
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
WojDespBar II NA DESPERACJĄ SZWEDZKĄ W POLSZCZE ECHO ODPOWIADA SZWEDOWI
1700
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
WojMarsBar II Mars polski
1736
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
WojnaInst Jan Karol Woyna
Compendiosa linquae polonicae …
1690
+
WojnaLust Jan Karol Woyna
Kleiner Lust-Garten Worinn Gerade Gänge Zur Polnischen Sprache angewiesen werden [...]
1693
WojPacierzBar II Pacierz
1733-1734
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
WojPeroraBar II Perora kwietnioniedzielna dla synów koronnych napisana od bakałarz Jowialisza w Joopolu 1703
1703
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
WojszDiar Kazimierz Wojsznarowicz
Diariusz podróży ks. Ostrogskiego…
1667-1669
WojszOr Kazimierz Wojsznarowicz
ORATORA POLITYCZNEGO Ná Pogrzeby Rożne Rozdzielonego/ Przez Kazimierza Jana Woysznarowicza Swiętey Theologiey w Akádemiey Wileńskiey Societatis IEzv Auditorá Wydánego CZĘSC PIERWSZA POGRZEBOWA
1644
+
WolfTrakt
Leszno
WolPolFil Wolność polska…
1732
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
WołłWTestBork Wincenty Piotr Wołłowicz
[testament]
1727
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
WotKazCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 301-312
WotSierpGęb [w:] Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w., opr. M. Gębarowicz, Wrocław- Warszawa-Kraków.., 1983
1652
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w. 301-307
+
WsiadRokCz II
1607
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 74-78
WychWieś Jan z Wychylówki
Kiermasz wieśniacki
1618
WydżJHist Historya abo Opisanie wielu poważniejszych rzeczy, które się działy podczas wojny szwedzkiej w Królestwie Polskiem, od roku pańskiego 1655, w miesiącu lipcu, aż do roku 1660, w miesiącu maju trwającej, w sobie zamykające, i do wiadomości potomnym wiekom podane.
1655-1660
WydżJMow Wydżga J. S., Mowa..., [w:] J. S. Wydżga i jego pamiętnik, Warszawa 1852.
1655-1660
WykGłosBad Wykład Vt, Re, Mi, Fa, Sol, La. Głosow tych sześć Muzycznych
1633
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
WypARzewGęb Spis wyprawy Anny z Rzewuskich…,
1745
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w. 225-232
+
WypKRzewGęb Spis wyprawy zakonnej Katarzyny Rzewuskiej z 1749 r. [w:] Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w., opr. M. Gębarowicz, Wrocław- Warszawa-Kraków.., 1983, s. 232-235.
1749
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w. 232-235
+
WyrJarRzecz
1719
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
WyrwGeog Geografia Czasow Teraznieyszych, Albo Opisanie Naturalne y Polityczne Krolestw, Panstw, Stanow wszelakich, ich rządu, praw, rzemiosł [...] : Ku Pozytkowi Narodowey Młodzi Wydana [...]. T. 1
1768
ZabłBTestBork Bogumiła Zabłocka
[Testament]
1761
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
ZabłKTestBork Kazimierz Zabłocki
[Testament]
1761
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku
+
ZaciągWir II [w:] Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki, oprac. A. Brückner, Lwów 1911, t. II, s. 325-329.
0
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki, t. 2 325-329
ZadzKoniec Odpowiedź…[w:] Pamiętniki o Koniecpolskich... Lwów 1842, S. 59-61; 135-136.
1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 59-136
ZałAMowKoniec Andrzeja Załuskiego, kijowskiego… biskupa, kanclerza wielkiego koronnego Oddawanie … Joanny … Rzewuskiej … Panu Stanisławowi … Koniecpolskiemu…
1685
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 392-395
ZałBibl Pamiątki dziejów Biblioteki Załuskich
1746-1761
ZałJAAsocFil Projekt asocjacji kilkunastu lub kilkudziesięciu uczonych ...
1744
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
ZałJAProgFil Programma…
1732
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763
ZałJListSkrzyd Załuski J. Ch., [List z 9 X 1709 r.], w: Listy z czasów Jan III i Augusta II, Kraków 1870, s. 109.
0
ZałRelSar Załączniki do relacji
1691-1695
ZamLaszGęb Opis zamku w Laszkach Murowanych
1748
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w. 28-85
+
ZamŁęcz Zamek łęczyński opisany 16 maja 1659 roku
0
ZapłataŚwięc Zapłata zdrajcom
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
ZapŚwięc Bóg zapłać
1662
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
ZarzLudzRzecz
1734
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
ZatPrzydDoś Przydatek…
1760
[w:]
Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści
ZawacGosp Teodor Zawacki
Memoriale economicum abo pamięć robót dozoru…
1620
+
ZawiszaPam Krzysztof Zawisza
Pamiętniki Krzysztofa Zawiszy, wojewody mińskiego (1666-1721) wydane z oryginalnego rękopismu i opatrzone przypiskami przez...
1686-1721
ZawJKoniec [List] od …Zawadzkiego do (Zadzika)
1629
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 157-158
ZbarDiar
1623
ZbierDrużBar II Wiersze zbieranej drużyny
1675-1719
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2
ZbierDrużWir I Collectanea...
1675-1719
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki 9-163
ZbigAdw Prokop Zbigniewski
ADVERSARIA Abo TERMINATA Spráwy Woiennej/ ktora sie toczyłá w Wołoskiey Ziemi/ z Tureckim Cesárzem: W Roku teráźnieyßym/ 1621. Opisana przez PROCOPA ZBIGNIEWSKIEGO.
[B. m. dr.] 1621
Zbornik1714
1714
Zbornik1767
1767
ZdanieSzlachCz II
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 414-420
ZdanieUspokCz III
1608
[w:]
428-430
ZdobChorGęb [w:] Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w
1673
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w. 127-130
+
ZebrzApolCz III
1607
[w:]
210-258
ZebrzCredensCz III
1606-1608
[w:]
185-195
ZebrzFundCz III
1606-1608
[w:]
335-349
ZebrzMyszkZatargCz II
1606-1607
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 188-218
ZebrzSkryptCz III
1606
[w:]
137-145
ZenKTestAug Testament
1665
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim
ZenStTestBork
0
ZgubWolRzecz Przestroga generalna stanów Rzpltej…
1713-1714
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł
ZimBLisBad Józef Bartłomiej Zimorowicz
Żywot kozakow LISOWSKICH.
1620
[w:]
Polska satyra mieszczańska
+
ZimBLutKontr Józef Bartłomiej Zimorowicz
Kontrreformacyjna satyra …
1623
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku
ZimBSiel Józef Bartłomiej Zimorowicz
Sielanki
1663
+
ZimSRoks Roksolanki
1654
ZłObiecWir II Wirydarz Poetycki
0
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki, t. 2 309-313
ZłoteJarzmo Złote jarzmo małżeńskie
1601-1650
ZniesKalCz II
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 329-357
ZrzenNowiny Jan Zrzenczycki
NOWE NOWINY Z CZECH, Z TATAR, Y Z WĘGIER. Przy tym REVOKACYA XIĄŻĘCIA SASKIEGO. Y Jáko Rádę Cesárską z Zamku oknem z wyrzucali á inszego Krolá sobie obráli.
1620
ZwierPrzykład
1612
ZygIIIKoniec Listy … (Zygmunta III) do…(Zadzika)..., s. 58-59; 104; 148-150
1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku
ZygrPap Papapompae albo posłanie papieża
1611
ŻabEt Jan Żabczyc
Etyka dworskie
1614-1641
ŻabFor Jan Żabczyc
Forma abo wizerunk postępków, stanów wszelakich…
1644
ŻabKalBar I Jan Żabczyc
Kalendarz wieczny
1614
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1
ŻabPol Jan Żabczyc
Polityka dworska
1616
ŻabSymf Jan Żabczyc
Symfonie anielskie, abo kolenda mieszkancom ziemskim
1631
ŻałRokLub Echo żałośne…
1666
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego
ŻdżanElem Elementa architektury domowey krotko zebraney na lekcyach szkolnych po łacinie wydaney a tu na oyczysty ięzyk przełożone
Lwów 1749
ŻebrSZwier Zwierciadło roczne
1603
ŻędzKom Kometa z przestrogi niebieskiej. W roku ... 1618 ...
1619
ŻółkPocz Stanisław Żółkiewski
Początek i proces wojny moskiewskiej
1612
+

Biogramy
Marek Kunicki-Goldfinger
Krystyna Siekierska
(Nie podajemy danych o twórczości znanych pisarzy)
abc abc
Leon Abramowicz
Francesco Andreini Włoski pisarz i aktor. Autor "Le bravure del Capitano Spavento" (pol. "Bohatyr straszny" tłum. Krzysztof Piekarski). W młodości służył na galerach toskańskich. Podczas wyprawy morskiej wzięty do niewoli tureckiej, z której po ośmiu latach uciekł. W teatrze stworzył postać kapitana Capitan Spavento della Val d'Inferno, jedną z głównych postaci commedii dell’arte. Należał do grupy aktorów zaproszonych do Paryża przez króla Henryka IV. Aktorstwem i pisarstwem sztuk trudnili się również jego żona Isabella Andreini, którą poślubił w 1578, i ich syn Giambattista Andreini.
anonim
Andzej (Aqua) Dell'Aqua Ur. w 1584 r. - zm. ok. 1656 r., prawdopodobnie we Lwowie. Rodzinną Wenecję opuścił ok. 1600 r. Służył jako artylerzysta na okrętach (weneckich?). Do Polski przybył z Konstantynopola w 1613 r. Służył najpierw u A. H. Sieniawskiego w Brzeżanach jako inżynier wojskowy, a później u Chodkiewicza, Tomasza Zamojskiego i innych magnatów. Opracował projekt szkoły puszkarzy, który skierował do króla Zygmunta III. Nadany przez króla w 1635 r. indygenat nie został przez sejm zatwierdzony. Pozostawił: Praxis ręczna działa, rkps. 1630 r.
Krzysztof Arciszewski Urodził się 9 grudnia 1592 w Rogalinie nad Wartą jako syn Eliasza i Heleny z Zakrzewskich. Uczęszczał do szkoły ariańskiej w Śmiglu, a od r. 1608 we Frankfurcie nad Odrą. W latach 1621—1622 brał udział w wyprawie inflanckiej pod dowództwem Krzysztofa Radziwiłła. Za zabójstwo Brzeźnickiego, prowadzącego jako prawnik majątkowe interesy rodziny w sposób rzekomo nieuczciwy, skazany został na infamię i banicję. W 1623 osiadł w Hadze, gdzie dzięki poparciu K. Radziwiłła studiował inżynierię wojskową i artylerię. Z końcem 1623 uczestniczył jako ochotnik w wyprawie księcia Maurycego Orańskiego na odsiecz Bredy. Wmieszany w intrygę regalistyczną Richelieu’go i Radziwiłła (był przypuszczalnie tajnym agentem na dworze francuskim), naraził się Zygmuntowi III i odciął sobie powrót do kraju. W 1629 zdobywał z wojskiem Richelieu’go twierdzę protestancką La Rochelle. Wstąpił do służby holenderskiej i wyjechał w listopadzie 1629 z wojskami Kompanii Zachodnio- -Indyjskiej do Brazylii. Brał udział w zdobywaniu twierdz Olindy i Recifu; po samodzielnym opanowaniu w 1630 wyspy Itamariki uzyskał awans na majora, potem pułkownika, a w 1633 objął stanowisko zastępcy naczelnego wodza. Przez następne lata prowadził ciągłe walki z Hiszpanami. Za zasługi postawiono mu obelisk w Pernambuco i wybito srebrny medal w Amsterdamie. W 1637 wrócił do Holandii, lecz mimo powtórnego wezwania Władysława IV powstrzymał się ze względów wyznaniowych od przyjazdu do kraju. W 1638 rząd holenderski mianował Arciszewskiego generałem artylerii i admirałem sił morskich w Brazylii. Na skutek wielu przykrości podał się do dymisji. Lata 1639—1646 spędził w Amsterdamie. W 1646 przyjął ofiarowane mu stanowisko ,,starszego nad armatą koronną w Polsce”. Tu uporządkował administrację, opatrywał składnice broni, dokończył budowy arsenału warszawskiego. Po śmierci Władysława IV, wybrany przez sejm konwokacyjny, wszedł do komisji wojskowej. Zajmował się przygotowaniami do wojny z Chmielnickim. Uczestniczył w bitwie pod Piławcami, kierował obroną Lwowa, wyruszył na obronę Zbaraża. Do dymisji podał się 9 lutego 1650. Ostatnie lata spędził w okolicach Gdańska, gdzie zmarł pod koniec kwietnia 1656 r. Zwłoki jego spłonęły w Lesznie 28 kwietnia 1656.
Ludovico Giovanni Ariosto Ludovico Giovanni Ariosto (ur. 8 września 1474, zm. 6 lipca 1533) – poeta włoski, autor poematu Orland szalony. Pisał także satyry i komedie. Pochodził z Ferrary, lecz urodził się w cytadeli Reggio. Jego ojciec, Niccolo Ariosto, był ochmistrzem na dworze Ercole d'Este. Od cesarza Fryderyka III Habsburga w 1460 otrzymał tytuł hrabiowski i możliwość dodania do herbu wizerunku cesarskiego czarnego orła. Po 1471 został mianowany kapitanem cytadeli i dyrektorem skarbu w Reggio w Lombardii. Matką Ludovica była Daria Malaguzzi. Ludovico Ariosto był najstarszym z dziesięciorga jej dzieci. W roku 1486 rodzina Ariostów wróciła do Ferrary, bowiem Niccolo został mianowany giudice dei savi, na najwyższe stanowisko miejskie. Po krótkim czasie z powodu nadużyć został z niego usunięty. W Ferrarze Ludovico uczęszczał do łacińskiej szkoły Lukki Ripa, a później studiował prawo na uniwersytecie. Ariosto, już jako doktor praw, brał udział w lekcjach nadwornego nauczyciela, humanisty, Georgio da Spoleto, który zapoznał go z dziełami Owidiusza, Wergiliusza, Horacego, Plauta i Terencjusza. Pod wpływem tych lektur Ariosto zaczął pisać wiersze po łacinie. Po śmierci ojca w 1500 Ludovico Ariosto musiał zająć się gospodarowaniem w majątku w Reggio, by utrzymać matkę i dziewięcioro rodzeństwa. W 1502 został kasztelanem zameczku w Canossa. W tych latach Ludovico został ojcem dwóch nieślubnych synów, z dwóch różnych matek, Giovanniego i Virginio Ariosto (późniejszego wydawcę pośmiertnych „Pięciu pieśni” napisanych przez ojca, lecz wyłączonych z autoryzowanego przez ojca wydania). Od 1503 Ariosto służył na dworze kardynała Ippolito d'Este. W czasie jednej z misji we Florencji Ariosto poznał Aleksandrę Bennucci, wdowę po Strozzim, która pojechała za nim do Ferrary, i którą kilka lat później poślubił potajemnie (ponieważ miał kilka prebend kościelnych, które mógł stracić gdyby kardynał dowiedział się o ślubie). Z powodu Aleksandry odmówił wyjazdu z kardynałem na Węgry w 1517, tracąc dochody z dworskiej służby. Dzięki księżnej Ferrary, Lukrecji Borgii, został gubernatorem ziem Garfagnany w Apeninach. Z tego odludzia wyzwolił się Ariosto w 1525, kiedy został wezwany do Ferrary.
Łazarz Baranowicz Urodzony zapewne w Wilnie ok. 1617, zmarł 1 września 1693. Pochodził z rodziny unickiej z Wielkiego Księstwa Litewskiego. Prawdopodobnie uczył się w Wilnie, a następnie w szkole jezuickiej w Kaliszu. Studia odbył w Akademii Kijowskiej. W latach 1624-1647 wykładał gramatykę i retorykę w kijowskim Kolegium Brackim. Zapewne przyjął prawosławie i wstąpił do monasteru peczorskiego. W r. 1647 został rektorem w Hoszczy; w latach 1650-1658 był rektorem Akademii Kijowskiej. W r. 1656 lub 1657 otrzymał godność biskupa czernihowskiego. Święcenia otrzymał w Jassach 8 marca 1657 r. W tymże roku Bohdan Chmielnicki mianował go administratorem metropolii kijowskiej. Był zwolennikiem niezawisłości cerkwi od patriarchatu moskiewskiego. Jednakże ze względów politycznych skłaniał się raczej na stronę Moskwy niż Polski. Mimo to w maju 1661 r. pozbawiono go stanowiska administratora metropolii kijowskiej. Był zwolennikiem zgody pomiędzy Rusią a Polską, sprzyjał sojuszowi państw słowiańskich w obronie przed muzułmanami. Propagował kulturę polską na Rusi i w Moskwie; był założycielem polskiej drukarni. Pisał po polsku, po łacinie i w języku cerkiewnosłowiańskim.
Seweryn Bączalski Seweryn Bączalski herbu Gozdawa (data ur. nieznana, zm. po 21 czerwca 1631) – polski poeta, publicysta polityczny, ziemianin, pisał okolicznościowe utwory polityczne powstałe pod wpływem zagrożenia wojną domową w XVII-wiecznej Rzeczypospolitej. Nieznana jest data jego urodzin, z wyboru mieszkał w Dalechowicach, lecz jego gniazdo rodzinne znajdowało się w miejscowości Bączal Górny lub w Bączalu Dolnym skąd ród Bączalskich wziął swoje nazwisko. Dawny powiat biecki (obecnie powiat jasielski), parafia Bączal Dolny.
Mateusz Bembus Urodził się 1567 w Poznaniu, zmarł 1645 w Krakowie. Polski jezuita, kaznodzieja króla Zygmunta III Wazy, rektor kolegium jezuickiego w Poznaniu, dramatopisarz. Pochodził z rodziny mieszczańskiej. Średnie wykształcenie uzyskał w poznańskim kolegium jezuickim. Skończył tu też kurs filozoficzny. W 1587 wstąpił do Towarzystwa Jezusowego (nowicjat w Krakowie). Prowadził zajęcia w kolegiach jezuickich w Jarosławiu i Poznaniu. Studiował teologię na Akademii Wileńskiej (1592-1596). W 1596 przyjął święcenia kapłańskie w Wilnie. W 1598 wrócił do Poznania. Od 1602 prowadził tu kursy filozoficzne dla kleryków. Ponownie wyjechał do Wilna, by w 1605 znów wrócic do Poznania, gdzie wykładał teologię scholastyczną.
Jan Billewicz Daty i koleje życia nieznane, być może jest to Jan Malcher Billewicz, cześnik kowieński w 1673. Pochodził ze znanej rodziny na Żmudzi w Wielkim Księstwie Litewskim. Współautor Ordynacji ekonomii szawelskiej.
Fabian Birkowski Ur. w 1566 r. we Lwowie - zm. 7. lub 9. XII 1636 r. w Krakowie. Syn Tomasza, majstra kuśnierskiego i Elżbiety córki ławnika miejskiego. Od 1585 uczył się w Akademii Krakowskiej; stopień bakałarza uzyskał w 1587, a magistra w 1593. Najprawdopodobniej dla dokończenia studiów odbył podróż zagraniczną do Włoch. W latach 1596-97 wykładał literaturę grecką i rzymską w Akademii Krakowskiej. Od 1596 r. należał do zakonu dominikanów. Współcześni przypisali mu też tytuł doktora teologii; wykładał ją m.in. w konwencie dominikańskim w Krakowie. Po ustąpieniu Skargi został jego następcą jako kaznodzieja syna królewskiego Władysława w Warszawie; towarzyszył królewiczowi w wyprawach wojennych (Moskwa, Chocim). Był jednym z członków Rady Duchownej mającej doprowadzić do pokoju z dysydentami. Do 1634 r. przebywał w Warszawie. Następnie osiadł w Krakowie, gdzie pełnił funkcję przeora klasztoru.
Marcin Błażewski (Błażowski) Data ur. nieznana - zm. ok. 1628. Pochodził z Błażowa w ziemi samborskiej. W młodości służył w wojsku, później osiadł w swoich dobrach nad rzeką Stryj. Nie wiemy nic o jego studiach, ale znał język łaciński i chyba włoski. W 1603 r., wraz z rycerstwem „ruskiego nabożeństwa greckiego” protestował przeciwko uciskowi religii greckiej.
Jakub Boczyłowic Pochodził z rodziny mieszczańskiej. Znał łacinę, język francuski i włoski. W r. 1675 pracował w kancelarii grodzkiej w Krakowie. Następnie przeniósł się do Torunia, gdzie zmarł pomiędzy r. 1697 a 1699. W r. 1691 wydał utwór "Cztery części świata natury białogłowskiej", w r. 1696 opublikował "Ostatnie vale synom koronnym". Największą popularność uzyskała jego książka "Wymowny polityk, czyli Weselne i pogrzebowe mowy", która doczekała się wydania w r. 1681, 1685, 1694, 1699.
Franciszek Bohomolec Urodzony 29 stycznia 1720, zmarł 24 kwietnia 1784 – polski jezuita, nauczyciel, redaktor, komediopisarz, poeta, publicysta, tłumacz, wydawca, jeden ze współtwórców polskiego oświecenia. Pochodził z okolic Witebska. Syn Pawła Józefa starosty dworzyckiego, i Franciszki z Cedrowskich. Po latach nauki w wileńskim konwikcie jezuickim wstąpił do tegoż zakonu w wieku lat 17 (studiował filozofię na Akademii Wileńskiej) – od tego momentu do końca życia można mówić o jego służbie zakonnej jako żarliwej pracy nauczyciela, wychowawcy i społecznika.
