Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

PODSTAWY MATERIAŁOWE

Lista źródeł

Skrót

Opis bibliograficzny

Dostępne w pracowni

AbrLTestBork

Leon Abramowicz
Testament
1713
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

ActInvPrzem

Acta inventariorum
1619-1657

ActScabVet

Acta scabinalia Usziensia…
1621
[w:]
Księga sądowa Uszwi dla wsi Zawady (1619-1788)

AdnGosp

Adnotacja zawierająca...czynności gospodarskie
1601-1764

AffHon

Affluencja wielkich honorów.... Lubomirskim
1740

AgEw

Agenda albo forma porządku usługi świętej, w zborach ewangelickich ...
1637

AkDziec

AKADEMIA DZIECINNA Albo ZBIOR Nauk Rożnych na swiecie zwyczaynych, każdemu do wiadomości potrzebnych y wielce pożytecznych na osobne szkoly podzielony a dla wygody młodzi polskiey bądz szkolney bądz domowey, osobliwie parafialney krotko po polsku zebrany ...
Wilno 1761

AkKoś

Akademia z pobożności kościelnej ku czci Matki Boskiej...
1601-1764

AktaBab

Akta Rzeczypospolitej Babińskiej (1601 – 1677)
1601-1677

AktaKrak I

Akta sejmikowe województwa krakowskiego.
1572-1620

AktaKrak II/1

Akta sejmikowe województwa krakowskiego
1621-1648

AktaKrak II/2

Akta sejmikowe województwa krakowskiego
1649-1660

AktaKrak III

Akta sejmikowe województwa krakowskiego,
1661-1673

AktaKrak IV

Akta sejmikowe województwa krakowskiego
1674-1680

AktaKrak V

Akta sejmikowe województwa krakowskiego
1681-1696

AktaMusz

Akta sądu kryminalnego kresu muszyńskiego (1647 – 1764)
1647-1765

AktaPiekPrzem

Akta cechu piekarzy w Przemyślu
1601-1700

AktaPozn I/1

Akta sejmikowe województw poznańskiego i kaliskiego tom I (1572-1632) część 1. 1572-1616
1600-1616

AktaPozn I/2

Akta sejmikowe województw poznańskiego i kaliskiego
1617-1632

AktaPub

Akta publiczne ds. interesu ordynacji Ostrogskich
1756

AktaStan

Akta Stanów W[ielkiego] Ks[ięstwa] Lit[ewskiego] 1698
1698

AktaSyn

Akta synodów różnowierczych w Polsce
1571-1632

AktNab

Akty nabożne do ran [...] Ukrzyżowanego Jezusa...
1757

AktPasOkoń

Akt pasterski (1648-1656)
1648-1656
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne

AkZbrojGęb

Inwentarz akcesyjny zbrojowni zamku Żółkiewskiego
1690-1693
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

AlAs

Alacoque M. M., Ascens do wysokich nieba preeminencji
1745

AlbSekr

O sekretach białogłowskich...
1698

AlmNieb

Almnh [!] abo kalendarz nowy i stary ...
1700

AlmStryj

Stanisław Stadnicki
Almanach abo kalendarz ... na rok ... 1656 ... Sebastiana Stryjewicza...
1655

AmbPrzypLaudWir II

[w:] Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki, oprac. A. Brückner, Lwów 1911, t. II, s. 319-321.
0
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki, t. 2 319-321

AndPiekBoh

Francesco Andreini, Krzysztof Piekarski z Piekar (tł.)
Bohatyr straszny
1652

AntRokLub

Antypast sejmowy
1666
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

AnzObjWaś

Obiaśnienie trudności teologicznych zebrane z doctorów św. od Anzelma świętego a teraz znowu z przydatkiem większey części językiem polskim do druku podane, ku większey czci Bożey, ku pożytkowi prawowiernych, osobliwie około dusz pracuiących. Za staraniem W. X. Woyciecha Waśniowskiego plebana Brzeskiego. Za dozwoleniem starszych.
1651

ApenZawKontr

Apendix albo zawieszenie…, [Kraków 1615], [w:] Z. Nowak, Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku.
1615
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku

AquaPrax

Praxis ręczna działa
1624-1639

ArchRadziw

Rejestra skarbców…, (1601-1750), rkp. AGAD, Archiwum Radziwiłłowskim.
1610

ArciszLamBar I

LAMENT KRZYSZTOFA ARCISZEWSKIEGO, ...
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

ArKochOrl

Ludovico Giovanni Ariosto, Piotr Kochanowski (tł.)
Orland szalony
1620

ArKochOrlCz I

Ludovico Giovanni Ariosto, Piotr Kochanowski (tł.)
Orland Szalony..
1620

ArKochOrlCz II


1620

ArKochOrlCz III


1620

ArsMil

Khevenhuellerheim L. A., Ars Militaris, Kraków 1750.
1750

ArtSądMar

Artykuły sądów marszałkowskich...
1676

ArtWoj

Artykuły wojenne… królów… i hetmanów…. Różnymi czasy ustanowione, Nieśwież 1754.
1754

ArtWojHet

Artykuły wojenne hetmańskie autoritate Sejmu aprobowane anni 1609, b.m.
1609

AsKoniec

Assecuratia...do zapłaty wojsku
1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 83-84

Astr


1764

AugWieszczPsałGur

Psałterz
1650
[w:]
Utwory poetyckie

AulRaczHipDoś

M.C....d’Aulnoy,tłum.J.Raczyński,Historia,[w:] Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści. opr. J. Jackl, Warszawa 1969, s. 54-67.
1743
[w:]
Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści

AwLwow

Awizy lwowskie z Krakowa die 26 septembris 1693, b. m. dr. 1693
1693

AwWar

Awizy warszawskie, lwowskie i gdańskie z Krakowa die 17 augusti 1697, b. m. dr. 1697
1697

BanHist

Bankiet albo historia jako Adam bankietował …, Wilno 1650.
1650

BarŁLutBar I

LUTNIA APOLLINOWA KAŻDEJ SPRAWIE GOTOWA
1671
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

BarŁNowBar I

NOWA MIARA STAREJ WIARY
1676
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

BarŁŻywBar I

ŻYWOTY ŚWIĘTYCH TEN APOLLO PIEJE,...
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

BarMazBad

Prawdziwa jazda Bartosza Mazura…
1643
[w:]
Polska satyra mieszczańska

BarPotArg

Wacław Potocki
Argenida
1728

BarPotArg1697

Wacław Potocki

1697

BarSkarRocz

Baroniusz C., tł. Skarga P., Roczne dzieje ..., Kraków 1607.
1607

BatRokLub

Batalija...
1665
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

BazylAntidotCz III


1607
[w:]
267-274

BazylCz III


1607
[w:]
266-267

BączFortuna

Seweryn Bączalski
Fortuna albo szczęście, Seweryna Bączalskiego, w ktorey kto co ma rozumu, obaczy to, że nikomu fortuna nie służy wiernie, kto ją masz żyj w niej pomiernie
1644

BeimJelMed

Jan Jerzy Jelonek Cervus (Jelonek, Tucholczyk) (tł.)
Medyk domowy …
1749

BemKom

KOMETA To iest, Pogrożká z niebá, ná postrách, przestrogę, y vpomnienie ludzkie.
1619

BenŻarnPolPom III

Majowa J., Język ... benedyktynek... z XVII w, [w:]Polszczyzna regionalna..,Wrocław 1989.
1601-1700
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 3,

BesKuligHer

Mateusz Ignacy Kuligowski
Besseusz P., Heraklit chrześcijański … z łacińskiego tekstu przez M.I. Kuligowskiego … wyrażony…, Warszawa 1694.
1694

BezPTestBork

[testament]
1740
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

BG

Daniel Mikołajewski
Biblia Święta, [tłum. D. Mikołajewski i inni], Gdańsk 1632.
1632

BiałJBratBar I

BRAT TATAR ABO LIGA WILCZA ZE PSEM NA GOSPODARZA DO CZASÓW TERAŹNIEJSZYCH STOSUJĄCA
1652
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

BiałłozorList


1605

BielDiar

DIARIVSZ Wiadomosci od wyiazdu K. I. M. z Wilna do Smolenska.
1610

BielejObrona


1641

BierSłowa

Najużyteczniejsze słowa…, rkp., Saechsische Landes Bibliothek
1753

BillTDiar

Diariusz peregrynacji po Europie w latach 1677-1678, z rękopisu odczytał, wstępem i komentarzem opatrzył M. Kunicki-Goldfinger
1677-1678

BirkBasza

Fabian Birkowski
KANTYMIR Bászá Poráżony álbo O Zwycięstwie z Tátar, Przez Iego M. Páná/ P. STANISLAWA KONIECPOLSKIEGO, HETmáná Polnego Koronnego.
1624

BirkBaszaKoniec

Fabian Birkowski
Kantymir Basza...
1624
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 260-269

BirkEgz

Fabian Birkowski
O Exorbitáncyách,KAZANIA DWOIE Przećiwko Niewiernym, Heretykom, Odszczepieńcom, y nowym Politykom, Wierze ś. Kátholickiey Rzymskiey, y Duchowieństwu nieprzyiaćiołom.
Kraków 1632

BirkKaw

Fabian Birkowski
Kawaler Maltanski Na Pogrzebie Mości [...] Zygmvnta Srzedzinskiego [...] W Warszawie W Roku [...] 1616. Dnia Maia 21. wspomniony
1623

BirkNagr

Fabian Birkowski
Kwiat opadający albo nagrobek
1632

BirkNiedz

Fabian Birkowski
Kazania na niedziele
1623

BirkOboz

Fabian Birkowski
Kazania obozowe o Bogarodzicy
1623

BirkRus

Fabian Birkowski
Egzorbitancje Ruskie…
1633

BirkSkar

Na pogrzebie... Skargi... kazanie
1612

BirkZbarKoniec

Książę ... Zbaraski…
1627
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 234-236

BirkZyg

Fabian Birkowski

1633

BoczHirBad

CZTERECH CZĘŚCI SWIATA Nátury Białogłowskiey Hiroglificon Ze czterech Elementow...
1691
[w:]
Polska satyra mieszczańska

BoczOstBar II

Ostatnie vale synom koronnym
1696
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

BoczPióroBar II

Pióro orła polskiego…,
1685
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

BohFRozDoś

Bohomolec F.,Rozrywki..., [w:] Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści. opr. J. Jackl, Warszawa 1969, s. 133-138.
1780
[w:]
Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści

BohFStar

Franciszek Bohomolec
Staruszkiewicz : komedya.
Warszawa 1766

BohJProg I

Jan Chryzostom Bohomolec
Prognostyk Zły czy Dobry Komety Roku 1769 y 1770 Albo Natura y Koniec Komet : z Przydatkiem Opisania krotkiego obrotow Niebios y Reiestru tak Komet, iako też przypadkow znacznieyszych od potopu świata aż do tego roku / Przez X. Jana Bohomolca [...]
1770

BohJProg II

Prognostyk Zły czy Dobry Komety Roku 1769 y 1770 Albo Natura y Koniec Komet : z Przydatkiem Opisania krotkiego obrotow Niebios y Reiestru tak Komet, iako też przypadkow znacznieyszych od potopu świata aż do tego roku / Przez X. Jana Bohomolca [...]
1770

BohJProg I Wstęp

Prognostyk Zły czy Dobry Komety Roku 1769 y 1770 Albo Natura y Koniec Komet : z Przydatkiem Opisania krotkiego obrotow Niebios y Reiestru tak Komet, iako też przypadkow znacznieyszych od potopu świata aż do tego roku / Przez X. Jana Bohomolca [...]
1770

BolesEcho


1670

BorzNaw

Morska nawigacja… (1662)
1662

BotŁęczRel

Relacje powszechne…
1609

BotŁęczRel I


1609

BotŁęczRel II


1609

BotŁęczRel III


1609

BotŁęczRel IV


1609

BotŁęczRel V


1609

BoudMinPrzyj

Józef Epifani Minasowicz (tł.)

BratŚwiatBar II

ŚWIAT PO CZĘŚCI PRZEJŹRZANY
1697
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

BreyWargPereg

Andrzej (?) Bartłomiej Wargocki (tł.)

1610

BronPog

Pogrom Tatarów przez Wielmożnego Hetmana Koronnego Stanisława Żółkiewskiego ... Marcina Broniowskiego, rkp. Biblioteka im. Lenina, Moskwa
1620

BrożPrzyd


1629

BrzBillSzawKutrz

Ordynacja ekonomii szawelskiej
1684
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 165-173

BrzeżOwRzecz

Owczarnia w dzikim polu
1717
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

BudJTestBork

Testament
1699
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

BudnyBPow


1614

BudSTestBork

Szymon Budziewicz
Testament
1710
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

BujnDroga

Droga do domu, Wilno 1688.
1688

BW

Biblia
1740

BystrzInfArch

Wojciech Bystrzonowski
Informacja Architektoniczna
1743

BystrzInfArchW

Wojciech Bystrzonowski
Informacja Architektury Wojennej
1743

BystrzInfArtyl

Informacja Aryleryjna
1743

BystrzInfAstrol

Wojciech Bystrzonowski
Bystrzonowski Wojciech, Informacja matematyczna rozumnie ciekawego Polaka świat cały, niebo i ziemię i co na nich jest w trudnych kwestiach i praktyce jemuż ułatwiająca
1743

BystrzInfAstron

Wojciech Bystrzonowski
Informacja Astronomiczna
1743

BystrzInfChron

Wojciech Bystrzonowski
Informacya Chronograficzna o Kalendarzu
1743

BystrzInfCosm

Wojciech Bystrzonowski
Informacja Cosmograficzna
1743

BystrzInfElem

Wojciech Bystrzonowski
Informacja Elementarna
1743

BystrzInfGeogr

Wojciech Bystrzonowski
Informacja geograficzna
1743

BystrzInfHydr

Wojciech Bystrzonowski
Informacja hydrograficzna
1743

BystrzInfPolem

Wojciech Bystrzonowski
Informacja polemiczna
1743

BystrzInfPrzedm

Przedmowa
0

BystrzInfRóżn

Wojciech Bystrzonowski
Informacja róznych [...] rzeczy
1743

BystrzInfStat

Wojciech Bystrzonowski
Informacja Statystyczna
1743

BystrzInfTak

Wojciech Bystrzonowski
Informacja Taktyczna
1743

BystrzInfZup

Wojciech Bystrzonowski
INFORMACYA ZUPEŁNIEYSZA
1743

BystrzKalFil

Kalendarz...
1752-1753
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

BystrzListRzecz


1730
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

BystrzPol

Polak sensat w liście…
1733

BystrzPolRzecz


1730
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

BystrzPrakChron

Praktyka Chronograficzna o Kalendarzu Kościelnym
0

CedrPam

Pamiętnik ...
1673-1682

CenzKonstCz III

Cenzura konstytucyj sejmowych przez posła sejmowego
1607
[w:]
307-319

CenzProgCz III

Cenzura na progres rokoszu
1608
[w:]
414-428

CepWysAl

Żywot św. Alojzego ...
1609

CesPiel

Pielgrzym Włoski, albo krotkie Rzymu y miast przednieyszych Włoskich opisanie. Teraz nowo z Włoskiego na Polski ięzyk przełożone. Przez Franciszka Cesariusa. Przydane są od tegoż Drogi y gośćince cudzoźiemskie, rachuiąc wszędy dalekość ich na mile własne każdego Państwa: przy tym też wiadomość Niemieckiey y Włoskiey Monety
1614

CezKonBar II

KONIUNKCJA SZCZĘŚLIWA DWÓCH HERBOWNYCH PLANETÓW OSTOJE I PÓŁKOZICA, ...
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

CezMelBar II

MELODIA KRZYKLIWEGO NA WIOSNĘ SŁOWIKA...
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

CezWargFranc

Andrzej (?) Bartłomiej Wargocki (tł.)
O wojnie francuskiej ksiąg siedmioro, ósme Aulusa Hircjusza sekretarza jego.
1608

ChabSpos

Sposób rządu koronnego y gotowości. Obrona Rzeczypospolitej, iakaby miała być
1615

ChalMListSkrzyd

List do podkomorzego...
1703-1707
[w:]
Listy z czasów Jana III i Augusta II

ChądzJRelKontr

Relacja …
1623
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku

ChełHBogSok

Uciecha bogiń parnaskich
1630
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

ChełHGwar

Gwar leśny
1630

ChełHWieść


Toruń 1634

ChesMinFilozof

Józef Epifani Minasowicz (tł.)

ChłopRokLub

Duma chłopska ...
1665
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

ChłopSasRzecz

Intermedium ...
1715-1716
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

ChmielAteny1745 I


1745

ChmielAteny I

Joachim Benedykt Chmielowski
Nowe Ateny ...
1755

ChmielAteny II

Joachim Benedykt Chmielowski
Nowe Ateny
1746

ChmielAteny III

Joachim Benedykt Chmielowski
Nowe Ateny albo Akademia wszelkiej scjencji pełna
1754

ChmielAteny IV

Nowe Ateny...
1754

ChmielMTestBork

Mikołaj Chmielnicki
Testament
0
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

ChodKBłog

Błogosławiony Stanisław Kostka [...] z ciała, z swiata, y z smierci, szczesliwie tryumphuiacy [...] Zygmuntowi III [...] od Krzysztopha Chodkiewicza ofiarowany [...].
1606

ChodKor

Korespondencja Jana Karola Chodkiewicza z lat 1603-1621
1603-1621

ChodZTestBork

testament
1618
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

ChrapDiar I

Diariusz, cz.I (1656-1664)
1656-1664

ChrapDiar II

Diariusz, cz.II (1665-1669)
1665-1669

ChrośAm

Wojciech Stanisław Chrościński
Aman od Asswerusa ...
1745

ChrośJob

Wojciech Stanisław Chrościński
Job cierpiący ...
1705

ChrośJóz

Wojciech Stanisław Chrościński
Józef do Egiptu od braci przedany (1745)
1745

ChrośKon

Wojciech Stanisław Chrościński (tł.)
Pharsaliey albo raczey woyny domovvey rzymskiey od zabicia w senacie Jvlivsza Caezara miedzy dwiema stronami, iedney o wolnosc, drugiey pod pretextem zemsty iego zaboiu, o nabycie panstwa czyniącemi, az do ostatniey Antoniussa pod Actium z Augustem rosprawy kontinvacya : z roznych lacinskich historykow rzymskie dzieie opisuiących w dziesięc xiąg zebrana przez Woyciecha Stanisława Chroscinskiego ... w roku Pańskim 1693, sumptibus S.R.M. Poloniarum
1693

ChrośLam

Lament strapionej ojczyzny, kopia rkp.
1696

ChrośListy

Listy z lat 1694- 1729
1694-1729

ChrośMod

Wojciech Stanisław Chrościński
Projekt na mody francuzkie w Polszcze
1693

ChrośRel

Nieznana relacja...
1683

ChrośTrąba

Wojciech Stanisław Chrościński
TRĄBA Wiekopomney Sławy y Pámięći,NAIASNIEYSZEGO Y NIEZWYCIĘZONEGO IANA III. Z Bożey Łáski KROLA POLSKIEGO, Wielkiego Xiążęćiá Litewskiego, Ruskiego, Pruskiego, Mázowieckiego, Inflantskiego, Podolskiego, Podlaskiego, Wołhyńskiego, Kijowskiego, Smolenskiego, Siewierskiego, y Czerniechowskiego. Wiedeńska, y Párkáńska oraz, z Turczyną Victorią OPIEWAIACA
1683

ChrośTreny

Wojciech Stanisław Chrościński
Treny...
1709

ChrośZbiór

Wojciech Stanisław Chrościński
Chrościński W. S., Krótki zbiór duchownych zabaw, [Częstochowa] 1711.
1711

ChróśSFizFil

Fizyka...
1764
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

ChróśSFizyka

Samuel Chróścikowski

1764

ChróśSRozFil

Rozmowy...
1761
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

CiachPrzyp

Ciachowski P., O przypadkach białychgłów brzemiennych, Kraków [1624].
1624

CiekAbryz


1681

CikSSpraw

W spráwách celnych odpis Je[g]o M. Pana Stanislawa Cikowskiego z Woyslowic: [...] Z strony fortelow kupieckich, szkodliwych Skárbowi K. J. M. y Koronie
1602

ClaudUstHis

Troista historia, to jest...
1700

CollatioCz III


1606-1608
[w:]
117-136

ComConOssKoniec

Kompendium consiliorum... Ossolińskiego
1649
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 422-427

CompMed

Compendium medicum
1719

CompNaprCz III


1606-1608
[w:]
182-185

ConKoniec

Connotatio ...Koniecpolskiego
1672
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 366-368

ConsTryumfCz III


1606
[w:]
181-182

CoqMinNic

Józef Epifani Minasowicz (tł.)
Nic francuskie na nic polskie przenicowane albo Pochwała niczego przypisana nikomu
Warszawa 1769

CorMorszACyd

Pierre Corneille, Andrzej Jan Morsztyn (Morstin) (tł.)
Cyd albo Roderik, comedia hiszpańska z francuskiego języka przetłumaczona
Supraśl ok. 1660

CosChronCzam

Chronika ...
1684
[w:]
Latopis ziemi mołdawskiej i inne utwory historyczne

CosHistCzam

Historia
1684
[w:]
Latopis ziemi mołdawskiej i inne utwory historyczne

CycNagMowy


1763

CzartListy

Czartoryski Michał, Kopie listów do [...] Krzysztofa Paca [...] i innych pism, rkp.
1677-1678

CzerComp

Compendium ferculorum albo zebranie potraw
1682

CzerDwór

Dwór ... S.a...Lubomirskiego, b.m. 1697.
1697

CzęstEkspRokLub

Na częstochowski eksperyment
1661
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

CzyżAlf

Alfurkan Tatarski...
1617

CzyżKTestBork

Katarzyna Czyżowa
[testament]
1671
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

DachDialOkoń

Dachnowski J. K., Dyjalog o cudownym Narodzeniu... (1621), [w:] Staropolskie pastorałki ..., oprac. J. Okoń, Wrocław 1989, s.45-63.
1621
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne

DamKuligKról

J. Damasceński, tłum. M. I. Kuligowski , Królewic indyjski ..., Kraków 1688.
1688

DanKolaDyk

Nowy wielki dykcjonarz
1743-1745

DanOstSwada

Swada polska i łacińska…
1745

DasHünDict

Piotr (Rauchfuss) Dasypodius
Dasypodius catholicus …
1642

DecPerorCz III


1606
[w:]
61-71

DefRokCz II


[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 440-442

DeklKoniec

Deklaracja wojska....
1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 68-70

DeklPisCz II

Deklaracya pisma pana Wojewody krakowskiego, w Stężycy miedzy ludzie podanego
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 313-328

DekrŻmud

Dekrety sądowe z zamku żmudzkiego
1655

DelicWłos

Delicye zięmie włoskiey abo prawdziwe y istotne opisanie, co tylko we włoskich kraiach [...] znayduie się raritet, z doskonałym drog y odległości [...] okrysleniem, przytym y opisanie monety [...] / przez iednego Anonima z niemieckiego na polski przełumaczone ięzyk, z doskonalszym przydatkiem y opisaniem niektorych mieysc.
1665

DembowPunktBar II

Punkt Honoru
1749
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

DembPrzew

Wojciech Dębołęcki, Dembołęcki (Dębołęcki) z Konojad
Przewagi elearów...(1623)
1623

DembWyw

Wywód jedynowłasnego państwa świata
1633

DepWoer

Wie Etzliche gebräuchliche Sachen auff Teutsch, Schwedisch, Polnisch und Lettisch zu benennen seynd, Riga 1705.
1705

DębMowFil

Różne mowy polityczne i sejmowe.
1727
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

DialBożOkoń

Dialog na Boże Narodzenie (XVII/XVIII)
1700
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne

DialChrysOkoń

Dialog na Narodzenie Chrystusa (ok. 1651)
1651
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne

DialDzieńOkoń

Dialog na dzień Narodzenia
1641-1643
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne

DialJezOkoń

Dialog o Narodzeniu Pana naszego Jezusa Chrystusa (1704-1709)
1704-1709
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne

DialKrótOkoń

Dialog krótki na święto narodzenia Pana Naszego Jezusa Chrystusa
1601-1650
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne

DialNarOkoń

Dialog o Bożym Narodzeniu (XVII/XVIII)
1700
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne

DialPańOkoń

Dialog o Narodzeniu Pańskim (1661)
1661
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne

DialŚwiętOkoń

Dialog na święto Narodzenia (po 1656)
1656
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne

DiarKriegSej

Diariusz sejmiku średzkiego z 1672 r.
1672
[w:]
Sejmiki Rzeczypospolitej szlacheckiej w XVII i XVIII wieku

DiarKwarKoniec

Diariusz ...wojska kwarcianego...
1626-1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 11-41