Jan Chryzostom Bohomolec Ur. 27 I 1724 na Białorusi, zm. 17 II 1795 w Warszawie. Profesor filozofii w kolegiach jezuickich, brat Franciszka. Do zakonu wstąpił 1739 w Wilnie; ukończył seminarium nauczycielskie, a nast. studiował filozofię (1742-45) w Wilnie i teologię (1748-52) w Warszawie. W 1751 przyjął święcenia kapłańskie. Był wiceregensem w Collegium Nobilium w Wilnie. W latach 1754-1755 studiował w Pradze matematykę i fizykę, wykładał filozofię, teologię i prawo kanoniczne w warsz. kolegium jezuitów. Był proboszczem kościoła parafialnego w Warszawie na Pradze, gdzie założył szkołę parafialną. Był przeciwnikiem powstania kościuszkowskiego, za co został skazany na przymusowy pobyt u bonifratrów i konfiskatę mienia; przyczyny upadku ojczyzny upatrywał w obniżeniu moralności.
Klemens Bolesławiusz Znany także jako Clemens Boleslavius (Bolesłavius), Bolesławczyk. Ur. w 1625 prawdopodobnie w Bolesławiu, zm. 2 lutego 1689 w Kaliszu – polski pisarz religijny, poeta, kaznodzieja i tłumacz. Pełnił funkcje lektora studium zakonnego reformatów oraz kaznodziei. Sprawował różne urzędy zakonne: ok. 1664 był gwardianem góreckim, a w latach 1667-1671 i 1683-1686 był definitorem. Zmarł w dość podeszłym wieku, w klasztorze kaliskim. Napisał "Przeraźliwe echo trąby ostatecznej", w którym to utworze zawarł wizję Sądu Ostatecznego (m.in. wyrównanie niesprawiedliwości, którą człowiek napotyka w życiu ziemskim, przekonanie o wiecznych cierpieniach sprawców krzywd). Dzieło to stało się bardzo popularne i do 1886 było 18-krotnie wznawiane.
Marcin Borzymowski Ur. ok. 1630 w rodzinie drobnej szlachty spod Łukowa na Podlasiu - data śmierci nieznana. W 1651 r. odbył podróż morską z Gdańska do Lubeki, opisaną w Morskiej nawigacji do Lubeka - Lublin 1662. Poemat ten dedykowany był ordynatowi zamojskiemu, Janowi Zamoyskiemu i wdowie po Jeremim Wiśniowieckim, Gryzeldzie z Zamojskich.
Daniel Bratkowski Urodził się w okolicach Łucka na Wołyniu; pochodził z rodziny szlacheckiej spolszczonej, lecz wyznania prawosławnego. Był synem Bohdana, skarbnika bracławskiego. Uczestniczył w legacji do Moskwy za czasów Jana Kazimierza jako sekretarz. W 1699 r. został mianowany przez Korybuta podstolim bracławskim, a następnie otrzymał urząd podczaszego wendeńskiego. Wiele podróżował po kraju. Starał się o zapewnienie prawosławiu w Polsce swobody. Poczatkowo była to akcja legalna, później stał się inspiratorem akcji protestacyjnej. Na mocy wyroku sądu wojskowego został skazany na śmierć. ścięto go Łucku 26 listopada 1702 r. Wydał obszerny zbiór fraszek, epigramatów, który ukazał się w wielkim nakładzie, przeszło 4000 egzemplarzy: "Świat po części przejźrzany" (Kraków 1697).
Jan Władysław Brzostowski Ur. w 1646 - zm. w 1710. Jego ojciec Cyprian, wojewoda trocki, pochodził z rodziny małopolskiej, osiadłej na Litwie. Jan Władysław był bratem biskupa Konstantego. W 1669 został starostą subockim, w 1674 oziackim, w 1672 pisarzem, a w 1681 referendarzem litewskim. Wielokrotnie był posłem na konwokacje i sejmy. W 1705 r. został kasztelanem trockim. Współautor (p. Billewicz Jan) Ordynacji ekonomii szawelskiej.
Jerzy Budrewicz
Szymon Budziewicz
Michał Bujnowski Ur. 1632 na terenie Wielkiego Księstwa Litewskiego - zm. w 1690 r. Syn Jana, sędziego ziemskiego połockiego. Był rektorem jezuickiego kolegium nieświeskiego. Napisał Drogę do domu, wydaną w Wilnie w 1688, zbiór rozważań religijno-moralizatorskich.Oprócz tego autor dzieł teologicznych.
Wojciech Bystrzonowski Wojciech Bystrzonowski (lub Bystrzanowski), Wojciech z Bystrzanowic herbu Starykoń (ur. 13 kwietnia lub 15 sierpnia 1699 w Cichobórzu w Lubelskiem, zm. 1782 w Lublinie) – filozof, jezuita, prowincjał małopolski, teolog, pedagog, matematyk i teoretyk wymowy. Urodził się w rodzinie szlacheckiej. W 1713 wstąpił do zakonu jezuitów w Krakowie, w którym zdobył wykształcenie. Po ukończeniu studiów, przez 6 lat, nauczał w kolegiach jezuickich w klasach niższych. Przenosił się do Krasnegostawu i Lublina, gdzie wykładał matematykę, filozofię i teologię. Studiował też filozofię w Kaliszu oraz teologię w Poznaniu. W 1726 uzyskał święcenia kapłańskie. W latach 1730-1732 nauczał matematyki w Kolegium w Krasnymstawie. Od 1733 do 1745 wykładał matematykę i teologię w Kolegium Jezuickim w Lublinie. W 1745 został rektorem Kolegium w Poznaniu, a od 1752 pełnił podobną funkcję w Kolegium we Lwowie. W 1756 powrócił do Lublina, gdzie z 4-letnią przerwą (Kolegium w Jarosławiu) pełnił funkcję rektora. W 1767 został powołany na prowincjała małopolskiego. W 1770 powrócił do pracy dydaktycznej. Był teoretykiem barokowej wymowy, przeciwnikiem Konarskiego a jednocześnie propagatorem zdobyczy nauk przyrodniczych.
Jan Cedrowski Ur. 13 III 1617 r. w Pohościu koło Słucka, w rodzinie kalwińskiej - zm. po 1682. Studiował od r. 1631 w Królewcu, a od 1636 w Akademii Krakowskiej. W latach 1637-1669 przebywał na dworze księcia Bogusława Radziwiłła, z którym odbył podróż do Niemiec, Danii, Holandii, Francji, Italii i Anglii, w 1638 r. był na uniwersytecie w Utrechcie. W 1642 po powrocie do kraju osiadł w Starej Wsi na Podlasiu jako urzędnik radziwiłłowski. W latach 50. posłował do cara, reprezentując interesy szlachty mińskiej. Wielokrotnie był deputatem, posłem na sejmy, konwokacje i elekcje.
Franciszek Cezary Cezary Franciszek, ur. 1583, zm. 28 VII 1651 w Krakowie, drukarz krakowski. Odkupił jedną z oficyn Szarffenbergów; wydał Tassa Gotfred abo Jeruzalem Wyzwolona, G. Knapskiego Thesaurus, sielanki Szymonowica; oficyna działała do ok. 1731.
Franciszek Józef Cezary Ur. się w Krakowie około 1632 r. jako syn drukarza Franciszka i Barbary z Malickich. W latach 1647-1652 studiował w Akademii Krakowskiej, w której w 1654 r. otrzymał tytuł bakałarza. Zmarł w 1665r. Autor "Melodii krzykliwego na wiosnę słowika ...", wydanej w Krakowie w 1652 r.
Henryk Chełchowski Pochodził ze szlachty mazowieckiej; ojcem jego był skarbnik różański - Paweł, a matką - Anna z Jankowskich. Kształcił się w Akademii Krakowskiej. Był dworzaninem królewskim i uczestniczył w wyprawie smoleńskiej w 1633 r. za Władysława IV. W 1640 r. występował jako prałat domowy biskupa chełmińskiego, Kaspra Działyńskiego. Sprawował urząd pisarza pruskiego; przysługiwał mu także tytuł królewskiego sekretarza. W 1640 r. był proboszczem w Grudziądzu, a w 1641 - w Rożentalu. Zmarł w Czarnokozińcach na Podolu w 1665 r. Do najciekawszych jego utworów należy "Uciecha bogiń parnaskich" drukowana w Krakowie w 1630 r. i w tymże roku wydany cykl pięciu sielanek "Gwar leśny", a także panegiryk napisany na ślub Krzysztofa Opalińskiego "Łódź Opalińska" z 1634 r., opublikowany w Toruniu.
Mikołaj Chmielnicki
Joachim Benedykt Chmielowski Ur. 21 III 1700 r. na Wołyniu - zm. w Firlejowie na Podolu 7 IV 1763 r. Studiował od 1715 r. u jezuitów we Lwowie, a w 1722 przyjęty został do seminarium katedralnego w tym mieście. Przebywał na dworze Jana Jabłonowskiego, gdzie był preceptorem jego syna Dymitra. Dzięki nim otrzymał w 1725 r. probostwo w Firlejowie. Przed 1743 r. został prałatem domowym arcybiskupa lwowskiego Wyżyckiego.W latach 50-tych był proboszczem w Podkamieniu, a także dziekanem rohatyńskim. Przed 1761 r. został kanonikiem katedralnym kijowskim.
Zofia Chodkiewiczowa Zofia z Mieleckich, wdowa po ks. Janie Siemionie Olelkowiczu Słuckim, następnie pierwsza żona Jana Karola Chodkiewicza, córka Mikołaja Mieleckiego hetmana wielkiego koronnego i wojewody podolskiego i Elżbiety ks. Radziwiłłówny, córki ks. Mikołaja Radziwiłła Czarnego. Z Janem Chodkiewiczem miała dwoje dzieci: syna Hieronima Chryzostoma i córkę Annę Scholastykę. Była wzorową żoną i matką, typową matroną staropolską, pragnącą wyniesienia męża i rodu Chodkiewiczów. Miała wielki wpływ na męża w sprawach rodzinnych i politycznych. Współdziałała też z hetmanem w różnych fundacjach na rzecz klasztorów, kościołów i szpitali m.in. jezuitów, benedyktynek, bernardynek i kanoników regularnych, o których pamiętała w swoim testamencie. Zmarła w 1618 roku. Pogrzeb jej odbył się w dobrach Chodkiewiczów na Żmudzi w Kretyndze.
Wojciech Stanisław Chrościński Ur. ok. 1660 r. w Warszawie w rodzinie mieszczańskiej - zm. po r. 1729. Nie mamy informacji o jego wykształceniu. Pozostawał w służbie Andrzeja Modrzewskiego podskarbiego nadwornego , a po jego śmierci pod Wiedniem w służbie Michała Radziejowskiego biskupa warmińskiego. Przed V 1685 r. otrzymał tytuł sekretarza królewskiego i kierownictwo kancelarii królewskiej; w tymże roku otrzymał szlachectwo i herb (Radziejowskich) Junosza. Po małżeństwie z Agnieszka Woodówną stał się właścicielem dóbr ziemskich w Sochaczewskiem. Po śmierci Jana III w 1696 przeniósł się do ziemi krakowskiej, a po powtórnym małżeństwie w 1709 r. z Apolonią Otwinowską osiadł w powiecie lelowskim w Częstochowskiem. Związany królewiczem Jakubem Sobieskim, często przebywał na Śląsku w Oławie. W 1721 odzyskał nadaną mu jeszcze przez Sobieskiego wieś Wielka Wola pod Warszawą.
Piotr Ciachowski (Cziachowski, Ciachovius) Syn Jerzego. Data ur. nieznana - zm. przed 1633 r. Pisał się „z Brzeznicy” siedziby przodków pod Dębicą, która z czasem stała się jego własnością i gdzie mieszkał. Gdzie zdobył wykształcenie lekarskie nie wiadomo. Zapewne podróżował za granicę. Przez pewien czas mieszkał w Wilnie i w Lublinie. Używał przydomków: Zaprzaniec, Szoman. Był urzędnikiem ariańskiego zboru lubelskiego. Medyk, praktyk i popularyzator nauk medycznych. Pozostawił m.in. dzieło "O przypadkach białychgłów brzemiennych". Kraków 1624.
Michał Jerzy Czartoryski Ur. w 1621 - zm. w 1692 lub 1696 r. Syn Mikołaja, wojewody wołyńskiego, dziedzica na Klewaniu i Żukowie. Odbywał liczne studia zagraniczne. Od 1642 r. był dworzaninem królewskim, w 1645 został starostą kamienieckim. W 1646 poślubił Niemkę Rozynę Małgorzatę von Ekkenberg. W 1653 został kasztelanem wołyńskim, a w 1658 wojewodą bracławskim, a w 1661 wołyńskim. W 1667 pełnił funkcję komisarza do spraw granicznych z Mołdawią. W 1672 był członkiem konfederacji gołąbskiej. W 1677 odbył poselstwo do Moskwy. W 1680 otrzymał stanowisko wojewody sandomierskiego. Pozostawił m. in. Listy /kopie/ w rękopisie.
Stanisław Czerniecki Dokładne daty i koleje życia nie są znane. Nobilitowany w 1676 roku. Pełnił funkcje sekretarza królewskiego, a następnie kuchmistrza na dworze Michała Lubomirskiego wojewody krakowskiego. Pozostawił: Compendium ferculorum - Kraków 1682, oraz Dwór, wspaniałość powaga [...] b.m. 1697.
Katarzyna Czyżowa
Jan Karol Dachnowski Ur. ok. 1590 w Sokalu lub okolicy - zm. po 1654. W 1608 r. był na Akademii Krakowskiej i w 1611 otrzymał stopień bakałarza nauk wyzwolonych; do 1612 prowadził z tego zakresu zajęcia. W latach 1616 - 1620 przebywał w Wielkopolsce, a następnie był pisarzem miejskim w Chełmży na Pomorzu w 1620 r., w Olkuszu w latach 1625-1627, w Poznaniu w latach 1632-1639 (1641?). W latach 1643-1654 mieszkał w Chełmnie na Pomorzu. Zajmował się heraldyką i poezją, pozostawił m.in. utwór pt. Żona wyćwiczona. b.m. i r.
Jan Danejkowicz-Ostrowski Data i miejsce urodzenia nieznane, zm. 6 lipca 1751 r. Pochodził z rodziny szlacheckiej. Być może był sekretarzem Jana III Sobieskiego oraz na pewno Augusta II i Augusta III. W latach 1745-1747 został skarbnikiem pińskim. Niektórzy badacze przypuszczają, że przypisywany mu zbiór mów i innych pism różnych autorów pt. "Swada polska i łacińska" to dzieło Jana Sapiechy wydane pod nazwiskiem jego sekretarza.
Piotr (Rauchfuss) Dasypodius Urodzony prawdopodobnie w 1490, zmarł w 1559. Koleje życia nieznane. Był autorem słownika łacińsko-niemieckiego, który wyszedł w 1531 r. Kolońscy jezuici usunęli z niego później rażące ich wyrazy i wydali go jako Dasypodius Catholicus. W Dictionarium latino-germanico-polonicum, germano-latinum et polono-latino-germanicum, Gdańsk 1643 - dodano część polską w opracowaniu A. Hünefelda, która jest prawie w całości powtórzona za słownikiem Knapiusza.
Jan Dekan Dokładne daty i koleje życia nie znane. Był mieszczaninem, geometrą, budowniczym i radnym w Lesznie Wielkopolskim w I poł.. XVII wieku. Na prośbę kasztelana śremskiego Abrahama Ciświckiego przełożył z niemieckiego i wydał jego kosztem "Trattado della artilleria" Hiszpana Diego Uffana; wersja polska pt. "Archelia albo Artylleria" ukazała się u Daniela Vetterusa w 1643 r. w Lesznie.
Wojciech Dębołęcki, Dembołęcki (Dębołęcki) z Konojad Ur. w 1585 lub 1586 r. w woj. chełmińskim z ojca Jakuba Konojadzkiego zm. między wrześniem 1645, a lutym 1647. Nie wiadomo, gdzie pobierał pierwsze nauki. Posiadł jednak solidne wykształcenie retoryczne i łacińskie; studia w zakresie dialektyczno-scholastycznym odbył w zakonie franciszkańskim, do którego wstąpił w 1598 r. w Krakowie. W 1615 r. został kaznodzieją w Kaliszu, a w 1617 w Chełmnie na Pomorzu. W 1617 wyjechał do Włoch. Po powrocie w latach 1621-1622 walczył w oddziałach lisowczyków na Węgrzech. W 1625 najprawdopodobniej uzyskał doktorat teologii w Rzymie. Po powrocie do kraju przez miesiąc był prowincjałem polskiej prowincji zakonnej a następnie osiadł w prowincji ruskiej i w 1627 został gwardianem w Kamieńcu Podolskim. Uzyskał stanowisko generalnego komisarza Bractwa Żołnierki Chrześcijańskiej dla wykupywania jeńców chrześcijańskich. W latach 1630-1632 przebywał znowu w Rzymie. Otrzymał tytuł historyka i kronikarza zakonu. Po wielu latach życia nie licującego z regułami zakonu, na przełomie lat 30. i 40. uzyskał zgodę na powrót do niego, pod warunkiem podporządkowania się władzom zakonnym.
Adam Dłużyk Kamieński Urodzony ok. 1635, zmarł ok. 1676 – podróżnik i pamiętnikarz XVII-wieczny, autor najstarszego opisu Syberii w języku polskim. Był jeńcem polskim z oddziałów Czarnieckiego; wzięty do niewoli rosyjskiej w bitwie nad rzeką Basią (18 X 1660) i wywieziony na Syberię, do Jakucka. Uwolniony niespodziewanie w czasie pobytu nad rzeką Amur powrócił do Moskwy, skąd zabrało go do kraju polskie poselstwo J. Gnińskiego.
Maciej Dobracki (Gutthäter) Ur. ok. 1626 r. w Byczynie - zm. w Brodnicy 20 VI 1681. Jego niemiecka, luterańska (szlachecka?) rodzina znana była w Krakowie i Wrocławiu w XVI w. On sam pochodził z Sandomierskiego i do ok. 1659 był rejentem w Ostrzeszowie i Wieluniu.. Po stracie majątku w wojnach szwedzkich przeniósł się do Wrocławia, gdzie uczył w szkole polskiej i pracował jako adwokat. Przeniósł się ok. 1670 do Torunia, a stamtąd do Brodnicy na posadę pisarza miejskiego. Król Michał Korybut Wiśniowiecki nadał mu 21 III 1673 tytuł sekretarza królewskiego oraz indygenat.
Krzysztof Dorohostajski Ur. 2 III 1562 - zm. 3 VIII 1615 r. we Wrocławiu. Ojciec jego Mikołaj był wojewodą połockim, kalwinem. Rodzinne Dorohostaje leżą na Wołyniu. Uczył się początkowo w domu, potem studiował w Strasburgu i Fryburgu. Po studiach w 20. roku życia udał się do Włoch, gdzie przebywał na dworach książąt w Mantui, Ferrarze, Bolonii i Neapolu i tam zapoznał się z włoską szkołą jazdy i z piśmiennictwem dotyczącym koni. Następnie był na dworze cesarza niemieckiego, od którego otrzymał tytuł barona; walczył w Niderlandach. Po powrocie do kraju został w r. 1588 stolnikiem, w 1592 r. podczaszym, w 1596 marszałkiem nadwornym, a w 1598 marszałkiem wielkim litewskim. Kilkakrotnie był posłem na sejmy. Sprawował też urząd starosty wołkowyskiego, mścibowskiego i dyneburskiego. Brał udział w wojnach z Moskwą (za panowania Stefana Batorego i w latach 1609-1611 pod Smoleńskiem) i Szwedami. Kilkakrotnie wyjeżdżał za granicę (w 1605 był w Pradze, w 1608 w Padwie, w latach 1612-1613 we Włoszech). Bronił praw innowierców i był uważany za głowę kościoła kalwińskiego na Litwie.
Herman Drobiszewski Daty życia i koleje losu nie znane. W r. 1645 był księdzem bazylianinem. Oprócz w "Opowieści z dziejów Polskich" oraz wierszowanej historii porwania w 1685 przez Adama Kalinowskiego córki Mikołaja Strusa pt. "Opisanie Kalinowskich" pozostawił także kazania wydane w Wilnie.
Jan Florian Drobysz-Tuszyński Ur. w 1640 w Zabołociu pod Żytomierzem w rodzinie szlacheckiej - zm. 3 IV 1707 r. w Zamościu. Około dwudziestu lat służył w wojsku. Walczył ze Szwedami, z Turkami, na Węgrzech i Ukrainie. W 1677 był zarządcą dóbr Zamojskich.
Elżbieta Drużbacka Ur. ok. 1695 (1698?) - zm. 14 III 1765 w Tarnowie. Pochodziła ze szlacheckiej rodziny Kowalskich prawdopodobnie z Wielkopolski. Przebywała na dworach magnackich m.in. kasztelanowej krakowskiej Sieniawskiej z d. Lubomirskiej; zapewne właśnie tam zdobyła wykształcenie i nauczyła się francuskiego. Najpóźniej ok. 1725 r. wyszła za mąż za Kazimierza Drużbackiego herbu Lew, skarbnika ziemi żydaczowskiej w woj. ruskim, z którym zamieszkała we wsi w woj. sandomierskim nad Wisłoką. Po śmierci męża (ok. 1740) przebywała na dworach magnackich na Rusi, zm.in. Czartoryskich, Sieniawskich, Krasickich, Lubomirskich, Branickich W końcu swojego życia osiadła przy klasztorze bernardynek w Tarnowie.
Stanisław Józef Duńczewski Ur. w 1701 r. w Kętach w powiecie Biała na Podgórzu w rodzinie szlacheckiej - zm. w 1767 r. Studiował w Akademii Krakowskiej, w której w 1727 r. uzyskał doktorat filozofii, a w 1745 r. w Akademii Zamoyskiej doktorat obojga praw. Na tej ostatniej od 1724 r. do końca życia pełnił funkcję profesora na katedrze astronomii i matematyki, a przez pewien czas także funkcję dziekana oraz zarządzał miejscową drukarnią. Najbardziej znany i popularny twórca kalendarzy, które wydawał w latach 1725-1767. Jego nazwiskiem podpisany jest również "Kalendarz polski i ruski narok 1768", co znaczy, że przygotowywał do niego materiały.
Jan Ignacy Działyński Data ur. nieznana - zm. w 1724 r., syn Jana kasztelana elbląskiego. Wojewoda pomorski za czasów Augusta II. Poseł na sejm w 1699. Przetłumaczył pracę Prechaca Jana "Kawaler polski" w 1. poł. XVIII w.
Tomasz Działyński Data ur. nieznana - zm. 25.VI 1714. Syn Adama, starosty bratianskiego. Studia początkowe odbył w Braniewie. Był posłem na sejm z ziemi dobrzyńskiej lub Pomorza; w 1690 r. został marszałkiem sejmowym, w 1691 krajczym koronnym; w 1688 objął starostwo bratianskie, a w 1690 łąkorskie. Przez pewien czas był też starostą malborskim. W 1690 został marszałkiem Trybunału Koronnego, a w 1694 podskarbim pruskim. Pozostawił: "Wilkierz na starostwo łękorskie" - rkps 1629-1705.
Jan Dzwonowski Dane o jego życiu są niepewne. Według niektórych badaczy żył na przełomie XVI i XVII w.; urodził się w okolicy Podgórza. O pochodzeniu i przebiegu nauk brak wiadomości. Pisał w latach 1608-1625. Przebywał przeważnie w Krakowskiem i na Rusi Czerwonej. Według A. Brücknera jest to pseudonim, a K. Badecki (Literatura mieszczańska” i wstęp do pism Dzwonowskiego) przypuszcza, że pod tym imieniem ukrywał się może Jan Jurkowski. Pod nazwiskiem Dzwonowski zostało ogłoszone Niepospolite ruszenie abo Gęsia wojna, Sejmu walnego domowego artykułów 6 i Statut Jana Dzwonowskiego, to jest artykuły prawne, jak sądzić łotry i kuglarze jawne, b. r. i m. wyd. 2. z r. 1611.
Jan Ernesti Ur. 23 VII 1632 r. w Kisielicach, w Prusach Książęcych - zm. w 1709 r. we Wrocławiu.. Pochodzenie zapewne mieszczańskie, niemieckie. Kształcił się od 1645 r. w Gimnazjum w Elblągu, zaś w roku 1653 w gimnazjum toruńskim, gdzie mógł się uczyć języka polskiego; w r. 1657 immatrykulował się na wydziale teologicznym uniwersytetu wittemberskiego. Prawdopodobnie od 1662 był nauczycielem w Bojanowie w Wielkopolsce, a następnie we Wrocławiu, gdzie przebywał od 1670 do śmierci jako nauczyciel i kaznodzieja.
Andrzej Maksymilian Fredro Ur. ok. 1620 r. w ziemi przemyskiej jako syn Jerzego, tamtejszego stolnika - zm. w 1679 r. w Przemyślu. Kształcił się w Akademii Krakowskiej. Od 1646 r. był posłem na sejm, a w 1651 został wysłany przez króla z poselstwem do Siedmiogrodu. W 1654 r. został kasztelanem lwowskim. W czasie najazdu szwedzkiego pozostał wierny królowi. W latach 70. przebywał nadal w swoich dobrach w ziemi lwowskiej. Zaakceptował wybór Sobieskiego na króla i w 1676 r. został wojewodą podolskim.
Joannicjusz Galatowski Urodzony na Wołyniu. Data urodzenia oraz szczegóły z dzieciństwa nie są znane. Kształcił się, a następnie wykładał w Kolegium Kijowskim. W latach 1657-1669 był rektorem Akademii Duchownej. Następnie wstąpił do zakonu i przez pewien czas przebywał w monasterze Kupiatyckim w pobliżu Mińska. Po zburzeniu Akademii przez wojska Doroszenki w 1665 r. tułał się po Podolu, Wołyniu i Litwie, przez jakiś czas był we Lwowie. W 1668 roku był ihumenem klasztoru Brackiego w Kijowie, a w roku następnym został wyświęcony na archimandrytę czernihowskiego klasztoru Jeleckiego. Twórczość jego była zasadniczo związana z działalnością kaznodziejską oraz dydaktyczną. Był pisarzem homiletycznym, polemistą, działaczem cerkiewno-prawosławnym. W dorobku pisarza znajduje się dziesięć dzieł w języku polskim, dziewięć – w języku ruskim, a także jeden utwór pisany łaciną. Zmarł w podeszłym wieku w 1688 roku w Czernihowie po przeniesieniu na archimandrię nowogrodzko-siewierską.
Jan Gawiński Ur. między 1622 a 1626 r. - zm. ok. 1684. Pisał się z „Wielomowic” (najprawdopodobniej Wilamowice w dawnym Ks. Oświęcimskim lub na Podlasiu). Szlachectwo wątpliwe, herb nie znany. Kształcił się w szkole kolonii Akademii krakowskiej w Białej Podlaskiej.; w 1642 r. był tam uczniem retoryki. Być może uzupełniał naukę w Kolegium Nowodworskich w Krakowie. W latach następnych został dworzaninem królewicza Karola Ferdynanda Wazy, biskupa wrocławskiego i płockiego. Osiedlił się w Krakowie, gdzie został urzędnikiem grodu krakowskiego: alumnem i subkolektorem podwojewodziego krakowskiego. W 1671 został superintendentem warzelni wielickiej i bocheńskiej.
Adam Gdacjusz Ur. w 1615 (może już w 1609/1610 r.) w Kluczborku - zm. w 1688. Pochodził z mieszczańskiej rodzinie luterańskiej, której nazwisko pierwotnie brzmiało Gdak. Uczęszczał do szkół w Kluczborku, Brzegu i Wrocławiu; w 1663 przeniósł się do gimnazjum w Toruniu. Przez pewien czas przebywał w Królewcu, gdzie nawiązał osobiste kontakty z gminą socynańską; na tym terenie też debiutował jako pisarz. W latach 1638-41 przebywał na Węgrzech jako rektor szkoły w Bardiowie. W 1. poł. lat 40. przebywał przez krótki okres w Toruniu i Wilnie jako kaznodzieja, ale w 1646 wrócił do Kluczborka, gdzie został seniorem zboru luterańskiego.
Christian Fürchtegott Gellert Urodził się 4 lipca 1715 w Hainichen w Saksonii w wielodzietnej rodzinie niezamożnego pastora, zmarł 13 grudnia 1769 w Lipsku – niemiecki myśliciel i poeta epoki oświecenia Po ukończeniu słynnej szkoły Sankt Afra w Miśni, studiował teologię i filozofię na Uniwersytecie Lipskim. W czasie studiów dorabiał jako korepetytor i tłumacz z języka angielskiego i francuskiego oraz był członkiem zespołu pracującego nad niemieckim tłumaczeniem Encyklopedii Bayle’a (pod kierownictwem Gottscheda). W tym czasie poznał wielu niemieckich intelektualistów swojego pokolenia i był członkiem redakcji czasopisma „Bremer Beiträge”. Studia ukończył rozprawą o teorii i historii bajki. Od 1745 prowadził na uniwersytecie zajęcia z etyki, poetyki i retoryki, w 1751 został mianowany profesorem. Jego wykłady o moralności przyniosły mu wielkie uznanie i popularność.
Jan Golliusz (Golius) Ur. 1634 - zm. 13 I 1694. Pochodził z kalwińskiej rodziny mieszczańskiej w Bełzie (ojciec Andrzej Goły lub Golec, matka Katarzyna z Bergmanów). Niektórzy historycy przypisują mu niemieckie pochodzenie. Studiował w Akademii Zamojskiej (1648). W latach 1650 - 1652 przebywał na studiach w Lipsku. Wrócił do Zamościa jako nauczyciel dzieci rodzin kalwińskich. W 1653 udał się do Lwowa. Między 1660 a 1665 przeniósł się z Małopolski na Żmudź do Kiejdan, gdzie ożenił się z Katarzyną Buzewiczówną. Od 1677 nosił tytuł sekretarza królewskiego. Od 1681 związany był ze zborem w Wilnie. Wydrukował polski panegiryk Afekt życzliwy przy powinszowaniu ślubów małżeńskich (Zamość 1648) i przez lata 1650 - 1659 pisał sylwę, a w niej m.in. kopiował listy od dostojników, utwory poetów starożytnych i księgi Talmudu oraz własne wiersze okolicznościowe i mowy. Tu mieści się Pamiętnik z pobytu w Lipsku i Zamościu w latach 1650-1653, wyd. J. Kallenbach, Kraków 1891, oryginał w British Museum.
Jan Aleksander Gorczyn Ur. ok. 1618 w Krakowie - zm. 1695. Ojcem był Piotr, mieszczanin. Matka pochodziła ze wsi (dzisiejsze przedmieście Poznania). W 1634 wstąpił na wydział sztuk Akademii Krakowskiej, ale nie uzyskał żadnego tytułu naukowego. Zajął się drukarstwem. W latach 1661-62 przebywał w Warszawie. W 1661 jako drukarz gazety tygodniowej Merkuryusz Polski dzieie wszystkiego w sobie zamykajacy dla informacey pospolitej. Współpracował z Pinoccim i Ł. Opalińskim. Pozostawił także Nowy sposób arytmetyki (Kraków 1647) i Tabulaturę muzyki (Kraków 1647).
Wojciech Gostkowski O jego życiu nie mamy żadnych wiadomości, poza tym, że pochodził z Gostkowa w Ziemi Liwskiej i w 1612 r. był pisarzem skarbu koronnego. Na podstawie dwóch traktatów ekonomicznych, jakie pozostawił, m.in. Sposób jakim góry złote, srebrne... zepsowane naprawić (b.m. 1612), przypuszczać można, że studiował jedynie w kraju.
Franciszek Gościecki Urodził się w Wielkopolsce. W r. 1684 wstąpił do zakonu jezuitów. Przez parę lat wykładał w szkole jezuickiejpoetykę i retorykę. Około r.1700 został przeniesiony do Sambora, w mieście tym pozostał już - z niewielkimi przerwami - do śmierci. Łączyły go więzy przyjaźni z Marcinem Chomętowskim, dobrodziejem zakonu, i jego synem Stanisławem. W r. 1708 towarzyszył Stanisławowi Chomętowskiemu przy spotkaniu stronników Augusta II Sasa z carem Piotrem w Żółkwi. Wraz z Chomętowskim uczestniczył, jako kapelan, w poselstwie do Turcji w latach 1712-1714. Zmarł w Samborze 1 maja 1729. Gościecki jest autorem wierszowanego opisu podróży liczącego blisko 9000 wierszy, "Poselstwo wielkie [...] Stanisława Chomentowskiego [...] od Augusta II [...] do Achmeta IV", wydanego we Lwowie w r. 1732.
Wojciech Górecki
Sebastian Grabowiecki Poeta i tłumacz urodzony w Mszczyczynie pod Dolskiem. Był synem szlachcica Stanisława i Zofii z Daleszyńskich. Kształcił się zapewne za granicą. Potem dostał się na dwór królewski i jako dworzanin Zygmunta Augusta ożenił się z Katarzyną Czermińską, dwórką Anny Jagiellonki. Utrzymywał korespondencję z cesarzem Maksymilianem, zabiegając o jego przychylność dla Polski.
Stanisław Grochowski Urodzony ok. 1542 na Mazowszu - zm. 30 I 1612 r. w Krakowie. Pochodził z ubogiej szlachty mazowieckiej wywodzącej się z Podlasia. Pozostawał pod opieką sekretarza królewskiego (późniejszego arcybiskupa lwowskiego) J. D. Solikowskiego i prymasa J. Uchańskiego. Dzięki nim ok. 1571 r. studiował u jezuitów w Pułtusku, słuchał wykładów J. Wujka, poznał P. Skargę; ok. 1573 został księdzem, w 1577 kanonikiem uniejowskim, a później kaliskim i łowickim.; w r. 1595 proboszczem czerskim, w 1601 r. kustoszem kruszwickim; w latach 1600 - 1607 przebywał w Krakowie w otoczeniu biskupa B. Maciejowskiego.
Jan Grodwagner Żył w 1. poł. XVII w. Ród jego wywodził się z ziem pruskich. Nie wiemy nic o jego studiach i drodze życiowej. Napisał m. in. traktat "Dyskurs o cenie pieniędzy teraźniejszej ...", b.m. 1632.
Adam Grodziecki Daty ur. i śmierci nieznane. Syn Andrzeja, chorążyca kaliskiego. Z kalwinizmu przeszedł na katolicyzm. Został dworzaninem królewskim w 1616, w 1627 kasztelanem nakielskim, później międzyrzeckim, a w 1637 marszałkiem koronnym. Napisał Przestrogę o tytułach i dygnitarstwach cudzoziemskich (1634).
Paweł Guldeniusz Ur. ok. 1558 - data śmierci nieznana. Był mieszczaninem, obywatelem toruńskim, aptekarzem. Autor "Onomasticum trilingue" - Królewiec 1641.
Aleksander Gwagnin Urodził się w 1534 w Weronie, zmarł 1614 w Krakowie – polski historyk, żołnierz i dziejopis pochodzenia włoskiego. Pochodził z włoskiej zubożałej rodziny szlacheckiej. Od 1561 uczestniczył w północnej wojnie siedmioletniej. Walczył również w polskim wojsku. W 1571 otrzymał indygenat polski z herbem własnym Gwagnin. Pod jego komendą służył Maciej Stryjkowski. Gwagnin jest autorem Sarmatiae Europeae descriptio z 1578 roku (Kronika sarmacji europejskiej przetłumaczona w 1611 przez Paszkowskiego). Praca ta stała się popularna w Europie; została wznowiona w 1581.
Jakub Kazimierz Haur Ur. w 1632 r. - zm. 1707 (a. 1709 ?). Syn Jakuba ławnika warszawskiego, matka jego, dwórka królowej Konstancji, pochodziła z Grazu w Austrii. Wychowany był w mieszczańskim środowisku. Po skończeniu studiów w Akademii Krakowskiej w latach 50., Haur pozostawał na służbie lwowskich rodzin Morikonich i Dzianottich. Być może w latach 60. odbył podróże do Włoch i Niemiec. W latach 60. rodzina jego uzyskała tytuł szlachecki i herb (część badaczy przypisuje jednak jej pochodzenie ze szlachty kurlandzkiej, osiedlonej w woj. chełmińskim). Od 1670 r. był superintendentem i pisarzem w dobrach kasztelana St. Skarszowskiego - pracował m.in. w jego składach soli w miastach pomorskich i inflanckich. Przygotował wówczas Ekonomikę ziemiańską - wydaną w 1675 r.; wykorzystał w niej zarówno dorobek polskiej jak i zachodnioeuropejskiej literatury rolniczej (m.in. niemieckiej i łacińskiej). W 2. poł. lat 70. związany był z zarządem dóbr A. Morsztyna, a w 1679 przygotował drugie przeszło dwukrotnie większe niż pierwsze wydanie Ekonomiki (uzupełnione zostało bowiem przetłumaczonym traktatem agronomicznym Krescencjusza). Po wyjeździe Morsztyna do Francji Haur osiadł w Krakowie, zajmował się handlem, został komisarzem skarbowym i nosił tytuł sekretarza królewskiego. W 1693 r. wydał Skład abo skarbiec znakomitów sekretów ekonomiej ziemiańskiej, zawierający też informacje m.in. z astrologii, medycyny, zoologii, malarstwa. Napisał również zachowane jedynie w rękopisie dzieło pt. Merkuriusz Polski.
Stanisław Kazimierz Hercius albo Herka Ur. ok. 1615 r - data śmierci nieznana. Doktor medycyny i filozofii, profesor medycyny i teologii na Akademii Krakowskiej. Napisał Bankiet narodowi ludzkiemu ... zgotowany - Kraków 1660.
Stefan Humiecki Syn Wojciecha i Izabeli z Kątskich, stolnik podolski (1696), podstoli koronny (1702), wojewoda podolski (1706). Poślubił najpierw Konstancję Lipską, później Katarzynę Krosnowską. Z drugiego małżeństwa miał synów Ignacego i Józefa oraz kilka córek. Inicjator barokowej przebudowy pałacu w Czemiernikach.
Jan August Hylzen Urodzony 1702, zmarł 14 lutego 1767 w Warszawie – wojewoda miński (od 1754), kasztelan inflancki (od 1744), marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego (1749–1750), starosta brasławski, parchowski i kazuński, kronikarz Inflant, historyk i publicysta.
Jan Kajetan Jabłonowski Ur. 1699 w Bracławiu, zm. 5 marca 1764 w Ostrogu. Był synem Jana Stanisława, wojewody ruskiego. Otrzymał najpierw godność starosty czehryńskiego, a w r. 1745 mianowany został wojewodą bracławskim. Ożeniony był po raz pierwszy z Teresą Wielhorską, kasztelanką wołyńską, po raz drugi z Anną Sapieżanką. Zmarł 6 marca 1764 r. Napisał m. in. Księgi Ester, Judyt, Zuzanny z Pisma św. wybrane, na polski wiersz przetłumaczone, Lwów 1747; Paralele dwóch świętych Józefów Starego i Ulowego Testamentu [...] wierszem polskim krótko objaśniona, 1749, b. m.
Józef Aleksander Jabłonowski Ur. się 4 II 1711 w Tychomlu na Wołyniu. Główny obok Załuskich mecenas nauk oraz myśliciel zajmujący się kosmologią, historią i estetyką. Arystokratycane pochodzenie ułatwiło mu pobieranie nauki w domu, pod okiem prywatnych nauczycieli, a następnie jej kontynuowanie w ośrodkach zagranicznych. Podróż po Europie odbył w latach 1729-1731. Był we Francji, Włoszech, w Niemczech, Holandii i Anglii.Do Francji powrócił w 1733 r. jako wysłannik Stanisława Leszczyńskiego. Udał się tam ponownie (1735-1736) poświęcając sie karierze wojskowej i naukowej. Osiadłszy w Paryżu zetknął się z janseistą Ch. Rollinem, który rozbudził w nim zainteresowania historią starożytną oraz z oratorianinem, księdzem J. Privat de Molieres, profesorem College de France. Jabłonowski słuchał wykładów tego filozofa, astronoma, fizyka i matematyka, który próbował łączyć kosmologię heliocentryczną Kartezjusza i Newtona. Po powrocie do kraju - w 1737 r. Jabłonowski opublikował I tom "Histoire ancienne" Rollina w przekładzie polskim ("Dziejopis starożytny" 1743). Pogodzony z Augustem III został w 1743 księciem, w 1744 - stolnikiem litewskim, a w 1755 r. wojewodą nowogrodzkim. Po śmierci Augusta III popierał podczas elekcji A. Czartoryskiego, a następnie J.K. Branickiego. W roku 1768 wyjechał do Saksonii, skąd wspierał konfederatów barskich, a w 1771 r. zgłosił akces do konfederacji. Jako mecenas nauk współpracował z Załuskimi i wspierał edytorskie inicjatywy Mitzlera de Kolof, J.D Janockiego i F. Bohomolca. Przyczynił się do założenia gdańskiego Towarzystwa Przyrodniczego. Założył własną bibliotekę, utrzymywał kontakty z pijarami; zwłaszcza ze S. Konarskim i A. Wiśniewskim.
Jan Stanisław Jabłonowski Ur. w 1669 r. - zm. 28 IV 1731. Syn Stanisława, późniejszego hetmana wielkiego koronnego. Kształcił się u jezuitów we Lwowie i w Pradze. Po studiach w latach 1685-87 wyjechał razem z bratem w podróż po Europie Zachodniej. Najdłużej przebywali w Paryżu, gdzie w 1686 ogłosili rozprawę matematyczną. W 1687 został chorążym wielkim koronnym; w 1693 r. wojewodą wołyńskim, a w 1697 r. ruskim. W 1694 ożenił się z Francuzką, siostrzenicą królowej Marysieńki. W latach 80. i 90. przy boku ojca brał udział w wojnach z Turcją i Tatarami. W czasie wojny północnej był wysuwany do tronu w 1704 r., po detronizacji Augusta II. Stanisław Leszczyński mianował go kanclerzem wielkim koronnym (lata 1706-1709). Przebywał ponad rok w Saksonii, dłuższy czas w Wielkopolsce i na Litwie. Po upadku Leszczyńskiego nadal prowadził akcję na rzecz jego albo Franciszka Rakoczego jako kandydata do tronu polskiego, w związku z tym był więziony w latach 1713- 1717 przez Augusta II. Po wyjściu z więzienia pozostawał w kręgu dworu Augusta II nie przerywając swoich kontaktów z Stanisławem Leszczyńskim.
Stanisław Serafin Jagodyński Syn ubogiego szlachcica ze Żmudzi, herbu Korwin. Od 1613 roku studiował w Akademii Wileńskiej, następnie od 1619 roku na wydziale prawa w Krakowie. Studia prawnicze kontynuował na wydziale padewskim. W latach 1624-1625, jako dworzanin królewicza Władysława, uczestniczył w podróży do Niemiec, Belgii i Włoch. Data śmierci nieznana.
Jan z Kijan Nazwisko nieznane, poeta plebejski, należał do kręgu twórców tzw. literatury sowizdrzalskiej, która za pomocą humoru i satyry podważała istniejący porządek społeczny świata, starała się bronić najuboższych. Autor co najmniej kilku zbiorów: Sowiźrzał nowy albo raczej Nowyźrzał (1614), Fraszki Sowiźrzała nowego (1614), Fraszki nowe Sowiźrzałowe (1615).
Jan z Wychylówki Według Badeckiego (Literatura mieszczańska) postać ta jest być może tożsama z Janem Jurkowskim (zob. wyżej: Jan Dzwonowski). Pod tym imieniem ukazał się Kiermasz wieśniacki -b.m. i r. (ok. 1618).
Adam Jarzębski (Jarzembski, Jarzemski) Ur. w Warce przed 1590 r. - zm. między 1648 a 1651. Pochodził z zamożnej rodziny mieszczańskiej. Nauczyciel synów rodzin magnackich Radzimińskich i najprawdopodobniej Lubomirskich; być może z nimi odbywał podróże zagraniczne. Od roku 1612 był skrzypkiem w kapeli elektora brandenburskiego w Berlinie; zwiedził Niemcy, a w 1615 roku Włochy. Następnie aż do śmierci pozostał muzykiem króla Zygmunta III w Warszawie. Kompozytor, wynalazca i budowniczy instrumentów muzycznych. W 1635 r. otrzymał tytuł „budowniczego - architekta” i prowadził prace w zamku ujazdowskim w Warszawie.