DiarPodKoniec

Diariusz drugi pogrzebu ...Koniecpolskiego
1646

DiarPogKoniec

Dyariusz pogrzebu …Koniecpolskiego
1646

DiarSejm

Diariusz Sejmu … 1701-1702
1701-1702

DiarSejm1672

Diariusz sejmu warszawskiego w roku 1672 drugiego...
1672

DiarSejmKon

Diariusze sejmów ..., [w:] Diariusze sejmowe wieku XVIII,t.3,W-wa 1913.
1750-1758

DiarSmolKoniec

Sprawy...i diariusz...z pod Smoleńska
1633-1634
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 435-444

DiarWied

Diariusz całego obleżenia wiedenskiego od Turkow… Warszawa 1683.
1683

DictCalCz II


[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 78-80

DniZab

Dni zabawne ofiarowane królowi...
1700-1750

DobKKronRzecz

Kronika
1700
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

DobraDuchRzecz


1726
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

DobrGram

Dobracki M., Gramatyka polska…, Wrocław 1669.
1669

DobrPol

Dobracki M., Polityka polska..., Gdańsk 1690
1690

DolBitKontr

Doliwski M.,Bitwa...,[w:] Z.Nowak, Kontrreformacyjna satyra, Gdańsk 1968, s. 308-314.
1641
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku

DolNowKontr

[Doliwski M., Nowiny…,[w:] Z. Nowak, Kontrreformacyjna satyra..., Gdańsk 1968, s. 315-323.
1641
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku

DomPrzyp


DorHipTur

Krzysztof Dorohostajski
Dorohostajski Krzysztof, Hippika to jest nauka o koniach, wyd. K. J. Turowski, Kraków 1861
1603

DorHip I

Krzysztof Dorohostajski
Hippica To iest O Koniach Xięgi
Kraków 1603

DorHip II

Krzysztof Dorohostajski
Hippiatria ábo O Koniach Kśięgi Trzecie
Kraków 1603

DorKTestAug

Dorohostajski K., Testament ... , [w:] U. Augustyniak, Testamenty..., Warszawa 1992, s.132-138.
0
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim

DorWTestAug

Testament
0
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim

DresVoc

Vocabularium Wie Etzliche gebräuchliche Sachen Auff Teutsch, Lateinisch, Polnisch und Lettisch auszusprechen seynd [Wokabularz ... z niemieckiego, łacińskiego, polskiego i łotewskiego].
1688

DrobOpow

Drobiszewski H., Opowieści z dziejów polskich…, (1651-1700), rkp. Bibl. Czart.
1651-1700

DrobTuszInf

Informacja … z lat 1648-1703, rkp. Bibl. Jagiel.
1690-1706

DrużbDroga

Kasper Drużbicki
Droga doskonałosci Chrzescianskiey, na trzy czesci rozłozona, z Poważnych Autorow Duchownych zebrana , i wszytkich Stanow ludziom do uzywania łacnego Przez X. Kaspra Druzbickiego, Societatis Iezu, sposobiona. A Przewielebney JMći. Pannie Doroćie Olszewskiey Xięni Chełmińskiey i Wielebnemu Klasztoru Chełmińskiego Zgromadzeniu, ofiarowana
Kalisz 1665

DrużZbiór

Elżbieta Drużbacka
Drużbacka E., Zbiór rytmów…, Warszawa 1752.
1746-1752

DuhMałSpos


1769

DuńCiek

Ciekawosc o komecie roku panskiego MDCCXLIV z dalszą swiatła, obrotu y procedencyi iego koniekturą az do skonczenia apparicyi na horizoncie zamoyskim przez M. Stanisława z Łazow Dunczewskiego ...
Zamość

DuńKal

Kalendarz polski
1741

DuńKal1731Rzecz


1731-1740
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł 4-8

DworRokLub

PACIERZ DWORSKI
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

DwórHunGęb

Opis dworu w Honiatyczach z 1722 r.
1722
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

DwórMłynGęb

Opis dworu w Młyniszczach
1722
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

DyakDiar

Diariusz wiedeńskiej okazji
1717-1720

DykcFranc

anonim
DYKCYONARZYK Francuzki z krotką Informacyą O Pronuncyacyi y przydaniem Rozmow Francuzkich Ad usum Collegii Vilnensis Nobilium Scholarum Piarum
1757

DyskRokCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 421-434

DyskSzlachCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 443-449

DyskZacCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 357-393

DziałTWilkKutrz

Tomasz Działyński
Działyński T., Wilkierz…,w: Polskie ustawy…, Archiw. Komisji Prawn. t. XI, Kraków 1938.
1629-1705
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 174-194

DzienTatom

Dziennik podróży po obcych krajach
1660-1663

DziękKoniec

Dziękowanie Jego Mści Panu Woiewodzie... (Stanisławowi Koniecpolskiemu) na Seymie 1626
1626
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 239-239

DzwonRusz

Jan Dzwonowski
Niepospolite ruszenie abo Gęsia wojna
1621

DzwonStatColumb


DzwonStatGrzesz

Jan Dzwonowski
Statut Jana Dzwonowskiego, to jest Artykuły prawne jako sądzić łotry i kuglarze jawne
1611
[w:]
Antologia literatury sowizdrzalskiej

EkscListRzecz


1704
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

EksRokLub

Ekspedycja dworska…(1665)
1665
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

ErnHand

Jan Ernesti
Polnisches Hand-Büchlein
1689

ErnSłowPolPom IV

M. Cybulski, O języku polskim..., [w:] Polszczyzna regionalna..., t.4,W-wa 1991.
1701
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 4.

ErZrzenAnKontr

Anatomia Martynusa Lutra Erazma z Roterdama... Przełożona z niemieckiego ... przez Iana Zrzenczyckiego
1619
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku

FenTrocTelDoś

Przypadki ...
1750
[w:]
Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści

FirETestLeś

Testamenty Józefa … Elżbiety z Frąckiewiczów Firlejowej
1707

FirJTestLeś

[Firlej J.], Testamenty …, oprac. J. Ewa Leśniewska, Łęczna 1998.
1696

FlorTriling

Flores Trilingves Ex viridariis lingvarum decerpti : Sive Sententiæ Latino-Germanico-Polonicæ Nec non Proverbia, Phrases [...]
1702

FontLeszczHist

Historia Starego i Nowego Testamentu
1761

FraszNow

Jan z Kijan
Fraszki nowe sowizrzałowe
1615

FraszSow

Fraszki Sowiźrzała nowego
1614

FredJKoniec

Od ...J. M. Fredra… list
1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 70-73

FredJŻaKoniec

List do J. Żadzika
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 145-147

FredKon

Andrzej Maksymilian Fredro
ANDRZEIA MAXIMILIANA FREDRA, Potrzebne Consideratie około Porządku Woiennego, y Pospolitego Ruszenia Przez FRANCISZKA GLINKĘ z RAFAŁOW do Druku Podáne. A teraz z Przydátkiem SPORZĄDZENIA OECONOMIEY WOIENNEY. Y Sposobu, iákoby Woyska Rzeczypospolitey mogły być wdobrym porządku zátrzymáne, Powtornie przedrukowáne: W SLVCKV, Roku Páńskiego 1675.
1670-1675

FredPiech

B. Lipowski [Fredro A. M.!!], Piechotne ćwiczenia…, Kraków 1660,
1660

FredPrzysł

[Fredro A. M.], Przysłowia mów potocznych ..., Kraków 1659.
1659

FurUważ

Astrosophiczne Uważanie o Ułożeniu powietrza, zdrowia i chorób, urodzaju i pochybieniu jego, o Pokoju i Wojnie, i inszych przydaiących się rzeczach
Gdańsk 1664

GalAlk

A L K O R A N MACHOMETOW Náuką heretycką y żydowską y pogańską napełniony. OD KOHELETHA CHRYSTUSOWEGO rosproszony y zgładzony. w Czernihowie Roku 1683. Mieśiąca máia 18. Dnia. w Typográphiey przeoświeconego w Bogu Iego Ms: Oyca ŁAZARZA BARANOWICZA Práwosławnego Archiepiskopa Czernihowskiego Nowogrodskiego y wszystkiego Siwierza. Metropoliey Kiiowskiey Administratora,za iego Błogosławieństwem przez Wielebnego w Bogu Oyca IOANICIUSZA GALATOWSKIEGO Archimandrytę Czernihowskiego Ieleckiego światu obiawiony
Czernihów 1683

GałHTestBork

[Testament]
1705
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

GarczAnat

Garczyński S., Anatomia Rzeczypospolitej polskiej, Warszawa 1753.
1753

GarczAnatFil

Anatomia Rzeczypospolitej Polskiej.
1750
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

GawarDzien

Dziennik podróży [...] Jana i Marka Sobieskich [...] (1646–1648)
1646-1648

GawathOff

Gawath J., Officium albo usługa codzienna, Wilno 1693.
1693

GawBukBar II

Gawiński J., Bukolika..., [w:] Poeci polskiego baroku..., Warszawa 1965,opr. J. Sokołowska i K. Żukowska, t.II, s.125-138.
1668-1681
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

GawDworz

Jan Gawiński
Gawiński J., Dworzanki…, Kraków 1664.
1664

GawHelBar II

Gaj zielony... [Helikon]
1650-1684
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

GawPieśBar II

Pieśni
1640-1684
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

GawSiel

Jan Gawiński
Gawiński Jan, Sielanki..., Kraków 1650.
1650

GawTarcz


GazPol

Gazety Polskie (i Cudzoziemskie), Warszawa 1735, 1736.
1735-1736

GazWil

Gazety Wileńskie
1771

GdacArdBor

Adam Gdacjusz
Gdacjusz A., Ardens Irae..., [w:]: A. Gdacjusz, Wybór pism, Warszawa 1969.
1644

GdacArdPrzedBor

Adam Gdacjusz
[Przedmowa do drugiego]: Ardens ...,
1644
[w:]
Wybór pism

GdacArdSzosBor

Adam Gdacjusz
Ardens ...szoste kazanie
1647
[w:]
Wybór pism

GdacBigBor

Adam Gdacjusz
Jesus! Biga quaestionum
1650
[w:]
Wybór pism

GdacGrzechBor

Adam Gdacjusz
Gdacjusz A., Dyszkurs o grzechach, [w:]: A. Gdacjusz, Wybór Pism, Warszawa 1969.
1682

GdacJesBor

Adam Gdacjusz
Gdacjusz A., Jesus! Trias quaestionum… [w:]A.Gdacjusz,Wybór Pism,W-wa 1969.
1660
[w:]
Wybór pism

GdacKon

Adam Gdacjusz
Gdacjusz A., Dyszkurs o pijaństwie Kontynuacja, Brzeg 1681
1681

GdacOłtBor

Adam Gdacjusz
Gdacjusz A., Trojaki o ołtarzach...dyszkurs, w: A.Gdacjusz, Wybór pism, Warszawa 1969.
1688

GdacPan

Adam Gdacjusz
O PANSKIM Y SZLACHECKIM, álbo, RYCERSKIM STANIE DYSZKURS, Po ktorym w osobliwym Szkrypcie nástąpi KWESTYJEY o POJEDYNKACH Jeśli kto kogo ná pojedynek wyzwáć, á wyzwány bez obrázy sumnienia nań stáwić się może etc. CONTINUATIO, álbo Konanie Spisane/ y świádectwy Zacnych Uczonych y Záwołánych Mężow przez wszytkie litery Objecádłowe objáśnione Od X. ADAMA GDACIUSA, Fárárza Kluzborskiego.
Brzeg 1679

GdacPij

Gdacjusz A., Dyszkurs o pijaństwie, Brzeg 1681.
1681

GdacPojBor

Adam Gdacjusz
Kwestya o pojedynkach ...
1674

GdacPojKonBor

Adam Gdacjusz
Gdacjusz A., Kwestya o pojedynkach... kontynuacja w: A.Gdacjusz, Wybór, Warszawa 1969.
1674

GdacPolig

Kwestya o Polygamijey Albo Wielozenstwie ...
1684

GdacPostBor

Adam Gdacjusz
Gdacjusz A., Postilla popularis… w: A. Gdacjusz, Wybór pism, Warszawa 1969.
1650

GdacPrzyd

Adam Gdacjusz
Gdacjusz A., Appendiks t.j. Przydatek do dyszkursu…, Brzeg 1680.
1680

GelPrzyp

Christian Fürchtegott Gellert
PRZYPADKI SZWEDZKIEY HRABINY G*** przez JMći PANA GELERTA Profesora Akademii Lipskiey Po Niemiecku napisane a teraz na Polski przełożone Język.
Lipsk 1755

GenNisBad

Genealogia Nisidesa z Gratisem…
1635
[w:]
Polska satyra mieszczańska

GenRevCz III


1607
[w:]
384-393

GiecyZiem

Ziemiopismo Powszechne Czasow Naszych Dawnego i Srzedniego Dotykaiące : Na Gwiazdarskie Naturalne I Dzieiopiskie Podzielone, Dla publiczney przysługi, a szczegulniey Narodowey Młodzi [...] krótko Zebrane ; Z przydatkiem wierszy [...]. T. 1
1772

GlosŚwięc

Glossa na “Nagrobek”
1662-1663
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

GładBarwBad

Barwiczka dla ozdoby twarzy pánieńskiey.
1605
[w:]
Polska satyra mieszczańska

GłosEw

Głos anonima ewangelika...
1631

GninTurDyp

Źródła do poselstwa Jana Gnińskiego ... do Turcji w latach 1677 - 1678
1677-1678
[w:]
Dyplomaci w dawnych czasach

GollPam

Pamiętnik ... mieszczanina (1654)
1654

GorAryt

Jan Aleksander Gorczyn
Nowy sposób arytmetyki
1647

GorMuz

Tabulatura muzyki…
1647

GorzWol

[A. J. Żydowski ??], Gorzka wolność młodzieńska…(1670 – 1700), b. m. i r.
1670-1700

GostSpos

Wojciech Gostkowski
SPOSOB iákim GORY ZLOTE, SREBRNE, W PRZEZACNYM KROLESTWIE POLSKIM ZAPSOWANE NAPRAWIC. Radzić in publico Stanom Koronnym oboygá Narodow/ po wszystkim Páństwie Krolestwá Polskiego do vważánia/ PODANY.
1622

GośPos

POSELSTWO WIELKIE Jasnie Wielmoznego STANISŁAWA CHOMENTOWSKIEGO Wojewody Mázowieckiego od Nayiaśnieyszego Augusta II. KROLA POLSKIEGO Xiążęcia Sáskiego Elektorá y RZECZYPOSPOLITEY do Achmeta IV. SOŁTANA TURECKIEGO. WIELKIEGO z pełną mocą POSŁA z Szczęśliwym skutkiem przez láta 1712, 1713, 1714 ODPRAWIONE. Potomnych czásow pámięci y wdzięczności podáne wrzetelnym iegoż opisániu. Przez X. FRANCISZKA GOSCIECKIEGO Soc. Iesu.
1732

GośPosBar II

POSELSTWO WIELKIE JAŚNIE WIELMOŻNEGO STANISŁAWA CHOMENTOWSKIEGO WOJEWODY MAZOWIECKIEGO OD NAJAŚNIEJSZEGO AUGUSTA II, KRÓLA POLSKIEGO, KSIĄŻĘCIA SASKIEGO...
1732
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2 453-464

GórnDem

Demon Socratis
1624

GórnDzieje

Górnicki Ł., Dzieje, [w:] Ł. Górnicki, Dzieła wszystkie, t. III, Warszawa 1886.
1637

GrabKTestAug

Testament ...
0
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim

GregPostPolPom VII

Gregoroviusz J., Postylla...[za] E.Umińska Kazania..., w: Polszczyzna...., t.7,W-wa 1996.
1763

GrochWiersze

Stanisław Grochowski
Wiersze i inne pisma co przebrańsze
1607

GrochWirydarz


1608

GrodDysk

Grodwagner J., Dyskurs o cenie pieniędzy teraźniejszej, b.m. 1632.
1632

GrodzHerbBar I

HERBY MIAST PRUSKICH
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

GrodzLutBar I

NA LUTNIĄ JMKS. BARSKIEGO
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

GrodzMisc

[Grodzi(e)cki A.], Miscellanea…, rkp. Bibl. PAN Kórnik nr 711.
1642

GrodzPrzes

Grodzi(e)cki A., Przestroga o tytułach i dygnitarstwach..., b.m. 1634.
1634

GrzymKListSkrzyd

Grzymułtowski K.,[Listy..], w: Listy z czasów Jana III..... Kraków 1870, s. 3-28.
1683-1684

GuldOn

Onomasticum trilingue…
1641

GwagPaszkKron

Aleksander Gwagnin, Marcin Paszkowski (tł.)
Kronika Sarmacyey Europskiey[!] : W Ktorey Sie Zamyka krolestwo Polskie ze wszystkiemi Państwy, Xięstwy y Prowincyami swemi, tudzież̇ też Wielkie Xięstwo Lithew., Ruskie, Pruskie, Zmudzkie, Inflantskie, Moskiewskie y część Tatarow
1611

HabListKontr

Habspert N., List o Lisowczykach…, [w:] Z. Nowak, Kontrreformacyjna..., Gdańsk 1968, s. 340-344.
1620
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku

HackPrawWron

Hackenberg J.J., Prawdziwa Jedzina..., [za:] J. Wronicz, Słownictwo..., Kraków 1992.
1761

HaurEk

Jakub Kazimierz Haur
Oekonomika ziemianska generalna Punktámi Pártikulárnemi, Interrogatoryámi Gospodárskiemi, Praktyką Mieśięczną, Modelluszámi abo Tabułámi Arithmetycznemi obiaśniona. Pánom Dźiedzicznym, Arendarzom, Oekonomom, Attendętom, Urzędnikom, Pisárzom Prowentowym y wszystkim wpospolitości Dobr źiemskich Dozorcom pozyteczna i potrzebna w którey znayduią się [...].
1675

HaurMerBar II

MERKURIUS POLSKI Z DOBRYMI NOWINAMI, WESOŁYMI AWIZAMI, WIERSZEM OPISANY
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

HaurSkarb

Haur J. K., Skład abo skarbiec ekonomii…, Kraków 1693.
1693

HerbOr

[Herbarz albo orator polonus], rkp. Bibl. PAN Kórnik, sygn. 101.
1601-1700

HerburtPrzyczynyCz III


1607
[w:]
349-357

HerburtPunktaCz III


1608
[w:]
430-435

HerburtStrzałaCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 162-169

HercBan

Bankiet…,
1660

HetRokLub

Lament po świeżo zmarłych dwóch hetmanach.
1667-1668
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

HexDict

Hexaglosson Dictionarivm: Cum multis colloquijs Pro diuersitate status hominum quotidie occurrentibus
1646

HinPlęsy


1636

HistAstr

Historia Astronomii... ,rkp., Bibl. Sałtykowa Szczedrina, St. Petersburg
1601-1674

HistBun

Historia o buntach Chmielnickiego…,rkp. Bibl. Państwowa Rosji, Moskwa.
1681

HistStan

Historia ..S.a I króla polskiego..., b.m. 1744., rkp. Bibl. AN Sankt Petersburg,
1744

HistŚwież

Historie świeże i niezwyczajne, rkp. Bibl. PAU – PAN, Kraków.
1701-1730

HlebKTestAug

Hlebowiczowa K., Testament ... , [w:] U. Augustyniak, Testamenty..., Warszawa 1992, s.216-224.
1674
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim

HorLib

Horativs Flaccvs Przekłádánia Jana Libickiego
1647

HorNabor Bar I


HugLacPrag

Hugon H., tłum. A. T. Lacki, Pobożne pragnienia…, Warszawa 1997.
1673

HumListRzecz

Stefan Humiecki
Z listów do J. Mniszcha,
1734
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

HylInf

Jan August Hylzen
Inflanty w dawnych swych y wielorakich aż do wieku naszego dziejach y rewolucyach, z wywodem godności y starożytności szlachty tameczney tuzież praw y wolności z dawna y teraz jej służących, zebrane y polskiemu światu do wiadomości w ojczystym podane.
Wilno 1750

InAcrSok


1653
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

InfSejmRzecz


1732
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

InnListAug

Kopia listu ... [Innocentego XII] … do …Augusta [II]... króla polskiego, b.m. i d.
1698

InsCel

Instrvktarz celny na szczęśliwey koronaciey [...] Jana III [...] approbowany anno 1676.
1704

InsGór

Instrukcje górnicze dla żup krakowskich z XVI-XVIII wieku, Wrocław 1963.
1615-1743

InsOtwRzecz

Instrukcja ... Otwinowskiemu ..., [w:] Rzeczpospolita..., Wrocław 1955..
1720
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

InsWołRzecz

Instrukcja ... do St. Ledóchowskiego, [w:] Rzeczpospolita... , Wrocław 1955.
1716
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

InsWybCła

Instruktarz wybierania Cła W. X. L. na tymże Seymie postanowiony, Lublin 1703
Warszawa 1703

InterKoniec

Intercyza ślubna ... Koniecpolskiego
1666
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 365-366

InterRzewKoniec

Intercyza ślubna ...
1685
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 390-392

InterZamKoniec

Intercyza ślubna
1642
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 358-362

IntrHist

Introdukcja do uniwersalnej historiej, rkp. Bibl. Litewskiej Akademii Nauk, Wilno.
1731

Inw1738


1738

InwAgnBęt

Inwentarz rzeczy Agnieszki, wdowy po Januszu hajduku.
1628
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwAPiwBęt

Inwentarz rzeczy Walentego i Anny Piwnicznych.
1623
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwBagnPolPom V


0
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 5.

InwBagnPolPom VII

Inwentarz ...Bagniewskiego
1759
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 7.

InwBarBęt

Inwentarz rzeczy niejakiej Barbary
1629

InwBienBęt

Inwentarz rzeczy Bieniasza, towarzysza słodowniczego, zatrudnionego u karczmarza Wawrzyńca Stokłosy.
1610
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwBronGęb

Inwentarz dział i broni
1697
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

InwByczBęt

Inwentarz rzeczy Byczka, mieszkańca (incolae) Krakowa.
1621
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwChełm

Inwentarze dóbr biskupstwa chełmińskiego…
1723-1747

InwChełmPolPom VII

Inwentarz dóbr biskupa chełmińskiego z r. 1614 z uwzględnieniem późniejszych do r. 1759 inwentarzy
1614-1759
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 7.

InwCzłuchPolPom VI

Język inwentarzy wsi Szczytno, Dąbrowa i Sozonowo w dawnym pow. człuchowskim z XVIII wieku
1726-1766
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 6.

InwDolBęt

Inwentarz...po...Dolinie
1627
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwDomLwowGęb

Inwentarz akcesyjny kaplicy Domagaliczów we Lwowie z lat 1645-1702
1645-1702
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

InwDrzewBęt

Inwentarz rzeczy Katarzyny Drzewickiej.
1601
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

InwEwyBęt

Inwentarz rzeczy niejakiej Ewy, która z Krakowa uszła.
1644
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwFiszBęt

Inwentarz rzeczy Hanusza Fiszera, pasamonika
1634
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwGołBęt

Inwentarz rzeczy Łukasza Gołąbkiewicza, mieszkańca (incolae) Krakowa.
1625
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwGórsBęt

Inwentarz rzeczy Katarzyny Górskiej
1602
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwGrabBęt

Inwentarz rzeczy Elżbiety Grabowej
1628
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwGrzychBęt

Inwentarz rzeczy Jana i Elżbiety Grzychów
1610
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwJadBęt

Inwentarz rzeczy niejakiej Jadwigi.
1606
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwJagBęt

Inwentarz rzeczy Feliksa Jagody, rzeźnika i obywatela krakowskiego
1609
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwJak

Inwentarz i wydatki jakiejś osoby 1739-1752..., rkp., Leningrad Biblioteka Akademii Nauk
1739-1752

InwJPiwBęt

Inwentarz rzeczy Andrzeja i Jadwigi Piwnicznych.
1622
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwKal I

Inwentarze dóbr szlacheckich powiatu kaliskiego, t. 1. (XVI w.- poł. XVIII w.), wyd. W. Rusiński, Wrocław 1955, s. 71-782
1601-1750

InwKal II


InwKatBęt

Inwentarz rzeczy niejakiej Katarzyny.
1636
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwKatLwowGęb

Inwentarz wotów na Kalwarii w katedrze lwowskiej
1756-1773
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

InwKorGęb

Inwentarz mienia ruchomego książąt Koreckich z lat 1637-1640
1637-1640
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

InwKunGęb

Inwentarz zamku w Kuniowie
1631
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

InwLipBęt

Inwentarz rzeczy Jadwigi Lipczyńskiej
1629
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwŁakBęt

Inwentarz rzeczy Katarzyny Łakomej, wdowy po krawcu, obywatelu krakowskim
1622
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwMalPolPom V

Inwentarz ekonomii..., [za:] Uwagi [w:] Polszczyzna..., t. 5, Warszawa 1993.
1745
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 5.

InwMalPolPom VI

"Inwentarz ekonomii malborskiej", [za:] A. Lewińska, Struktury frazeologiczne w „Inwentarzu ekonomii malborskiej”, [w:] Polszczyzna regionalna Pomorza..., t. 6, Warszawa 1994, s. 57-79.
1745
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 6.