Hieronim Jazłowiecki Ur. ok. 1570 - zm. w 1607. Syn Jerzego hetmana wielkiego koronnego i wojewody ruskiego. Rodzina pochodziła z Jazłowa na Podolu. Studiował na Uniwersytecie w Ingolsztadzie; w 1585 r. po powrocie ze studiów walczył z Turkami na Węgrzech. Był posłem na sejm i deputatem na Trybunał Koronny. Oprócz starostwa czerwonogrodzkiego i sokalskiego otrzymał w 1605 r. urząd wojewody podolskiego. W czasie rokoszu Zebrzydowskiego stanął po stronie króla. Wielokrotnie w czasie swojego życia wchodził w konflikt z innymi maganatami (Potockimi, „Diabłem” Stadnickim) niemal doprowadzając do wojny domowej. Zmarł jako ostatni męski przedstawiciel swojego rodu. Jego Listy wydał J. Czubek w zbiorze Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego, t. II, Kraków 1918.
Jan Jerzy Jelonek Cervus (Jelonek, Tucholczyk) Żył w 1. poł. XVIII w. Doktor filozofii i medycyny. Lekarz nadworny księcia Sułkowskiego. Pozostawił tłumaczenie dzieła Samuela Beimlera Medyk domowy - Leszno 1749.
Maciej Jędrzejowczyk Drukarz krakowski pochodzący z Jędrzejowa, zarządzał drukarnią Łazarzową od 1606 r. Pod swoim nazwiskiem drukował od roku 1618.
Karol Mikołaj Juniewicz Urodził się we wsi Niechniewicze w Wielkim Księstwie Litewskim (Nowogródczyzna), w rodzinie drobnego szlachcica. Brat zakonny z Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, pisarz i poeta późnego baroku, doktor teologii i poliglota. Prawdopodobnie pobierał nauki w wileńskim kolegium jezuickim. W 1717 r. wstąpił do zakonu paulinów. Przez całe życie pozostał odtąd z nimi związany. Sprawował w zakonie wysokie funkcje (był, m.in. sekretarzem prowincji polskiej, był też długoletnim wykładowcą szkół zakonnych paulińskich).
Mikołaj Karol Juniewicz
Jan Jurkowski Pochodził z Pilzna na Podkarpaciu. Syn Marcina, mieszczanina. Daty urodzenia i śmierci nie są pewne. Studiował w Akademii Krakowskiej. Autor "Tragedii o polskim Scylurusie" (1604), utworów panegirycznych i satyrycznych (łącznie opublikował dziewięć utworów). Tworzył tylko cztery lata. Przyczyny jego zamilknięcia nie są jasne, zwłaszcza że uchodzi za poetę dojrzałego, o kunsztownym stylu. (WG)
Atanazy Kalnofojski Daty i losy życia nieznane. Był Rusinem zakonnikiem monastyru pieczerskiego w Kijowie, dyzunitą. Pozostawił "Teratourgema" - Kijów 1638.
Adam Kamieński-Dłużek (Dłużyk) Niewykluczone, że urodził się ok. 1635 r. w Orszy na terenie ówczesnego Wielkiego Księstwa Litewskiego (dzisiejszej Białorusi). Jego katolicka rodzina wywodziła się być może z ziemi dobrzyńskiej. Pierwszą znaną nam datą z jego życiorysu jest dzień 20 X 1660, kiedy to został wzięty do niewoli rosyjskiej po bitwie nad rzeką Basią k. Mohylowa Białoruskiego. Więziony był w Tobolsku, nad Jenisejem, a w końcu w Jakucku, gdzie jako zesłaniec pełnił m.in. funkcję nadzorcy tamtejszego więzienia. Tam też podawał się za podróżnika. W 1668, w wyniku Traktatu Andruszowskiego, został wraz jeńcami uwolniony i w 1669 przebywał w Moskwie. Do kraju wrócił na początku 1672.
Olbrycht Karmanowski Ur.się pod koniec XVI wieku, zm. w pierwszej połowie XVII wieku. Poeta i tłumacz, pochodził z rodziny szlacheckiej. W roku 1617 wpisał się do albumu Stanisława Lubienieckiego, więc prawdopodobnie był arianinem. Ukończył szkołę dysydencką w Rakowie. Dalsze studia odbył być może za granicą. Brał udział w rokoszu Zebrzydowskiego. Był dworzaninem Krzysztofa Radziwiłła, wojewody wileńskiego i hetmana wielkiego koronnego. Pełnił funkcję lustratora dóbr Radziwiłłowskich. Jeździł do trybunału lubelskiego z rozkazu księcia. W r. 1626 pisał w obozie wojennym dziennik wydarzeń na zlecenie księcia Radziwiłła. Był autorem "Pieśni pokutnych" i zbioru fraszek "Drwa" oraz wierszy okolicznościowych.
Jan Tobiasz Keller (Kieller) Data ur. nieznana - zm. w IV 1727. Mieszkał w Poznaniu od 1764 r. Od 1680 r. występował jako bibliopol, a od 1692 r. wydawał własnym sumptem. M.in. w 1697 r. P. Kuszewicza Prawo chełmińskie, w 1713 M. Mariniusa Pamiętnik albo kronika pruskich mistrzów, Polski kalendarz świąt rocznych....1713”, a także łacińskie prace J. Herburta i W. Tylkowskiego. Trzykrotnie, w latach 1699-1701, wydał Nową królewską polską i niemiecką gramatykę. Jest to kompilacja starych gramatyk i przysłów Knapiusza, Fredry i Rysińskiego. W 1714 r. był reprezentantem pospólstwa w Radzie Miejskiej Poznania.
Chrystian Henryk Kircheim Ur. w Halle w 2. poł. XVII wieku - zm. po 1731 r. Przybył do Gdańska na początku XVIII wieku. Dyplom doktora medycyny uzyskał w Erfurcie ok. 1710r. Następnie pełnił funkcję przybocznego lekarza Augusta II i lekarza wojskowego. Już w 1706 r. opublikował w Hamburgu Vademecum anatomicum, które przełożył i wydał w 1722 r. jako Facies anatomica corporis humanis, to jest krótkie opisanie ciała człowieczego. W tym okresie praktykował jako lekarz w Warszawie. Autor pierwszego polskiego podręcznika anatomii i twórca polskiego słownictwa anatomicznego.
Hieronim Jan Kłokocki
Grzegorz Knapiusz (Cnapius, Knapius, Knapski) Ur. ok. 1564 r. w rodzinie mieszczańskiej w Grójcu na Mazowszu - zm. 10 XI 1639 r. Najpierw uczył się w szkołach warszawskich, a od 1582 w kolegium jezuickim w Pułtusku, jedynie przez krótki czas przebywał w Wilnie i Braniewie. W 1585 przyjął śluby zakonne u jezuitów w Kaliszu i został nauczycielem w tamtejszym Kolegium. Od 1587 r. uzupełniał własną wiedzę z filozofii w Poznaniu i w Pułtusku. W latach 1594-1598 przeszedł czteroletni kurs teologii w Wilnie. Pod koniec XVI w. pełnił stanowisko prefekta szkół w Poznaniu, wtedy też otrzymał święcenia kapłańskie. W latach 1603-1613 przebywał przeważnie w Lublinie, a poza tym w Poznaniu i w Krakowie; z kolei w okresie 1614-1617 mieszkał we Lwowie i Jarosławiu. Od 1618 r. przez dwadzieścia lat mieszkał w Krakowie i opracowywał swoje dzieło naukowe.
Piotr Kochanowski Ur. w 1566 r. w Sycynie w Sandomierskiem - zm. 1620. Był bratankiem poety Jana. Być może kształcił się w domu, nie ma jego imienia wśród studentów Akademii Krakowskiej. W młodości pozostawał pod wpływem sławy swojego stryja. W 1583 r. studiował w Królewcu, przebywał też na dworze Jana Zamoyskiego. W roku śmierci Jana 18 - letni Piotr tworzył już swoje, nie zachowane do dzisiaj, utwory. We Włoszech był, być może, już w 1588 r., a na pewno w 1594 i w 1599 r. Tam prawdopodobnie poznał twórczość T. Tassa. Od 1602 r. był sekretarzem królewskim, z tego powodu przebywał przez pewien czas na Mazowszu i w Wielkopolsce. Od 1608 r. posiadał dobra w Sandomierskiem i Krakowskiem. Od 1611 r. do śmierci mieszkał prawie stale w Krakowie.
Wespazjan Kochowski Ur. w 1633 w Gaju w Sandomierskiem - zm. 6 VI 1700 roku w Krakowie. Syn sekretarza królewskiego Jana. W latach 1646-1648 uczył się w kolegium Nowodworskich w Krakowie, a wcześniej w kolegium jezuickim w Sandomierzu. W latach 1651-1660 brał czynny udział w wojnach z Kozakami (Beresteczko), Szwedami, Węgrami i Moskwą. Po pokoju oliwskim osiadł w Gaju, skąd w 1663 r. przeniósł się do wsi Goleniowy w ziemi krakowskiej; tu przygotowywał się do wydania kronik historycznych. Wziął udział w rokoszu Lubomirskiego. Po śmierci Lubomirskiego (poświęcił mu poemat Kamień świadectwa) poparł wybór Michała Korybuta Wiśniowieckiego na króla. W r. 1670 pracował w kancelarii koronnej, ale nie uzyskawszy stanowiska sekretarza królewskiego powrócił na wieś. W latach 1671-73 był podżupnikiem wielickim, a w 1673 sędzią skarbowym powiatu lelowskiego. W 1683 r. wydaje pierwszy tom Annalium Poloniae (t. II w 1688, a t. III w 1698). W nagrodę został historiografem jego królewskiej mości i w związku z tym bierze udział w wyprawie wiedeńskiej.
Franciszek Kola Dymitr Ur. w 1699 - zm. w 1766. Cudzoziemiec, od 1716 był pijarem w Warszawie. Jego tłumaczenie Nowego Wielkiego Dykcjonarza (t. I -1743, t. II -1745) Piotra Daneta zostało dokonane prawdopodobnie w związku z pracami nad reformą nauczania w Collegium Nobilium.
Andrzej Komoniecki Ur. ok. 1658 r. w Żywcu w rodzinie mieszczańskiej - zm. w 1729 r. Uczył się w miejscowej szkole parafialnej. Poznał łacinę, niemiecki, czeski. W 1686 został burmistrzem, a w 1688 wójtem swojego rodzinnnego miasta i urząd ten sprawował przez 40 lat. Przez pewien czas na pocz. XVIII wieku pełnił też funkcję pisarza miejskiego. Napisał Chronografię albo Dziejopis żywiecki przedstawiające Żywiecczyznę w okresie od 1438 do 1728 r. (t. 1 - do 1704 r. wydany został w 1937 r.). Był też autorem innych prac, m.in. kronik kościelnych.
Hieronim Stanisław Konarski Ur. 30 IX 1700 w Żarczycach (woj. sandomierskie) - zm. 3 VIII 1773. Syn kasztelana zawichojskiego Jerzego. Uczył się w latach 1709-1715 u pijarów w Piotrkowie. Po ukończeniu szkoły wstąpił do ich zakonu w Podolińcu na Spiszu i tam przyjął imię Stanisław od św. Wawrzyńca. W klasztorze tym kontynuował studia humanistyczne i filozoficzne, a na przełomie lat 10. i 20. sam zaczął nauczać tych przedmiotów. Od 1722 r. uczył retoryki w kolegium warszawskim i tu publikował swoje pierwsze utwory poetyckie. W 1725 wyjechał do Rzymu do pijarskiego Kolegium Nazareńskiego, a także do Sapienzy; w pierwszej z tych uczelni nauczał retoryki w 1727 r. W 1729 pojechał do Paryża poznać organizację szkolnictwa, a następnie do Niemiec i Austrii. Po powrocie do kraju z inicjatywy biskupa J. J. Załuskiego rozpoczął przygotowania do pierwszej edycji polskiego ustawodawstwa.; w 1732 ukazał się pierwszy tom tego wydawnictwa (Volumina Legum), z jego przedmową. Do roku 1739 wydał następnych pięć przygotowanych przez siebie tomów. W 1735 r. jako uczestnik wysłanej przez Leszczyńskiego legacji pojechał przez Niemcy i Holandię do Francji.. W 1736 wrócił do Krakowa, gdzie nauczał u pijarów. W 1739 został rektorem Kolegium pijarskiego w Warszawie. 1 IX 1740 r. otworzył Collegium Nobilium. W 1742 r. został na krótko prowincjałem pijarów. Rektorem Collegium pozostał do 1756 r. W latach 1749 - 1754 dzięki wyjazdom do Rzymu udało mu się zatwierdzić reorganizację całego szkolnictwa pijarskiego w Polsce według wzorów Collegium Nobilium. Król na jego cześć kazał wybić w 1771 r. medal „Sapere auso”.
Jan Konarski Daty i koleje życia nie znane. Autor ustawy dla wsi Gumienic z 1679.
Adam Korczyński Daty ur. i śmierci nieznane. Pochodził najprawdopodobniej z ziemi przemyskiej z okolic Sambora. Być może uczęszczał do tamtejszego kolegium jezuickiego. Prawdopodobnie podróżował też do Włoch. Znał dobrze środowisko mieszczańskie, pracował też być może w sądzie grodzkim. Posługiwał się łaciną i językiem ruskim. W 1698 r. napisał wierszowaną powieść satyryczno-obyczajową pt. Złocista przyjaźnią zdrada (wyd. 1949), przeplataną nie związanymi z nią fraszkami (wydanymi osobno w 1950 r.).
Marek Korona Ur. ok. 1590 r. we Włocławku - zm. 1651. Pochodził najprawdopodobniej z rodziny chłopskiej. Do zakonu franciszkańskiego wstąpił w 17. roku życia. W 1614 r. przebywał w Rzymie na studiach w kolegium zakonnym. Był również w Mediolanie. Doktorat z teologii uzyskał w Italii. Od 1618 r., po powrocie do kraju, został kierownikiem studium krakowskiego, a we wrześniu 1620 r. przeniósł się do Wilna. Od 1625 r. po podziale prowincji zapisał się do prowincji litewsko - ruskiej i przebywał głównie w Wilnie i Lwowie. W latach 1636-1639 pełnił funkcję prowincjała. Do śmierci 16 VIII 1651 przebywał na wschodnich obszarach Rzeczypospolitej, m.in w Korcu na Wołyniu. W 1637 wydał opis konwentów swojej prowincji Speculum provinciae Russiae, a pisma polemiczne m.in Rozmowę theologa katolickiego z rabinem żydowskim przy arianinie nieprawym chrześcijaninie w 1645. W kompilatorskim dziele Directorium albo raczej wprowadzenie do pojęcia terminów elementów logicznych i filozoficznych, wydanym po raz pierwszy w 1639 r., wprowadził - jako jeden z pierwszych - spolszczenie łacińskiej terminologii filozoficznej.
Andrzej Kazimierz Kryszpin Kirszensztein Wojewoda witebski od 1695, pisarz polny litewski od 1687, starosta puński i szereszowski. W 1674 podpisał elekcję Jana III Sobieskiego. W 1688 wybrany posłem na sejm walny w Grodnie. Posłował na sejmy warszawskie w 1698 i 1690. W 1691 uczestniczył w wyprawie przeciwko Turcji. W 1693 został marszałkiem sejmu grodzieńskiego i wygłosił mowę powitalną na przybycie Jana III. Uwikłany w spór z rodem Sapiehów, którego przedstawiciele ścigali Kryszpina-Kirszenszteina jako stronnika dworu, grabiąc jego starostwa i dobra dziedziczne. Z inspiracji Sapiehów ród Kryszpinów-Kirszenszteinów został oskarżony w Trybunale Litewskim o plebejskie pochodzenie. Na nowym sejmie w 1695 Sapiehowie próbowali wyrugować go ze składu izby poselskiej i nie dopuścić do otworzenia przez niego obrad jako marszałka starej laski. Doprowadziło to do zerwania sejmu. Król, pragnąc wynagrodzić mu szkody doznane od przeciwników dworu, mianował go w 1695 wojewodą witebskim. W 1696 Trybunał Litewski wydał dekret przeciwko Kryszpinom, odsądzający ich od szlachectwa i uznający niegodnymi sprawowania urzędów. W odpowiedzi, w porozumieniu z królową Marią Kazimierą d'Arquien Andrzej Kazimierz Kryszpin-Kirszensztein zawiązał konfederację wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego. Ostatecznie zawarto ugodę z Sapiehami, którzy uznali Kryszpinów za dobrą szlachtę. Był elektorem Augusta II Mocnego w 1697 roku[1]. 20 lipca 1697 Andrzej Kazimierz Kryszpin-Kirszensztein witał w Tarnowskich Górach nowego króla Augusta II Mocnego w imieniu stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego.
Mateusz Ignacy Kuligowski Data i miejsce urodzenia nieznane - zm. po 1699 r. Być może pochodził ze średniozamożnej rodziny Kuligowskich (Kulikowskich) herbu Dragomir. Uczył się w szkołach jezuickich w Wilnie. Został księdzem oraz magistrem sztuk wyzwolonych i filozofii. Być może studiował w 1682 r w Padwie. W 1675 r. był dziekanem brzozowskim, w 1688 dziekanem wołkowyskim i plebanem wołpińskim; w 1694 r. protonotariuszem Stolicy Apostolskiej i archidiakonem bakkowieńskim. Najczęściej przebywał na Litwie. Związany był z Sapiehami, którym dedykował swoje księgi.
Piotr Kunaszczyk Daty i koleje życia nieznane. Pozostawił "Regestr wydatków" (1663-1696).
Michał Kuschius Ur. w 1600 w Brzeźmierzu - zm. w 1654 we Wrocławiu. Odbył studia w Toruniu i Wittemberdze. Od 1638 r. przebywał we Wrocławiu jako nauczyciel i kaznodzieja luterański. Pozostawił "Wegweiser zur polnischer und deutschen Sprache" - Wrocław 1646.
Samuel Leszczyński Syn wojewody derpskiego, Andrzeja i Anny Koreckiej. Był oboźnym koronnym, starostą łuckim i korsuńskim, lecz nie brał udziału w życiu publicznym. Przeszedł na katolicyzm z protestantyzmu. Był dziedzicem olbrzymiej magnackiej fortuny. Autor poematu panegirycznego "Classicum nieśmiertelnej sławy po szczęsliwej i niesłychanej wiktoriej pod Chocimiem dnia 11 nowembra roku Pańskiego 1673" (Kraków 1674), a także poematu o zwycięstwie pod Cudownem pt. "Potrzeba z Szeremetem ..." 1661.
Stanisław Leszczyński Ur. 23 X 1677 we Lwowie - zm. w 1766 r. w Luneville. Syn Rafała, podskarbiego wielkiego koronnego. Studiował w kraju i za granicą. Był starostą odolanowskim, dubieńskim, nowodworskim, dziedzicem Leszna i Rydzyna w powiecie Wschowskim. Elektor Augusta II z województwa kaliskiego; w 1696 marszałek sejmu, w 1697 podczaszy koronny, w 1699 wojewoda poznański; w latach 1704 -1709 król polski. W latach 1714 - 1720 mieszkał na terenie Cesarstwa (w Księstwie Dwóch Mostów), a od 1720 w Wissemburgu. W latach 1733 - 1736 ponownie król polski. Od 1736 jako książę Lotaryngii i Baru mieszkał w Luneville.
Mikołaj Lob Drukarz krakowski, znany już od 1598 jako giser. Od 1606 do 1617 prowadził własną oficynę drukarską. Wydawał głównie teksty jezuitów, a anonimowo także poszukiwaną wówczas tzw. literaturę mieszczańską. Wydał m.in. "Kronikę Sarmacjej Europskiej" Gwagnina w przekładzie Marcina Paszkowskiego. Rozpoczął także druk Zielnika Syreniusza. (Na podstawie Encyklopedii wiedzy o książce, ZN im. Ossolińskich, Wrocław 1971)
Piotr Loderecker Daty i koleje życia bliżej nie znane. Pozostawił Dictionarium septem diversum linguarum Praga 1601 (część dotycząca jęz. polskiego znajduje się w: V. Francić, Dział Polski w siedmiojęzykowym słowniku Piotra Lodereckera z 1601 roku, Wrocław 1972).
Stanisław Lubieniecki Urodził się ok. 1558 roku. Był synem Stanisława i bratem Andrzeja. Został dworzaninem Stefana Batorego. Po opuszczeniu dworu działał jako teolog ariański; był ministrem zboru w Tropieniu, Rakowie i Lusławicach. Ożenił się z Urszulą Otwinowską. Umarł w 1633 roku prawdopodobnie w Lusławicach. Jest autorem hejnałów i pieśni, które wydane zostały w Rakowie wraz z pieśniami Smalciusa i Przypkowskiego, oraz utworu "Anatomia wieprza i człowieka ...". Utwór ten ukazał się w Wirydarzu poetyckim Trembeckiego.