InwMalPolPom VII

Inwentarz ekonomii..., za: A. Lewińska, Nazwy [w:] Polszczyzna..., t. 7, Warszawa 1996.
1745
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 7.

InwMalZam

Inwentarz zamku malborskiego...[w:] Źródła do dziejów ekonomii..., Toruń 1959.
1607

InwMarBęt

Inwentarz rzeczy Marcina, pasamonika
1617
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwMiekBęt

Inwentarz Małgorzaty Miekaczowej, wdowy po Stanisławie mieszkańcu (incolae) Krakowa
1643
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwMniewBęt

Inwentarz rzeczy Barbary Mniewskiej
1630
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwMorszGęb


1677
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

InwNasBęt

Inwentarz rzeczy Hieronima Naskiewicza
1602
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwNiezBęt

Inwentarz rzeczy nieznanej kobiety
1613
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwNosLeś

Inwentarz rzeczy pozostałych po Adamie Kazimierzu Noskowskim staroście dobrzyńskim, oprac. J. E. Leśniewska, Łęczna 1997, s. 27 – 47.
1656

InwObrazŻółkGęb

Inwentarze obrazów w zamku Żółkiewskim ...
1740-1746
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

InwOlszBęt

Inwentarz rzeczy N. Olszowskiego
1631
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwPuck

Inwentarze starostw puckiego i kościerskiego z XVII wieku, Toruń 1954.
1601-1750

InwRadBęt

Inwentarz rzeczy Katarzyny Radkowskiej
1637
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwRuchGęb

Częściowy inwentarz ruchomości króla Jana III z 1673 r.
1673
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

InwSękBęt

Inwentarz rzeczy Tomasza Sękary
1613
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwSienBęt

Inwentarz rzeczy Krzysztofa Siennika, obywatela krakowskiego.
1601
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwSkarbWarGęb

Inwentarz prywatnego skarbca króla Jana III na zamku w Warszawie z 1696 r.
1696
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

InwSkarszPolPom VII


[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 7. 79-100

InwSkępChom

Inwentarz... Skępskiej
1627
[w:]
Materiały do dziejów rolnictwa

InwSmołBęt

Inwentarz rzeczy niejakiej Smołczyny
1625
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwStrączBęt

Inwentarz rzeczy Jana Strączka, słodownika krakowskiego.
1601
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwSzalBęt

Inwentarz Michała Szalgowskiego, przekupnia krakowskiego
1602
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwSzymBęt

Inwentarz rzeczy Szymona, piekarza
1635
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwTabBęt

Inwentarz rzeczy Jadwigi Taborkowej
1601
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwTemBęt

Inwentarz rzeczy Marcina Tempińskiego
1628
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwTrębBęt

Inwentarz rzeczy Jadwigi Trębiny
1617
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwTrzcińBęt

Inwentarz rzeczy Katarzyny Trzcińskiej
1644
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwUszwVet

Inwentarz biskupich wsi ...
1645
[w:]
Księga sądowa Uszwi dla wsi Zawady (1619-1788)

InwWiencBęt

Inwentarz rzeczy Reginy Wiencarkówny
1630
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwWilan

INWENTARZ GENERALNY kleynotów, sreber, galanterij y ruchomości różnych tudzież obrazów, które się tak w Pałacu Willanowskim jako tesz w Skarbcach Warszawskich Je K. Mci znajdowały podzielonych Na trzech Najaśnieyszych Królewiczów Ich Mciów JAKUBA, ALEXANDRA Y KONSTANTEGO przez Jaśnie Oświeconego Xsiążęcia Je Mci Kardynała Michała Radziejowskiego, Prymasa Koronnego iako do tego działu za superarbitra uproszonego tudziesz przez Jaśnie Wielmożnych Ich Mciów: Je Mci Xiędza Biskupa Inflanskiego[,] Je Mci Pana Wojewodę Inflanskiego[,] Je Mci Pana Marszałka Nadwornego W.X.L. do tego działu naznaczonych y zapisanych plenipotentów.
1696

InwZasBęt

Inwentarz rzeczy Macieja Zasadzki, kuśnierza i obywatela krakowskiego.
1607
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwZawVet

Inwentarz biskupich wsi Uszwi i Zawady z r. 1668, w: Księga sądowa Uszwi dla wsi Zawady, Wrocław 1957.
1668

InwZofBęt

Inwentarz rzeczy Zofii, wdowy po Marcinie krawcu.
1623
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

InwŻółkGęb

Inwentarz zamku w Żółkwi
1671
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

InwŻurBęt

Inwentarz rzeczy spisany po śmierci Katarzyny Żurkowskiej, wdowy po czeladniku murarskim.
1628
[w:]
Inwentarze ruchomości ubogiego mieszczaństwa krakowskiego w pierwszej połowie XVII wieku

JabłEzop

Jan Stanisław Jabłonowski
Ezop nowy polski, to iest życie Ezopa, filozofa frygiskiego, sto i oko bajek, przy tym wybranych z ksiąg rożnych autorow, niektorych też Ezopa, niektorych i samego autora inwencyi
1731

JabłJAOst

Józef Aleksander Jabłonowski
Ostafi po polsku, Eustachius po łacinie, Placyd po świecku...
Lwów 1751

JabłJAWierFil

Nauka o wierszach i wierszopisach polskich...
1751
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

JabłJHistBar II

HISTORIE ARCYPIĘKNE DO WIEDZENIA POTRZEBNE,...
1749
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

JabłSkrup

Jan Stanisław Jabłonowski
SKRUPUŁ BEZ skrupułu w Polszcze, Albo Oswiecenie GRZECHOW Narodowi nászemu Polskiemu zwyczáynieyszych, a za GRZECHY nie mianych; TRAKTAT po prostu GRZECHY rostrząsaiący, na ROZDZIAŁY podzielony.
1730

JagDworz


1621

JagGroszSok

Grosz
1618
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

JagGroszTur

Grosz jako też Apoftegmata.
1618
[w:]
Poezyje…

JagNymTur

Nymphika…
1617
[w:]
Poezyje…

JagPieś

Pieśni katolickie nowo reformowane...
1695

JanIIIMar

Kopia listu... do Królowej ... pisanego.
1683

JanKazKoniec

Do Trybunału Instantia za urodzonym Borkowskim przeciwko Koniecpolskiemu
1662
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 432-433

JanWyw

WYWÓD I. Ianvszowskiego y obmowa: Strony Statvtow Koronnych od siebie dla Correctury praw sporządzonych, spisanych y wydanych
1602

JarBerRzecz

Jarmark berliński prawdziwy opisany, [w:] Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł, oprac. J. Gierowski, Wrocław 1955, s. 180-184.
1715
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

JarzGośc

Gościniec abo krótkie opisanie Warszawy.
1643

JaśDict

Marian z Jaślisk
Dictionarium sclauo-polonicum
1641

JawJon

Jonatas : Tragedya Swięta Na Widok Dana Od Przeswietney Młodzi Cwiczącey się w naukach Poetycznych i Geograficznych Na Publiczney Sali Szkolney Collegium Kaliskiego Societatis Jesu Roku 1746 […]
Kalisz 1746

JazStadListyCz II

Listy
1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 169-187

JemPam

Pamiętnik ...
1683-1693

JewPriv

Jewish Privileges in the Polish Commonwealth.
1601-1764

JewPriv II

Jewish privileges in the Polish Commonwealth...
1601-1764

JezuitRespCz III


1606-1608
[w:]
81-93

JeżEk(L)

Ekonomia…
1648

JudCerem


Wilno 1610

JunRef

Karol Mikołaj Juniewicz
Refleksye duchowne ná mądry krolá Sálomoná sentyment oraz ná krotkość żyćia ludzkiego, śmierć, sąd straszny, wieczność szczęśliwą y nieszczęśliwą [..]
Częstochowa 1731

JunRefBar II

REFLEKSJE DUCHOWNE NA MĄDRY KRÓLA SALOMONA SENTYMENT ORAZ NA KRÓTKOŚĆ ŻYCIA LUDZKIEGO, ŚMIERĆ, SĄD STRASZNY...
1731
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2 485-496

JurATestBork

Testament
1736
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

JurkHym

Hymeneus... Dymitra Iwanowica...
1605

JurkHymCek

Hymeneusz... Jana Baptysty Cekiego
1604

JurkLech

Lech wzbudzony i lament jego żałosny
1605

JurkLut

Lutnia na wesele Naiśnieyszego y Niezwyciężonego monarchy Zygmunta III Polskiego y Swedckiego Króla, Wielkiego Litewskiego Książęcia, Ruskiego, Pruskiego, Mazowieckiego, Zmudzkiego, Inflantskiego etc. etc.
1605

JurkMuz

Muzy na wesele … Aleksandra Morskiego
1604

JurkPieś

Jan Jurkowski
PIESNI MVZ SARMACKICH PRZY SCZESLIWYM OBIECIV KARDYNALSTWA W STOLICY APOSTOLSKIEY OSWIECOnego y Wielebnego Oycá y Páná Bernátá Mácieiowskiego Biskupá Krakowskiego. etc.
1604

JurkPos

Poselstwo
1606

JurkScil

Tragedia o polskim Scilurusie ...
1604

JurkWan

CHORAGIEW WANDALINOWA
1607

KaczListySkrzyd

[Kaczanowski], [Listy do...Sapiehy] , w: Listy z czasów Jana III, Kraków 1870, s. 45-92.
1683-1684

KalCuda

Kalnofojski Atanazy, Teratourgema, Kijów 1638.
1638

KalPolRzecz

[Wiedza kalendarzowa] [za:] Kalendarz polski i ruski … na rok pański 1716 … przez m. Ignacego Pawła Michałowskiego… w Krakowie… [w:] Rzeczpospolita w dobie upadku. 1700 – 1740, oprac. S. Gierowski, Wrocław 1955, s. 90 – 96.
1716
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

KalRozFil

Rozmowa o celu ...
1757
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

KałKośOg

Kałaj Daniel, O kościele bożym, [w:] Rozmowa przyjacielska ministra ewanielickiego, b.m. 1671, [za]: Kałaj Daniel, Luteranie, kalwini i katolicy stanowią jeden wspólny Kościół boży, [w:] Filozofia i myśl społeczna XVII wieku, opr. Z. Ogonowski, cz. 1, Warszawa 1979, s. 716-734.
1671
[w:]
Filozofia i myśl społeczna XVII wieku

KamChwał

Kampenhausen J. J., Chwała i apologia kopii i pik, Kalisz 1737.
1737

KamDŁużDiar

Diariusz więzienia moskiewskiego miast i miejsc z r. 1657.
1657-1660

KancPol

Doskonały kancjonał polski…(1673), Brzeg 1673.
1673

KarmFraszSok

Fraszki
1617-1626
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

KarmKochSok

P.owi Kochanowskiemu
1618-1620
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

KarmLisSok

List do Lisowczyków
1625
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

KarmPieśSok

Pieśni pokutne
1627-1638
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

KarmPieśWir II

Karmanowski O., Pieśni pokutne, [w:] Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki, oprac. A. Brückner, Lwów 1911, t. II, s. 329-345.
1627-1628
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki, t. 2 329-345

KarRokLub

Karoca ...,
1666
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

KarSEgz

[Karwicki – Dunin] S., Egzorbitancje, [w:] idem, Dzieła polityczne, Kraków, 1992..
1703

KarSEgzRzecz

Karwicki –Dunin S., Egzorbitancje..., [w:] Rzeczpospolita...,Wrocław 1955.
1703
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

KellGram

Keller J. T., Nowa królewska polska i niemiecka gramatyka, Poznań 1699.
1699

KenEwinBad

APOLOGIA RODZAIV EWINNEGO.
1601-1764
[w:]
Polska satyra mieszczańska

KępMyśliBar II

MYŚLI O BOGU I CZŁOWIEKU W MOWIE CZŁOWIEKA I DUCHA WYRAŻONE
1756
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

KirchFac

Kircheim C.H., Facies anatomica corporis dismembrati ...., Warszawa 1722.
1722

KitPam

Pamiętniki…
1743-1764

KlejSanGęb

Spis klejnotów wyprawnych Katarzyny z Uchańskich Sanguszkowej, z 1615 r.
1615
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

KluczProgn

Klucz prognostykarski
1722

Kn

Grzegorz Knapiusz (Cnapius, Knapius, Knapski)
Thesaurus Polonolatinograecus seu Promptuarium linguae Latinae et Graecae
1621-1643

KnAd

Grzegorz Knapiusz (Cnapius, Knapius, Knapski)
Knapiusz G., Thesauri polono-latino- graecus. ... t. 3. Adagia..., Kraków 1632.
1632

KnŁacPol

Grzegorz Knapiusz (Cnapius, Knapius, Knapski)
THESAVRI POLONOLATINOGRAECI, GREGORII CNAPII E SOCIETATE IESU TOMVS SECVNDVS LATINOPOLONICVS. [...] Editio Secunda correcta & aucta.
1626-1644

KobŚwiatło

Światło na oświecenie narodu niewiernego, to jest kazania w synagogach żydowskich...,
1746

KochAKazNad

Mężna śmierć
1650
[w:]
Wybór mów staropolskich

KochBerTur

Wespazjan Kochowski
Rytm świętego Bernarda
Kraków 1668

KochBonTur

Hymn ś. Bonawentury
1668

KochChrysTur

Wespazjan Kochowski
Chrystus cierpiący
1681

KochFranTur

Wespazjan Kochowski
Ś. Franciscus
Kraków 1668

KochKamRokLub

Kamien swiadectwa wielkiego w Koronie polskiey/ senatora niewinności ...
1668
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

KochOgrTur

Ogród panieński...
1676

KochProżnEp

Wespazjan Kochowski
Epigramata polskie
1674

KochProżnLir

Wespazjan Kochowski
Liryka polskie Wnieproznuiącym proznowaniu napisane
1674

KochPrzydTur

Przydatek. Różne epigramata
1668

KochPsalSok

Trybut należyty wdzięczności wszystkiego dobrego dawcy Panu i Bogu albo Psalmodia polska
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku 555-562

KochPsalTur

Trybut należyty wdzięczności wszystkiego dobrego dawcy Panu i Bogu albo Psalmodia polska
1693-1695

KochRóżTur

Różaniec...
1668

KochWiedTur

Dzieło Boskie...
1684

KodKon

Kodeks konopczański (intermedia)
1627

KolBar II

Kolędy
1721
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

KołTron

Kołudzki Augustyn, Thron oyczysty abo palac wiecznosci w ktotkim [!] zebraniu monarchow, xiazat y krolow polskich z roznych approbowanych autorow, od pierwszego Lecha az do teraznieyszych czasow [...]
1707

KomDobrOrb

Maciej Dobracki (Gutthäter) (tł.)
Orbis Sensualium Pictus, Hoc est, omnium fundamentalium in mundo rerum, & in vita actionum, Pictura & Nomenclatura. Latino-Gallico-Grmanico-Polonice.
1667

KomizSok

Komizeracja
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku 661-661

KomonDziej

Andrzej Komoniecki
Chronographia…
1710

KomRyb

Komedia rybałtowska nowa
1615

KonDOliwKutrz

Wilkierz dla wsi...
1616
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 67-76

KoniecAListy

List ...
1656-1660
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 309-310; 314

KoniecATest

Testament (1609)
1609
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 213-222

KoniecJATestKrył

Testament
1719
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 409-417

KoniecJATestRak

Testament... w Rakołupach
1702
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 398-408

KoniecJAZap

Zapis kościołowi
1719
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 408-409

KoniecSDział

Koniecpolski S.], Dział między… Stanisławem na Koniecpolu… a… Koniecpolskimi…
1626
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 222-226

KoniecSListy

Listy Stanisława Koniecpolskiego Hetmana
1624-1673
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku

KoniecSMon

Prawo monasterowi
1663
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 364-365

KoniecSObl

Oblata
1682
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 369-372

KoniecSPun

Punkta
1624-1673
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 285-288

KoniecSSud

Rozprawa...Stanisława z Koniecpola Koniecpolskiego, wojewody sendomierskiego,...,z woyskiem xiążęcia sudermańskiego Gustawa pod Amerstynem,...
1627
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 241-249

KoniecSTatar

Dyskurs o zniesieniu Tatarów krymskich i lidze z Moskwą.
1645
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 301-303

KoniecSTest

Testament Stanisława Koniecpolskiego, kasztelana krakowskiego, w Bieszczy, z dnia 22 augusta r. 1682
1682
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 375-389

KoniecZRod

Rodowód domu Koniecpolskich, herbu Pobóg, to jest krzyż na podkowie, pisany w roku 1651, przez Zygmunta Stefana Koniecpolskiego, sędzię województwa sieradzkiego, starostę będzińskiego.
1651
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 159-203

KonJUstKutrz

Konarski J. K.,Ustawa dla wsi Gumieniec [w:] Polskie ustawy wiejskie...,Kraków 1938.
1679
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 162-165

KonSRoz

Hieronim Stanisław Konarski
Rozmowa pewnego ziemianina ze swoim sąsiadem …
1733

KonSSpos

Hieronim Stanisław Konarski
O skutecznym rad sposobie
1760-1763

KonstGrod

Konstytucye Seymu Walnego ordynaryinego Sześćniedzielnego w Grodnie, 1718
Warszawa 1718

KonstLub

Konstytucye Seymu Walnego dwuniedzielnego Extraordynaryinego w Lublinie, 1703
Warszawa 1703

KonstLubLit

Konsytucye W. X. Lit. na tymże Seymie, Lublin 1703.
Warszawa 1703

KonstWarsz

Konstytucye Seymu Walnego ordynaryinego Sześćniedzielnego w Warszawie, 1724
Warszawa 1724

KończRokCz III


1606
[w:]
72-73

KorczFrasz

Fraszki
1699

KorczWiz

Wizerunek …
1698

KorDir

Directorium ...elementów logicznych i filozoficznych
1644

KoronBractw

Koronka Bractwa ss. Aniołow Strozow [...] z anielskich posług Chrystusowi y Nayśw. Matce Iego uczynionych zebrana y na wygodę [...] tegoż Bractwa [...] przedrukowana roku [...] 1737 [...].
1737

KorRoz

Rozmowa teologa … z rabinem … przy arianinie
1645

KorŚwięc

Korekta niewstydliwego paszkwilu “Nagrobek”
1663
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

KowaJRozFil

Rozmowa o filozofii
1746
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

KowalFKazTasz

Kazanie na święto świętego Kazimierza
1721
[w:]
Wybór tekstów staropolskich. XVI – XVIII wieku

Kozub


1626

KraDaw

Dawid jezuicki…
1615

KraDzien

Dziennik, to jest modlitwy
1605

KraPos

Postylla Kościoła powszechnego…
1608-1611

KreyChrośLaur

[Kreyda] F., tłum. W. S. Chrościński, Laurus poetica, Warszawa 1706.
1706

KromBłażSpraw

O sprawach, dziejach ...
1611

KronZakBarącz

Kronika zakonnic ormiańskich reguły ś. Benedykta we Lwowie
1703-1756
[w:]
Pamiętnik dziejów polskich

KryńListySkrzyd

Listy do Benedykta Sapiehy
1683-1684
[w:]
Listy z czasów Jana III i Augusta II

KrysPasCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 51-56

KryszStat

Andrzej Kazimierz Kryszpin Kirszensztein
Statecznosc umysłu albo nauka polityczna o stateczney cierpliwosci pod czas złych czasów napisana
Warszawa 1769

KrytSat


1700-1750

KrzywChłopBad

CHŁOPIEC WYĆWICZONY...
1680
[w:]
Polska satyra mieszczańska

KrzywdaRzecz

Krzywda nad wszystkie krzywdy...
1712
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

KsGrotUl

Księga gromadzka wsi Grotniki…
1601-1719

KsJasUl

Księga gromadzka wsi Wola Jasienicka
1601-1764
[w:]
Księgi sądowe wiejskie, t. 1-2,

KsJaz

Księgi sądowe wiejskie Klucza Jazowskiego
1663-1764

KsKamPolPom V

Rękopiśmienne księgi kamlarskie..., [za:] A.Wróbel,O nazwach, [w:]Polszczyzna…, t.5, s. 169-186, Warszawa 1993.
1601-1764
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 5.

KsKasUl

Księgi… wsi Kasina…,w:Księgi sądowe wiejskie, wyd. B.Ulanowski,Kraków1921,t.1, s. 298-409.
1601-1764

KsKlim

Księga sądowa kresu klimkowskiego…
1601-1762

KsKomUl

Księga … wsi Komborska Wola
1601-1683
[w:]
Księgi sądowe wiejskie, t. 1-2,

KsKrowUl

Księgi gromadzkie wsi Krowodrza
1601-1764
[w:]
Księgi sądowe wiejskie, t. 1-2,

KsOw


1678

KsPtaszUl

Księgi … wsi Ptaszkowa …
1601-1695
[w:]
Księgi sądowe wiejskie, t. 1-2,

KsTorUl

Księga gromadzka wsi Torki , w: Księgi sądowe wiejskie, Kraków 1921 , t. I, s. 473-486.
1601-1695

KsŻyt


1635-1644

KsŻyw

Księga sądowa państwa żywieckiego.
1681-1752

KuligDemBar II

Demokryt śmieszny albo śmiech Demokryta chrześcijańskiego
1699
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

KulUszDyk

Mały dykcjonarz polski i francuski
Poznań 1746

KunReg

Regestr wydatków (1663-1696)
1663-1696

KunRokLub

Kunszt
1661
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

KunWOb

Obraz szlachcica polskiego
1615

KusWeg

Michał Kuschius
Wegweiser zur polnischer und deutschen Sprache [...] Przewodnik do języka polskiego, to jest gruntowna, potrzebna nauka, jako się niemieckie pacholę i dziewczątko polskiego, a zaś Polak niemieckiego języka łatwiej i rychlej nie tylko prawie pisać, rozumieć i mówić nauczyć, na przesadzie, i słów szukać może [...].
1646

KwiatDzieje

Roczne dzieje kościelne...
1695

LamChłop

Lament chłopski na pany,
1618-1624

LamKorŚwięc

Lament Korony Polskiej uskarżającej się na złych synów
1662
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

LancCedKoniec

Ceduła od Pana Lanckorońskiego z Pucka ...
1627-1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 54-54

LancKoniec


[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 123-125

LaudaHal

Lauda sejmikowe halickie
1601-1695

LaudaWisz

Lauda wiszneńskie 1673 - 1732
1673-1732

(L)AuszHist

Auszpurger Kazimierz, Historya o jedenastu tysiącach dziewic, Kraków 1674. [cytowane za słownikiem Lindego]
1674

(L)BrudOst

Brudecki Z., Cztery rzeczy człowieka ostateczne..., Poznań 1648 [cytowane za słownikiem Lindego]
1648

LegOlszDyp

Relatio legacyjej ... A. Olszowskiego ... do Wiednia
1669
[w:]
Dyplomaci w dawnych czasach

LeszczALirBar I


0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

LeszczSamClass

Classicvm niesmiertelney sławy, Jasnie Wielmoznych Wodzow Koronnych, y Wielkiego Xięst. Litewskiego [...] po szczęśliwey y niesłychaney victoriey pod Hocimiem, dnia XI. Nouembra Roku Pańskiego 1673 otrzymaney [...]
1674

LeszczStGłos

Głos wolny wolność ubezpieczający
1733

LeszczStManTasz

Manifest najjaśniejszego Stanisława … króla.
1704
[w:]
Wybór tekstów staropolskich. XVI – XVIII wieku

LibResCz II


[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 403-414

LibRokCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 1-2

List1KontrybCz III


1607
[w:]
195-200

List2KontrybCz III


1607
[w:]
200-205

List3KontrybCz III


1607
[w:]
205-209

ListBisCz II


[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 449-452

ListDokt


1770

ListSamRzecz


1702
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

Litew

Dekret króla Władysława IV z 1643 r.
1643

(L)JabłEz

Ezop nowy polski...
1767

(L)KromBłaż

Marcina Kromera kronika
1767

(L)MorszHBan

Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
Historia ucieszna o zacnej królewnie Banialuce
1650

LodDict

Dictionarium…
1605

(L)PaszkBell

Posiłek Bellony Sauromackiej...
1608

(L)SmalcBóst

O Bóstwie Pana Jezusa...
1608

LubiecKsiążka


Leszno 1653

LubienAPol

Polonoeutychia
1616

LubienSKompBar I

Komparacja
1633
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

LubienSPiosBar I

PIOSNKA O WIECZERZY PAŃSKIEJ
1625

LubJMan

Jerzy Sebastian Lubomirski
Jawney niewinnośći manifest, Bogu, swiatu, Oyczyznie przez [...] Ierzego Sebastiana [...] Lubomirskiego [...] podany z przydaniem Perspektiwy na process, responsu na informatia, discursu ziemianina [...]
1666

LubSArtDąb

Rozmowy Artaksesa i Ewandra
1676-1686

LubSArtPol

Rozmowy Artaksesa i Ewandra
1676-1686
[w:]
Wybór pism

LubSEkl

Stanisław Herakliusz Lubomirski (tł.)
ECCLESIASTES, Po Hebraysku nazwany COHELETH z Pisma Św. na wiersz polski przełożony R. P. 1706 od . O. Xiązęcia Rzymskiego Stanisława Lubomirskiego, Marszałka W. Koronnego etc. etc. Teraz prez [!] pewnego Kapłana Swieckiego PRZYCZYNIONY I dla pragnięnia do Druku PODANY. w Toruniu R. P. 1731.
1702

LubSEklPol

Eklezyjastes
1702
[w:]
Wybór pism

LubSInPol

Instrukcyja synom moim [do] cudzych krajów…
1699
[w:]
Wybór pism

LubSŁapAdw

Antoni Chryzanty Łapczyński
Adwerbia …
0

LubSMączVanPol

De vanitate consiliorum (O Bezskuteczności rad)
1699-1705
[w:]
Wybór pism

LubSMłodzSok

Utwory młodzieńcze
1660-1665
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

LubSOrfPol

Stanisław Herakliusz Lubomirski
Orfeusz
1660-1702

LubSPir

Piram i Tyzbe
1660-1702

LubSPostSok

Poezje postu świętego
1660-1702
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

LubSSobSok

Epitaphium… Toż po polsku
1696
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

LubSTobPol

Tobiasz wyzwolony
1683
[w:]
Wybór pism

LucChrośPhar

Wojciech Stanisław Chrościński (tł.)
Pharsalia ...
1690

LukBardzFars

Odrodzona w ojczystym języku Farsalia
1691

LukBarFar(L)

Lukan M., tłum. Bardziński J. A.,Odrodzona1854.
1691

LustSier

Lustracja województw wielkopolskich …
1628-1632

LustWielk

Lustracja województw wielkopolskich i kujawskich, 1659-1665: województwa poznańskie i kaliskie
1661

ŁączZwier

Nowe zwierciadło b.m. 1678.
1678

ŁomHTestBork

Testament
1650
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

ŁosLutBar II

Lutnia rozstrojona
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

ŁośPam

Pamiętnik towarzysza chorągwi pancernej
1676-1682

ŁubHist

Władysław Aleksander Łubieński
Historya polska z opisaniem rządu i urzędów polskich: przez Władysława Lubieńskiego napisana, na cztery części podzielona, a na żądaniu wielu przedrukowana
1763

ŁubŚwiat

Władysław Aleksander Łubieński

1740

ŁugosRatKutrz

Prawo dla wsi ... Rataje
1745
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 299-311

ŁugosZegKutrz

Prawo dla wsi … Zegrze
1745
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 287-299

ŁugowPodr

Jasia Ługowskiego podróże do szkół w cudzych krajach 1639-1643
1639-1643

MajWolFil

Trwałość szczęśliwa królestw albo ich szczęśliwy upadek ...
1764
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

MakANadKoniec

Bartłomiej Kazimierz Malicki
Nadzieja...
1634
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 277-279

MakSRelBar II

RELACJA KAMIEŃCA WZIĘTEGO PRZEZ TURKÓW W TOKU 1672 OPISANA WIERSZEM POLSKIM
1672
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

MalczInst

Nova et methodica institutio in lingua polonica
Ryga 1696

MalczInstGleich


Ryga 1696

MalczRoz

Colloquia …Niemieckie y Polskie... listy kupieckie….
1697

MalczWok

Der Jugend ...to jest... niemiecki i polski wokabularz
1681-1688

MalczZebr

Compendium … krotkie zebranie polskiego języka ...
1687

MalGram

Bartłomiej Kazimierz Malicki
Klucz do ięzyka francuskiego to jest Grammatika polsko-francuska (…) na pomoc Polakom chciwym umieiętności ięzyka Francuskiego ułożona
1700

MalinaKanBar I

KANCJONAŁ, TO JEST PIEŚNI CHRZEŚCIJAŃSKIE
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

MalListy

Listy staropolskie z epoki Wazów
1600-1668

MałpaCzłow

Małpa-człowiek
1715

ManifKoniec

Manifestacja w grodzie...
1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 61-64

ManRokLub

Triumf nieboszczki królowej polskiej, księżny mantuańskiej, do nieba się kwapiącej.
1666
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

ManTobPhr

Purae et elegantes linquae latinae ...
1607

MarBohMisDoś

Wokół “Doświadczyńskiego”
1740-1760
[w:]
Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści

MarchŚcibHist

Historia moskiewskiej wojny prawdziwa (1608-1612)
1625

MarGKolDoś

Koloander wierny Leonildzie
0
[w:]
Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści

MarkZap

Jan Markiewicz (Markowicz)
Zapiski historyczne
1655-1687

MarszPosTasz

Witanie ... Marszałka Poselskiego
1668
[w:]
Wybór tekstów staropolskich. XVI – XVIII wieku

MarszRokLub

Wiersz o marszałkach.
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

MarszWojCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 28-35

MarZagRef


1741-1743

MasDiar

Samuel Maskiewicz
Diariusz …
1601-1620

MatDiar

Diariusz życia mego
1714-1757

MatłBabBad

BABA ABO STARY INWENTARZ,...
1690
[w:]
Polska satyra mieszczańska

MayChrośSup

Wojciech Stanisław Chrościński
Pharsaliej …Suplement
1690

MazRokLub

Duma mazowiecka...,
1667
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

MelScholBar II

Dystrakcja W SWOICH CIĘŻKOŚCIACH MELANCHOLII SCHOLASTYCZNEJ
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

MerkHist

Merkuriusz Historyczny i Polityczny
1737

MerkPol

Merkuriusz polski ordynaryjny
1661

MetWoł

Ruska (Wołynskaja) Metryka, kniga za 1652-1673 g.
1652-1673

MiarŚwięc

Miarą, kocie, miarą.
1662-1663
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

MiasKZbiór

Kasper Miaskowski
Zbiór rytmów
1612

MiasWLeg

Wielka legacja ... do Turcji
1640

MiczSynOkoń

Synchrama...
1624
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne

MijInter

Jacynt (Jacek) Mijakowski
Interregnum albo... po śmierci ... Zygmunta trzeciego
1632

MikSil

Silva rerum
1733

MiłJObKoniec

Obrona panien...
1612
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 208-211

MinRyt

Zbiór rytmów polskich
1755-1756

MinSow

Polska fraszka mieszczańska
1601-1610

MirJon


1609

MitzPrzedFil

Przedmowa
1760
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

MłodzKaz

Tomasz Młodzianowski
Kazania i homilyie...
1681

MłoszResBar II

Epithalamium albo respons imci panu Kochowskiemu imci pana Młoszowskiego na Epithalamium imci panu Samborowi Młoszowskiemu na akt weselny w upominku posłane Kochowskiego.
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

MocProcBad

Proces między WŁOCZĘGĄ Actorem, A TABAKIEM Pozwanym.
1636
[w:]
Polska satyra mieszczańska

MohLit

Lithos abo kamień...
1644

Monitor

Monitor na Rok Pański 1772: Nro. I - XXV
1772

MorochPar

Eliasz, imię zakonne Joachim Morochowski
Paregoria albo utulenie uszczypliwego lamentu...
1612

MorPamBar I

PAMIĄTKA ŚMIERCI MAŁŻONKI JANA DOMINIKA MOROLSKIEGO,...
1628
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

MorszAPsyche

Andrzej Jan Morsztyn (Morstin)
Psyche…
1661

MorszAUtwKuk

Andrzej Jan Morsztyn (Morstin)
Utwory zebrane
1654-1676

MorszHAntypast

Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
Antypasty małżeńskie…
1650

MorszHBanSok

Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
Historia... o ... Banialuce
1650
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

MorszHFilom

Filomachija

MorszHGal

Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
Historia o Galezjusie…
1650

MorszHPrzem

Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
O Przemysławie
1650

MorszHRoz

Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
Światowa rozkosz...
1622

MorszHRozkosz

Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
Światowa rozkosz...
1624

MorszHSumBar I

Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
Summariusz wierszów
1650
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

MorszHSumSok

Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)
Summariusz wierszów
1650
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

MorszSzKriegSej

Bartłomiej Kazimierz Malicki
Morsztyn S., [List z 18 II 1665], [w:] W. Kriegseisen, Sejmiki ...
1665
[w:]
Sejmiki Rzeczypospolitej szlacheckiej w XVII i XVIII wieku

MorszSŻaleBar II

Smutne żale...
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

MorszZEmbSok

Zbigniew Morsztyn (Morstin, Morstyn)

1658-1680

MorszZEmbWyb

Zbigniew Morsztyn (Morstin, Morstyn)

1658-1680

MorszZPieśńSok


1661

MorszZWierszeWir I

Zbigniew Morsztyn (Morstin, Morstyn)
Wiersze
1675
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki 335-512

MorszZWybór

Zbigniew Morsztyn (Morstin, Morstyn)
Wybór Wierszy ...
1658-1680

MośAk

Akademia pobożności...
1628

MowaKoprzCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 96-102

MowaZamojCz II


1605
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 471-480

MurChwałPam

Pamiętnik albo Kronika Pruskich Mistrzow y Kxiążąt Pruskich Tudziesz Historya Inflandzka i Kurlandya z przydánemi rzeczy Pámięci godnych, zrozmáitych Kronikarzow zebrána. Przez Mikołaia z Chwałkowa Chwałkowskiego. Oraz iest Szwedzka y Moskiewska Woyná zá Pánowánia Naiasnieyszego Krola Iego Mości Augusta w Torego, krotkiem stylem wyrazona, y do Druku dáná. Roku Krolá Krolow 1712. W Poznaniv. Superiorum permissu.
1712

MurRel

Sefer Muratowicz
Relacja [...] obywatela ...wysłanego do Persji
1602-1752

MutWierWron

Wierność Bogu i cesarzowi
1716

MyszkZdanieCz III


1607
[w:]
295-299

NaborPoezDurr

Daniel Naborowski
Poezje
1620-1640

NaborWierBar I

Wiersze
1620-1640
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1 173-177

NaborWierSok

Wiersze
1620-1640
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

NaborWierWir I

Wiersze …
1620-1640
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki 274-334

NagrGosŚwięc

Nagrobek Gosiewskiemu, hetmanowi polnemu litewskiemu.
1663
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

NajmProg

Prognostyk duchowny na kometę, ktoregosmy widzieli grudnia przeszłego roku 1618 uczyniony w kazaniu Niedziele Mięsopustney w kościele S. Troyce Krak. przy modlit. 40 godz. przez X. Iak. Naym.
1619

NamKrólGęb

Częściowy zbiór namiotów króla Jana III w Żółkwi z 1696 r.
1696
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

NarArch

Józef Naroński (Naronowicz-Naroński)
Architectura militaris…
1659

NarATestBork

Anna Naruszewiczowa

1669
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

NaukaBud

Krótka nauka budownicza
1659

NeuPoj

Neumachia abo pojedynek ... dwóch orłów na powietrzu
1655

NędzBied

Nędza z Biedą z Polski idą (1633)
1633

NiebAnBad

ANIMUSZ ANIMASZ IADAMA NIEBORACZKOWSKIEGO Z CHUDEJ WOLI ...
1648
[w:]
Polska satyra mieszczańska

NiebMSatBar I

NA SATYRY PISANE W ROKU 1650 RESPONS IMCI PANA MARCINA NIEBOROWSKIEGO, PODKOMORZEGO SOCHACZEWSKIEGO, 1658
1658
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

NiemirBajkiBar II

Bajki Ezopowe
1699
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

NiemPam

Stanisław Niemojewski
Pamiętnik (1606-1608)
1606-1608

Niepoprawne zródło


NiesKor II

Kasper Niesiecki
Korona polska
1738

NieszWFalsTestBork

Testament sfałszowany
1695
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

NieszWTestBork

Władysław Jan Nieszyjka
Testament
1690
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

NiewdzŚwięc

Na niewdzięczność dworu przeciwko rycerstwu
1663
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

NiewiesKom


1681

NiewPrerBad

PREROGATYWA ABO WOLNOŚĆ MĘŻATKOM.
1684
[w:]
Polska satyra mieszczańska

NiezDzien

Dzienniki 1695-1700
1695-1700

NotAk

anonim
Notifikacya Oninieyszym Krolewskiey Akademii Rycerskiey W Legnicii Postanowieniu Anno 1749.
Wrocław 1749

NowaWar

Akta miasta Warszawy - rkp. AGAD, Nowa Warszawa.
1735-1743

NowinyInfl

NOWINY Z INFLANT, O sczęslivvey porazce, ktora sie sstáłá nád Károlusem Ksiazęciem Sudermańskim, przez Iego M. Páná Ianá Károlá Chotkievviczá, nayvvyzszego Hetmáná W. X. L. Dniá 27, Septemb: vv dzien S. Stánislávvá, Roku 1605.
1605

NowinyMosk

NOWINY z MOSKWY, ABO WOTA Z Tráktatow, y Consulty Pánow Radnych źiemie Moskiewskiey, w Mieśćie Stołecznym. Ktore Wotà, per discursum Czàrowi swemu (radząc mu do pokoiu z Krolem I. M. Pánem Nászym Miłośćiwym, będąc bárzo stráchem przeráźeni) podawali. A to pod ten czás strászny/ y strwoźony/ gdy się Seyn Hetman ich Generálny ze wszytkim obozem swoim/ Ostroźkámi/ y Woyskiem bárzo głodem/ mrozem/ chorobámi/ niewcźásem strapiony y śćiśniony/ Królowi Jego M. rad nie rad poddáć się muśiał.
1634

NowPow


NowSakBad

Sákwy. W ktorych/ nie dla Koni/ ále dla Ludzi tych/ ktorzy nowiny lubią/ smáczne y osobliwe Obroki. Vrobione Od Cadasylana Nowohrackiego Na Krempaku.
1649
[w:]
Polska satyra mieszczańska

NowSow

Jan z Kijan
NOWY SOWIZRZAł Abo ráczej Nowyźrzał/ Nie patrzeć ia iako Sowy. b. m. i r. [ca 1684]
1596

NowTor

Nowiny z Torunia. O Gwałtownym zabronieniu … nabożeństwa …
1614

NowZwyc

NOWINA 0 ZWYCIĘSTWIE CESARZA IEGO MOSCI, &c, KROLOWI IEGO MOŚCI. Gdy szczęśliwie się wypráwuie / przeciwko Woysku Tureckiemu/ ná Koronę nástępującemu/ Z Wiednia, do Lubliná przynieśiona
1634

NT

Nowy Testament Pana Naszego Jezusa Chrystusa
1606

ObDworBad

Obiecadło dworskie...
1630
[w:]
Polska satyra mieszczańska

ObjaśPrerogCz III


1607
[w:]
261-265

OblJasGór

Obleżenie … Jasnej Góry Częstochowskiej, (1673), rkp., Bibl. Jagiel.
1673

ObŁazGęb

Spis obrazów w drugich Łazienkach w Żółkwi z 1694 r.
1694
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

ObmowPrymasCz III


1607
[w:]
402-403

ObodzLegBar I

POWAŻNA LEGACJA W KONSYSTORZU TRÓJCE PRZENAŚWIĘTSZEJ, NA UZDROWIENIE WSZYTKIEGO ŚWIATA ...
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

ObodzPanBar I

Pandora starożytna monarchów polskich
1640
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

ObSProm

Promptuarium epistolographicum ...
1659

OdpRokoszCz III


1607
[w:]
369-372

OdRokLub

Ode JMP. Marszałkowi koronnemu...
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

OdymWŚwiatBar I

ŚWIATA NAPRAWIONEGO OD JEZUSA CHRYSTUSA [...] KSIĄG DZIESIĘĆ
1670
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

OdymWŻałKoniec

Żałośna postać...
1659
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 316-357

OgińMListySkrzyd

Listy
1683-1684
[w:]
Listy z czasów Jana III i Augusta II

OkmATestBork

Andrzej Okmiński
[testament]
1658
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

OkolNiebo

Szymon Okolski (tł.)
Niebo ziemskie aniołów w ciele
1644

OlszSzkoła


Kraków 1640

OpalKListy

Krzysztof Opaliński
Listy do brata Łukasza
1641-1653

OpalKSat

Krzysztof Opaliński
Satyry …
1650

OpalKSat1650

Krzysztof Opaliński
Satyry albo przestrogi do naprawy rządu i obyczajów w Polszcze
Amsterdam 1650

OpalŁCoś

Łukasz Opaliński
Coś nowego
1652

OpalŁPoeta

Łukasz Opaliński
Poeta
1661-1662

OpalŁRoz

Łukasz Opaliński
Rozmowa plebana z ziemianinem…
1641

OpisBramy

Opisanie Bramy Tryumfalnej... Augusta II b. m. 1698.
1698

OpisDostCz III


1606
[w:]
154-180

OpisGal

Opisanie... zdobycia galery ...za sprawą ... Marka Jakimowskiego
1628

OpisGrec

Opisanie geograficzne dawnej Grecji podług kart geografa d’Anville’a., b. m. 1750.
1750

OpisKról

Opis królewszczyzn w województwach chełmińskim, pomorskim i malborskim w r. 1664.
1664

OpisPrawCz III


1606
[w:]
145-154

OpisUtar

Opisanie utarczki dwu orłow ...
1666

OrAbNad

Oracyja na śmierć... J.a Abramowicza
1602
[w:]
Wybór mów staropolskich

OrdPoznKutrz

Ordynacja we wsiach … Poznania … 1733
1733
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 257-279

OskATestBork

Audencja Oskierczyna
Testament
0
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

OssZPam

Pamiętnik
1601-1621

OssŻyw

Żywot Jerzego Ossolińskiego
1625-1626

OstList


Warszawa 1736

OstrogIntrKutrz

Introdukcja do wybierania win
1620-1623
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 92-94

OstrorChowChom

Jan Ostroróg
Chowanie zrzebców
1622
[w:]
Materiały do dziejów rolnictwa

OstrorMDiarKoniec

Diariusz
1620-1630
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 270-273

OstrorMyśl1618


Kraków 1618

OstrorMyślTur

Jan Ostroróg
Myślistwo z ogary
1618

OstrorMŻółKoniec

Relatia listowna
1649
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 422-424

OstrorNauka

Jan Ostroróg
Nauka koło pasiek…
1612-1614

OstrorSzachyChom

Jan Ostroróg
Ostroróg J., Szachy, (1618) [w:] Materiały do dziejów rolnictwa….,Warszawa 1876.
1618
[w:]
Materiały do dziejów rolnictwa

OstrowPismoCz III


1607
[w:]
396-397

OśwDiarDyp

Diariusz...
1643-1651
[w:]
Dyplomaci w dawnych czasach

OśwPodr

Z podróży...
1643-1651

OtwEDzieje

Erazm Otwinowski
Dzieje Polski od 1696 do r. 1728., rkp. Bibl. Jagiel.
1728

OtwEDziejeCzech

Erazm Otwinowski
Dzieje Polski od roku 1696 – 1728
1728

OtwJPow

Powodzenia niebespiecznego ale szczęszliwego Woyska I. K. M. ...
Kraków 1600

OtwWGadBar I

Walerian Otwinowski (Otfinowski)
GADKI Z PISMA śWIĘTEGO RYTMEM PISANE Z EKSPLIKACJĄ I NAZNACZENIEM MIEJSC PISMA ŚWIETEGO
1645
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

OtwWPopBar I

POPIELEC ALBO WSTĘPNA ŚRODA
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

OtwWResSok

Respons
1645
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

OvChrośRip

Wojciech Stanisław Chrościński (tł.)
Riposta albo raczej żalu i skargi pełna amoratek korespondencya częścią niewdziękami amazyuszów niektórych, częścią też wzajemnym nagrodzona afektem, w roku pańskim 1689 napisana [przez Wojciecha Stanisława Chrościńskiego według Owidiusza]
1689

OvChrośRoz

Wojciech Stanisław Chrościński (tł.)
ROZMOWY LISTOWNE, Albo raczey Wzáiemna Heroin Greckich z Káwálerámi Korrespondencya. Częścią rownym áfektem, częścią tesz niewdziękámi nádgrodzona, b.m. 1695.
1695

OvOtwWPrzem

Kasper Niesiecki
Księgi Metamorphoseon …
1638

OvŻebrMet

Jakub Żebrowski
Ovidius Publius Naso
1636

OwsRocz

Roczniki do dziejów Podtatrza i Spiża ...
1680-1748

OzimSzturm

Sztvrm pocieszny smoleński...
Wilno 1611

PacFJTestBork

Feliks Jan Pac
[testament]
1700
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

PacOb

Obraz dworów europejskich
1624-1625

PacRokLub

PACIERZ DWORSKI
1953
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

PanRokLub

Panom Oświęcimianom
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

ParlPolPom IV

Leksykalno semantyczna...
1653
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 4.

ParlPolPom V

Słowotwórstwo...
1653
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 5.

PaskRokLub

PASKWIL NA KRÓLOWĄ
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

PasOkoń

Pasterze
1656-1700
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne

PasPam

Jan Chryzostom Pasek
Pamiętniki
1656-1688

PastRel

Relacya chwalebnej expedyciey [...] Jana Kazimierza...
1650

PaszkMcOrdKutrz

Maciej Paszkowski
Ordynacja ...
1698
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 197-199

PaszkMrChor

Marcin Paszkowski
CHORAGIEW Sáuromátcka w Wołoszech, To iest/ Pospolite rußenie y sczęśliwe zwrocenie/ Polakow z Wołoch: w Roku teráźnieyßym/1621. Opisana przez MARCINA PASZKOWSKIEGO.
[B. m. dr.] 1621

PaszkMrDzieje

Marcin Paszkowski
Dzieje tureckie i utarczki kozackie z Tatary.
1615

PaszkMTrybKontr

Marcin Paszkowski
[Paszkowski M.], Rok , (1625), [w:] Z. Nowak, Kontrreformacyjna…, Gdańsk 1968, s. 228-258.
1601-1700
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku

PaszkwilŚwięc

Paszkwil pod tenże czas więzienia W. Gosieweskiego
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

PasŻoł

Passia żołnierzow oboyga narodow...
1613

PauliDarLot

Pauli Walther, tł. Darłowski Jan Kazimierz, Lot gołębice, Kalisz 1665.
1665

PaxUlis

Tragedia o Ulissesie
Kraków 1603

PerDziadGrzesz

Peregrynacja dziadowska zwłaszcza owych jarmarczników trzęsigłowów, w który sposób zwykli bywać na miejscach świętych
1612
[w:]
Antologia literatury sowizdrzalskiej

PerMaćGrzesz

Peregrynacja Maćkowa
1612
[w:]
Antologia literatury sowizdrzalskiej

PersOb

PERSPECTIVA NA OBIASNIENIE NIEWINNOSCI TEGOZ IEGO MOŚCI P. LVBOMIRSKIEGO MARSZAŁKA WIELKIEGO y HETMANA POLNEGO KORONNEGO
1666

PetNaborSonBar I

PRÓBA TRZECH SONETÓW
1620-1640
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

PetNadolKoniec

Petita... Nadolskiego
1627
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 48-53

PetrJWod

Jan Innocenty Petrycy
O wodach w Drużbaku i Łęckowej
1635

PetrSEk

Ekonomiki Aristotelesowey ... księgi ... dwoje.
1618

PetrSEt

Sebastian Petrycy
Ethyki Aristotelesowey, To Iest Iako sie każdy ma naswiecie rządzic. Z dokladem Ksiąg Dziesięciorga Pierwsza Częsc, W ktorey Pięcioro Ksiąg [...]. Przydatki też są położone na końcu Kśiąg każdych, dla gruntownieyszego rzeczy w Kśięgach tknionych wyrozumienia, częśćią dla zaostrzenia dowćipow buynieyszych, potrzebne. Przez Doktora Sebastiana Petricego Medyka.
1618

PetrSHor I

Horatius Flaccus w trudach więzienia ...
1609

PetrSHor II

Horatius Flaccus w trudach więzienia...
1609

PetrSInst

Sebastian Petrycy
Instrvctia abo navka, iak się sprawować czasv moru : w ktorey sie zamyka: Ochrona, jako się vchraniać morowego powietrza ; Leczenie wszytkich niemal przypadkow [...] : dla prostych napisana , krom discursow.
Kraków 1613

PetrSPolit I

Polityki Aristotelesowey ... księgi pierwsze
1605

PetrSPolit II

Sebastian Petrycy
Polityki Aristotelesowey ... czesc wtora ksiegi piąte
1605

PewListSkrzyd

Kopia listu pewnego ze Lwowa
1683

PękosRytwCz II


1607
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 159-162

PękosSkryptCz III


1607
[w:]
289-295

PiasRel

Aleksander Piaseczyński (Piasoczyński)
Relacja ... poselstwa do Moskwy ...
1635

PienHip

Pieniążek Krzysztof
Hippika abo sposób poznania, chowania i stanowienia koni, b.m. 1607
1607

PieśńBer

Piesn o potrzebie z Tátáry z Kozakámi pod Beresteczkiem
1651

PieśńNowBad

PIEŚŃ NOWA O szynkarkach i szafarkach, co ze wsi przychodzą, a jako na dorobkach paniom swoim szkodzą.
0
[w:]
Polska satyra mieszczańska

PieśńSzuj

Pieśń o tyránstwie Szuyskiego, teraz vczyniona Roku Pańskiego 1609.
1609

PięknZbiórBad


1645
[w:]
Polska satyra mieszczańska

PiotBrań

Inwentarz ... [w:] Kwartalnik Historii Kultury Materialnej, 1955, 2,
1682

PiotrKaz

Kazania przeciwko zdaniom y zgorszeniom wieku naszego...
1772

PiramKaz

Kazanie na wotywie dziękczynienia Panu Bogu za zachowanie Króla Jegomości z przypadku niesłychanego z dnia 3 na 4 listopada śpiewaney w Katedralnym Lwowskim Kościele.
1772

PiskorKaz

Kazania na Dni Panskie, na vroczystości Bogarodzice Panny Niepokalanie Poczętey, na swięta osobliwe Słvg Panskich, w roznych Kościołach odprawione, a dla duchownego pozytku poboznemu czytelnikowi zostawione.
Kraków 1706

PismoPotwarzCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 40-51

PismoSzlachCz III


1607
[w:]
357-369

PisMów I

Pisarski Jan Stefan
Mowca polski...
1668

PisMów II

Pisarski Jan Stefan
[Pisarski J. S.], Mowca polski..., t.2, Kalisz 1676.
1676

PoczKról


Królewiec (Książęce) 1718

PoczKrólPolPom IV

za: J. Zieniukowa, O języku gazety..., [w:] Polszczyzna regionalna.., t.4, Warszawa 1991.
1718-1720
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 4.