Jerzy Sebastian Lubomirski Ur. 20 I 1616 być może w rodzinnym Wiśniczu koło Krakowa - zm. 31 I 1667 we Wrocławiu. Pierwsze nauki pobierał w Wiśniczu; w 1626 r. zapisał się na Akademię Krakowską. W 1629 r. z bratem Michałem wyjechał w podróż - przebywał na pewno w Niemczech (Ingolsztadzie), Lowanium i Lejdzie, do kraju wrócił w 1636 r. W późniejszych latach gościł zapewne w Hiszpanii (przed 1642), a na przełomie 1649 i 1650 był także we Włoszech. W 1628 otrzymał starostwo dobczyckie, a w 1636 sądeckie i grzybowskie. W latach 30. i 40. wielokrotnie był marszałkiem małopolskiego sejmiku w Proszowicach, posłem na Sejm, a w 1643 r. został marszałkiem sejmu. Był znanym przeciwnikiem wojen z Turcją i starał się znaleźć pokojowe rozwiązanie konfliktu z kozakami w 1648 r. W lutym 1650 r. otrzymał stanowisko marszałka nadwornego, a po śmierci J. Ossolińskiego stanowisko marszałka wielkiego koronnego. Niemal od początku panowania Jana Kazimierza stał na czele antykrólewskiej opozycji. Mimo to w pierwszym okresie wojen szwedzkich, po krótkim okresie wyczekiwania, stanął od XII 1655 r. po stronie króla i w sposób znaczący przyczynił się wespół z Czarnieckim, do zwycięstw wojennych w 1656 r. W rezultacie w 1657, początkowo wbrew królowi, senatorowie opowiedzieli się za przekazaniem mu stanowiska hetmana polnego. W następnych latach walczył skutecznie z wojskami siedmiogrodzkimi, szwedzkimi i rosyjskimi. Na początku lat 60. prowadził niejasną grę polityczną, która doprowadziła do sądu sejmowego, który - mimo nieudowodnienia Lubomirskiemu planu obalenia tronu - skazał go „na utratę czci, życia i wszystkich dóbr”. Skazany na banicję i infamię wyjechał z kraju na Śląsk. W latach 1665-1666 doprowadził do wojny domowej - rokoszu w Rzeczypospolitej i odniósł zwycięstwo nad wojskami królewskimi pod Mątwami, jednak na mocy ugody po tej bitwie Lubomirski zrezygnował z wszystkich urzędów. W 1666 r. przebywał we Wrocławiu i napisał wówczas Jawnej niewinności manifest. Sejm elekcyjny 1669 r. doprowadził do jego pełnej rehabilitacji. Ten dobrze wykształcony, jeden z najzamożniejszych magnatów XVII wieku, uznawany był za obrońcę wolności szlacheckich i zwolennika tolerancji religijnej, również wobec arian.
Stanisław Herakliusz Lubomirski Ur. 25 V 1642(?) w Wiśniczu lub Niepołomicach - zm. 16 lub 17 I 1702 r. w Ujazdowie. Najstarszy syn Jerzego Sebastiana. Uczył się początkowo w domu dziada Stanisława, wojewody krakowskiego. Na początku 1660 r. wyjechał za granicę - przez Niemcy i Niderlandy - do Francji, Hiszpanii, Włoch i Wiednia; do kraju wrócił w 1662 r. W czasie procesu wytoczonego przez sejm jego ojcu Stanisław stanął po stronie tego ostatniego. W 1667 rozpoczął działalność polityczną: został wybrany posłem na sejm. Rok później ożenił się z Zofią, córką Łukasza Opalińskiego, jedną z najbardziej wykształconych wówczas Polek. Politycznie związany był wtedy ze stronnictwem francuskim przeciwnym abdykacji Jana Kazimierza. W 1669 r. został podstolim koronnym, w 1673 marszałkiem nadwornym koronnym, później marszałkiem wielkim koronnym. Po śmierci Opalińskiej, w 1674 ożenił się powtórnie z Elżbietą Denhoffówną. W tym czasie odszedł od polityki prokrólewskiej. Od początku lat 70. rozpoczął karierę mecenasa artystycznego. Był jednym z najwszechstronniej wykształconych wówczas Polaków - znał włoski, łacinę, francuski i niemiecki.
Antoni Chryzanty Łapczyński w 2. poł. XVII wieku - zm. ok. 1740. Zakonnik smoleński, kaznodzieja, pisarz. Pisał się „ze Strzałkowa” (wieś w parafii Radomsko). O młodości jego wiemy niewiele. W 1708 r. jako duchowny był sekretarzem w kancelarii królewskiej. Studiował w Akademii Krakowskiej, gdzie w 1720 r. otrzymał stopień bakałarza sztuk i filozofii. Nie wiadomo, kiedy uzyskał stopień doktora i czy na pewno był profesorem tejże Akademii - jak o sobie pisał. W latach 20. związany był z kościołami krakowskimi i wielickimi, został też kanonikiem smoleńskim, a wcześniej proboszczem wasilkowskim. Wydawał panegiryki i żywoty władców polskich (m.in. Majestat Polski), przetłumaczył też dzieło St. H. Lubomirskiego Adverbia moralne.
Jakub Łącznowolski Daty i dzieje życia nieznane, być może był krakowianinem. Poeta satyryczny z 2. poł. XVII wieku. Opublikował Nowe zwierciadło... b.m. (Kraków ?), 1678.
Paweł Łęczycki (Lancicius) Ur. w 1572 - zm. w 1642 r. Pochodził zapewne z plebejskiej rodziny mieszkającej w Łęczycy. W 16. roku życia wstąpił do zakonu bernardynów i po krótkiej nauce w ich klasztorze studiował w latach 1598-1599* w Akademii Wileńskiej. W 1600 i 1604 r. przebywał w sprawach zakonnych w Rzymie, gdzie nauczył się dobrze włoskiego. Już w 1602 r. został kustoszem i doradcą prowincjała bernardynów w Warszawie. W 1606 r. towarzyszył , wraz z misją bernardyńską, Marynie Mniszchównie w wyprawie do Moskwy; był wtedy kapelanem posła polskiego Mikołaja Oleśnickiego. Po zamordowaniu Dymitra Samozwańca przebywał przeszło dwa lata w tamtejszym więzieniu; zajmował się tam przekładami dzieł włoskich i łacińskich na język polski. Powstały w ten sposób przekład dzieła Botera Relatiae powszechne ukazał się po powrocie z niewoli w 1609 r. w Krakowie. Łęczycki uzupełnił go też własnymi uwagami wstępnymi, świadczącymi o jego dobrej znajomości odkryć geograficznych. Pozostawił sporą bibliotekę. W 1611 r. został gwardianem klasztoru bernardynów w Sokalu nad Bugiem, a w 1620 w Nowem nad Wisłą niedaleko Świecia. Ostatnie lata życia spędził w Bydgoszczy.
Piotr Michał Łęskowski
Władysław Aleksander Łubieński Ur. 1 XI 1703 r. w Iwanowicach w Wielkopolsce - zm. 27 VII 1767 w Warszawie. Syn Macieja, łowczego sieradzkiego. W 17. roku życia ukończył jezuicką szkołę w Kaliszu i przyjął święcenia. Następnie uczył się w seminarium w Łowiczu, a od 1722 studiował teologię i prawo kanoniczne w Akademii Krakowskiej. W 1724 r. dotarł do Rzymu, następnie podróżował po Włoszech, Francji i Niemczech. Po powrocie do kraju został kapłanem w Krakowie, a następnie kanonikiem gnieźnieńskim (z tej racji w latach 1730 - 1731 był wiceprezydentem Trybunału Koronnego). Po roku 1730 pełnił funkcję scholastyka krakowskiego. W celu prowadzenia pracy naukowej wydzierżawił dobra od kapituły gnieźnieńskiej w ziemi wieluńskiej. Dokonywał tam wypisów z dzieł obcych i polskich przygotowując do druku Raptularz manuskryptów, a w 1740 r. wydał we Wrocławiu Świat we wszystkich swoich częściach. Oddzielnie opublikował też fragmenty dotyczące Polski pt. Historia polska. Książka ta służyła za podręcznik dla królewiczów polskich, synów Augusta III. W 1740 r. został pisarzem wielkim koronnym. Od 1741, prawie bez przerwy przez 16 lat przebywał przy boku króla, najczęściej w Dreźnie. W 1742 został dziekanem kapituły gnieźnieńskiej; a do 1743 r. pracował w kancelarii królewskiej. Wtedy to przygotował memoriał na temat reformy w Polsce pt. Zebranie pożytecznych rad królowi. W 1758 r. otrzymał arcybiskupstwo lwowskie oraz order Orła Białego. W 1759 roku został arcybiskupem gnieźnieńskim. Jako prymas rezydował głównie w Skierniewicach, rzadziej w Łowiczu.
Stanisław Makowiecki Pochodził z Wielkiego Łukoszyna w powiecie lipnowskim. Prawdopodobnie od 1674 r. był stolnikiem latyczowskim. Autor następujących utworów: "Szczęśliwa ekspedycyja pod Kamieńcem z Turkami [...] Jana [...] Potockiego, wojewody bracławickiego ..., (1674), "Relacja Kamieńca wziętego przez Turków w roku 1672, "Kapitolim nieśmiertelnej chwały [...] Rafała Kazimierza z Borzymia Makowieckiego, kasztelana kamienieckiego ..., (Kraków 1689).
Stanisław Malczowski
Bartłomiej Kazimierz Malicki Ur. najprawdopodobniej w latach 60. XVII wieku - zm. ok. 1706 r. Pochodził z krakowskiej rodziny mieszczańskiej. W 1680 zdobył stopień bakałarza, a w następnym magistra sztuk wyzwolonych w Akademii Krakowskiej. Od końca 1681 do 1688 r. pełnił funkcję profesora retoryki i poetyki w Akademii Lubrańskiego w Poznaniu. Tu drukował swoje pierwsze mowy, panegiryki i utwory sceniczne. W 1688 r. został docentem* w Akademii Krakowskiej, nauczając równocześnie w Kolegium Nowodworskich. W 1692 r. wyjechał do Paryża i uzyskał tytuł doktora medycyny. Był też w Rzymie i Padwie. W tymże roku wrócił do Krakowa i poświęcił się pracy pisarskiej. Jeszcze przed 1699 r. przygotował gramatykę języka polskiego (Tractatus ad compendiosam cognitionem linguae polonicae). W roku następnym dzięki przywilejowi króla wydał Klucz do języka francuskiego to jest gramatyka polsko - francuska, a w 1701 Leksykon francusko-polski. Przygotował też do druku (ale go nie wydał) Słownik francusko-łacińsko-polski. Od 1699 roku nosił tytuł sekretarza królewskiego.
Jan Malina Urodzony ok. 1620 w Kluczborku, pastor i pisarz luterański, zmarł 24 listopada 1672 roku. Pełnił funkcje archiprezbitera tylżańskiego i był generalnym superintendentem konfesji augsburskiej na Wielkie Księstwo Litewskie. W 1640 roku ogłosił w Wilnie "Porządek obrzędów zwyczajnych Kościoła augustańskiej konfesji" i "Kancjonał, to jest pieśni chrześcijańskie" w 1671 roku w Królewcu. Tłumaczył także z niemieckiego pieśni, które pojawiały się w różnych kancjonałach.
Marian z Jaślisk Data i miejsce ur. nie znana - zm. w 1658 r. we Lwowie. W 1623 r. złożył śluby zakonne u dominikanów we Lwowie. W tymże mieście odbywał do 1628 r. studia filozoficzne i teologiczne. Następnie został wysłany na studia uzupełniające do klasztoru św. Augustyna w Padwie. Bakaloreat* i magisterium z teologii uzyskał we Lwowie odpowiednio w 1641 i w 1644 r. Już w latach 30. wykładał filozofię i teologię w tymże mieście oraz w Podkamieniu i w Kijowie. W 1653 został wybrany przeorem klasztoru lwowskiego, a w 1658 wikariuszem prowincji ruskiej dominikanów. Pracował też m.in. w Żółkwi, Lubarze, Kudaku i Latyczowie, a także jako kapelan na dworze kasztelanowej krakowskiej Zofii Sobieskiej. Pisał traktaty filozoficzne i teologiczne. Najważniejsze jego dzieło to Tetrarchia theologica, w którego drugiej części pt. Quincunx miscellaneorum znajduje się Dictionarium Sclavo-Polonicum [...] hoc est Vocabula [...] Illyrica seu Dalmatica. Według niektórych badaczy zamierzał on tym samym stworzyć wspólny język dla wszystkich Słowian. Był też autorem słowników: łacińsko-polskiego i turecko-polskiego, pozostałych w rękopisie.
Jan Markiewicz (Markowicz) Ur. 10 IV 1613 r. w Krakowie - zm. przed 4 V 1691 r. Pochodził z rodziny kupieckiej. Uczył się w gimnazjum luterańskim w Bytomiu, a od ok. 1623 w kolegiach jezuickich w Nysie i w Lublinie. Od 1636 r. terminował, a od 1643 prowadził własny sklep korzenny w Krakowie. Handlował z Gdańskiem, prowadził kantor bankowy. W 1654 r., jako jeden z najzamożniejszych mieszczan, kupił sobie kamienicę w krakowskim rynku. Został dzierżawcą podatku czopowego. W latach 1666 - 1689 pełnił funkcję ławnika, a w następnych latach rajcy krakowskiego. Zgromadził dużą bibliotekę (ok. 100 woluminów), był wydawcą, a także autorem Silva rerum z lat 1654 - 1687 , w ramach którego spisywał też swój pamiętnik (fragmenty wydane przez L. Kubalę w II tomie Szkiców historycznych - Lwów 1880).
Samuel Maskiewicz Ur. ok. 1580 r. - zm. ok. 1640 r. Pochodził z kalwińskiej, ruskiej rodziny osiadłej na Nowogródczyźnie. Już przed 1600 rokiem zakończył swoją naukę szkolną i rozpoczął służbę wojskową, m.in. w Inflantach. Przez pół roku pozostawał w służbie u księżnej Aleksandry Wiśniowieckiej w Brahiniu. Następnie zaciągnął się do wojska kwarcianego na Podolu. W latach 1609 - 1612 brał udział w wyprawie moskiewskiej. Później wstąpił na służbę do ordynata kleckiego Jana Alberta Radziwiłła. Był też w tym czasie działaczem sejmikowym i deputatem do trybunału. Od 1628 r. pozostawał w służbie Sapiehów, dzięki nim został pisarzem grodzkim nowogródzkim., a w 1632 podwojewodzim nowogródzkim. Pamiętnik jego, oparty na zapiskach diariuszowych obejmujących okres od 1580 do 1621, pisany był w latach 1625 - 1640.
Kasper Miaskowski Syn szlachcica Jana i Zofii Kembłan Chełkowskiej, urodził się w Smogorzewie pod Gostyninem w Wielkopolsce. Uczęszczał prawdopodobnie do benedyktyńskiej szkoły w Lubiniu, a następnie do Kolegium Lubrańskiego w Poznaniu. Przebywał całe życie na wsi. Po śmierci ojca opiekował się młodszym rodzeństwem. Gospodarował na odziedziczonej części Smogorzewa. W 1589 r. poślubił Zofię Szczodrowską. W latach1598-1603 dzierżawił Osiek w Wielkopolsce, a od 1603 r. Włoszczonowę koło Kutna. Powrócił do Smogorzewa w 1607 r., gdzie zmarł 22 kwietnia 1622 roku.
Jacynt (Jacek) Mijakowski Ur. w 1587 r. w Krakowie - zm. tamże w 1647 roku. Pochodził z rodziny szlacheckiej. Studiował w Akademii Krakowskiej oraz we Włoszech. Wstąpił do zakonu Dominikanów, gdzie piastował wiele różnych funkcji. Był kaznodzieją w Kościele Mariackim w Krakowie, doktor teologii. Prawdopodobnie został członkiem Rzeczpospolitej Babińskiej.
Daniel Mikołajewski Ur. w 1560 roku w rodzinie drobnoszlacheckiej na Kujawach - zm. 8 IV 1633 r. w Dębicy. Nauki pobierał w szkole kalwińskiej w Radziejowie. W 1581 r. wyjechał jako opiekun młodych kasztelaniców Przyjemskich na Uniwersytet do Frankfurtu nad Odrą. Po pięciu latach udali się wspólnie na Uniwersytet w Heidelbergu i w tym samym 1586 r. powrócili do Polski. Po powrocie pozostawał w kręgu tej rodziny braci czeskich, m.in. w ich dobrach w pow. konińskim. W 1591 r. został ministrem zboru kalwińskiego w Radziejowie, w 1597 r. seniorem kościoła kalwińskiego na Kujawach. W latach 80. i 90. napisał swoje pierwsze religijne pisma polemiczne. W 1601 r. na polecenie wojewody brzeskiego Andrzeja Leszczyńskiego udał się do Bazylei, Genewy i Altdorfu. W 1607 r. został przyjęty do Kościoła braci czeskich i w 1627 r. doprowadził do połączenia obu wyznań na Kujawach i Wielkopolsce - został wówczas superintendentem zjednoczonego kościoła. Od 1604 r. prowadził wespół z Janem Turowskim prace nad Biblią uwieńczone poprawkami do tłumaczenia Nowego Testamentu dokonanego przez Macieja Janickiego, wydane w Gdańsku w 1606 r. Przygotował też na nowo cały przekład Biblii, oparty przede wszystkim na oryginalnych tekstach, a w mniejszym stopniu na tzw. Biblii brzeskiej. Tłumaczenie skończone w 1623 r., ukazało się w Gdańsku w 1632 r.
Jerzy Mikuć Daty i losy jego życia nie znane. Prawdopodobnie student którejś ze szkół wileńskich. Pozostawił rękopis Silva rerum z ok. 1733 r. (notatnik ucznia).
Józef Epifani Minasowicz Urodził się 7 kwietnia 1718, jako syn Mikołaja, sekretarza Augusta II, bogatego kupca i obywatela Warszawy, pochodzącego z ormiańskiej rodziny szlacheckiej, i Anny. Pierwsze nauki pobierał w warszawskich szkołach prowadzonych przez jezuitów. W roku 1737 wstąpił na wydział prawa Akademii Krakowskiej, który ukończył jako doktor obojga praw. Po zakończeniu studiów, przeniósł się na pewien czas do Lwowa, gdzie mieszkali jego krewni. Z rąk Augusta III otrzymał godność (tytularną) sekretarza królewskiego. Bliski współpracownik Józefa Andrzeja Załuskiego, jezuitów warszawskich i Adama Kazimierza Czartoryskiego. Dzięki protekcji Załuskiego (biskup kijowski), został – nie posiadając święceń kapłańskich(!) – kanonikiem katedry kijowskiej. Wspierał prace kulturalne Załuskiego: imprezy literackie „Academiae Marianae”, przedsięwzięcia edytorskie, a w międzyczasie porządkował też zbiory biblioteczne Załuskiego. Posiadał także własny, dość pokaźny, zbiór książek i rękopisów. W roku 1774, po śmierci Załuskiego, uczyniono go wykonawcą testamentu zmarłego. Po bankructwie majątkowym rodziców i utraty poparcia ze strony Załuskiego, Minasowicz popadł w niedostatek i biedę. Zimą roku 1777 (rok po śmierci brata stryjecznego Ignacego Piotra, kanonika gremialnego warszawskiego), bezskutecznie ubiegał się u Stanisława Augusta o wakat na kanonii opuszczonej przez krewniaka. U schyłku swego życia (prawdopodobnie po II rozbiorze Polski), gdy odłączono od Polski katedrę żytomierską, utracił swój skromny dochód (jako kanonik kijowski) i popadł w skrajny niedostatek. Wówczas zaopiekował się nim Ignacy Krasicki, wyznaczając mu skromną pensję na utrzymanie. Powtarzana kilkakrotnie (przez różnych biografów) informacja o paroletniej przynależności do zakonu jezuitów, nie znajduje potwierdzenia w XVIII-wiecznych źródłach jezuickich. Zmarł w Warszawie, w wieku 78 lat (15 października 1796). Jego zwłoki spoczęły w podziemiach Kościoła Św. Krzyża.
Tomasz Młodzianowski Ur. 21 XIII 1622 r. pod Ciechanowem na Mazowszu - zm. 9 X 1686 w Wolbromiu. Prawdopodobnie uczył się najpierw we Lwowie, a od 1637 był w jezuickim nowicjacie w Krakowie, Sandomierzu, a w latach 1640 - 1643 studiował filozofię w Kaliszu. Nauczał następnie w Rawie, Łucku i Brześciu nad Bugiem. Studiował teologię w krakowskim kolegium św. Piotra, a zakończył pobieranie nauki w Jarosławiu. Następnie po dwuletnim pobycie w Kaliszu wyjechał w 1653 r. przez Francję na misję do Persji, gdzie przebywał w latach 1654 - 1656. W drodze powrotnej odwiedził Ziemię Świętą i Rzym. Po powrocie do Polski mieszkał od 1659 r. do 1673 r. w Poznaniu, z rocznymi przerwami na pobyt w Sandomierzu i Lublinie. Następnie aż do 1680 był kapelanem domowym na dworze wojewody krakowskiego Aleksandra Michała Lubomirskiego, a później wdowy po nim Heleny. Był kaznodzieją na sejmie koronacyjnym Jana III Sobieskiego w 1674 W latach 80. przebywał na zmianę w Poznaniu i w Krakowie. Ostatnie lata życia spędził na dworze biskupa krakowskiego Jana Małachowskiego, jako jego nadworny teolog.
Sambor Młoszowski Pochodził z Młoszowa w krakowskiem, z rodziny szlacheckiej. W r. 1657 Jan Kazimierz obdarował go (za zasługi wojenne) wsią Ulinka w województwie krakowskim, gdzie mimo cofnięcia darowizny przebywał do r. 1658. Dnia 30 lipca został pozwany przed sad sejmowy za fałszywe oskarżenie arianki, Barbary z Wielgiej Wsi. W r. 1672 był dowódcą milicji ziemi krakowskiej. W r. 1685 wystepował, rzekomo z powodu doznanych krzywd, przeciwko rodzinie Kąckich. Należał do grona bliskich znajomych Wespazjana Kochowskiego i Wacława Potockiego. Autor wierszowanej odpowiedzi pt. "Epithalamium albo Respons ...".
Eliasz, imię zakonne Joachim Morochowski Ur. ok. 1576 we Lwowie - zm. 19 III 1631 we Włodzimierzu. Syn Stefana herbu Korczak i mieszczki. W 1595 r. udał się do Rzymu i tam został przyjęty do Kolegium Greckiego. Do 1603 r. studiował filozofię i teologię. Po powrocie pozostawał w służbie unickiego biskupa włodzimierskiego Hipacego Pocieja. W 1609 r. został sekretarzem królewskim, w 1611 kapłanem, a w 1613 biskupem włodzimierskim. W 1622 r. wydał w Zamościu, napisany jeszcze w młodości Dyskurs o początku rozerwania Cerkwie, a w Wilnie w 1612 ogłosił dzieło religijno-polemiczne Paregoria, albo utulenie [...] lamentu [...] Cerkwie [...].