PoczKrólPolPom V

za: J. Zieniukowa, Kwantyfikatory..., [w:] Polszczyzna regionalna.., t.5, Warszawa 1993.
1718-1720
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 5.

PoczOdlPam

Jan Władysław Poczobut (Poczobut-Odlanicki)
Pamiętnik 1640-1684
1640-1684

PodPop

Krzysztof Podkański
Poprawa praw i sposob statutu spisanego
1608

PodPrusPolPom IV

Charakterystyka językowa taryf ...
1682
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 4.

PoezjaZwŚwBar II

Pezja związku święconego i rokoszu lubomirskiego
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

Pogrom

POGROM TATARSKI álbo Relátia krotka zvvyćięstwá nád Tátárámi. Przez Wielmożnego Iego M. Páná, P. HETMANA Polnego Koronnego. Dniá 20. Mieśiącá Czerwcá/ w Roku 1624. między Háliczem á Bolszowcem otrzymána.
1624

PokNiewinCz III


1606-1608
[w:]
375-384

PolPar

Französische und Polnische Parlament ...
1653

PolRokLub

Duma polska ... Lubomirskiemu...
1665
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

PołKTestBork

Konstanty Połubiński
[testament]
0
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

PonASarFil

Sarmatides...,
1741
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

PopSowBar II

Poezja popularna i sowizdrzalska
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

PosTabBad

Poswarek tabaki z gorzałka
1636
[w:]
Polska satyra mieszczańska

PosWoł

Poseł z Wołoch z obozv polskiego ...
Kraków 1621

PoszakZohar

ZOHAR Co znáczy Splendor, Jásność, swiatłość, z okazyi starego zydowskiego ZOHARU, Jzráelitom PZYSWIECAJĄCY[!] do poznánia prawdziwego MESSYASZA JEZUSA CHRYSTUSA Albo POCHODNIA Swiatłością prawdy od BOGA obiáwoiney JASNA [...] ZAPALONA PRZEZ X. JANA POSZAKOWSKIEGO Societatis JESU Theologa
Warszawa 1749

PośAPuł

...
1601-1764

PotAbKuk III

Wacław Potocki
Potocki W., Abrys... żalu … po kochanym synu, [w:] Potocki W., Dzieła, oprac. Kukulski L., Warszawa 1987, t. III, s. 341-348.
1691
[w:]
Dzieła, t. 3

PotFrasz1Kuk II

Wacław Potocki
Ogród nie plewiony. Część pierwsza, [w:] Potocki W., Dzieła, oprac. Kukulski L., Warszawa 1987, t. II, s. 9-223.
1677-1690
[w:]
Dzieła, t. 2

PotFrasz2Kuk II

Ogród nie wyplewionego część wtora
1677-1690
[w:]
Dzieła, t. 2

PotFrasz3Kuk II

Wacław Potocki
Ogrodu nie wyplewionego część trzecia
1677-1690
[w:]
Dzieła, t. 2

PotFrasz4Kuk I

Wacław Potocki
Fraszki albo Sprawy, Powieści i Trefunki, Podobieństwa, Przykłady i Przyczyny, które jeśli nie były, być mogły w obojej płci, w różnych stanach i wieku żywota ludzkiego [Fraszki z lat 1669-1680]
1669-1677
[w:]
Dzieła, t. 1

PotFrasz5Kuk III

Ogród nie wyplewionego część piąta
0
[w:]
Dzieła, t. 3

PotFraszBrück I

Wacław Potocki
Ogród fraszek
1677-1694

PotFraszBrück II

Wacław Potocki
Ogród fraszek
1677-1694

PotJerzRokLub

Nagrobek Jerzemu Lubomirskiemu, marszałkowi koronnemu
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

PotJow

Jowialitates albo żarty i fraszki rozmaite.
1677

PotKlepBorRokLub

Na klepacze i boratyńczyki
1661
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

PotLibKuk I

Libusza ...
1675
[w:]
Dzieła, t. 1

PotMorKuk III

Wacław Potocki
Moralia
1688
[w:]
Dzieła, t. 3

PotMuzaKarp

Wacław Potocki
Potocki W., Muza polska…, (1676), wyd. A. Karpiński, Warszawa 1996, s. 13-62.
1676

PotNabKuk I

Wacław Potocki
Potocki W., Pieśni nabożne, (1677 – 1678) [w:] Potocki W., Dzieła, oprac., Kukulski L., Warszawa 1987, t. I, s.515-532.
1677-1678
[w:]
Dzieła, t. 1

PotNagKuk I

Wacław Potocki
Potocki W., Nagrobki, [w:] Potocki W., Dzieła, opr. L. Kukulski, t. I, Warszawa 1987, s. 431-462.
1669-1680
[w:]
Dzieła, t. 1

PotNaKlepRokLub

Na Klepacze
1661
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

PotOKlepRokLub

O Klepaczach
1661
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

PotPer

Wacław Potocki
Periody na smierć syna ...
1673

PotPieśRKuk I

Potocki W., Pieśni różne, [w:] Potocki W., Dzieła, opr. L. Kukulski, Warszawa 1987, t. I, s. 463-484.
1669-1680
[w:]
Dzieła, t. 1

PotPis

Wacław Potocki
Pisma wybrane
1669-1696

PotPocz

Wacław Potocki
Poczet herbów szlachty ...
1696

PotPoczKuk III

Wacław Potocki
Potocki W., Poczet herbów szlachty ..., [w:] Potocki W., Dzieła, oprac. Kukulski L., Warszawa 1987, t. III, s. 381-482.
1696
[w:]
Dzieła, t. 3

PotPocztaKarp

Wacław Potocki
Potocki W., Poczta [w:] Potocki W., Muza polska..., Warszawa 1996, s. 63-85.
1669-1696
[w:]
Muza polska : na tryjumfalny wjazd najaśniejszego Jana III

PotPrzyp

Wacław Potocki
Zebranie przypowieści i przysłowia polskich
1669

PotSielKuk I

Wacław Potocki
Sielanka albo raczej przy szczęśliwym jegomości pana Jana z Lipia Lipskiego na starostwo sądeckie wjeździe od panien z Helikonu nie pełną i nie trunkiem za zdrowie nowego starosty, ale życzliwym nie stawiana rymem Kolejna Roku Pańskiego 1676, dnia 1 lipca
1676
[w:]
Dzieła, t. 1

PotSyl

Wacław Potocki
Syloret …
1674-1691

PotSyloret

Wacław Potocki
Syloret …,(1674 – 1691)
1674-1691

PotWoj

Wacław Potocki
Transakcja wojny chocimskiej ...
1670

PotWoj1924


PotZabKuk I

Wacław Potocki
SMUTNE ZABAWY żałosnego po utraconych dziatkach rodzica Wacława z Potoka Potockiego [...].
1677
[w:]
Dzieła, t. 1

PotZacKuk I

Wacław Potocki
Nowy zaciąg…
1680
[w:]
Dzieła, t. 1

PotZmartKuk I

Wacław Potocki
Potocki W., Dialog o zmartwychwstaniu pańskim, [w:] Potocki W., Dzieła, opr. L. Kukulski, Warszawa 1987, t. I, s. 599-642.
1676
[w:]
Dzieła, t. 1

PrakStężCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 292-295

PrażŚwięc

Na Prażmowskiego, kanclerza koronnego
1661
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

PrechDziałKaw

Jan Ignacy Działyński
Kawaler polski z francuskiego przetłumaczony
1722

PretChłopRzecz

Specyfikacyja pretensyj chłopskich...
1727
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

PromMed

Promptuarium medicum ...
1716

PropKanRzecz

Propozycyja a maiestate do izby poselskiej ore jm. pana kanclerza wielkiego koronnego miana
1718
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

ProwDachŻona

Abraham Prowana
Żona wyćwiczona
1601-1700

PruszczKlejn

Piotr Jacek Pruszcz (Hiacynt)
Klejnoty stołecznego miasta Krakowam ...
1650

PruszczKlejnTur

Piotr Jacek Pruszcz (Hiacynt)
Klejnoty stołecznego miasta Krakowa
1745

PrzechATestBork

Anna Przychocka
Testament
0
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

PrzestJowiszŚwięc

Przestroga Jowiszowa
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

PrzestPotrzCz II


1607
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 148-159

PrzestPrzyjŚwięc

Przestroga przyjacielska od związku radzie dworskiej
1663
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

PrzestSposCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 461-471

PrzetObBar I

POSTNY OBIAD ABO ZABAWECZKA, ...
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

PrzewKoś


1603

PrzyczKonwCz III


1607
[w:]
393-395

PrzyczŚwięc

Przyczyna prolonongacyjej kommisyjej Lwowskiej
1663
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

PrzypBratOg

Braterska deklaracya w niebraterskim napomnieniu...
1646
[w:]
Filozofia i myśl społeczna XVII wieku

PrzypMorszZWierBar I


1658-1680

PrzypPieśńBar I

PIEŚŃ Ś. Ś. AMBROŻEGO I AUGUSTYNA "THE DEUM LAUDAMUS" NA WIERSZ POLSKI PRZEŁOŻONA, ...
1634
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

PrzyRokLub

PRZY DUMIE PO DUMIE OKRZYK MAZOWIECKI
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

PsalArianBar II

Psalmy i pieśni ariańskie
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

PsalMazTasz

Psalm Mazowiecki
1601-1700
[w:]
Wybór tekstów staropolskich. XVI – XVIII wieku

PunktaDuchRzecz

Punkta... od izby poselskiej... do... duchowieństwa
1720
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

PunKwarKoniec

Punkta wojska kwarcianego...
1655
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 308-309

PyVarZebrFil

Zebranie polityczne ...
1763
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

Radius


1700-1799

RadPam

Pamiętnik podróży odbytej.. po Austryi, Włoszech i Francyi ...
1661-1668

RadŚwięc

Rada tajemna
1662
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

RadziejHTurDyp


[w:]
Dyplomaci w dawnych czasach 319

RadziejKor

Michał Radziejowski
Radziejowski M., Korespondencja..., rkp. Bibl. PAN, Kórnik.
1688-1705

RadziwATestAug

Testament ...
0
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim

RadziwBAut

Autobiografia.
1666

RadziwBTestAug

Testament Bogusława Radziwiłła koniuszego wielkiego litewskiego
1668
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim

RadziwHDiar

Hieronim Florian Radziwiłł
Hieronima Floriana Radziwiłła diariusze i pisma różne
Warszawa 1747-1756

RadziwiłłowaFKom

Franciszka Urszula Radziwiłłowa
Komedye y tragedye [...]
Żółkiew 1754

RadziwiłłowaFMiłość

Franciszka Urszula Radziwiłłowa
Miłość mistrzyni doskonała...
Żółkiew 1754

RadziwiłłowaFNiecnota

Franciszka Urszula Radziwiłłowa
Niecnota w sidłach ...
Żółkiew 1754

RadziwiłłowaFRozum

Franciszka Urszula Radziwiłłowa
Sędzia od rozumu odsądzony...
Żółkiew 1754

RadziwiłłowaFSędzia

Franciszka Urszula Radziwiłłowa
Sędzia bez rozsądku...
Żółkiew 1754

RadziwJanTestAug

Testament ...
0
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim

RadziwJerzyTestAug

Testament ...
0
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim

RadziwKSprawy

Krzysztof Radziwiłł
Księcia … sprawy wojenne i polityczne (1621-1632)
1621-1632

RadziwKTestAug

Krzysztof Radziwiłł
Testament
1619
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim

RadziwUDiar

Diariusz podjazdu mego na Hajdamaków z Berdyczowa..., b.m. 1749.
1749

RadziwUKonDoś

Radziwiłł U., Konszty kochania..., [w:] Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści. opr. J. Jackl, Warszawa 1969, s. 76-81.
1750
[w:]
Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści

RadzKwest

Kwestye polityczne, oboiętne, Statum Rzeczypospolity Polskiey, prerogatywy Urzędow wniey, zwyczaie Elekcyi Krolow, Seymow, Seymikow, y inne rzeczy potrzebne do porzadku oney, examinuiace, w ktorych rezolwuią się propozycye racyami [...]
Poznań 1743

RamMKolKontr

Ramułt M. A., Kolenda… [w:], Z. Nowak, Kontrreformacyjna satyra, Gdańsk 1968, s. 260-268.
1601-1700
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku

RanyRzeczCz III


1607
[w:]
372-374

RecTerBar II

Recepta na urazy tercjańskie - milczeć
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

RefBrodRzecz

Z wyroku sądu... między Brodowskim a poddanymi, w: Rzeczpospolita..., Wrocław 1955.
1729

RegMyt

Regestr wybirania myta starego na przykomorzu Witebskim przez mie Eustaphia Mereciego poczawszy od 1605r., rkp. kopia XIX w., Oddział Rękopisów Biblioteki Sałtykowa-Szczedrina w Leningradzie
1605

RegTow

[Regestr towarzyski cechu murarskiego w Poznaniu]
1618-1679

RegułaZakFran

Reguła Trzeciego Zakonu [...] Świętego Franciszka Od Papieża Mikołaja IV potwierdzona. Dla tych, ktorzy pragna żyć pod Protekcya tego Swiętego Oyca w Domach własnych przedtym włoskim językiem wydana, y piąty raz w Rzymie razem z Summaryuszem Odpustow rożnych drukowana 1742. Teraz zaś z Włoskiego na Polski [...].
Kraków 1747

RegułyNow


1739

RegZłocz

Regestr złoczyńców grodu sanockiego (1554-1638)
1601-1638

RejKierPoś

Rejestr ruchomości po kasztelanie Chrystianie Kierskim... z 7 XI 1699 r.
1699

RejŚwięc

Na Reja i Prażmowskiego
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

RelBar

Relacya … festu, ktory odprawował… kardynał A. Barberyn, …, Rzym 1639.
1639

RelHiszp

Relacya... o ... zwycięstwie Krola Hiszpańskiego z Holandrami…, Warszawa 1630.
1630

RelKat

Relacja albo przełozenie zacnej pamiątki i wspaniałego katafalku
1640

RelKor

Relacya koronacyi cudownego obrazu Nayświętszey Maryi Panny na Górze Różańcowey ...
Lwów 1728

RelŁow

Relacja zjazdu pod Łowiczem IchMściów PP. Rokoszowych.... , b.m., 1698.
1698

RelNar

Relacja tryumfu rzymskiego z narodzenia najjaśniejszego krolewica Zygmunta Kazimierza... Rzym 1640.
1640

RelRyg

Krótka á Prawdziwa Relátia O Akcyi Woięnney y otrzymáney Victoryey Krolá I. M. Szweckiego nád Woyskiem Sáskim pod Rygą 9. Julii Roku 1701 styli veteris.
1701

RelSapRzecz

Relatio potrzeby cum domo Sapiehana...,[w:] Rzeczpospolita..., Wrocław 1955.
0
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

RelTrzes

Prawdziwa Relacya y Opisanie straszliwego trzesienia ziemie…, Warszawa 1638.
1638

RelWall

Krotka, ale prawdziwa Relatia rzeczy... które ... się pokazały, Warszawa 1634.
1634

RelWjazdKról

Relacja wjazdu solennego do Krakowa … Krola .... [Augusta II] …b.m 1697.
1697

RelWyj

Relácyá Wyiázdu Iego Krolewskiey Mći z Wárszáwy, y tego co się subsequenter dziáło Roku Pánskiego 1700
1700

RepRespCz III


1606-1608
[w:]
397-401

ReskryptSzlachCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 58-74

RespCenzCz III


1607
[w:]
319-334

RespDuchCz II


[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 232-239

RespWizCz III


1607-1608
[w:]
406-413

RewerListCz II


[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 240-257

RewSkarb

Rewizja skarbu Rzeczpospolitej... w roku 1632, , rkp. Bibl. Państowa, Moskwa.
1632

ReyWKoniec

Innotescentiales ad Nobilitatem
1663

RicKłokMon

Paul Rycaut (Ricaut, Ricot), Hieronim Jan Kłokocki (tł.)
Monarchia tvrecka, opisana [...] Przez Ricota sekretarza posła angielskiego v Porty Ottomanskiey residviącego z francvskiego języka na polski przetłvmaczona przez szlachcica polskiego y do druku podána w roku 1678.
1678

RogRokLub

ROGI POSŁA FRANCUSKIEGO
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

RokJakCz III


1607
[w:]
275-288

RokZebRem

Rokosz Zebrzydowskiego. Materiały historyczne, opr. A. Rembowski, Warszawa 1893.
1606-1607

RolJabłJADziej

Charles Rollin, Józef Aleksander Jabłonowski (tł.)
Na Większą Chwałę Boga, Synom Oyczyzny Na Pożytek Dzieiopis Starozytny Egipcyanow, Kartaincow, Assyryiczykow, Babiloncow, Medow, Persow, Macedończykow y Grekow [...]
Lublin 1743

RozPasOkoń

Rozmowa pasterzów
1750
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne

RozRokCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 102-136

RozSynCz II


1607
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 136-148

RoźOff

Walenty Roździeński
Roździeński W., Officina ferraria, (1612) wyd. fototypiczne, Wrocław 1962..
1612

RożAPam

Abraham Rożniatowski
Pamiątka krwawey ofiary [...] Jezusa Christusa: wedle mieysc Hierosolimskich, nad Zebrzydowicami wykonterfektowanych
1610

RódLudzOkoń

Ekloga, w której ród ludzki oświadcza swoją wdzięczność (1704-1709)
1727
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne

RubJan

Jakub Kazimierz Rubinkowski
Janina ...
1739

RuchBielGęb

Spis ruchomości po śmierci Jacka Bieleckiego, mieszczanina potylickiego, z 1718 r.
1718
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

RuchSkarbGęb

Inwentarz ruchomości w skarbcu żółkiewskim z 1738 r.
1738
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

RuchŻółkGęb

Częściowe inwentarze ruchomości w zamku żółkiewskim z 1707 r
1707
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

RudnGłosSok

Dominik Rudnicki
Życie ludzkie upływające w tejże materii
1741
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

RudnPieśńBar II

PIEŚŃ POSTNA NABOŻNA O KORONIE POLSKIEJ
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

RybMKat

Katechizmy
Gdańsk 1619

RybMManRzecz


1716
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

RybZRelRzecz

Relacyja Rybińskiego ...
1708
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

RychKazNad

Kazanie …, (1698)
1698
[w:]
Wybór mów staropolskich

RysProv

Salomon Rysiński
Proverbium polonicorum
1618

RzeczRef

Refutatio przez jednego złotnika krakowskiego
1629

RzeczyNapCz II


[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 295-301

RzepDębKutrz

Ustawa dla wsi... Dębca
1737
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 279-287

RzepLubKutrz

Wilkierz dla wsi Lubonia
1719
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11

RzewKor

Korespondencja
1701-1750

RzewMListSkrzyd

List ...
1700
[w:]
Listy z czasów Jana III i Augusta II

RzewWWierszFil

O nauce wierszopiskiej
1762
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

SaadiOtwSGul

Saadi, tłum. S. Otwinowski , Perska księga … Gulistan, (1610 – 1625)
1610-1625

SakKal


1640

SakProbl

Problemata o przyrodzeniu ludzkim
1620

SamTrakt

Traktat Samuela rabina błąd żydowski pokazujący
1705

SapADiar

Antoni Kazimierz Sapieha
Diariusz … 1730-1731
1730-1731

SapANot

Antoni Kazimierz Sapieha
Notata interesów domowych od roku 1720
1621-1629

SapMWilkKutrz

Wilkierz...
1749
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 311-321

SaracJagRugTur

[Saracinelli F.], tłum. Jagodyński S., Wybawienie Ruggiera..., [w:] Poezje... Jagodyńskiego, wyd. Turowski, Kraków 1860.
1628

SarbGawWierBar I

WIERSZE
1640-1684
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

SarbMMorszALirBar I

Liryka
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

SarbMTwarSLirBar I

Liryka
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

SarbNabDesBar I

s. 439-449.
0

SarbNabDesSok

Descriptio…
1630-1640
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

SarPam

Pamiętniki z czasów Jana Sobieskiego...
1690-1696

SatPodBar II

Satyr podgórski
0
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

SatStesBar II

Satyr steskniony z pustyni w jasne wychodzi pole
1670
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

ScenSądTasz

Francesco Andreini (tł.)
Scena w sądzie
1732
[w:]
Wybór tekstów staropolskich. XVI – XVIII wieku 226-227

SchedMuzaBar II

Mikołaj Aleksander Schedel
Muza z Helikonu na wieczny aplauz wjazdu i aktu koronacjej [...] Augusta II
1697
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

SchorrŻyd

Żydzi w Przemyślu
0

ScudZawiszHist

Madeleine de Scudéry
Historya Xiązęcia Aryamena Krolewica Perskiego
Warszawa ok. 1717

SejmBiałBad

SEYM BIAŁOGŁOWSKI Ktory w sobie zámyka wszelákie swobody pokoie z Mezámi
1617
[w:]
Polska satyra mieszczańska

SejmPanBad

SEYM PANIENSKI ABO ROZMOWA, O Biesiádách y Krotofilách Miesopustnych. Tudziesz o Obyczáiách Mężow/ gdzie ze dwudziestu Pánień/ káżda zdánie swe podáie.
1684
[w:]
Polska satyra mieszczańska

SejmPiek

Sejm piekielny straszliwy
1622

SekrWyj

Sekret wyjawiony osobliwszy, ten za którym człowiekowi rozsądnemu, chyba chcącemu żadne złe na świecie szkodzić nie będzie, Poznań 1689.
1680-1689

SenBardzTrag

Smutne Starożytności Teatrum, to jest Tragediae Seneki rzymskiego ... przez W. X. Jana Alana Bardzińskiego ..., Toruń 1696.
1696

SkarAreop


1609

SkarArtykułCz III


1606
[w:]
94-116

SkarMes

Mesjasz Nowych Arianow wedle Alkoranu tureckiego..., Kraków 1612.
1612

SkarPokNad

Antoni Kazimierz Sapieha
[Kazanie] Wzywanie do pokuty
1610
[w:]
Wybór mów staropolskich

SkarRokCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 35-40

SkorDiar

Diariusz
1639-1699

SkorKotLechBar II

LECH POLSKI ALBO WOLNEGO I ZŁOTEGO NARODU POLSKIEGO POCZĄTKI, STAROŻYTNOŚĆ, FORTUNA I RÓŻNESUKCESÓW ODMIANY NA WIERSZ OJCZYSTY PRZEŁOŻONE [...] PRZEZ KS. BENEDYKTA KOTFICKIEGO
1751
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

SkryptSłuszCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 257-264

SkryptWojCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 264-291

SlachSasRzecz


1733
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł 213-216

SleszDow

Jasne dowody o doktorach żydowskich
1623

SleszkPed

Alexego Pedemontana medyka y philosopha
0

SławWikt

Sławna victoria nad Turkami od woysk koronnych ...
Słuck 1673

SłowPolŁac

Słownik… polsko- łaciński i łacińsko-polski
1601-1700

SmotApol


1628

SmotEx

Smotrycki E., Exaethesis abo ekspostulacja.., Lwów 1629.
1629

SmotLam

Threnos, to jest Lament Teofila Ortologa
1610

SmotNap

PARAENESIS, ABO NAPOMNIENIE, OD BOGV WIELEBNEGO MELETIVSZA SMOTRZYCKIEGO,
1629

SobJakDroga

Droga do Baden ...
1638

SobJakDziękKoniec

Dziękowanie Jego Mci Panu Koniecpolskiemu...
1626
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 238-239