Jan Dominik Morolski
Andrzej Jan Morsztyn (Morstin) Ur. 24 VI 1621 pod Krakowem - zm. 8 I 1693 r. w Paryżu. Wychowywał się na dworze Stanisława Lubomirskiego w Wiśniczu pod kierunkiem swojego dziada poety i kalwina Waleriana Otwinowskiego. W 1638 r. wyjechał na studia filozofii i sztuk wyzwolonych do Lejdy. W pierwszej połowie lat 40. przebywał w Sandomierskiem na dworach Lubomirskich, a także odbył podróż zagraniczną do Włoch i na Maltę. W 1646 r. wyjechał w poselstwie od króla polskiego do Preszburga (Bratysława) do cesarza Ferdynanda III. W 1647 został stolnikiem sandomierskim. Od 1648 prowadził aktywną działalność sejmikową, sejmową i deputacką. Od 1649 r. był dworzaninem Jerzego Lubomirskiego. W 1653 r. - już jako Jan Andrzej - został dworzaninem królewskim; w tym charakterze udał się do księcia Siedmiogrodu Jerzego II Rakoczego. Od 1654 r. przebywał często na dworze królowej Ludwiki Marii; w 1659 ożenił się z panną z jej fraucymeru Szkotką Katarzyną Gordon. Na przełomie 1654 i 1655 r. odbył nieudaną politycznie podróż do króla Szwecji, skąd jednak przywiózł ostrzeżenie przed zbliżającym się „potopem”. W czasie tej wojny towarzyszył przeważnie królowi; przeszedł też wówczas z kalwinizmu na katolicyzm. W 1656 został starostą zawichojskim i zarówno w tym jak i w następnym roku posłował do Wiednia, do cesarza., a także do Berlina. W 1658 został referendarzem koronnym. Po wygnaniu arian pomagał im politycznie i finansowo. Od 1660 r. był zwolennikiem elekcji „vivente rege”, popierał kandydaturę francuską na tron Polski. Walczył u boku króla w kampanii rosyjskiej 1663 - 1664. W czasie rokoszu Lubomirskiego pośredniczył pomiędzy nim a dworem. W 1668 uzyskał urząd podskarbiego wielkiego koronnego. Od końca lat 50. otrzymywał pensję z dworu francuskiego; w czasie panowania Michała Korybuta Wiśniowieckiego należał do planującej detronizację króla profrancuskiej opozycji. Początkowo poparł nowego króla Jana Sobieskiego; w styczniu 1678 władca ten wysłał go do Włoch . W tymże roku w Paryżu Morsztyn otrzymał poddaństwo francuskie. W roku następnym, w sytuacji przejścia polskiego króla do obozu cesarskiego, Morsztyn został sekretarzem Ludwika XIV i planował detronizację Sobieskiego. W 1683 r. sejm oskarżył go o zdradę i pozbawił urzędu podskarbiego oraz zażądał zwrotu klejnotów koronnych. Morsztyn w tym czasie przebywał już poza granicami kraju. Więcej tu nie wrócił, tylko w 1690 oddał zabrane klejnoty.
Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin) Hieronim Morsztyn znany też jako Hieronim (Jarosz) Morsztyn, (ur. 1581, zm. pomiędzy 1623 a 1645) – polski poeta wczesnobarokowy, pisarz i tłumacz. Pochodził z rodziny szlacheckiej. Ojcem Hieronima Morsztyna był bachmistrz (urzędnik górniczy), arianin z Wieliczki, Florian, syn Stanisława. Matką Hieronima była druga żona Floriana, Zuzanna Łaska, córka Jana a siostra stryjeczna Olbrychta Łaskiego, wojewody sieradzkiego. Miał też Hieronim kilka sióstr (Elżbietę, Jadwigę, Annę i Katarzynę). Był jednym z młodszych synów. Utraciwszy wcześnie rodziców, wychowany został przez wuja Samuela Łaskiego, sekretarza koronnego. O młodości Hieronima Morsztyna, pobieranych przez niego naukach i szkołach do których uczęszczał, wiemy niewiele. Przez 3 lata, dzięki pomocy wuja Samuela, pobierał nauki w znanej szkole jezuickiej w Braniewie. Prawdopodobnie prowadził życie dworskie i ziemiańskie. Przebywał w różnych ziemiach Rzeczypospolitej: na dworze wojewody łęczyckiego, w Lublinie i Wilnie. Ożenił się z bliżej nieznaną Zofią. Przyjaźnił się z poetą Janem Gostomskim. Zmarł przed rokiem 1645, według M. Dynowskiej już w 1623.
Zbigniew Morsztyn (Morstin, Morstyn) Ur. około 1625 r. w krakowskiem - zm. 13 XII 1689 r. w Królewcu. Kształcił się zapewne w domu, a następnie w szkołach ariańskich (może w Raciborsku albo Lusławicach). W 1648 rozpoczął swą aktywność polityczną i w tym najprawdopodobniej okresie związał się z birżańskim odłamem rodziny Radziwiłłów; w 1. poł. lat 50. pozostawał w ich służbie wojskowej.. Powstały wtedy pierwsze jego utwory poetyckie. W 1657 r. został miecznikiem mozyrskim. Po 1658 r., kiedy to sejm nakazał opuścić Rzeczpospolitą arianom, pozostał i mieszkał jeszcze do 1662 r. w dobrach radziwiłłowskich na Podlasiu Od 1663 r. dzięki Bogusławowi Radziwiłłowi otrzymał niewielkie dobra i posadę w kancelarii polskiej w Prusach Książęcych, wielokrotnie przebywał w Królewcu, tam też pisał i wydawał swoje utwory poetyckie. W latach 70. już jako przywódca arian w Prusach często bywał w Warszawie, był częstym gościem podskarbiego koronnego J. A. Morsztyna.
Sefer Muratowicz Ur. w 2. poł. XVI wieku (być może ok. 1577) - zmarł po 1631 r. Był ormiańskim kupcem z Turcji osiadłym we Lwowie ok. 1597 r. W latach 1598 - 1602 odbył dwie podróże do Turcji oraz opisaną przez siebie w Relacji podróż do Persji. Ta ostatnia wyprawa, przede wszystkim o charakterze handlowym, przyczyniła się do politycznego zbliżenia Rzeczpospolitej i Persji. W rezultacie tej podróży Muratowicz został dworzaninem Zygmunta III. W latach 1607 i 1610 występował w księgach grodzkich lwowskich jako obywatel Warszawy. Relacja jego wydana została najpierw w 1745 r. przez Kazimierza Niesiołowskiego w jego Otia domestica, a następnie przez J .E. Minasowicza w r. 1777 jako Relacja [...] obywatela Warszawskiego [...] wysłanego do Persji - Warszawa 1777, przedruk 1807.
Daniel Naborowski Urodził się w Krakowie jako syn aptekarza Szymona Ronenberga,polski poeta barokowy, dyplomata i tłumacz, sędzia grodzki wileński w latach 1637-1640, cześnik wileński w latach 1635-1640[2], wyznawca kalwinizmu. Po ukończeniu niższych studiów w Krakowie kształcił się w Wittenberdze, a od r. 1592 do 1595 w Bazylei, gdzie studiował medycynę. W połowie roku 1595 wyjechał do Orleanu na studia prawnicze.
Józef Naroński (Naronowicz-Naroński) Ur.ok 1610 r. na Litwie - zm. w Szczytnie w kwietniu 1678 r. Geometra, kartograf. Przypuszczenia dotyczące jego szlacheckiego pochodzenia (rodzina szlachty litewskiej) nie zostały potwierdzone, najprawdopodobniej był mieszczaninem. Nie wiadomo też, gdzie pobierał nauki, czy był to Toruń, Kiejdany, Elbląg czy Raków. Ostatnia z tych miejscowości jest prawdopodobna również z powodu przynależności autora do zboru ariańskiego. Prace kartograficzne wykonywał zarówno dla miecznika koronnego Jana Zebrzydowskiego w 1640 r., jak i dla rodziny Niemiryczów na Polesiu Kijowskim. Od połowy lat 40. jako mierniczy i rewizor zatrudniony był w służbie u Radziwiłłów najpierw Janusza, a później Bogusława; sporządzał mapy ich dóbr. W czasie wojen w 2. poł. lat 50. przygotował dzieło pt. Księgi nauk matematycznych, zachowały się: Geometria i fragmenty Optyki - Optyka albo perspektywa. Częścią tego ostatniego dzieła jest traktat o architekturze militarnej wydany dopiero w 1957 r. Po sejmowym edykcie z 1658 r. skazującym arian na banicję przeniósł się do Prus Książęcych, gdzie uzyskał opiekę ze strony sprawującego tam funkcję namiestnika Bogusława Radziwiłła.
Anna Naruszewiczowa
Marcin Nieborowski Żył w XVII w. Był podkomorzym sochaczewskim. Autor poematu satyrycznego wymierzonego przeciw Satyrom K. Opalińskiego ("Na satyry pisane w r. 1650 Respons ... podkomorzego sochaczewskiego", przełożył także odę M. K. Sarbiewskiego ("Oda do J. Zadzika, biskupa chełmińskiego").
Krzysztof Niemirycz ur. się około r. 1650. Pochodził z Czerniechowa w Owruckiem, ze szlachty ariańskiej. Był synem Stefana, podkomorzego kijowskiego i Gryzeldy Wilamówny. Ożenił się z arianką Ożarowską. Od r. 1658 przebywał w okolicy Frankfurtu nad Odrą, gdzie zapewne studiował. Od r. 1665 przebywał w domu Stanisława Lubienieckiego młodszego w Hamburgu i tam pod opieką Joachima Ruara uczył sie języka francuskiego i niemieckiego. W latach 1670 i 1671 przebywał prawdopodobnie w Hadze u w Utrechcie. W r. 1699 wydał w Krośnie nad Odrą zbiór bajek pt. "Bajki Ezopowe wierszem wolnym" będących przekładem z Lafontainea.
Stanisław Niemojewski Ur. ok. 1560 r. - zm. przed końcem 1620 r. Jego rodzina pochodziła spod Brześcia Kujawskiego, ale ojciec Jan sprawował urzędy, m.in. kasztelana chełmińskiego i posiadał dobra w województwach chełmińskim i pomorskim. Stanisław kilkakrotnie był posłem na sejmiki pruskie. W 1590 r. został dworzaninem królewskim i trzy lata później towarzyszył królowi w podróży do Szwecji. W 1603 r. mianowany został podstolim koronnym. Wysłany przez siostrę królewską Annę do Dymitra Samozwańca do Moskwy, został tam aresztowany i dopiero po dwu latach w 1608 r. wrócił do kraju. W więzieniu napisał swój pamiętnik. Później już jako poseł sejmowy popierał m.in. plany wojny interwencyjnej w Moskwie. W 1615 r. otrzymał starostwo rogozińskie i kasztelanię elbląską. W następnym roku wziął udział w wojnie z Moskwą, a następnie udał się do Włoch. Najczęściej przebywał w swoim majątku Łowinek w województwie pomorskim.
Kasper Niesiecki Ur. 31 XII 1682 r. w Wielkopolsce w rodzinie mieszczańskiej - zm. 9 V 1744 r. W 1699 r. wstąpił do nowicjatu jezuickiego w Krakowie, w latach 1701 -1704 uczył się filozofii w Lublinie, gdzie uzyskał tytuł magistra. Później uczył się w Łucku, Lublinie i Krośnie, a w latach 1707 - 1711 studiował teologię w Krakowie. Kontynuował naukę w kolegiach w Bydgoszczy, Chojnicach i Kaliszu. W latach 1715 - 1723 był kaznodzieją na Mazowszu, w Wielkopolsce, Małopolsce oraz na Rusi. Od roku 1724 przebywał na stałe w klasztorze w Krasnymstawie.
Władysław Jan Nieszyjka
Stanisław Jan Niewieski Był wierszopisem, autorem kalendarzy, doktorem nauk wyzwolonych i filozofii oraz doktorem medycyny. Wykładał matematykę w Akademii Krakowskiej, 18 czerwca 1671 został profesorem matematyki i medycyny w Akademii Zamojskiej, a 2 czerwca 1676 również profesorem filozofii. Sprawował różne urzędy w Akademii (w latach 1678—1696 piastował godność rektora ośmiokrotnie). Wraz z profesorem A. K. Krohskim rządził Akademią niszcząc prawa i swobody uczelni; przeprowadził nowe szkodliwe ustawy akademickie, przy czym 23 maja 1639 podpadł pod ekskomunikę. Zmarł 27 września 1699 r. w Zamościu. N a marginesie wydawanych Kalendarzy publikował drobne utwory (fraszki).
Georg Matthias Nöller Prowadził w XVII wieku w Rydze drukarnię mającą przywilej drukarni miejskiej.
Aleksander Obodziński Urodził się pod koniec XVI wieku. Pochodził z rodziny wielkopolskiej herbu Topór. Pisał się z Obodna. Szczegóły życia nieznane. Napisał "Pandorę starożytną monarchów polskich", którą wydał w Krakowie w roku 1641; w roku 1643 ukazało się drugie wydanie "Pandory ..."
Walenty Odymalski Ur. się ok. 1620 r. Studiował w Akademii Krakowskiej. W 1642 r. został bakałarzem nauk wyzwolonych. Ukończył studia teologiczne i w r. 1654 otrzymał święcenia kapłańskie. Autor "Wizerunku doskonałej świętobliwości"(1660) i "Żałosnej postaci korony polskiej ... rymem słowieńskim wyrażonej" (1659). W 1670 r. wydał w Krakowie utwór "Świata naprawionego od Jezusa Chrystusa prawdziwego Boga i Człowieka ... historyjej świętej ksiąg dziesięć". Zmarł w Krakowie w 1680 r.
Andrzej Okmiński
Szymon Okolski Ur. w 1580 r. w Kamieńcu Podolskim - zm.w 1653 r. we Lwowie. Do zakonu dominikańskiego wstąpił we Lwowie, gdzie też najprawdopodobniej odbył studia filozoficzno-teologiczne. Na przełomie lat 10. i 20. przebywał w niewoli tatarskiej. W 1641 uzyskał doktorat z teologii w Studium Generalnym we Lwowie. Od lat 20. do początku lat 50. wykładał filozofię i teologię, a także pełnił różne funkcje zakonne uwieńczone stanowiskiem prowincjała prowincji ruskiej. W latach 1637 - 1638 był nadwornym teologiem i kaznodzieją obozowym wojewody bracławskiego Mikołaja Potockiego.
Krzysztof Opaliński Ur. w 1611 r. w Sierakowie w Poznańskiem - zm. prawdopodobnie 7 I 1655 r. Syn wojewody poznańskiego Piotra. Uczył się w latach 1621 - 1625 w Kolegium Lubrańskiego w Poznaniu, a jesienią 1626 wyjechał wraz z młodszym bratem Łukaszem za granicę, przez dwa lata przebywali w Lowanium, następnie krótko w Paryżu, potem na wydziale prawa w Orleanie, Strasburgu i Padwie. W 1630 bracia wrócili do kraju. Krzysztof został starostą śremskim, posłem i deputatem do Trybunału Koronnego. W 1633 r. stał się głównym spadkobiercą dóbr rodzinnych w Wielkopolsce, a także otrzymanych od żony w woj. łęczyckim. W roku 1637 został wojewodą poznańskim. W 1645 r. udał się w poselstwie do Paryża po Ludwikę Marię Gonzagę. W 1646 r. otrzymał starostwo kowelskie. W lipcu 1655 r. był jednym z autorów kapitulacji szlachty wielkopolskiej wobec wojsk szwedzkich pod Ujściem. Był współzałożycielem (w 1650 r.) szkoły w Sierakowie, stosującej zasady pedagogiki J. A. Komeńskiego, a także mecenasem kultury i opiekunem protestanckich intelektualistów.
Łukasz Opaliński Paulus Naeocelus, Paulo Nicolai. Ur. w 1612 w Sierakowie w woj. poznańskim - zm. 15 V 1662 r. Syn Piotra wojewody poznańskiego i młodszy brat Krzysztofa. Po okresie nauki w domu kształcił się w Kolegium Lubrańskiego w Poznaniu. W latach 1626 - 1630 podróżował w celu kontynuacji nauki do: Lowanium, Paryża, Orleanu, Strasburga i Padwy. Po powrocie do kraju w 1630 został starostą pobiedziskim. W następnych latach wielkorotnie był posłem na sejm, a w 1638 marszałkiem izby poselskiej. W 1638 został podkomorzym kaliskim, a wkrótce podkomorzym poznańskim. W 1650 został marszałkiem nadwornym koronnym. W 1652 r. na polecenie króla przeprowadził proces podkanclerzego H. Radziejowskiego, skazując go zaocznie na karę śmierci, infamię i konfiskatę majątku. W czasie „potopu” pozostał u boku króla, z którym schronił się na Śląsku. Na początku lat 60. związał się ze stronnictwem francuskim i poparł ideę elekcji „vivente rege”. Był jednym z najbogatszych magnatów w Koronie. Należał do najbardziej wykształconych ludzi swojej epoki: biegle posługiwał się greką, hebrajskim oraz łaciną klasyczną i nowożytną.
Audencja Oskierczyna
Jerzy Ossoliński Ur. 15 XII 1595 r. w Sandomierzu - zm. 9 VIII 1650 r. Syn Zbigniewa wojewody sandomierskiego. Od 1604 r. przebywał w jezuickich kolegiach w Pułtusku i w Grazu. Wrócił do domu w 1612 i w roku następnym wyjechał na roczne studia do Lowanium. Później udał się w podróż po Europie do Anglii, Holandii, Francji i Włoch. W maju 1616 r. znalazł się z powrotem w kraju. W 1617 został dworzaninem królewicza Władysława i brał udział w latach 1617 - 1619 w jego wyprawie do Moskwy. Po ślubie z Izabelą Daniłowiczówną wysłany został w roku 1621 r. w poselstwie do Anglii. Po powrocie w latach 20. wielokrotnie posłował na sejm, brał też udział w wojnach ze Szwecją. W 1629 r. został podstolim koronnym, a w dwa lata później marszałkiem sejmu. W latach 1632 - 1633 był podskarbim nadwornym. We wrześniu 1633 r. król Władysława IV wysłał go z legacją do Rzymu. Zarówno od papieża, jak i od cesarza otrzymał tytuły książęce. W drugiej połowie lat trzydziestych był legatem - namiestnikiem królewskim w Prusach Książęcych. W 1636 r. został wysłannikiem królewskim na Sejm Rzeszy w Ratyzbonie i w tymże roku otrzymał urząd wojewody sandomierskiego. Był przeciwnikiem różnowierców. W marcu 1638 roku stał się jednym ze sprawców likwidacji szkół i zboru ariańskiego w Rakowie, otrzymał stanowisko podkanclerzego koronnego. W 1639 r. został starostą lubomelskim. W latach 30. i 40. brał wielokrotnie udział w rokowaniach z Gdańskiem. W 1643 r. został kanclerzem wielkim koronnym. Po śmierci króla w 1648 przygotowywał kraj do wojny z Kozakami pod wodzą Chmielnickiego. Po porażce podpisał ugodę zborowską. W 1649 r. wycofał się z czynnej polityki.
Andrej Ivanovič Ostermann Urodził się w Bochum w Niemczech , w rodzinie bogatych właścicieli ziemskich.
Teofila Ostrogska z Tarłów Bliższe dane życiorysu nie znane. W 25. roku życia została wdową po Januszu Ostrogskim. Mieszkali w Tarnowie. Pozostawiła Instrukcję do wybierania win w włości tucholskiej - rkps. z 1620 r.
Jan Ostroróg Ur. 13 I 1565 w Poznańskiem - zm. 1622 r. Syn Stanisława z Ostroroga, kasztelana międzyrzeckiego. Oboje rodzice byli wyznania luterańskiego. Pierwsze nauki pobierał w domu, następnie w Grodzisku, Altdorfie, a w latach 1579 - 1581 w Strasburgu, w szkole J. Sturma. Później wyjechał do Szwajcarii, a także zwiedził Anglię, Francję i Włochy. Po zerwaniu z matką osiadł w ziemi chełmskiej i w 1587 r. przeszedł na katolicyzm. Posłował wielokrotnie na sejm, został marszałkiem Trybunału Koronnego. Od 1588 r. pełnił funkcje podczaszego koronnego, a następnie kasztelana - od 1600, wojewody - od 1611 poznańskiego. Był przeciwnikiem wojen popierających Dymitra Samozwańca, wrogiem Turcji, a także zwolennikiem umocnienia konfederacji warszawskiej i przeciwnikiem liberum veto. Posłował do cesarza Rudolfa, uczestniczył w wyprawach przeciwko Tatarom, w czasie rokoszu Zebrzydowskiego walczył pod Guzowem po stronie króla. Według K. Niesieckiego pod koniec życia był wychowawcą młodszych synów Zygmunta III. Przewidywał słusznie, że wysłanie wojsk tzw. „lisowczyków” na Węgry musi spowodować najazd turecki. Oprócz dóbr rodzinnych w Wielkopolsce posiadał też dobra w woj. lubelskim, lwowskim i ziemi chełmskiej, a także m.in. starostwo malborskie. Mieszkał przeważnie w Komarnie w ziemi lwowskiej. Był jednym z najlepiej wykształconych i wzorowych rolników w swoim czasie. Obsadzał drzewami drogi, zakładał m.in. sady, chmielarnie, pszczelarnie, browary i gorzelnie, chował zwierzęta. Z zamiłowania humanista, należał do Rzeczypospolitej Babińskiej.
Jan Ostrowski Danejkowicz Data i miejsce ur. i śmierci nie znane. Pochodził z rodziny szlacheckiej. O jego studiach nic nie wiemy. Był sekretarzem Jana III Sobieskiego i Jana Fryderyka Sapiehy. Niektórzy przypuszczają, że Swada polska i łacińska (t. I Lublin 1745) to dzieło Jana Fryderyka Sapiehy wydane pod nazwiskiem jego sekretarza.
Erazm Otwinowski Otwinowski Franciszek herbu Gryf. Data ur. nie znana - zm. w 1745. Jest być może tym, który ukrywa się pod imieniem Erazma jako prawdopodobny (aczkolwiek często kwestionowany) autor Dziejów Polski pod panowaniem Augusta II. Zgodnie z tekstem tego dzieła autor pochodził najprawdopodobniej z okolic Częstochowy i jest nim zapewne Franciszek Ksawery Otwinowski. Był starościcem szczerczowskim. Pozostawał w zależności finansowej od sekretarza królewskiego Stanisława Wojciecha Chrościńskiego.