SobJakPer

Peregrynacja po Europie…
1607-1613

SobJakSienTasz

Dziękuje na pogrzebie Pana Prokopa Sieniawskiego, Chorążego Koronnego
1668
[w:]
Wybór tekstów staropolskich. XVI – XVIII wieku

SobJListy

Jan Sobieski
Listy do Marysieńki, (1665 – 1683)
1665-1683

SobTDzien

Teresa Kunegunda Sobieska
Dziennik podróży Teresy Kunegundy
1694

SolArch

Stanisław Solski
Architekt Polski: to iest Nauka Ulzenia Wszelkich Cięzarow: Używánia potrzebnych Máchin, źiemnych y wodnych: Stáwiánia ozdobnych Kośćiołow máłym kosztem: O proporcyi rzeczy wysoko stoiących: O wschodách y pawimentách [...].
1690

SolArchB

Stanisław Solski
Architekt Polski
1690

SolGeom I

Stanisław Solski
Geometra polski to iest nauka rysowania, podziału, przemięniania, y rozmierzania Liniy, Angułow, Figur, y Brył pełnych. Podany do druku przez X. Stanisława Solskiego, Societatis Iesu, w Krakowie Roku MDCLXXXIII [1683]
1683

SolGeom II

Stanisław Solski
Geometry polskiego, księga II. Zawieraiąca Zabaw V. ze XIII.[...] Podana do druku przez X. Stanisława Solskiego, Societatis Iesu, w Krakowie Roku MDCLXXXIV [1684]
1684

SolGeom III

Stanisław Solski
Geometry polskiego, księga III. Zawieraiąca ostatnie Zabawy Geometry: XII. XIII y XIV. wespół z Supplementem Zabawy VII. [...] Podana do druku przez X. Stanisława Solskiego, Societatis Iesu, w Krakowie Roku MDCLXXXVI [1686]
Kraków 1686

SpInZąbMłot

Stanisław Ząbkowic
Młot na czarownice
1614

SpisCzarPoś

Spisanie… majętności… Czarnkowskiej
1632

SpiżAkt


Kraków 1638

SposPodCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 393-402

SprawyCzerUl

Sprawy sądowe poddanych klasztoru OO. Karmelitów w Czernej (1663-1717)
1663-1717
[w:]
Księgi sądowe wiejskie, t. 1-2,

StanTrans

Transakcja … całego życia…pisane roku 1685
1685

StarDwór

Szymon Starowolski
Dwór cesarza tureckiego…
1646

StarKaz

Szymon Starowolski
Arka Testamentu zamykająca… kazania...
1649

StarPopr

Szymon Starowolski
Poprawa Niektorych obyczaiow Polskich potocznych. Wszelkiego stanu y condicyey ludziom wielce potrzebna. Przez iednego Szlachcica Staropolskiego kwoli dobru pospolitemu napisana
1625

StarPrywSok

Szymon Starowolski
Prywat polską kieruje
1624
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

StarVotBar I

VOTUM O NAPRAWIE RZECZYPOSPOLITEJ
1625
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

StarWyp

Szymon Starowolski
WYPRAWA Y WYIAZD Potężnego y nie ogárnionego Woyská, napotężnieyszego y naysroższego Monárchy, SVŁTANA AMVRATA Cesárzá Tureckiego teráźnieyszego, Na Woynę do Korony Polskiey. A to z namówy/ rády/ y przenaięćia/ ták Luterskiego/ iáko Czárá Wielkiego Moskiewskiego/ y inßych Katholickich Nieprzyiaćioł.
B. m. dr. 1634

StylaGram

Grammatica polono-italica ...
1675

SuffProwRzecz

Suffragium prowentów skarbowych
1601-1764
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

SulisWyj

Wyiscie Nayiasnieyszego Krola Imci Polskiego Stanisława I. z Oblężenia Miasta Gdańska Roku 1734. Dnia 27. Czerwca Aż do Kwidzina
Królewiec (Książęce) po 1734

SulListyKoniec

List z Constantinopola do J. M. P. Podczaszego Koronnego i Hetmana Polnego [Stanisława Lubomirskiego] od P. Suliszowskiego Gońca
1622
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 230-233

SumKoniec

Summa klątwy…
1612
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 211-212

SupGniezUl

Suppliki poddanych kapituły gnieźnieńskiej
1601-1738
[w:]
Księgi sądowe wiejskie, t. 1-2,

SupKuzRzecz

Suplika poddanych kuźnickich do króla...
1718
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

SupPoznRzecz


1738
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł 31-33

SuzJTestBork

Ttestament
1652
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

SykstCiepl

Erazm Sykstus
O cieplicach we Skle ksiąg troje
1617

SynKlechGrzesz

Synod klechów podgórskich
1607
[w:]
Antologia literatury sowizdrzalskiej

SynMinKontr

Synod Ministrów… (1611), [w:] Z. Nowak, Kontrreformacyjna satyra…, Gdańsk 1968, s. 197-227.
1611
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku

SyrZiel

Szymon Syreński (Syreniusz)
Zielnik herbarzem z języká Łácińskiego zowią To iest opisanie własne imion, kształtu, przyrodzenia, skutkow y mocy Zioł wszelakich [...] pilnie zebrane a porządnie zapisane przez D. Simona Syrenniusa.
1613

SzelTTestBork

Tomasz Szeliga
[testament]
1640
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

SzembRelWej

Teofil Szemberg
RELATIA PRAWDZIWA O WESZSCIV WOYSKA POLSKIEGO do Wołoch y o potrzebie iego z Pogáństwem w Roku 1620, we Wrześniu y w Pázdzierniku.
Poznań 1621

SzemGrat

Józef Pięknorzecki , właściwie Fryderyk Szembek (?)
Gratis plebański
1627

SzemSum

Sumariusz wierszów
1674-1684

SzemTorBad

Z Nowinámi TORBA KVRSORSKA...
1645
[w:]
Polska satyra mieszczańska

SzkółRzewGęb

Spisy rzeczy uczęszczających do szkół młodych Rzewuskich z lat 1738-1789.
1738-1744
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.

SzlachRokLub

Przestroga… polskiemu… szlachcicowi
1667
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

SzlachSasRzecz

Rozmowa dwóch szlachty między soba rodzonych..., [w:] Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł, opr. J. Gierowski, Wrocław 1955.
1733
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł 213-216

SzlichWierszeWir I

Jerzy Szlichtyng
Wiersze rozmaite JE. Mci Pana Jerzego z Bukowca Szlichtinka
1620-1640
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki 168-189

SzlichŻartSok

Żart piękny o tabace
1632
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

SzołHist

Stefan Szołucha
Różne historie, (1651-1750)
1651-1750

SzumInw

Gdański inwentarz … z 1706 roku.
1706

SzwabKoniec

[List] od Szwabego…
1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 136-138

SzybAtlas

Atlas Dziecinny Czyli Nowy Sposob Do Nauczenia Dzieci Geografii, Krotki, Łatwy [...] Przez Przyłączone Nowey Inwencyi XXIV Kart Geograficznych Z Wykładem Onychże : Zawieraiący Dokładnieysze Opisanie Polski y Litwy Tudzież Naukę O Sferze [...] / Z Francuskiego przełożony, powiększony y poprawiony Przez X. Dominika Szybińskiego [...].
1772

SzymSiel

Szymon Szymonowic (Simonides)
Sielanki i inne wiersze polskie, (1614 – 1626)
1614-1626

SzyrDict

Konstanty Szyrwid
Dictionarium trium linquarum
1642

TajRadKontr

Tajemna rada….,Wilno (1624), [w:] Z. Nowak, Kontrreformacyjna…, Gdańsk 1968, s. 269-288.
1624
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku

TasKochGoff

Piotr Kochanowski (tł.)
Goffred abo Jeruzalem wyzwolona
1618

TatKoniec

Pogrom Tatarski
1624
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 250-250

TorRoz


1603

TragTred

Tragedia o bogaczu i Łazarzu z Piśma Świętego wyjęta i nowo wierszem opisana polskim Jaśnie Wielmożnemu Sęnatowi Gdańskiegu dedicowana i przypisana in honorem roku 1643 miesiąca stycznia dnia 22
1643

TrakWarsz

Traktat Warszawski dnia trzeciego Nowembra 1716 roku zkonkludowany, [w:] Constytucye na zakończeniu Konfederacyi Tarnogrodzkiey y innych konfederacyi prowincyalnych y partykularnych do niey referuiących się, tak szlacheckich iako y woyskowych koronnych y W.X.L., Warszawa, post 1 II 1717.
Warszawa 1717

TrąbaRuszCz III


1607
[w:]
258-260

TrembFilSok

Filomachia abo wyrażenie...
0
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

TrembPrzedWir I

Przedmowa …
0
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki 3-6

TrembWierszeBar II


0

TrembWierszeWir II

Wiersze…
1617-1719
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki, t. 2 221-308

TrepNekLib

Jan Trepka Nekanda
Liber generationis […] plebeanorum.
1626-1639

TrepNekLibDworz

Jan Trepka Nekanda
TrepLiber generationis plebeanorum.
1626-1639

TretWargRadziw

Treter Tomasz, tłum. Andrzej Wargocki, Peregrynacja abo pielgrzymowanie do Ziemie Świętej J. O. Pana J. M. P. Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła, Kraków 1617, za: M. K. Radziwiłł “Sierotka”, Podróż do Ziemi Świętej, Syrii i Egiptu …, opr. L. Kukulski, Warszawa 1962.
1617

TrybRokLub

Marszałek Izby poselskiej i trybunalski
1666
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

TułGietKutrz

Wilkierz...
1639-1676
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 122-130

TwarKBiczBar I

BICZ BOŻY ABO KRWAWE ŁZY UTRAPIONEJ MATKI, ...
1625
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

TwarKKolOkoń

Kolebka Jezusowa. Pasterze. Trzej królowie
1632-1635
[w:]
Staropolskie pastorałki dramatyczne

TwarKKolSok

Kolebka Jezusowa. Pasterze. Trzej królowie.
1632
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

TwarKLek

Lekcyje Kupidynowe
1617

TwarKŁodz


Łódź młodzi z nawałności do brzegu płynąca
1618

TwarKPoch

Pochodnia miłości Bozey, z Piącią strzał ognistych: z sczerego sercá ku iego S. Máiestatowi.
1628

TwarSDaf

Samuel Ludwik Twardowski
Daphnis …
1636

TwarSLeg

Samuel Ludwik Twardowski
Przeważna legacja [...] Krzysztofa Zbaraskiego do [...] cesarza tureckiego
1633

TwarSLegK

Samuel Ludwik Twardowski
Przeważna legacja… (1633)
1633

TwarSMiscSok

Samuel Ludwik Twardowski
Miscellanea selecta
1681
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

TwarSMos

Samuel Ludwik Twardowski
Szczęśliwa moskiewska ekspedycja…,
1634

TwarSPas

Samuel Ludwik Twardowski
Nadobna Pasqualina
1701

TwarSRytTur

Samuel Ludwik Twardowski
Zbiór rytmów…
1631-1661
[w:]
Poezyje…

TwarSSatyrSok

Satyr na twarz Rzeczypospolitej
1640
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

TwarSWład

Twardowski S., Władysław IV król polski i szwedzki…, Leszno 1649.
1649

TwarSWoj

Wojna domowa z Kozaki i z Tatary
1681

TylkRoz

Wojciech Tylkowski
Uczone rozmowy…,
1692

TylkStrom

Stromata albo rozmowy stołowe
1691

T I

Abraham Michał Trotz (Troc)
Nouveau dictionnaire françois, allemand et polonois : enrichi de plusieurs exemples de l'histoire polonoise, des termes ordinaires des arts et des remarques de grammaire les plus necessaires, avec une liste alphabetique des poetes et de meilleurs livres polonois. T. 1 [A-H] / par Michel Abraham Trotz, Varsovien
1744

T II

Abraham Michał Trotz (Troc)
Nouveau dictionnaire françois, allemand et polonois : enrichi de plusieurs exemples de l'histoire polonoise, des termes ordinaires des arts et des remarques de grammaire les plus necessaires, avec une liste alphabetique des poetes et de meilleurs livres polonois. T. 2 [I-Z] / par Michel Abraham Trotz, Varsovien
1747

T III

Abraham Michał Trotz (Troc)
Nowy dykcyonarz to iest mownik polsko-francusko-niemiecki z przydatkiem przysłow potocznych, przestrog gramatycznych, lekarskich, matematycznych, fortyfikacyynych, żeglaskich [!], łowczych i inszym naukom przyzwoitych wyrazowprzez Michała Abrahama Troca, warszawianina, tom trzeci.
1764

UffDekArch

, Jan Dekan (tł.)
Archelia, to jest nauka i informacja o strzelbie i o rzeczach do niej należących ...,
1643

UmFenRzeźGęb

Trzy umowy …
1745-1747
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w. 373-376

UmKamGęb

[w:] Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w., opr. M. Gębarowicz, Wrocław- Warszawa-Kraków.., 1983
1606
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w. 369-372

UmRoszZłotGęb

[w:] Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w., opr. M. Gębarowicz, Wrocław- Warszawa-Kraków.., 1983
1686
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w. 372-373

UnDysFil

Relacja…,
1717
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

UrfeRubJanAwan

Awantura albo Historya swiatowe rewolucye y niestatecznego alternatę szczęścia zamykaiąca
Toruń 1741

UrsGram

Grammaticae …
1619

UrsOss

De ossibus humanis tractatus tres
1610

UtŚwięc

Lament Ojczyzny Utrapionej
1662-1663
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

UważKonstCz III


1607
[w:]
300-306

VadeMed

Vademecum medicum…, Zamość 1724.
1724

ValWargDzieje

O dziejach…
1609

VerdBłażSet

Marcin Błażewski (Błażowski) (tł.)
Marcina Błażewskiego Setnik przypowieści uciesznych 1608.
1608

VetIsland

Daniel Vetter

1638

VilAk

Vilniaus Akademijos Spaustuves Leidiniai …, opr. K. Cepiene, I.Petrauskiene,Vilnius 1979.
1576-1805

VolcDial

Mikołaj Volckmar
Volckmar Mikołaj, Vierzig dialogi, Toruń 1612
1612

VolLeg II

Volumina Legum
1601-1609

VolLeg III

Prawa Konstytucye y Przywileie Krolestwa Polskiego, y Wielkiego Xięstwa Litewskiego, y wszystkich Prowincyi należących: Na Walnych Seymiech Koronnych od Seymu Wiślickiego Roku Pańskiego 1347 Aż do Ostatniego Seymu. VOLUMEN TERTIUM. Ab Anno 1609. Ad Annum 1640. ACTA REIBUBLICAE CONTINENS.
1609-1640

VolLeg IV

Prawa Konstytucye y Przywileie Krolestwa Polskiego, y Wielkiego Xięstwa Litewskiego, y wszystkich Prowincyi należących: Na Walnych Seymiech Koronnych od Seymu Wiślickiego Roku Pańskiego 1347 Aż do Ostatniego Seymu, VOLUMEN QUARTUM. Ab Anno 1641. Ad Annum 1668. ACTA REIPUBLICAE CONTINENS.
1641-1668

VolLeg V

Volumina legum. T.5, Prawa, konstytucye y przywileie Królestwa Polskiego, Wielkiego Xięstwa Litewskiego y wszystkich prowincyi należących na walnych seymiech koronnych od Seymu Wiślickiego roku pańskiego 1347 aż do ostatniego Seymu uchwalone. VOLUMEN QUINTUM.
1669-1697

VolLeg VI

Volumina legum. T. 6, Prawa, konstytucye y przywileie Królestwa Polskiego, Wielkiego Xięstwa Litewskiego y wszystkich prowincyi należących na walnych seymiech koronnych od Seymu Wiślickiego roku pańskiego 1347 aż do ostatniego Seymu uchwalone. VOLUMEN SEXTUM.
1697-1736

VorLetSkarb

Subsidium… abo Skarbnica…
1644-1660

VotKatCz II


[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 452-459

VotSejmCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 221-231

VotSzlachCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 434-440

VotumCz II


[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 459-461

WadDan

Daniel Prorok…
1699

WadDanBar II

Daniel
0

WaezList


1603

WalMTestBork

Michał Walerowicz
[testament]
1730
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

WarEkon

[Akta ekonomiczne miasta Warszawy], rkp. AGAD Warszawa Ekonomiczna.
0

WargApol

Andrzej (?) Bartłomiej Wargocki
Wargocki A., Apologia przeciw luteranom…, Kraków 1605
1605

WargRzym

Andrzej (?) Bartłomiej Wargocki
O Rzymie pogańskim i chrześcijańskim ksiąg dwoje
1610

WarKom

Warhastige … 1649 …. [ Kometa], b.m.
1649

WarmGaz

Andrzej (?) Bartłomiej Wargocki
Gazophylacium …
1691

WarRokLub

Na sejm warszawski
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

WazAListyTasz

Listy
1603
[w:]
Wybór tekstów staropolskich. XVI – XVIII wieku

WąsKal

Kallitektonika
1732

WejTestPolPom III

za: Handke K., Cechy…, [w:] Polszczyzna regionalna Pomorza…, t. 3, Wrocław 1989.
1657-1665
[w:]
Polszczyzna regionalna Pomorza, t. 3,

WiadCes

Pewna wiadomość o…zwycięstwie cesarza … pod Nerdlinga
1634

WiadCudz

Wiádomośći rożne Cudzoźiemskie w Krákowie [...]
Kraków 1701-1705

WielUstKutrz

Ustawa dla majętności …
1609
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 194-197

WierKFamFil

Fama polska publiczne stany i młodź szlachetną informująca.
1733
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

WierszForBad

WIERSZ O Fortelách y Obyczáiách BIAŁOGŁOWSKICH Teraz nowo Przez iednego wiernego sługę y Sekretarzá ich/ krotko nápisány.
1684
[w:]
Polska satyra mieszczańska

WierszŻałBad

Naema abo wiersz załosny Na Smierc Wielmoznego Pana, IE[g]o M. P. Matysa Odlvdka, ksiazecia vltayskiego. Wielkiego Hetmana Lotowskiego
1614
[w:]
Polska satyra mieszczańska

WierzbKon

Konotata wypadków…(1634-1689)
1634-1689

WieszczArchGur

Archetyp …,
1650
[w:]
Utwory poetyckie

WieszczOgródGur

Ogród rozkoszy…
1650
[w:]
Utwory poetyckie

WieszczSielGur

Sielanki abo Pieśni
1634
[w:]
Utwory poetyckie

WilczPam

Dominik I Wilczek
Pamiętniki [rodziny] Wilczków, Pamiętniki…(1640-1714)
1640-1714

WilkGniewKutrz

Wilkierz starostwa gniewskiego…
1676
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 151-160

WilkGrabKutrz

Wilkierz wsi Grabowca …
1729
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 236-256

WilkKozKutrz

Wilkierz dla wsi Koziboru…, [w:] Polskie ustawy wiejskie..., Kraków 1938.
1729
[w:]
Archiwum Komisji Prawniczej PAU, t. 11 200-219

WisCzar

Daniel Wisner
Czarownica powołana …
1680

WiszDębBar I

WIERSZE ANDRZEJA WISZOWATEGO DO KSIĘDZA DĘBOŁECKIEGO,...
1628-1675
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

WiśAKolFil

Kolęda warszawska na rok 1754
1753
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

WiśARozFil

Rozmowy…
1762
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

WiśniewPolPrzem

Wiśniewska H., Polszczyzna przemyska wieków XVII-XVIII, Wrocław 1975.
0

WitkWol


1609

WitPierKontr

Witanie na pierwszy wjazd…
1642
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku

WizPostCz III


1607-1608
[w:]
403-406

WizytZbór

Księga wizytacji…
1611-1619

WjazdPar

Wiazd spaniały posłow polskich do Paryża…
1645

WładPoezSok

Poezje
1601-1610
[w:]
I w odmianach czasu smak jest. Antologia polskiej poezji epoki baroku

WłośćRoz

Włościańskie rozporządzenie ostatniej woli na Podhalu…
1649-1750

WodGorzBad

Wodka albo gorzałka
1614
[w:]
Polska satyra mieszczańska

WojDespBar II

NA DESPERACJĄ SZWEDZKĄ W POLSZCZE ECHO ODPOWIADA SZWEDOWI
1700
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

WojMarsBar II

Mars polski
1736
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

WojnaInst

Jan Karol Woyna
Compendiosa linquae polonicae …
1690

WojnaLust

Jan Karol Woyna
Kleiner Lust-Garten Worinn Gerade Gänge Zur Polnischen Sprache angewiesen werden [...]
1693

WojPacierzBar II

Pacierz
1733-1734
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

WojPeroraBar II

Perora kwietnioniedzielna dla synów koronnych napisana od bakałarz Jowialisza w Joopolu 1703
1703
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

WojszDiar

Kazimierz Wojsznarowicz
Diariusz podróży ks. Ostrogskiego…
1667-1669

WojszOr

Kazimierz Wojsznarowicz
ORATORA POLITYCZNEGO Ná Pogrzeby Rożne Rozdzielonego/ Przez Kazimierza Jana Woysznarowicza Swiętey Theologiey w Akádemiey Wileńskiey Societatis IEzv Auditorá Wydánego CZĘSC PIERWSZA POGRZEBOWA
1644

WolfTrakt


Leszno

WolPolFil

Wolność polska…
1732
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

WołłWTestBork

Wincenty Piotr Wołłowicz
[testament]
1727
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

WotKazCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 301-312

WotSierpGęb

[w:] Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w., opr. M. Gębarowicz, Wrocław- Warszawa-Kraków.., 1983
1652
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w. 301-307

WsiadRokCz II


1607
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 74-78

WychWieś

Jan z Wychylówki
Kiermasz wieśniacki
1618

WydżJHist

Historya abo Opisanie wielu poważniejszych rzeczy, które się działy podczas wojny szwedzkiej w Królestwie Polskiem, od roku pańskiego 1655, w miesiącu lipcu, aż do roku 1660, w miesiącu maju trwającej, w sobie zamykające, i do wiadomości potomnym wiekom podane.
1655-1660

WydżJMow

Wydżga J. S., Mowa..., [w:] J. S. Wydżga i jego pamiętnik, Warszawa 1852.
1655-1660

WykGłosBad

Wykład Vt, Re, Mi, Fa, Sol, La. Głosow tych sześć Muzycznych
1633
[w:]
Polska satyra mieszczańska

WypARzewGęb

Spis wyprawy Anny z Rzewuskich…,
1745
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w. 225-232

WypKRzewGęb

Spis wyprawy zakonnej Katarzyny Rzewuskiej z 1749 r. [w:] Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w., opr. M. Gębarowicz, Wrocław- Warszawa-Kraków.., 1983, s. 232-235.
1749
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w. 232-235

WyrJarRzecz


1719
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

WyrwGeog

Geografia Czasow Teraznieyszych, Albo Opisanie Naturalne y Polityczne Krolestw, Panstw, Stanow wszelakich, ich rządu, praw, rzemiosł [...] : Ku Pozytkowi Narodowey Młodzi Wydana [...]. T. 1
1768

ZabłBTestBork

Bogumiła Zabłocka
[Testament]
1761
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

ZabłKTestBork

Kazimierz Zabłocki
[Testament]
1761
[w:]
Dekret w niebieskim ferowany parlamencie, Wybór testamentów z XVII-XVIII wieku

ZaciągWir II

[w:] Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki, oprac. A. Brückner, Lwów 1911, t. II, s. 325-329.
0
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki, t. 2 325-329

ZadzKoniec

Odpowiedź…[w:] Pamiętniki o Koniecpolskich... Lwów 1842, S. 59-61; 135-136.
1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 59-136

ZałAMowKoniec

Andrzeja Załuskiego, kijowskiego… biskupa, kanclerza wielkiego koronnego Oddawanie … Joanny … Rzewuskiej … Panu Stanisławowi … Koniecpolskiemu…
1685
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 392-395

ZałBibl

Pamiątki dziejów Biblioteki Załuskich
1746-1761

ZałJAAsocFil

Projekt asocjacji kilkunastu lub kilkudziesięciu uczonych ...
1744
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

ZałJAProgFil

Programma…
1732
[w:]
Filozofia i myśl społeczna w latach 1700 - 1830, T. 1, okres saski 1700 - 1763

ZałJListSkrzyd

Załuski J. Ch., [List z 9 X 1709 r.], w: Listy z czasów Jan III i Augusta II, Kraków 1870, s. 109.
0

ZałRelSar

Załączniki do relacji
1691-1695

ZamLaszGęb

Opis zamku w Laszkach Murowanych
1748
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w. 28-85

ZamŁęcz

Zamek łęczyński opisany 16 maja 1659 roku
0

ZapłataŚwięc

Zapłata zdrajcom
0
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

ZapŚwięc

Bóg zapłać
1662
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

ZarzLudzRzecz


1734
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

ZasWykładWron


Brzeg

ZatPrzydDoś

Przydatek…
1760
[w:]
Wokół “Doświadczyńskiego”. Antologia romansu i powieści

ZawacGosp

Teodor Zawacki
Memoriale economicum abo pamięć robót dozoru…
1620

ZawiszaPam

Krzysztof Zawisza
Pamiętniki Krzysztofa Zawiszy, wojewody mińskiego (1666-1721) wydane z oryginalnego rękopismu i opatrzone przypiskami przez...
1686-1721

ZawJKoniec

[List] od …Zawadzkiego do (Zadzika)
1629
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku 157-158

ZbarDiar


1623

ZbierDrużBar II

Wiersze zbieranej drużyny
1675-1719
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 2

ZbierDrużWir I

Collectanea to jest Zbierana Drużyna Poetycka...
1675-1719
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki 9-163

ZbigAdw

Prokop Zbigniewski
ADVERSARIA Abo TERMINATA Spráwy Woiennej/ ktora sie toczyłá w Wołoskiey Ziemi/ z Tureckim Cesárzem: W Roku teráźnieyßym/ 1621. Opisana przez PROCOPA ZBIGNIEWSKIEGO.
[B. m. dr.] 1621

Zbornik1714


1714

Zbornik1736


1736

Zbornik1767


1767

ZdanieSzlachCz II


[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 414-420

ZdanieUspokCz III


1608
[w:]
428-430

ZdobChorGęb

[w:] Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w
1673
[w:]
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w. 127-130

ZebrzApolCz III


1607
[w:]
210-258

ZebrzCredensCz III


1606-1608
[w:]
185-195

ZebrzFundCz III


1606-1608
[w:]
335-349

ZebrzMyszkZatargCz II


1606-1607
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 188-218

ZebrzSkryptCz III


1606
[w:]
137-145

ZenKTestAug

Testament
1665
[w:]
Testamenty ewangelików reformowanych w Wielkim Księstwie Litewskim

ZenStTestBork


0

ZgubWolRzecz

Przestroga generalna stanów Rzpltej…
1713-1714
[w:]
Rzeczpospolita w dobie upadku 1700-1740. Wybór źródeł

ZimBLisBad

Józef Bartłomiej Zimorowicz
Żywot kozakow LISOWSKICH.
1620
[w:]
Polska satyra mieszczańska

ZimBLutKontr

Józef Bartłomiej Zimorowicz
Kontrreformacyjna satyra …
1623
[w:]
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku

ZimBSiel

Józef Bartłomiej Zimorowicz
Sielanki
1663

ZimSRoks

Roksolanki
1654

ZłObiecWir II

Wirydarz Poetycki
0
[w:]
Jakuba Teodora Trembeckiego Wirydarz Poetycki, t. 2 309-313

ZłoteJarzmo

Złote jarzmo małżeńskie
1601-1650

ZniesKalCz II


1606
[w:]
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608, t. 2, Proza 329-357

ZrzenNowiny

Jan Zrzenczycki
NOWE NOWINY Z CZECH, Z TATAR, Y Z WĘGIER. Przy tym REVOKACYA XIĄŻĘCIA SASKIEGO. Y Jáko Rádę Cesárską z Zamku oknem z wyrzucali á inszego Krolá sobie obráli.
1620

ZwierPrzykład

Szymon Wysocki (tł.)
Wielkie zwierciadło przykładow Więcey niźli z ośmidźieśiąt Autorow, poboznośćią, náuką, y stárowiecznośćią przezacnych: ták że z rozmáitych Historiy, Tráktatow, y kśiążek wyięte, przez iednego niemiánowánego, ktory żył około Roku Páńskiego 1480.
Kraków 1612

ZygIIIKoniec

Listy … (Zygmunta III) do…(Zadzika)..., s. 58-59; 104; 148-150
1628
[w:]
Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku

ZygrPap

Papapompae albo posłanie papieża
1611

ŻabEt

Jan Żabczyc
Etyka dworskie
1614-1641

ŻabFor

Jan Żabczyc
Forma abo wizerunk postępków, stanów wszelakich…
1644

ŻabKalBar I

Jan Żabczyc
Kalendarz wieczny
1614
[w:]
Poeci polskiego Baroku, t. 1

ŻabPol

Jan Żabczyc
Polityka dworska
1616

ŻabSymf

Jan Żabczyc
Symfonie anielskie, abo kolenda mieszkancom ziemskim
1631

ŻałRokLub

Echo żałośne…
1666
[w:]
Poezja Związku Święconego i rokoszu Lubomirskiego

ŻdżanElem

Kajetan Żdżanski (Zdzański)
Elementa architektury domowey krotko zebraney na lekcyach szkolnych po łacinie wydaney a tu na oyczysty ięzyk przełożone
Lwów 1749

ŻebrSZwier

Zwierciadło roczne
1603

ŻędzKom

Kometa z przestrogi niebieskiej. W roku ... 1618 ...
1619

ŻółkPocz

Stanisław Żółkiewski
Początek i proces wojny moskiewskiej
1612
Biogramy

Leon Abramowicz

Francesco Andreini

Włoski pisarz i aktor. Autor "Le bravure del Capitano Spavento" (pol. "Bohatyr straszny" tłum. Krzysztof Piekarski). W młodości służył na galerach toskańskich. Podczas wyprawy morskiej wzięty do niewoli tureckiej, z której po ośmiu latach uciekł. W teatrze stworzył postać kapitana Capitan Spavento della Val d'Inferno, jedną z głównych postaci commedii dell’arte. Należał do grupy aktorów zaproszonych do Paryża przez króla Henryka IV. Aktorstwem i pisarstwem sztuk trudnili się również jego żona Isabella Andreini, którą poślubił w 1578, i ich syn Giambattista Andreini.

Andzej (Aqua) Dell'Aqua

Ur. w 1584 r. - zm. ok. 1656 r., prawdopodobnie we Lwowie. Rodzinną Wenecję opuścił ok. 1600 r. Służył jako artylerzysta na okrętach (weneckich?). Do Polski przybył z Konstantynopola w 1613 r. Służył najpierw u A. H. Sieniawskiego w Brzeżanach jako inżynier wojskowy, a później u Chodkiewicza, Tomasza Zamojskiego i innych magnatów. Opracował projekt szkoły puszkarzy, który skierował do króla Zygmunta III. Nadany przez króla w 1635 r. indygenat nie został przez sejm zatwierdzony. Pozostawił: Praxis ręczna działa, rkps. 1630 r.

Krzysztof Arciszewski

Urodził się 9 grudnia 1592 w Rogalinie nad Wartą jako syn Eliasza i Heleny z Zakrzewskich. Uczęszczał do szkoły ariańskiej w Śmiglu, a od r. 1608 we Frankfurcie nad Odrą. W latach 1621—1622 brał udział w wyprawie inflanckiej pod dowództwem Krzysztofa Radziwiłła. Za zabójstwo Brzeźnickiego, prowadzącego jako prawnik majątkowe interesy rodziny w sposób rzekomo nieuczciwy, skazany został na infamię i banicję. W 1623 osiadł w Hadze, gdzie dzięki poparciu K. Radziwiłła studiował inżynierię wojskową i artylerię. Z końcem 1623 uczestniczył jako ochotnik w wyprawie księcia Maurycego Orańskiego na odsiecz Bredy. Wmieszany w intrygę regalistyczną Richelieu’go i Radziwiłła (był przypuszczalnie tajnym agentem na dworze francuskim), naraził się Zygmuntowi III i odciął sobie powrót do kraju. W 1629 zdobywał z wojskiem Richelieu’go twierdzę protestancką La Rochelle. Wstąpił do służby holenderskiej i wyjechał w listopadzie 1629 z wojskami Kompanii Zachodnio- -Indyjskiej do Brazylii. Brał udział w zdobywaniu twierdz Olindy i Recifu; po samodzielnym opanowaniu w 1630 wyspy Itamariki uzyskał awans na majora, potem pułkownika, a w 1633 objął stanowisko zastępcy naczelnego wodza. Przez następne lata prowadził ciągłe walki z Hiszpanami. Za zasługi postawiono mu obelisk w Pernambuco i wybito srebrny medal w Amsterdamie. W 1637 wrócił do Holandii, lecz mimo powtórnego wezwania Władysława IV powstrzymał się ze względów wyznaniowych od przyjazdu do kraju. W 1638 rząd holenderski mianował Arciszewskiego generałem artylerii i admirałem sił morskich w Brazylii. Na skutek wielu przykrości podał się do dymisji. Lata 1639—1646 spędził w Amsterdamie. W 1646 przyjął ofiarowane mu stanowisko ,,starszego nad armatą koronną w Polsce”. Tu uporządkował administrację, opatrywał składnice broni, dokończył budowy arsenału warszawskiego. Po śmierci Władysława IV, wybrany przez sejm konwokacyjny, wszedł do komisji wojskowej. Zajmował się przygotowaniami do wojny z Chmielnickim. Uczestniczył w bitwie pod Piławcami, kierował obroną Lwowa, wyruszył na obronę Zbaraża. Do dymisji podał się 9 lutego 1650. Ostatnie lata spędził w okolicach Gdańska, gdzie zmarł pod koniec kwietnia 1656 r. Zwłoki jego spłonęły w Lesznie 28 kwietnia 1656.

Ludovico Giovanni Ariosto

Ludovico Giovanni Ariosto (ur. 8 września 1474, zm. 6 lipca 1533) – poeta włoski, autor poematu Orland szalony. Pisał także satyry i komedie. Pochodził z Ferrary, lecz urodził się w cytadeli Reggio. Jego ojciec, Niccolo Ariosto, był ochmistrzem na dworze Ercole d'Este. Od cesarza Fryderyka III Habsburga w 1460 otrzymał tytuł hrabiowski i możliwość dodania do herbu wizerunku cesarskiego czarnego orła. Po 1471 został mianowany kapitanem cytadeli i dyrektorem skarbu w Reggio w Lombardii. Matką Ludovica była Daria Malaguzzi. Ludovico Ariosto był najstarszym z dziesięciorga jej dzieci. W roku 1486 rodzina Ariostów wróciła do Ferrary, bowiem Niccolo został mianowany giudice dei savi, na najwyższe stanowisko miejskie. Po krótkim czasie z powodu nadużyć został z niego usunięty. W Ferrarze Ludovico uczęszczał do łacińskiej szkoły Lukki Ripa, a później studiował prawo na uniwersytecie. Ariosto, już jako doktor praw, brał udział w lekcjach nadwornego nauczyciela, humanisty, Georgio da Spoleto, który zapoznał go z dziełami Owidiusza, Wergiliusza, Horacego, Plauta i Terencjusza. Pod wpływem tych lektur Ariosto zaczął pisać wiersze po łacinie. Po śmierci ojca w 1500 Ludovico Ariosto musiał zająć się gospodarowaniem w majątku w Reggio, by utrzymać matkę i dziewięcioro rodzeństwa. W 1502 został kasztelanem zameczku w Canossa. W tych latach Ludovico został ojcem dwóch nieślubnych synów, z dwóch różnych matek, Giovanniego i Virginio Ariosto (późniejszego wydawcę pośmiertnych „Pięciu pieśni” napisanych przez ojca, lecz wyłączonych z autoryzowanego przez ojca wydania). Od 1503 Ariosto służył na dworze kardynała Ippolito d'Este. W czasie jednej z misji we Florencji Ariosto poznał Aleksandrę Bennucci, wdowę po Strozzim, która pojechała za nim do Ferrary, i którą kilka lat później poślubił potajemnie (ponieważ miał kilka prebend kościelnych, które mógł stracić gdyby kardynał dowiedział się o ślubie). Z powodu Aleksandry odmówił wyjazdu z kardynałem na Węgry w 1517, tracąc dochody z dworskiej służby. Dzięki księżnej Ferrary, Lukrecji Borgii, został gubernatorem ziem Garfagnany w Apeninach. Z tego odludzia wyzwolił się Ariosto w 1525, kiedy został wezwany do Ferrary.

Łazarz Baranowicz

Urodzony zapewne w Wilnie ok. 1617, zmarł 1 września 1693. Pochodził z rodziny unickiej z Wielkiego Księstwa Litewskiego. Prawdopodobnie uczył się w Wilnie, a następnie w szkole jezuickiej w Kaliszu. Studia odbył w Akademii Kijowskiej. W latach 1624-1647 wykładał gramatykę i retorykę w kijowskim Kolegium Brackim. Zapewne przyjął prawosławie i wstąpił do monasteru peczorskiego. W r. 1647 został rektorem w Hoszczy; w latach 1650-1658 był rektorem Akademii Kijowskiej. W r. 1656 lub 1657 otrzymał godność biskupa czernihowskiego. Święcenia otrzymał w Jassach 8 marca 1657 r. W tymże roku Bohdan Chmielnicki mianował go administratorem metropolii kijowskiej. Był zwolennikiem niezawisłości cerkwi od patriarchatu moskiewskiego. Jednakże ze względów politycznych skłaniał się raczej na stronę Moskwy niż Polski. Mimo to w maju 1661 r. pozbawiono go stanowiska administratora metropolii kijowskiej. Był zwolennikiem zgody pomiędzy Rusią a Polską, sprzyjał sojuszowi państw słowiańskich w obronie przed muzułmanami. Propagował kulturę polską na Rusi i w Moskwie; był założycielem polskiej drukarni. Pisał po polsku, po łacinie i w języku cerkiewnosłowiańskim.

Seweryn Bączalski

Seweryn Bączalski herbu Gozdawa (data ur. nieznana, zm. po 21 czerwca 1631) – polski poeta, publicysta polityczny, ziemianin, pisał okolicznościowe utwory polityczne powstałe pod wpływem zagrożenia wojną domową w XVII-wiecznej Rzeczypospolitej. Nieznana jest data jego urodzin, z wyboru mieszkał w Dalechowicach, lecz jego gniazdo rodzinne znajdowało się w miejscowości Bączal Górny lub w Bączalu Dolnym skąd ród Bączalskich wziął swoje nazwisko. Dawny powiat biecki (obecnie powiat jasielski), parafia Bączal Dolny.

Mateusz Bembus

Urodził się 1567 w Poznaniu, zmarł 1645 w Krakowie. Polski jezuita, kaznodzieja króla Zygmunta III Wazy, rektor kolegium jezuickiego w Poznaniu, dramatopisarz. Pochodził z rodziny mieszczańskiej. Średnie wykształcenie uzyskał w poznańskim kolegium jezuickim. Skończył tu też kurs filozoficzny. W 1587 wstąpił do Towarzystwa Jezusowego (nowicjat w Krakowie). Prowadził zajęcia w kolegiach jezuickich w Jarosławiu i Poznaniu. Studiował teologię na Akademii Wileńskiej (1592-1596). W 1596 przyjął święcenia kapłańskie w Wilnie. W 1598 wrócił do Poznania. Od 1602 prowadził tu kursy filozoficzne dla kleryków. Ponownie wyjechał do Wilna, by w 1605 znów wrócic do Poznania, gdzie wykładał teologię scholastyczną.

Jan Billewicz

Daty i koleje życia nieznane, być może jest to Jan Malcher Billewicz, cześnik kowieński w 1673. Pochodził ze znanej rodziny na Żmudzi w Wielkim Księstwie Litewskim. Współautor Ordynacji ekonomii szawelskiej.

Fabian Birkowski

Ur. w 1566 r. we Lwowie - zm. 7. lub 9. XII 1636 r. w Krakowie. Syn Tomasza, majstra kuśnierskiego i Elżbiety córki ławnika miejskiego. Od 1585 uczył się w Akademii Krakowskiej; stopień bakałarza uzyskał w 1587, a magistra w 1593. Najprawdopodobniej dla dokończenia studiów odbył podróż zagraniczną do Włoch. W latach 1596-97 wykładał literaturę grecką i rzymską w Akademii Krakowskiej. Od 1596 r. należał do zakonu dominikanów. Współcześni przypisali mu też tytuł doktora teologii; wykładał ją m.in. w konwencie dominikańskim w Krakowie. Po ustąpieniu Skargi został jego następcą jako kaznodzieja syna królewskiego Władysława w Warszawie; towarzyszył królewiczowi w wyprawach wojennych (Moskwa, Chocim). Był jednym z członków Rady Duchownej mającej doprowadzić do pokoju z dysydentami. Do 1634 r. przebywał w Warszawie. Następnie osiadł w Krakowie, gdzie pełnił funkcję przeora klasztoru.

Marcin Błażewski (Błażowski)

Data ur. nieznana - zm. ok. 1628. Pochodził z Błażowa w ziemi samborskiej. W młodości służył w wojsku, później osiadł w swoich dobrach nad rzeką Stryj. Nie wiemy nic o jego studiach, ale znał język łaciński i chyba włoski. W 1603 r., wraz z rycerstwem „ruskiego nabożeństwa greckiego” protestował przeciwko uciskowi religii greckiej.

Jakub Boczyłowic

Pochodził z rodziny mieszczańskiej. Znał łacinę, język francuski i włoski. W r. 1675 pracował w kancelarii grodzkiej w Krakowie. Następnie przeniósł się do Torunia, gdzie zmarł pomiędzy r. 1697 a 1699. W r. 1691 wydał utwór "Cztery części świata natury białogłowskiej", w r. 1696 opublikował "Ostatnie vale synom koronnym". Największą popularność uzyskała jego książka "Wymowny polityk, czyli Weselne i pogrzebowe mowy", która doczekała się wydania w r. 1681, 1685, 1694, 1699.

Franciszek Bohomolec

Urodzony 29 stycznia 1720, zmarł 24 kwietnia 1784 – polski jezuita, nauczyciel, redaktor, komediopisarz, poeta, publicysta, tłumacz, wydawca, jeden ze współtwórców polskiego oświecenia. Pochodził z okolic Witebska. Syn Pawła Józefa starosty dworzyckiego, i Franciszki z Cedrowskich. Po latach nauki w wileńskim konwikcie jezuickim wstąpił do tegoż zakonu w wieku lat 17 (studiował filozofię na Akademii Wileńskiej) – od tego momentu do końca życia można mówić o jego służbie zakonnej jako żarliwej pracy nauczyciela, wychowawcy i społecznika.

Jan Chryzostom Bohomolec

Ur. 27 I 1724 na Białorusi, zm. 17 II 1795 w Warszawie. Profesor filozofii w kolegiach jezuickich, brat Franciszka. Do zakonu wstąpił 1739 w Wilnie; ukończył seminarium nauczycielskie, a nast. studiował filozofię (1742-45) w Wilnie i teologię (1748-52) w Warszawie. W 1751 przyjął święcenia kapłańskie. Był wiceregensem w Collegium Nobilium w Wilnie. W latach 1754-1755 studiował w Pradze matematykę i fizykę, wykładał filozofię, teologię i prawo kanoniczne w warsz. kolegium jezuitów. Był proboszczem kościoła parafialnego w Warszawie na Pradze, gdzie założył szkołę parafialną. Był przeciwnikiem powstania kościuszkowskiego, za co został skazany na przymusowy pobyt u bonifratrów i konfiskatę mienia; przyczyny upadku ojczyzny upatrywał w obniżeniu moralności.

Klemens Bolesławiusz

Znany także jako Clemens Boleslavius (Bolesłavius), Bolesławczyk. Ur. w 1625 prawdopodobnie w Bolesławiu, zm. 2 lutego 1689 w Kaliszu – polski pisarz religijny, poeta, kaznodzieja i tłumacz. Pełnił funkcje lektora studium zakonnego reformatów oraz kaznodziei. Sprawował różne urzędy zakonne: ok. 1664 był gwardianem góreckim, a w latach 1667-1671 i 1683-1686 był definitorem. Zmarł w dość podeszłym wieku, w klasztorze kaliskim. Napisał "Przeraźliwe echo trąby ostatecznej", w którym to utworze zawarł wizję Sądu Ostatecznego (m.in. wyrównanie niesprawiedliwości, którą człowiek napotyka w życiu ziemskim, przekonanie o wiecznych cierpieniach sprawców krzywd). Dzieło to stało się bardzo popularne i do 1886 było 18-krotnie wznawiane.

Marcin Borzymowski

Ur. ok. 1630 w rodzinie drobnej szlachty spod Łukowa na Podlasiu - data śmierci nieznana. W 1651 r. odbył podróż morską z Gdańska do Lubeki, opisaną w Morskiej nawigacji do Lubeka - Lublin 1662. Poemat ten dedykowany był ordynatowi zamojskiemu, Janowi Zamoyskiemu i wdowie po Jeremim Wiśniowieckim, Gryzeldzie z Zamojskich.

Daniel Bratkowski

Urodził się w okolicach Łucka na Wołyniu; pochodził z rodziny szlacheckiej spolszczonej, lecz wyznania prawosławnego. Był synem Bohdana, skarbnika bracławskiego. Uczestniczył w legacji do Moskwy za czasów Jana Kazimierza jako sekretarz. W 1699 r. został mianowany przez Korybuta podstolim bracławskim, a następnie otrzymał urząd podczaszego wendeńskiego. Wiele podróżował po kraju. Starał się o zapewnienie prawosławiu w Polsce swobody. Poczatkowo była to akcja legalna, później stał się inspiratorem akcji protestacyjnej. Na mocy wyroku sądu wojskowego został skazany na śmierć. ścięto go Łucku 26 listopada 1702 r. Wydał obszerny zbiór fraszek, epigramatów, który ukazał się w wielkim nakładzie, przeszło 4000 egzemplarzy: "Świat po części przejźrzany" (Kraków 1697).

Jan Władysław Brzostowski

Ur. w 1646 - zm. w 1710. Jego ojciec Cyprian, wojewoda trocki, pochodził z rodziny małopolskiej, osiadłej na Litwie. Jan Władysław był bratem biskupa Konstantego. W 1669 został starostą subockim, w 1674 oziackim, w 1672 pisarzem, a w 1681 referendarzem litewskim. Wielokrotnie był posłem na konwokacje i sejmy. W 1705 r. został kasztelanem trockim. Współautor (p. Billewicz Jan) Ordynacji ekonomii szawelskiej.

Jerzy Budrewicz

Szymon Budziewicz

Michał Bujnowski

Ur. 1632 na terenie Wielkiego Księstwa Litewskiego - zm. w 1690 r. Syn Jana, sędziego ziemskiego połockiego. Był rektorem jezuickiego kolegium nieświeskiego. Napisał Drogę do domu, wydaną w Wilnie w 1688, zbiór rozważań religijno-moralizatorskich.Oprócz tego autor dzieł teologicznych.

Wojciech Bystrzonowski

Wojciech Bystrzonowski (lub Bystrzanowski), Wojciech z Bystrzanowic herbu Starykoń (ur. 13 kwietnia lub 15 sierpnia 1699 w Cichobórzu w Lubelskiem, zm. 1782 w Lublinie) – filozof, jezuita, prowincjał małopolski, teolog, pedagog, matematyk i teoretyk wymowy. Urodził się w rodzinie szlacheckiej. W 1713 wstąpił do zakonu jezuitów w Krakowie, w którym zdobył wykształcenie. Po ukończeniu studiów, przez 6 lat, nauczał w kolegiach jezuickich w klasach niższych. Przenosił się do Krasnegostawu i Lublina, gdzie wykładał matematykę, filozofię i teologię. Studiował też filozofię w Kaliszu oraz teologię w Poznaniu. W 1726 uzyskał święcenia kapłańskie. W latach 1730-1732 nauczał matematyki w Kolegium w Krasnymstawie. Od 1733 do 1745 wykładał matematykę i teologię w Kolegium Jezuickim w Lublinie. W 1745 został rektorem Kolegium w Poznaniu, a od 1752 pełnił podobną funkcję w Kolegium we Lwowie. W 1756 powrócił do Lublina, gdzie z 4-letnią przerwą (Kolegium w Jarosławiu) pełnił funkcję rektora. W 1767 został powołany na prowincjała małopolskiego. W 1770 powrócił do pracy dydaktycznej. Był teoretykiem barokowej wymowy, przeciwnikiem Konarskiego a jednocześnie propagatorem zdobyczy nauk przyrodniczych.

Jan Cedrowski

Ur. 13 III 1617 r. w Pohościu koło Słucka, w rodzinie kalwińskiej - zm. po 1682. Studiował od r. 1631 w Królewcu, a od 1636 w Akademii Krakowskiej. W latach 1637-1669 przebywał na dworze księcia Bogusława Radziwiłła, z którym odbył podróż do Niemiec, Danii, Holandii, Francji, Italii i Anglii, w 1638 r. był na uniwersytecie w Utrechcie. W 1642 po powrocie do kraju osiadł w Starej Wsi na Podlasiu jako urzędnik radziwiłłowski. W latach 50. posłował do cara, reprezentując interesy szlachty mińskiej. Wielokrotnie był deputatem, posłem na sejmy, konwokacje i elekcje.

Franciszek Cezary

Cezary Franciszek, ur. 1583, zm. 28 VII 1651 w Krakowie, drukarz krakowski. Odkupił jedną z oficyn Szarffenbergów; wydał Tassa Gotfred abo Jeruzalem Wyzwolona, G. Knapskiego Thesaurus, sielanki Szymonowica; oficyna działała do ok. 1731.