Samuel Otwinowski Ur. ok. 1575 - zm. po 1642 r. Był bratem Waleriana. Pochodził z drobnoszlacheckiej rodziny z Podgórza. Początkowo służył w wojsku. Wysłany został do Stambułu, gdzie mieszkał może nawet 7 lat, do 1610 r., w celu nauczenia się „języków pogańskich”. Poznał w ten sposób turecki, a także arabski i perski. Później jako tłumacz przebywał na pograniczu z Turcją i Tatarami. Od 1614 r. był pracownikiem kancelarii koronnej - tłumaczył oficjalną korespondencję dyplomatyczną z Orientu, towarzyszył jako poseł poselstwom do Turcji. Mimo, że jego przekłady mogą dzisiaj budzić pewne zastrzeżenia, są one bezcenne ze względu na swą wyjątkowość. Około roku 1629 przygotował złożony z kilku oryginalnych dzieł utwór o charakterze kompilatorskim pt. Historia turecka. Mieszkał u Lubomirskich w Wiśniczu. Około roku 1620 przekłada z tureckiego utwór perskiego poety Sa’diego z Szirazu pt. Gulistan (Ogród różany, wyd. J. Janicki, Warszawa 1879). W późniejszych latach tłumaczył pod opieką wojewody krakowskiego Stanisława Lubomirskiego przeszło 200 listów z krajów muzułmańskich i stworzył z nich kodeks dedykowany podkanclerzemu koronnemu biskupowi P. Gembickiemu. Był wyznania kalwińskiego, być może członkiem zboru w Baranowie Sandomierskim.
Walerian Otwinowski (Otfinowski) Ur. w 1571 - zm. 9 IX 1642 r. w Baranowie. Syn komornika bieckiego, brat Samuela. W młodości służył w wojsku u boku Jana Zamoyskiego. Klasyczne wykształcenie zdobył, być może, w szkole zamojskiej jeszcze przed założeniem Akademii. Po śmierci Zamoyskiego nowym jego mecenasem został wojewoda bełski Rafał Leszczyński, rezydujący najczęściej w Baranowie Sandomierskim. Sam poeta był dzierżawcą kilku wiosek z tych dóbr. Był aktywnym kalwinem, obieranym m.in. na dyrektora synodów prowincjonalnych, a w latach 1630 - 1634 pełnił funkcję seniora synodu. Wielokrotnie był też posłem na sejm, deputatem na Trybunał Koronny, a w 1635 r. podczaszym sandomierskim. Przez żonę Elżbietę z Wierzbiętów spowinowacony był z Morsztynami i zajmował się wykształceniem m.in Jana Andrzeja Morsztyna.
Owsiński Jan i Owsiński Stanisław Daty i losy życia nie znane. Pozostawili Roczniki do dziejów Podtatrza i Spiża (1680-1748) - wyd. Kraków 1858.
Feliks Jan Pac Ur. po 1615 w Wilnie, zm. po 1700), podkomorzy wileński. Syn Piotra, podskarbiego nadwornego i wojewody trockiego, oraz Elżbiety Szemiotówny, córki Wacława Szemiota, podkomorzego żmudzkiego, kasztelana połockiego. Brat: Bonifacego Teofila, Kazimierza, biskupa żmudzkiego i Michała Kazimierza, hetmana wielkiego litewskiego. Trzykrotnie wchodził w związki małżeńskie. Żony: Anna Konstancja Zawiszanka, córka Krzysztofa Zawiszy, kasztelana wileńskiego, zm. 1652; Elżbieta Schmeling, zm. 1655 oraz Anna Joanna Silberg zu Wischling, zm. 1692. Został dworzaninem królewskim w 1639 roku, następnie cześnikem litewskim 1643, stolnikiem litewskim 1645. W latach (1646-1698) był podkomorzym wileńskim. Pełnił też urząd starosty bracławskiego.
Jan Chryzostom Pasek Ur. ok. 1636 r. w okolicach Rawy Mazowieckiej - zm. ok. 1701 w Niedzieliskach. Pochodził z drobnej szlachty. W latach 1656 - 1657 brał udział w wyprawie Czarnieckiego do Danii oraz w walkach z księciem Siedmiogrodu i władcą Moskwy. W 1667 osiadł na gospodarstwie w Krakowskiem.
Maciej Paszkowski Daty i losy życia nieznane. Autor Ordynacji albo postanowienia dobrego rządu na włość tuchelską - 1698.
Marcin Paszkowski
Marcin Paszkowski Pisarz, tłumacz, orientalista; twórczość polit. i hist., m.in.: "Dzieje tureckie i utarczki kozackie z Tatary", dzieło zawierające najpełniejsze ówcześnie informacje na temat Wschodu wraz ze słownikiem polsko-tureckim oraz tłumaczenie "Kroniki Sarmacjej Europskiej" Aleksandra Gwagnina (1611).
Jan Innocenty Petrycy Ur. w 1592 roku we Lwowie,- zmarł 31 V 1641 r. Pochodził z rodziny mieszczańskiej, był synem Sebastiana. Studiował w Akademii Krakowskiej, gdzie uzyskał stopień bakałarza nauk wyzwolonych oraz doktora filozofii, a także w Bolonii, gdzie uzyskał dyplom doktora medycyny. Jako bakałarz wykładał w 1598 Topica Ciceronis. Po powrocie z Włoch został profesorem medycyny i wymowy w Akademii Krakowskiej; w r. 1621 mianowano go jej pierwszym historiografem; w 1634 był dziekanem wydziału lekarskiego. W 1639 powołany do rady miejskiej Krakowa, gdzie przez półtora roku był burmistrzem. Autor dzieł medycznych.
Sebastian Petrycy Inna forma nazwiska: Sebastianus Petricius Pilsnanus. Ur. prawdopodobnie w 1554 w Pilznie nad Wisłoką w woj. sandomierskim - zm. 22 IV 1626 r. w Krakowie. Pochodzenie mieszczańskie. Studia rozpoczął w 1573 w Akademii Krakowskiej, gdzie w 1574 uzyskał stopień bakałarza, a w 1583 magistra nauk wyzwolonych Od 1584 wykładał o Arystotelesie i Wergiliuszu na tamtejszym wydziale filozoficznym oraz uczył w gimnazjum akademickim*. W 1589 wyjechał do Padwy, gdzie w 1590 uzyskał stopień doktora medycyny. Po przyjeździe osiadł we Lwowie. W 1603 r. powrócił do Krakowa i został lekarzem przybocznym biskupa krakowskiego kardynała B. Maciejowskiego, z którym podróżował do Lotaryngii. W 1606 r. jako lekarz Maryny Mniszchówny udał się do Moskwy, gdzie do IX 1607 był więziony. W 1608 zamieszkał w Krakowie, gdzie w latach 1612-17 był profesorem medycyny w Akademii.
Aleksander Piaseczyński (Piasoczyński) Data ur. nieznana - zm. w styczniu 1646. Syn Ławryna, miał dobra rodowe na Bracławszczyźnie. W 1603 roku studiował w Akademii Krakowskiej, a w 1605 zapisał się na studia w Würzburgu. W 1620 posłował, najprawdopodobniej z woj. bracławskiego, na sejm. W 1630 był dworzaninem królewskim i w tym samym roku posłował do Turcji. Po powrocie do kraju w 1631 r. otrzymał stanowisko kasztelana kamienieckiego. W latach 1631 - 1632 służył jako rotmistrz w wojsku kwarcianym, w chorągwi kozackiej. W latach 1632 - 1634 walczył z wojskiem moskiewskim, brał udział w walkach zakończonych kapitulacją rosyjskiej załogi w Smoleńsku, a następnie w rokowaniach pokojowych. Następnie brał udział w poselstwie do Moskwy, zakończonym zaprzysiężeniem traktatu polanowskiego w 1635 r. Relacja z tego poselstwa pozostała w rękopisie (1635). Po powrocie został mianowany kasztelanem kijowskim. Otrzymał dobra w województwach czernichowskim i na Siewierszczyźnie.
Krzysztof Piekarski z Piekar Ur. na pocz. XVII w. - zm. po 1670 r. Pochodził z rodziny średniej szlachty. W młodości służył w wojsku (Chocim, Moskwa). Po 1650 zamieszkał na wsi. Pełnił urzędy ziemskie i senatorskie w województwie brzeskim. Tłum. dzieła Franciszka Andreiniego - Bohatyr straszny - Kraków 1695.
Józef Pięknorzecki , właściwie Fryderyk Szembek (?) Ur. w 1575 r. w Krakowie - zm. w 1644 w Toruniu.. Jezuita. Studiował w Rzymie, uczył teologii w różnych kolegiach, polemizował z Akademią Krakowską.
Andrzej Piotrkowczyk Andrzej Piotrkowczyk (wł. Andrzej Byczek) (zm. 1620), drukarz, księgarz i wydawca i zwolennik kontrreformacji. Urodził się w Piotrkowie (wielkopolskie). Był wędrownym księgarzem. W 1574 roku przyjechał do Krakowa, gdzie otrzymał prawa miejskie i przybrał nazwisko od miasta Piotrkowa. W 1576 roku, domu Pod Wiewiórką przy ulicy Floriańskiej, otworzył własną drukarnię i odlewnię czcionek. Jego druki były złożone z drewnianych klocków drzeworytowych pochodzących z drukarni Hallera, Unglera, Szarfenbergów, Łazarza i Macieja Wirzbięty. W 1609 roku otrzymał od Zygmunta III Wazy tytuł typografa i serwitora królewskiego wraz z przywilejem na druk konstytucji sejmowych. Z drukarni ukazywały się liczne druki dewocyjne, hagiografie, dokumentacje synodów, traktaty i kazania oraz druki religijne, przeważnie jezuitów i władz kościelnych m.in. kilkakrotnie wydano Kazania o siedmiu sakramentach i Żywoty świętych Piotra Skargi, Biblie i Nowy Testament Jakuba Wujka, czy też Koło rycerskie w którem rozmaite zwierzęta swe rozmowy wiodą (1576) i Gniazdo Cnoty, z skąd herby Rycerstwa Polskiego swój początek mają(1578) Bartosza Paprockiego z 3500 drzeworytami, Hippica, to jest o koniach księgi Krzysztofa Monwida Dorohostajskiego z ilustracjami Tomasza Makowskiego, Roxolania Sebestiana Klonowickiego i prace Jana Brożka. Książki z oficyny Piotrkowczyka wyróżniały się poprawnością językową, a zasady pisowni raz ustalone były powielane we wszystkich kolejnych drukach.
Piotrowczyk
Sebastian Jan Piskorski Sebastian Piskorski (ur. 1636, zm. 18 sierpnia 1707) – tłumacz, poeta, pisarz religijny, prawniczy, panegirysta, rektor Akademii Krakowskiej w latach 1693-1699. Jego ojciec, Marcin, osiedlił się w Skawinie z początkiem XVII w. Sebastian Piskorski ukończył studia w 1660 roku na Akademii Krakowskiej i uzyskał stopień bakałarza. W roku 1664 został doktorem prawa. Studia kontynuował w Padwie i Rzymie. Pełnił obowiązki nauczyciela kolejno: Stanisława Szembeka, królewiczów Sobieskich i 2 Radziwiłłów, siostrzeńców Sobieskiego. W 1676 roku przyjął święcenia kapłańskie. Patronował budowie kościoła św. Anny w Krakowie. W latach 1677-1691 zbudował w Grodzisku zespół architektoniczno-rzeźbiarski zwany potocznie pustelnią Błogosławionej Salomei. W roku 1692 został kanonikiem krakowskim. Pełnił także funkcję podkanclerza. Był profesorem prawa i znawcą sztuki.
Jan Władysław Poczobut (Poczobut-Odlanicki) Ur. 26 VI 1640 najprawdopodobniej na Grodzieńszczyźnie - zm. w 1703 r. W 1658 służył w wojsku w chorągwi kozackiej szlachty wiłkomierskiej, walczył ze Szwedami i wojskami moskiewskimi, brał udział w nieudanej wyprawie króla Jana Kazimierza na Zadnieprze w 1663 - 1664 r. W 1666 i w 1680 r. został deputatem do Trybunału Litewskiego, wziął też czynny udział w pracach sejmikowych.. W 1684r. odbył długą podróż po Koronie uwieńczoną nadaniem mu tytułu stolnika oszmiańskiego. W dalszych latach związany najprawdopodobniej ze stronnictwem królewskim na Litwie, był właścicielem dóbr w powiecie oszmiańskim. Jego Pamiętnik, obejmujący okres od 1640 do 1684 r., powstał w 1680 r., a następnie kontynuowny był jako diariusz.
Krzysztof Podkański
Konstanty Połubiński Kasztelan mścisławski, wojewoda parnawski. Był wnukiem kasztelana nowogródzkiego Aleksandra, synem Aleksandra i Anny, córki Dominika Alamaniego. W młodości studiował w kolegium jezuickim w Brunsberdze (Braniewo) oraz na Akademii Wileńskiej. Następnie poświęcił się służbie wojskowej i brał udział w walkach pod dowództwem hetmana litewskiego Jana Karola Chodkiewicza w Inflantach oraz w wojnie o Smoleńsk. Był żonaty z Zofią Sapieżanką.
Wacław Potocki Ur. ok. 1621 (a może 1619 -1625) w Woli Łużeńskiej w powiecie bieckim - zm. w lipcu 1696 r. Pochodził ze średniozamożnej rodziny szlacheckiej, uczył się prawdopodobnie w szkole ariańskiej (może w Raciborsku pod Krakowem). Po ukończeniu nauki osiadł w Łużnej w pow. gorlickim, a po ożenku przeniósł się do wsi Łosie. Być może w latach 1651 - 1653 brał udział w wojnach kozackich. W 1655 r. z powodu najazdu szwedzkiego uciekł na Węgry, skąd wrócił w styczniu 1656 i walczył przeciw Szwedom i Rakoczemu. W 1658 r. zagrożony wygnaniem przyjął katolicyzm. W 1667 r. został podstarościm bieckim oraz sędzią skarbowym województwa krakowskiego, w 1678 r. został podczaszym krakowskim.
Abraham Prowana Autor (?) utworu "Żona wyćwiczona" b.m. i r. (XVII w.), p. Dachnowski.
Piotr Jacek Pruszcz (Hiacynt) Ur. w 1605 w Tucholi na Pomorzu - zm. po 1667 r. w Krakowie. Był pedlem Akademii Krakowskiej. Autor dzieł religijnych. Przyczynił się do drugiego wydania opisu Krakowa Klejnoty stołecznego miasta Krakowa abo kościoły i co w nich jest widzenia godnego i zacnego krótko opisane [...] powtóre z pilnością przejrzane i do druku podane przez Piotra Hiacynta Pruszcza (1650). Nie są zapewne jego autorstwa wydane w 1647 r. Stołecznego miasta Krakowa kościoły i klejnoty, które na podstawie dedykacji przypisać można byłoby drukarzowi Franciszkowi Cezaremu.
Hiacynt Przetocki Ur. około 1599 w Ostrzeszowie, zm. 1655 w Wysokiej, jezuita, kaznodzieja i wierszopis urodzony w rodzinie szlacheckiej w powiecie ostrzeszowskim. W latach 1637-1642 był proboszczem w Wysokiej. W r. 1650 używał tytułu dziekana radomskiego. Autor "Postnego obiadu abo Zabaweczki".
Anna Przychocka
Samuel Przypkowski Urodził się ok. 1592 r. w Gnojniku w rodzinie ariańskiej, zmarł 19 czerwca 1670 r. w Królewcu. Syn Mikołaja, seniora zboru lucławickiego i Elżbiety Gabońskiej. Początkowo uczył się w Lucławicach, a od r. 1611 w Akademii Rakowskiej, następnie w Altdorfie (1614-1616) i w Lejdzie (1616-1619). Do kraju przybył w r. 1619; w r. 1621 wstąpił na służbę hetmana polnego litewskiego, Krzysztofa Radziwiłła i został jego sekretarzem. Ożenił się z Zofią Taszycką. W r. 633 wziął udział w wyprawie moskiewskiej. Po śmierci Radziwiłła przeniósł się na Ukrainę i osiadł w Toporyszczu pod Żytomierzem, skąd w czasie wojen kozackich musiał uchodzić. Brał udział w bitwie pod Prostkami. Po ogłoszeniu dekretu o wygnaniu arian, udał się do Prus Wschodnich pod opiekę namiestnika elektora Bogusława Radziwiłła. Prawdopodobnie został sekretarzem elektora branderburskiego, Fryderyka Wilchelma. Przebywał w Królewcu i Kosinowie. Był powinowatym Zbigniewa Morsztyna i wujem Wacława Potockiego. Pisał wiersze głównie łacińskie, mniej polskich. Część jego wierszy ocalała włączona do "Wirydarza poetyckiego" Trembeckiego. Pieśni religijne weszły w skład "Kancjonału" Lubienieckiego. Przypkowski był autorem traktatów wyznaniowo-polemicznych.
Michał Radziejowski Ur. w 1645 r. w Radziejowie na Kujawach - zm. w 1705 r. w Gdańsku. Ród szlachecki. Protegowany królowej Marii Ludwiki. Studiował w Paryżu i Rzymie. Później kardynał, prymas, arcybiskup gnieźnieński. Pozostawił zbiór listów do różnych osób.
Udalryk Krzysztof Radziwiłł Ur. się 19 lutego 1712 r. w Zdzięciole na Litwie, jako syn Mikolaja Faustyna, wojewody nowogrodzkiego, i Barbary Zawieszanki (córki Krzysztofa, wojewody mińskiego). Kształcił się w kraju i w akademii wojskowej legnickiej, później podróżował przez kilka lat po Europie. W r. 1734 został mianowany koniuszym Wielkiego Księstwa Litewskiego, a następnie regimentarzem generalnym wojsk litewskich (19747). Żonaty był dwukrotnie: z Zofią Rejówną i Eleonorą Kamieńską. Autor, bardzo płodny, drukiem ogłosił m. in. niewielki poemat religijny pt. "Słowo nie w swojej przyzwoitości opisane" (b. m. i r.), wierszowane "Opisanie zgryzot ludzkich we wszystkich stanach" (Poczajów 1741) oraz przerobione z francuskiego "Krytyki światoice albo Satyry" (1754). W Zbiorze rytmów Elżbiety Drużbackiej ukazał się jego "Wiersz na pochwałę [...] Pani Elżbiety Drużbackiej" oraz "Elegie moralne" (te ostatnie bez podania autora). W rękopisach pozostawił wiele dzieł, m. in. "Uczone zabawy wierszem i prozą", przekłady z Corneille’a Racine’a, Sofoklesa.
Franciszka Urszula Radziwiłłowa Franciszka Urszula z Wiśniowieckich Radziwiłłowa (ur. 13 lutego 1705 w Czartorysku na Wołyniu, zm. 23 maja 1753 w Pucewiczach koło Nowogródka) – dramatopisarka i poetka późnego baroku. Była córką Janusza Antoniego Korybuta ks. Wiśniowieckiego (wojewoda wołyński, wojewoda i kasztelan krakowski) i Teofili z Leszczyńskich (Konarzewskiej), żoną (od 1725) Michała Kazimierza „Rybeńko” Radziwiłła, matką Karola. W maju 1744 została mianowana damą Orderu Krzyża Gwiaździstego. Była autorką listów i wielu utworów scenicznych.
Krzysztof Radziwiłł Ur. w 1585 r. na Wileńszczyźnie - zm. w 1640 r. Książę z birżańskiej linii Radziwiłłów, hetman polny litewski od 1615, kasztelan i wojewoda wileński od 1633, hetman wielki litewski od 1635, marszałek sejmu konwokacyjnego 1632 roku. Syn Krzysztofa Mikołaja Radziwiłła Pioruna, ojciec Janusza Radziwiłła. Pochodził z rodziny magnackiej wyznania kalwińskiego. Podróżował do Niemiec, uczył się Lipsku i Heidelbergu, był w Szwajcarii, Francji, Anglii i Niderlandach. Brał udział w wojnach z Moskwą i wyprawach do Inflant. Głowa kalwinów litewskich. Sprawy wojenne i polityczne (1621 - 1632) - wyd. w Paryżu w 1859 - to zbiór dokumentów i relacji dotyczących K. Radziwiłła, częściowo jego autorstwa.
Charles Rollin Charles Rollin (ur. 30 stycznia 1661 w Paryżu, zm. 13 września 1741 tamże) – francuski historyk i pedagog. Jako syn wytwórcy noży miał przejąć fach ojca, ale szybko dowiódł swoich dużych zdolności intelektualnych. Po ukończeniu teologii na Sorbonie przyjął święcenia kapłańskie. W roku 1687 został wykładowcą retoryki w paryskim Collège du Plessis, do którego sam wcześniej uczęszczał, a od roku 1688 nauczał literatury w Collège Royal. W roku 1694 dostał nominację na stanowisko rektora Uniwersytetu Paryskiego, a w 1696 objął kierownictwo Collège de Beauvais, w którym przeprowadził gruntowną reformę metod nauczania. Po piętnastu latach wykładów odebrano mu jednak prowadzenie zajęć pod zarzutem propagowania jansenizmu. Rollin był jednym z wykładowców uniwersyteckich, którzy sprzeciwili się konstytucji apostolskiej Unigenitus, toteż gdy w roku 1720 ponownie wybrano go na rektora, został odwołany z funkcji już po kilku dniach. Resztę życia Rollin poświęcił działalności naukowej, zajmując się zasadami nauczania i historią starożytną. Szczególnym uznaniem cieszył się jego wielokrotnie wydawany Traité des études, w którym podsumował swoje doświadczenia pedagogiczne. Jako znawca antyku, doskonale władający łaciną i greką, opublikował wybór dzieł Kwintyliana oraz dwie monumentalne prace badawcze Histoire ancienne i Histoire romaine.
Walenty Roździeński Ur. w 1560 r. w Roździeniu - zm. przed 1621 r. Polski hutnik, właściciel kuźni, zarządca hut, poeta i literat epoki baroku. Szkołę prawdopodobnie ukończył w Mysłowicach, był więźniem w Pszczynie. Potem zarządzał kuźnicami nad Wartą. W 1614 r. wrócił do Roździenia. Autor poematu o kuźnictwie pt. Officina ferraria - Kraków 1612.
Abraham Rożniatowski Abraham Rożniatowski herbu Sas (ur. ok. 1581, zm. 1665 w Tarnowie) – polski autor widowisk misteryjnych. Studiował w Akademii Wieleńskiej. Był dworzaninem i dowódcą chorągwi na dworze Jerzego Mniszcha. W 1605 był świadkiem ślubu Maryny Mniszchówny w Krakowie oraz towarzyszył jej w wyjeździe do Rosji i pozostając na służbie carowej Rosji. W 1606 trafił na 2 lata do niewoli więziony w Jarosławiu po zwolnieniu w 1609 wyjechał na prośbę Maryny w podróż dyplomatyczną do papieża Pawła V. Z tego okresu pochodzi diariusz opisujący wydarzenia od końca 1605 do stycznia 1609 znany pod różnymi tytułami np.: „Diariusz legacji od Dymitra cara moskiewskiego” lub „Gody moskiewskie” opublikowane w 1611, w 1612 wydał „Pobudkę na poparcie wojny moskiewskiej Najjaśniejszemu Królowi, potężnej Rzeczypospolitej i mężnemu rycerstwu polskiemu”. W 1610 przyjechał do Kalwarii Zebrzydowskiej gdzie na prośbę Bernardynów napisał scenariusz przeznaczony dla sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej pod tytułem Pamiątka krwawej ofiary Pana Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa. Wedle miejsc Hierozolimskich nad Zebrzydowicami wykonfrektowanych (zachowany do dziś). W 1617 wydaje panegiryczny utwór wierszowany „ Apollo słowiański na imię i sławę Najjaśniejszego Książęcia Władysława” W 1618 pisze zachowany również do dziś utwór wydany ponownie w 1634 Zwierciadło smutne, wyrażające wizerunk okrutnej męki i śmierci Pana Zbawiciela naszego na czterech Ewangelistów złożone... i podejmuje decyzję o wstąpieniu do krakowskiego klasztoru Bernardynów gdzie składa zakonną profesję wycofując się z życia publicznego ok. 1621 uzyskuje święcenia kapłańskie. Umiera w pierwszych dniach 1665 w wieku ok. 85 lat klasztorze tarnowskim.
Jakub Kazimierz Rubinkowski Ur. w 1668 r. w Szaflarach koło Nowego Targu - zm. w 1749 r. W 1695 przedstawił dokument poświadczający pochodzenie szlacheckie, jednak według niektórych współczesnych historyków był synem Hieronima, ławnika krakowskiego Kazimierza. Uczył się w Nowym Targu. Był sekretarzem królewskim. W 1696 r. przeniósł się do Torunia, założył folwark i wieś Rubinkowo. Napisał panegiryk na cześć Jana Sobieskiego Janina zwycięskich tryumfów - Poznań 1739.
Dominik Rudnicki Urodzony na Litwie, wstąpił do zakonu jezuitów w Wilnie. Był m.in. rektorem kolegiów w Pułtusku i Łomży. Autor wierszy polskich i łacińskich. Wydał m.in. zbiór Głos wolny w wiązanej mowie, Warszawa 1741 (wg Estreichera pierwsza łacińska edycja tego tomu ukazała się prawdopodobnie w 1723 r.). Zmarł 10 października 1739 w Warszawie.
Joachim Łukasz Rupniowski Urodził się w rodzinie szlacheckiej. Był ministrem w Lublinie, w Rakowie, w Lachowcach, w Berezku, gdzie był rektorem szkoły ariańskiej. Ożenił się z Elżbietą Lubieniecką, córką Andrzeja. Miał z nią córkę Aleksandrę (późniejszą żonę Andrzeja Wiszowatego) i syna Andrzeja. Rupniowski był historiografem zborowym (od r. 1628 spisywał ariańskie akta synodalne, które zaginęły). W r. 1630 napisał "Sen wieczny o zagładzie Rakowa". Rękopis zaginął podobnie jak kazania w języku łacińskim i inne manuskrypty. Jest on autorem wiersza poświęconego pamięci Walentego Smalciusa.
Zygmunt Rybiński Zygmunt Rybiński - generał-lejtnant, generał artylerii koronnej 1714-1725, generał kawalerii narodowej od 1710, wojewoda chełmiński 1714-1725, łowczy wielki koronny 1710-1714, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1715 i 1725 roku, dowódca dywizji saskiej operującej w Prusach w 1705 roku, starosta wiślicki, kowalewski, lipieński i śniatyński, podkomorzy chełmiński, ekonom malborski, ambasador Rzeczypospolitej w Imperium Osmańskim w 1710 roku. Wywodził się z kaszubskiej rodziny szlacheckiej Rybińskich z Rybna. Poseł z województwa pomorskiego na sejm elekcyjny 1697 roku. Był posłem z województwa pomorskiego na sejm pacyfikacyjny 1699 roku. Odznaczony Orderem Orła Białego. Regimentarz Sieniawskiego [inf. za "Rzeczpospolita w dobie upadku", s. 148]
Paul Rycaut (Ricaut, Ricot) Brytyjski dyplomata i historyk. Znawca Imperium Tureckiego. Urodził się w Aylesford, Kent, ukończył Trinity College w Cambridge w 1650. Został przyjęty do Gray's Inn w 1652 roku. Studiował w Alcalá de Henares, uczył się języka hiszpańskiego i tłumaczenia. Był prywatnym sekretarzem Heneage,a Fincha, hrabiego Winchilsea, ambasadora w Konstantynopolu. Został brytyjskim konsulem i faktorem w Smyrnie. Był rezydentem w Hamburgu 1689/1700. Został wybrany członkiem Royal Society, 12 grudnia 1666 roku. Otrzymał tytuł szlachecki w 1685.
Salomon Rysiński Ur. ok. 1560 r. w Małopolsce - zm. w 1625 w Dolatyczach nad Niemnem. Pochodził z rodziny szlacheckiej. O studiach brak danych. Był wychowawcą u Krzysztofa Radziwiłła, którego syna odwiózł ok. 1600 na studia do Niemiec. W latach 1614 -1625 przebywał stale na dworze K. Radziwiłła. Pełnił tu też obowiązki kaznodziei. Niektóre źródła podają, że był kaznodzieją w Gdańsku.
Młoszowski Sambor Pochodził z Młoszowa z rodziny szlacheckiej. W r.1657 Jan Kazimierz obdarował go (za zasługi wojenne) wsią Ulinka w woj. krakowskim. Ożenił się w r. 1667 lub 1670. W r. 1672 był dowódcą milicji ziemi krakowskiej. Należał do grona bliskich znajomych Wespazjana Kochowskiego i Wacława Potockiego. Autor wierszowanej odpowiedzi pt. "Epithalamium albo Respons Imci Pana Kochowskiego Imci Pana Młoszowskiego na Epithalanium Imci Panu Samborowi Młoszowskiemu ...
Michał Antoni Sapieha Ur. w 1711 r. w Królewcu - zm. w 1760. Od 1716 r. mieszkał na Litwie. W 1739 został łowczym litewskim, w 1752 podkanclerzym litewskim. Zostawił po sobie Wilkierz dla starostwa tucholskiego (1749). Był najmłodszym synem Aleksandra Pawła, marszałka wielkiego litewskiego, i margrabianki Marii Krystyny de Béthune, córki Franciszka Gastona de Béthune, siostrzenicy królowej Marii Kazimiery. Jego braćmi byli Kazimierz Leon i Józef Stanisław Sapieha. Pierwsze lata życia spędził w Królewcu, gdzie przebywała podówczas duża część rodu Sapiehów, popierająca Stanisława Leszczyńskiego i odsunięta w związku z tym od urzędów i prawa do przebywania w kraju przez Augusta II. Do Polski po raz pierwszy przyjechał w roku 1716, wracając jeszcze do Królewca na czas nauki w latach 1724-1725. Karierę polityczną rozpoczął w roku 1730 uzyskując (z rąk ojca) tytuł starosty gulbińskiego (sprzedał je w roku 1742). Rok później (1731) otrzymał prawo do dóbr Radziwiłłowskich (Neuburskich), z wyłączeniem innych dzieci. W roku 1732 posłował na sejm. W elekcji 1733 nie brał udziału, zajęty własnym ślubem (29 czerwca) z dalszą kuzynką, Katarzyną Ludwiką, córką Jana Kazimierza Sapiehy, starościanką bobrujską. Powiązania rodzinne ze stronnikami Leszczyńskiego spowodowały uwięzienie młodych małżonków i wywiezienie ich do Rygi. Uwolniono ich w sierpniu 1734 za poręczeniem Michała Serwacego Wiśniowieckiego. W latach 1738-1740 z bratem Józefem Stanisławem zajmowali się sporami majątkowymi z rodziną Radziwiłłów co zbliżyło ich do Familii. W roku 1740 uzyskali zgodę na opiekę nad małoletnimi bratankami Aleksandrem Michałem i Michałem Ksawerym. W maju 1739 został łowczym Wielkiego Księstwa Litewskiego, a wkrótce potem objął stanowisko starosty jałowskiego i ostryńskiego (w następnych latach piastował urząd starosty: rabsztyńskiego, tucholskiego, wołkowyskiego i kalwaryjskiego). W 1743 Michał Antoni został marszałkiem Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1744 otrzymał Order Orła Białego. Po unieważnieniu pierwszego małżeństwa (rozwód w roku 1745), ożenił się powtórnie w tym samym roku z Teklą z Radziwiłłów, która zmarła 2 lata później. W 1748 ożenił się z Aleksandrą Czartoryską. W 1746 był posłem na sejm z powiatu słonimskiego[1]. Od 1749 pracował bardzo ściśle z Familią, będąc jej przedstawicielem w Trybunale Litewskim. Dzięki staraniom teścia Michała Czartoryskiego otrzymał w 1752 podkanclerstwo litewskie, a z nią chorągiew husarską w wojsku litewskim. Wobec zaogniającej się sytuacji na Litwie, rozpoczęciu wojny siedmioletniej postanowił zerwać z Familią i rozpocząć niezależną karierę polityczną. Na początku 1757 otrzymał dzięki poparciu Rosjan starostwo mścisławskie, które latem tegoż roku oddał swojemu klientowi, Mikołajowi Łopacińskiemu. Ostatecznie uniezależnił się od Czartoryskich się pod koniec 1758. Do śmierci zachował neutralna postawę polityczną, kontynuując pracę w Trybunale litewskim. Umarł na gruźlicę 11 października 1760 w Słonimiu.
Antoni Kazimierz Sapieha Ur. w 1689 - zm. w 1739 r. Kształcił się w Paryżu. Był stolnikiem litewskim w latach 1706 - 1709, w 1737 został kasztelanem trockim. Był też marszałkiem trybunału litewskiego i posłem sejmowym. Pozostawił w rekopisach Notatę interesów domowych (1720-1729) oraz Diariusz (1730-1733).
Maciej Kazimierz Sarbiewski Ur. się 24 lutego 1595 r. w Sarbiewie pod Płońskiem na Mazowszu, jako syn szlachcica-ziemianina Mateusza i Anastazji z Milewskich. Uczył się u jezuitów w Pułtusku. W 1612 r. wstąpił do zakonu jezuitów i do 1614 r. kształcił się w Akademii Wileńskiej. Następnie studiował filozofię w Braniewie. W latach 1617-1618 był nauczycielem poetyki w kolegium jezuickim w Krożach na Żmudzi, później retoryki w kolegium połockim?. W latach 1620-16222 studiował teologię w Akadedemii Wileńskiej, następnie w Rzymie. Zbliżył się tam do literatów i osobistości związanych z dworem papieża Urbana VIII, który go w 1623 roku uwieńczył laurem poetyckim. W tym samym roku został wyświęcony na księdza, ostatnie śluby złożył w Wilnie w 1629 roku. Po powrocie do kraju znów nauczał retoryki w Połocku, a później w Akademii Wileńskiej, gdzie wykładał także filozofię i teologię. W 1632 r. uzyskał doktorat filozofii, w 1636 r. teologii. W latach 1633-1635 był dziekanem wydziału teologicznego i filozoficznego. W 1635 r. został kaznodzieją nadwornym króla Władysława IV. Zmarł 2 kwietnia 1640 r. w Warszawie. Twórczość poetycka, popularna w całej ówczesnej Europie zjednała mu przydomek "Horacego chrześcijańskiego". Pisał wyłącznie po łacinie.
Mikołaj Scharffenberger Mikołaj Szarfenberger (Scherffenberger, do r.1554 Szarfenberg, Scharffenberg) ławnik, kupiec, drukarz krakowski, typograf królewski. Był msynem Marka Szarfenberga i Agnieszki z Żywieckich. W 1528 roku rozpoczął naukę na Uniwersytecie Krakowskim, ale żadnego stopnia nie uzyskał. W młodości pracował w zakładzie ojca jako serwitor, zastępował go w sądzie w sprawie o druk kalendarzy. Po śmierci ojca majątkiem i drukarnią Szarfenbergów zarządzała matka. w 1546 r. Mikołaj i pozostali spadkobiercy Marka Scharffebergera otrzymali od króla Zygmunta I przywilej pozwalający na zajmowanie się papiernictwem mimo braku przygotowania zawodowego. Braciom jednak zabroniono budowania kolejnych młynów. W 1554 r. bracia otrzymali nobilitację od króla rzymskiego, węgierskiego i czeskiego Ferdynanda Habsburga i przyjęli nazwisko Szarfenberger (nobilitacja została zapewne zatwierdzona przez króla polskiego). Pieczętowali się herbem przedstawiającym kozła wyskakującego sponad trzech gór pod trzema gwiazdami; herb ten umieścili również w sygnecie drukarni.
Mikołaj Aleksander Schedel Pochodził ze znanej rodziny drukarzy krakowskich. W r. 1687 został ławnikiem krakowskim, a następnie (1697) prezydentem miasta. Działalność drukarską prowadził w latach 1685-1707. Najbardziej znanym z opublikowanych jego utworów jest "Muza z HHelikonu na wieczny aplauz wjazdu i aktu koronacjej [...] Augusta II", opis barokowej ceremonii koronacyjnej.
Madeleine de Scudéry Madeleine de Scudéry ( ur. 15 listopada 1607 w Hawrze (Górna Normandia), zm. 2 czerwca 1701 w Paryżu) pisarka francuska. Brat jej, Georges de Scudéry był pisarzem francuskim. Wiele jej powieści wydawano początkowo pod jego imieniem. Prowadziła salon literacki, gdzie bywali ówcześni pisarze francuscy. Przedstawicielka préciosité. Tworzyła pseudo-historyczne powieści heroiczno-miłosne. W powieściach tych będących swego rodzaju galantem, najpełniej wyrażały się upodobania salonów literackich[potrzebne źródło]. Sławę zyskała jako autorka bardzo podziwianych heroiczno-dworskich powieści rycerskich, tzw. kluczowych, z nich główne: Ibrahim (1641), Artamène, ou le grand Cyrus (1649–1653, 10 tomów) i Clèlie (1656–1660, 10 tomów), Almahide (1660, 8 tomów). Oprócz wielu innych powieści pisała też moralizujące Conversations (10 tomów).
Bazyli Skalski Drukarz krakowski. W latach 1604-1605 dzierżawił Drukarnię Łazarzową. W 1606 założył własną oficynę. W aktach krakowskich często występuje jako Błażej. Dokończył druk "Zielnika" Syreniusza (1613). Do 1620 r. wydał ok. 90 pozycji, w tym wiele na zamówienie Akademii. [na podst. Encyklopedii wiedzy o książce, Ossolineum 1971]
Jan Skorski Urodził się w Małopolsce. W 1715 r. wstąpił do zakonu jezuitów. Zmarł w Lublinie 26 lutego 1752 r. Autor panegiryków i wielkiego poematu łacińskiego: Lechus, carmen heroicum, wydanego we Lwowie w r. 1745. Tamże wyszedł przekład tego utworu pt. "Lech polski" dokonany przez franciszkanina Benedykta Kotfickiego.
Teresa Kunegunda Sobieska Ur. 4 III 1676 na Wawelu - zm. 10 III 1730 w Wenecji. Córka Jana III Sobieskiego i Marii Kazimiery d’Arquien, Po śmierci Marii Antoniny Habsburżanki, została 2 stycznia 1695 drugą żoną elektora Bawarii Maksymiliana II Emanuela. Od tej chwili znana była jako Kurfürstin Therese Kunigunde. Po klęsce Maksymiliana II Emanuela w bitwie pod Höchstädt an der Donau i jego wycofaniu się poza granicę Bawarii, została regentką elektoratu czuwając przez kilka miesięcy nad resztą wojsk, a także administracją okupowanym krajem. Kiedy opuściła Bawarię, by zobaczyć się z matką, okazało się, że wojska cesarskie nie chcą jej przepuścić z powrotem do kraju. Dziesięć lat spędziła na wygnaniu, wróciła do Monachium dopiero w 1715. Po śmierci męża opuściła Bawarię i resztę życia spędziła w Wenecji. Była jedynym dzieckiem Jana Sobieskiego, które zasiadło na tronie. Miała dziesięcioro dzieci (z czego tylko pięcioro przeżyło dzieciństwo), w tym aż dziewięciu synów. Autorka relacji z podróży po Niemczech - Dziennik podróży Teresy Kunegundy, rkps. 1694, wyd. 1982.
Jan Sobieski Jan III Sobieski herbu Janina (ur. 17 sierpnia 1629 w Olesku na Rusi Czerwonej, zm. 17 czerwca 1696 w Wilanowie) – król Polski od 1674, hetman wielki koronny od 1668, hetman polny koronny od 1666, marszałek wielki koronny od 1665, chorąży wielki koronny od 1656, starosta jaworowski w latach 1644–1664, krasnostawski, kałuski po 1668 roku, stryjski po 1660 roku, gniewski w latach 1667–1696, barski w latach 1669–1672, międzyłęski w latach 1673–1696, osiecki w latach 1673–1696, pucki w latach 1678–1696. Przez Turków bywał zwany Lwem Lechistanu, a przez chrześcijan Obrońcą Wiary (król został odznaczony tym tytułem przez papieża Innocentego XI w 1684). Pochodził ze znamienitego rodu Sobieskich z Sobieszyna, który w okresie życia jego dziada Marka Sobieskiego dołączył do grona rodów magnackich. Jego ojciec, Jakub Sobieski, pod koniec życia był kasztelanem krakowskim. Po matce, Zofii Teofili z Daniłowiczów, wojewodziance ruskiej, Jan był spokrewniony z potężnym rodem Żółkiewskich. Był prawnukiem hetmana wielkiego koronnego Stanisława Żółkiewskiego. Zarówno Marek, jak i Jakub Sobieski oprócz sprawowania wysokich pozycji państwowych, odznaczyli się też zasługami na polu walki. Otrzymał staranne wykształcenie, zdobywane w całości wraz z bratem Markiem. Uczęszczał do Kolegium Nowodworskiego w Krakowie, studiował na Wydziale Filozoficznym Akademii Krakowskiej. Miał bardzo wszechstronne zainteresowania naukowe. Interesował się szczególnie matematyką, astronomią, architekturą oraz inżynierią. Był także dobrze wykształconym humanistą, czytającym zarówno literaturę klasyczną jak nowożytne dzieła wolnomyślicieli.
Stanisław Solski Ur. 21 IX 1622 w Kaliszu - zm. 8 I 1701 r. w Krakowie. Pochodzenie mieszczańskie. Kształcił się w Kaliszu i w Poznaniu, gdzie przez trzy lata słuchał wykładów z teologii. W 1638 r. wstąpił do zakonu jezuitów w Krakowie, gdzie studiując teologię i filozofię, sam uczył równocześnie matematyki. W latach 1644 - 1646 wykładał gramatykę w Poznaniu. Następnie był nauczycielem wymowy i matematyki w Krośnie, Poznaniu i w Lwowie. W 1654 r. wysłano go jako kaznodzieję i spowiednika tamtejszych chrześcijańskich jeńców do Konstantynopola. Po powrocie do kraju, w roku 1660, osiadł w Krakowie i został prokuratorem prowincji. W tym czasie wyjeżdżał do Kalisza i Lwowa. W 1666 r. był kapelanem obozowym przy hetmanie J. Sobieskim. Przez 5 lat przebywał na dworze biskupów A. Trzebickiego i J. Małachowskiego. W 1671 r. przeniósł się do Krakowa. Autor dzieł matematycznych.
Stanisław Stadnicki
Fatal error: Uncaught PDOException: SQLSTATE[54000]: Program limit exceeded: 7 BŁĄD: rozmiar indeksu wiersza 2816 przekracza maksimum 2712 dla indeksu "xvii_wiek_tlumaczenia_jezyk_key" PODPOWIEDŹ: Wartości większe niż 1/3 strony bufora nie może być zindeksowane. Rozważ indeks funkcji z haszem MD5 z wartości, lub użyj indeksowania pełnego indeksowania tekstowego. in /home/sxvii/public_html/include/functions/smarty.php:50 Stack trace: #0 /home/sxvii/public_html/include/functions/smarty.php(50): PDOStatement->execute(Array) #1 /home/sxvii/public_html/include/functions/smarty.php(62): tlumacz2('Data ur. ok 155...', 'pozosta\xC5\x82e') #2 /home/sxvii/public_html/include/functions/smarty.php(77): tlumacz('Data ur. ok 155...', NULL) #3 /home/sxvii/public_html/szablony_c/ff648f0a2efb43b00f14624102d1d3773150fedd.file.podstawy_materialowe.tmpl.php(70): smarty_t_(Array, 'Data ur. ok 155...', Object(Smarty_Internal_Template), false) #4 /home/sxvii/public_html/smarty/sysplugins/smarty_internal_template.php(434): include( in /home/sxvii/public_html/include/functions/smarty.php on line 50