Franciszek Józef Cezary

Ur. się w Krakowie około 1632 r. jako syn drukarza Franciszka i Barbary z Malickich. W latach 1647-1652 studiował w Akademii Krakowskiej, w której w 1654 r. otrzymał tytuł bakałarza. Zmarł w 1665r. Autor "Melodii krzykliwego na wiosnę słowika ...", wydanej w Krakowie w 1652 r.

Henryk Chełchowski

Pochodził ze szlachty mazowieckiej; ojcem jego był skarbnik różański - Paweł, a matką - Anna z Jankowskich. Kształcił się w Akademii Krakowskiej. Był dworzaninem królewskim i uczestniczył w wyprawie smoleńskiej w 1633 r. za Władysława IV. W 1640 r. występował jako prałat domowy biskupa chełmińskiego, Kaspra Działyńskiego. Sprawował urząd pisarza pruskiego; przysługiwał mu także tytuł królewskiego sekretarza. W 1640 r. był proboszczem w Grudziądzu, a w 1641 - w Rożentalu. Zmarł w Czarnokozińcach na Podolu w 1665 r. Do najciekawszych jego utworów należy "Uciecha bogiń parnaskich" drukowana w Krakowie w 1630 r. i w tymże roku wydany cykl pięciu sielanek "Gwar leśny", a także panegiryk napisany na ślub Krzysztofa Opalińskiego "Łódź Opalińska" z 1634 r., opublikowany w Toruniu.

Mikołaj Chmielnicki

Joachim Benedykt Chmielowski

Ur. 21 III 1700 r. na Wołyniu - zm. w Firlejowie na Podolu 7 IV 1763 r. Studiował od 1715 r. u jezuitów we Lwowie, a w 1722 przyjęty został do seminarium katedralnego w tym mieście. Przebywał na dworze Jana Jabłonowskiego, gdzie był preceptorem jego syna Dymitra. Dzięki nim otrzymał w 1725 r. probostwo w Firlejowie. Przed 1743 r. został prałatem domowym arcybiskupa lwowskiego Wyżyckiego.W latach 50-tych był proboszczem w Podkamieniu, a także dziekanem rohatyńskim. Przed 1761 r. został kanonikiem katedralnym kijowskim.

Zofia Chodkiewiczowa

Zofia z Mieleckich, wdowa po ks. Janie Siemionie Olelkowiczu Słuckim, następnie pierwsza żona Jana Karola Chodkiewicza, córka Mikołaja Mieleckiego hetmana wielkiego koronnego i wojewody podolskiego i Elżbiety ks. Radziwiłłówny, córki ks. Mikołaja Radziwiłła Czarnego. Z Janem Chodkiewiczem miała dwoje dzieci: syna Hieronima Chryzostoma i córkę Annę Scholastykę. Była wzorową żoną i matką, typową matroną staropolską, pragnącą wyniesienia męża i rodu Chodkiewiczów. Miała wielki wpływ na męża w sprawach rodzinnych i politycznych. Współdziałała też z hetmanem w różnych fundacjach na rzecz klasztorów, kościołów i szpitali m.in. jezuitów, benedyktynek, bernardynek i kanoników regularnych, o których pamiętała w swoim testamencie. Zmarła w 1618 roku. Pogrzeb jej odbył się w dobrach Chodkiewiczów na Żmudzi w Kretyndze.

Wojciech Stanisław Chrościński

Ur. ok. 1660 r. w Warszawie w rodzinie mieszczańskiej - zm. po r. 1729. Nie mamy informacji o jego wykształceniu. Pozostawał w służbie Andrzeja Modrzewskiego podskarbiego nadwornego , a po jego śmierci pod Wiedniem w służbie Michała Radziejowskiego biskupa warmińskiego. Przed V 1685 r. otrzymał tytuł sekretarza królewskiego i kierownictwo kancelarii królewskiej; w tymże roku otrzymał szlachectwo i herb (Radziejowskich) Junosza. Po małżeństwie z Agnieszka Woodówną stał się właścicielem dóbr ziemskich w Sochaczewskiem. Po śmierci Jana III w 1696 przeniósł się do ziemi krakowskiej, a po powtórnym małżeństwie w 1709 r. z Apolonią Otwinowską osiadł w powiecie lelowskim w Częstochowskiem. Związany królewiczem Jakubem Sobieskim, często przebywał na Śląsku w Oławie. W 1721 odzyskał nadaną mu jeszcze przez Sobieskiego wieś Wielka Wola pod Warszawą.

Samuel Chróścikowski

Filozof, fizyk, matematyk; pijar; profesor Collegium Nobilium, wicerektor kolegium pijarskiego we Lwowie i rektor kolegium w Chełmie; autor pierwszego podręcznika fizyki w języku pol. Fizyka doświadczeniami potwierdzona... (1764); zajmował się gł. filozofią moralną (Filozofia chrześcijańska o początkach praw naturalnych przeciwko deistom... 1766, De jure naturali politico, philosophia moralis sive ethica 1770). (Encyklopedia PWN)

Piotr Ciachowski (Cziachowski, Ciachovius)

Syn Jerzego. Data ur. nieznana - zm. przed 1633 r. Pisał się „z Brzeznicy” siedziby przodków pod Dębicą, która z czasem stała się jego własnością i gdzie mieszkał. Gdzie zdobył wykształcenie lekarskie nie wiadomo. Zapewne podróżował za granicę. Przez pewien czas mieszkał w Wilnie i w Lublinie. Używał przydomków: Zaprzaniec, Szoman. Był urzędnikiem ariańskiego zboru lubelskiego. Medyk, praktyk i popularyzator nauk medycznych. Pozostawił m.in. dzieło "O przypadkach białychgłów brzemiennych". Kraków 1624.

Pierre Corneille

Michał Jerzy Czartoryski

Ur. w 1621 - zm. w 1692 lub 1696 r. Syn Mikołaja, wojewody wołyńskiego, dziedzica na Klewaniu i Żukowie. Odbywał liczne studia zagraniczne. Od 1642 r. był dworzaninem królewskim, w 1645 został starostą kamienieckim. W 1646 poślubił Niemkę Rozynę Małgorzatę von Ekkenberg. W 1653 został kasztelanem wołyńskim, a w 1658 wojewodą bracławskim, a w 1661 wołyńskim. W 1667 pełnił funkcję komisarza do spraw granicznych z Mołdawią. W 1672 był członkiem konfederacji gołąbskiej. W 1677 odbył poselstwo do Moskwy. W 1680 otrzymał stanowisko wojewody sandomierskiego. Pozostawił m. in. Listy /kopie/ w rękopisie.

Stanisław Czerniecki

Dokładne daty i koleje życia nie są znane. Nobilitowany w 1676 roku. Pełnił funkcje sekretarza królewskiego, a następnie kuchmistrza na dworze Michała Lubomirskiego wojewody krakowskiego. Pozostawił: Compendium ferculorum - Kraków 1682, oraz Dwór, wspaniałość powaga [...] b.m. 1697.

Katarzyna Czyżowa

Jan Karol Dachnowski

Ur. ok. 1590 w Sokalu lub okolicy - zm. po 1654. W 1608 r. był na Akademii Krakowskiej i w 1611 otrzymał stopień bakałarza nauk wyzwolonych; do 1612 prowadził z tego zakresu zajęcia. W latach 1616 - 1620 przebywał w Wielkopolsce, a następnie był pisarzem miejskim w Chełmży na Pomorzu w 1620 r., w Olkuszu w latach 1625-1627, w Poznaniu w latach 1632-1639 (1641?). W latach 1643-1654 mieszkał w Chełmnie na Pomorzu. Zajmował się heraldyką i poezją, pozostawił m.in. utwór pt. Żona wyćwiczona. b.m. i r.

Jan Danejkowicz-Ostrowski

Data i miejsce urodzenia nieznane, zm. 6 lipca 1751 r. Pochodził z rodziny szlacheckiej. Być może był sekretarzem Jana III Sobieskiego oraz na pewno Augusta II i Augusta III. W latach 1745-1747 został skarbnikiem pińskim. Niektórzy badacze przypuszczają, że przypisywany mu zbiór mów i innych pism różnych autorów pt. "Swada polska i łacińska" to dzieło Jana Sapiechy wydane pod nazwiskiem jego sekretarza.

Piotr (Rauchfuss) Dasypodius

Urodzony prawdopodobnie w 1490, zmarł w 1559. Koleje życia nieznane. Był autorem słownika łacińsko-niemieckiego, który wyszedł w 1531 r. Kolońscy jezuici usunęli z niego później rażące ich wyrazy i wydali go jako Dasypodius Catholicus. W Dictionarium latino-germanico-polonicum, germano-latinum et polono-latino-germanicum, Gdańsk 1643 - dodano część polską w opracowaniu A. Hünefelda, która jest prawie w całości powtórzona za słownikiem Knapiusza.

Jan Dekan

Dokładne daty i koleje życia nie znane. Był mieszczaninem, geometrą, budowniczym i radnym w Lesznie Wielkopolskim w I poł.. XVII wieku. Na prośbę kasztelana śremskiego Abrahama Ciświckiego przełożył z niemieckiego i wydał jego kosztem "Trattado della artilleria" Hiszpana Diego Uffana; wersja polska pt. "Archelia albo Artylleria" ukazała się u Daniela Vetterusa w 1643 r. w Lesznie.

Wojciech Dębołęcki, Dembołęcki (Dębołęcki) z Konojad

Ur. w 1585 lub 1586 r. w woj. chełmińskim z ojca Jakuba Konojadzkiego zm. między wrześniem 1645, a lutym 1647. Nie wiadomo, gdzie pobierał pierwsze nauki. Posiadł jednak solidne wykształcenie retoryczne i łacińskie; studia w zakresie dialektyczno-scholastycznym odbył w zakonie franciszkańskim, do którego wstąpił w 1598 r. w Krakowie. W 1615 r. został kaznodzieją w Kaliszu, a w 1617 w Chełmnie na Pomorzu. W 1617 wyjechał do Włoch. Po powrocie w latach 1621-1622 walczył w oddziałach lisowczyków na Węgrzech. W 1625 najprawdopodobniej uzyskał doktorat teologii w Rzymie. Po powrocie do kraju przez miesiąc był prowincjałem polskiej prowincji zakonnej a następnie osiadł w prowincji ruskiej i w 1627 został gwardianem w Kamieńcu Podolskim. Uzyskał stanowisko generalnego komisarza Bractwa Żołnierki Chrześcijańskiej dla wykupywania jeńców chrześcijańskich. W latach 1630-1632 przebywał znowu w Rzymie. Otrzymał tytuł historyka i kronikarza zakonu. Po wielu latach życia nie licującego z regułami zakonu, na przełomie lat 30. i 40. uzyskał zgodę na powrót do niego, pod warunkiem podporządkowania się władzom zakonnym.

Adam Dłużyk Kamieński

Urodzony ok. 1635, zmarł ok. 1676 – podróżnik i pamiętnikarz XVII-wieczny, autor najstarszego opisu Syberii w języku polskim. Był jeńcem polskim z oddziałów Czarnieckiego; wzięty do niewoli rosyjskiej w bitwie nad rzeką Basią (18 X 1660) i wywieziony na Syberię, do Jakucka. Uwolniony niespodziewanie w czasie pobytu nad rzeką Amur powrócił do Moskwy, skąd zabrało go do kraju polskie poselstwo J. Gnińskiego.

Maciej Dobracki (Gutthäter)

Ur. ok. 1626 r. w Byczynie - zm. w Brodnicy 20 VI 1681. Jego niemiecka, luterańska (szlachecka?) rodzina znana była w Krakowie i Wrocławiu w XVI w. On sam pochodził z Sandomierskiego i do ok. 1659 był rejentem w Ostrzeszowie i Wieluniu.. Po stracie majątku w wojnach szwedzkich przeniósł się do Wrocławia, gdzie uczył w szkole polskiej i pracował jako adwokat. Przeniósł się ok. 1670 do Torunia, a stamtąd do Brodnicy na posadę pisarza miejskiego. Król Michał Korybut Wiśniowiecki nadał mu 21 III 1673 tytuł sekretarza królewskiego oraz indygenat.

Krzysztof Dorohostajski

Ur. 2 III 1562 - zm. 3 VIII 1615 r. we Wrocławiu. Ojciec jego Mikołaj był wojewodą połockim, kalwinem. Rodzinne Dorohostaje leżą na Wołyniu. Uczył się początkowo w domu, potem studiował w Strasburgu i Fryburgu. Po studiach w 20. roku życia udał się do Włoch, gdzie przebywał na dworach książąt w Mantui, Ferrarze, Bolonii i Neapolu i tam zapoznał się z włoską szkołą jazdy i z piśmiennictwem dotyczącym koni. Następnie był na dworze cesarza niemieckiego, od którego otrzymał tytuł barona; walczył w Niderlandach. Po powrocie do kraju został w r. 1588 stolnikiem, w 1592 r. podczaszym, w 1596 marszałkiem nadwornym, a w 1598 marszałkiem wielkim litewskim. Kilkakrotnie był posłem na sejmy. Sprawował też urząd starosty wołkowyskiego, mścibowskiego i dyneburskiego. Brał udział w wojnach z Moskwą (za panowania Stefana Batorego i w latach 1609-1611 pod Smoleńskiem) i Szwedami. Kilkakrotnie wyjeżdżał za granicę (w 1605 był w Pradze, w 1608 w Padwie, w latach 1612-1613 we Włoszech). Bronił praw innowierców i był uważany za głowę kościoła kalwińskiego na Litwie.

Herman Drobiszewski

Daty życia i koleje losu nie znane. W r. 1645 był księdzem bazylianinem. Oprócz w "Opowieści z dziejów Polskich" oraz wierszowanej historii porwania w 1685 przez Adama Kalinowskiego córki Mikołaja Strusa pt. "Opisanie Kalinowskich" pozostawił także kazania wydane w Wilnie.

Jan Florian Drobysz-Tuszyński

Ur. w 1640 w Zabołociu pod Żytomierzem w rodzinie szlacheckiej - zm. 3 IV 1707 r. w Zamościu. Około dwudziestu lat służył w wojsku. Walczył ze Szwedami, z Turkami, na Węgrzech i Ukrainie. W 1677 był zarządcą dóbr Zamojskich.

Elżbieta Drużbacka

Ur. ok. 1695 (1698?) - zm. 14 III 1765 w Tarnowie. Pochodziła ze szlacheckiej rodziny Kowalskich prawdopodobnie z Wielkopolski. Przebywała na dworach magnackich m.in. kasztelanowej krakowskiej Sieniawskiej z d. Lubomirskiej; zapewne właśnie tam zdobyła wykształcenie i nauczyła się francuskiego. Najpóźniej ok. 1725 r. wyszła za mąż za Kazimierza Drużbackiego herbu Lew, skarbnika ziemi żydaczowskiej w woj. ruskim, z którym zamieszkała we wsi w woj. sandomierskim nad Wisłoką. Po śmierci męża (ok. 1740) przebywała na dworach magnackich na Rusi, zm.in. Czartoryskich, Sieniawskich, Krasickich, Lubomirskich, Branickich W końcu swojego życia osiadła przy klasztorze bernardynek w Tarnowie.

Kasper Drużbicki

Duchowny katolicki, jezuita, kaznodzieja, rektor szkół, pisarz, mistyk. Autor pism o tematyce ascetyczno-mistycznej.

Stanisław Józef Duńczewski

Ur. w 1701 r. w Kętach w powiecie Biała na Podgórzu w rodzinie szlacheckiej - zm. w 1767 r. Studiował w Akademii Krakowskiej, w której w 1727 r. uzyskał doktorat filozofii, a w 1745 r. w Akademii Zamoyskiej doktorat obojga praw. Na tej ostatniej od 1724 r. do końca życia pełnił funkcję profesora na katedrze astronomii i matematyki, a przez pewien czas także funkcję dziekana oraz zarządzał miejscową drukarnią. Najbardziej znany i popularny twórca kalendarzy, które wydawał w latach 1725-1767. Jego nazwiskiem podpisany jest również "Kalendarz polski i ruski narok 1768", co znaczy, że przygotowywał do niego materiały.

Jan Ignacy Działyński

Data ur. nieznana - zm. w 1724 r., syn Jana kasztelana elbląskiego. Wojewoda pomorski za czasów Augusta II. Poseł na sejm w 1699. Przetłumaczył pracę Prechaca Jana "Kawaler polski" w 1. poł. XVIII w.

Tomasz Działyński

Data ur. nieznana - zm. 25.VI 1714. Syn Adama, starosty bratianskiego. Studia początkowe odbył w Braniewie. Był posłem na sejm z ziemi dobrzyńskiej lub Pomorza; w 1690 r. został marszałkiem sejmowym, w 1691 krajczym koronnym; w 1688 objął starostwo bratianskie, a w 1690 łąkorskie. Przez pewien czas był też starostą malborskim. W 1690 został marszałkiem Trybunału Koronnego, a w 1694 podskarbim pruskim. Pozostawił: "Wilkierz na starostwo łękorskie" - rkps 1629-1705.

Jan Dzwonowski

Dane o jego życiu są niepewne. Według niektórych badaczy żył na przełomie XVI i XVII w.; urodził się w okolicy Podgórza. O pochodzeniu i przebiegu nauk brak wiadomości. Pisał w latach 1608-1625. Przebywał przeważnie w Krakowskiem i na Rusi Czerwonej. Według A. Brücknera jest to pseudonim, a K. Badecki (Literatura mieszczańska” i wstęp do pism Dzwonowskiego) przypuszcza, że pod tym imieniem ukrywał się może Jan Jurkowski. Pod nazwiskiem Dzwonowski zostało ogłoszone Niepospolite ruszenie abo Gęsia wojna, Sejmu walnego domowego artykułów 6 i Statut Jana Dzwonowskiego, to jest artykuły prawne, jak sądzić łotry i kuglarze jawne, b. r. i m. wyd. 2. z r. 1611.

Jan Ernesti

Ur. 23 VII 1632 r. w Kisielicach, w Prusach Książęcych - zm. w 1709 r. we Wrocławiu.. Pochodzenie zapewne mieszczańskie, niemieckie. Kształcił się od 1645 r. w Gimnazjum w Elblągu, zaś w roku 1653 w gimnazjum toruńskim, gdzie mógł się uczyć języka polskiego; w r. 1657 immatrykulował się na wydziale teologicznym uniwersytetu wittemberskiego. Prawdopodobnie od 1662 był nauczycielem w Bojanowie w Wielkopolsce, a następnie we Wrocławiu, gdzie przebywał od 1670 do śmierci jako nauczyciel i kaznodzieja.

Andrzej Maksymilian Fredro

Ur. ok. 1620 r. w ziemi przemyskiej jako syn Jerzego, tamtejszego stolnika - zm. w 1679 r. w Przemyślu. Kształcił się w Akademii Krakowskiej. Od 1646 r. był posłem na sejm, a w 1651 został wysłany przez króla z poselstwem do Siedmiogrodu. W 1654 r. został kasztelanem lwowskim. W czasie najazdu szwedzkiego pozostał wierny królowi. W latach 70. przebywał nadal w swoich dobrach w ziemi lwowskiej. Zaakceptował wybór Sobieskiego na króla i w 1676 r. został wojewodą podolskim.

Joannicjusz Galatowski

Urodzony na Wołyniu. Data urodzenia oraz szczegóły z dzieciństwa nie są znane. Kształcił się, a następnie wykładał w Kolegium Kijowskim. W latach 1657-1669 był rektorem Akademii Duchownej. Następnie wstąpił do zakonu i przez pewien czas przebywał w monasterze Kupiatyckim w pobliżu Mińska. Po zburzeniu Akademii przez wojska Doroszenki w 1665 r. tułał się po Podolu, Wołyniu i Litwie, przez jakiś czas był we Lwowie. W 1668 roku był ihumenem klasztoru Brackiego w Kijowie, a w roku następnym został wyświęcony na archimandrytę czernihowskiego klasztoru Jeleckiego. Twórczość jego była zasadniczo związana z działalnością kaznodziejską oraz dydaktyczną. Był pisarzem homiletycznym, polemistą, działaczem cerkiewno-prawosławnym. W dorobku pisarza znajduje się dziesięć dzieł w języku polskim, dziewięć – w języku ruskim, a także jeden utwór pisany łaciną. Zmarł w podeszłym wieku w 1688 roku w Czernihowie po przeniesieniu na archimandrię nowogrodzko-siewierską.

Jan Gawiński

Ur. między 1622 a 1626 r. - zm. ok. 1684. Pisał się z „Wielomowic” (najprawdopodobniej Wilamowice w dawnym Ks. Oświęcimskim lub na Podlasiu). Szlachectwo wątpliwe, herb nie znany. Kształcił się w szkole kolonii Akademii krakowskiej w Białej Podlaskiej.; w 1642 r. był tam uczniem retoryki. Być może uzupełniał naukę w Kolegium Nowodworskich w Krakowie. W latach następnych został dworzaninem królewicza Karola Ferdynanda Wazy, biskupa wrocławskiego i płockiego. Osiedlił się w Krakowie, gdzie został urzędnikiem grodu krakowskiego: alumnem i subkolektorem podwojewodziego krakowskiego. W 1671 został superintendentem warzelni wielickiej i bocheńskiej.

Adam Gdacjusz

Ur. w 1615 (może już w 1609/1610 r.) w Kluczborku - zm. w 1688. Pochodził z mieszczańskiej rodzinie luterańskiej, której nazwisko pierwotnie brzmiało Gdak. Uczęszczał do szkół w Kluczborku, Brzegu i Wrocławiu; w 1663 przeniósł się do gimnazjum w Toruniu. Przez pewien czas przebywał w Królewcu, gdzie nawiązał osobiste kontakty z gminą socynańską; na tym terenie też debiutował jako pisarz. W latach 1638-41 przebywał na Węgrzech jako rektor szkoły w Bardiowie. W 1. poł. lat 40. przebywał przez krótki okres w Toruniu i Wilnie jako kaznodzieja, ale w 1646 wrócił do Kluczborka, gdzie został seniorem zboru luterańskiego.

Christian Fürchtegott Gellert

Urodził się 4 lipca 1715 w Hainichen w Saksonii w wielodzietnej rodzinie niezamożnego pastora, zmarł 13 grudnia 1769 w Lipsku – niemiecki myśliciel i poeta epoki oświecenia Po ukończeniu słynnej szkoły Sankt Afra w Miśni, studiował teologię i filozofię na Uniwersytecie Lipskim. W czasie studiów dorabiał jako korepetytor i tłumacz z języka angielskiego i francuskiego oraz był członkiem zespołu pracującego nad niemieckim tłumaczeniem Encyklopedii Bayle’a (pod kierownictwem Gottscheda). W tym czasie poznał wielu niemieckich intelektualistów swojego pokolenia i był członkiem redakcji czasopisma „Bremer Beiträge”. Studia ukończył rozprawą o teorii i historii bajki. Od 1745 prowadził na uniwersytecie zajęcia z etyki, poetyki i retoryki, w 1751 został mianowany profesorem. Jego wykłady o moralności przyniosły mu wielkie uznanie i popularność.

Jan Golliusz (Golius)

Ur. 1634 - zm. 13 I 1694. Pochodził z kalwińskiej rodziny mieszczańskiej w Bełzie (ojciec Andrzej Goły lub Golec, matka Katarzyna z Bergmanów). Niektórzy historycy przypisują mu niemieckie pochodzenie. Studiował w Akademii Zamojskiej (1648). W latach 1650 - 1652 przebywał na studiach w Lipsku. Wrócił do Zamościa jako nauczyciel dzieci rodzin kalwińskich. W 1653 udał się do Lwowa. Między 1660 a 1665 przeniósł się z Małopolski na Żmudź do Kiejdan, gdzie ożenił się z Katarzyną Buzewiczówną. Od 1677 nosił tytuł sekretarza królewskiego. Od 1681 związany był ze zborem w Wilnie. Wydrukował polski panegiryk Afekt życzliwy przy powinszowaniu ślubów małżeńskich (Zamość 1648) i przez lata 1650 - 1659 pisał sylwę, a w niej m.in. kopiował listy od dostojników, utwory poetów starożytnych i księgi Talmudu oraz własne wiersze okolicznościowe i mowy. Tu mieści się Pamiętnik z pobytu w Lipsku i Zamościu w latach 1650-1653, wyd. J. Kallenbach, Kraków 1891, oryginał w British Museum.

Jan Aleksander Gorczyn

Ur. ok. 1618 w Krakowie - zm. 1695. Ojcem był Piotr, mieszczanin. Matka pochodziła ze wsi (dzisiejsze przedmieście Poznania). W 1634 wstąpił na wydział sztuk Akademii Krakowskiej, ale nie uzyskał żadnego tytułu naukowego. Zajął się drukarstwem. W latach 1661-62 przebywał w Warszawie. W 1661 jako drukarz gazety tygodniowej Merkuryusz Polski dzieie wszystkiego w sobie zamykajacy dla informacey pospolitej. Współpracował z Pinoccim i Ł. Opalińskim. Pozostawił także Nowy sposób arytmetyki (Kraków 1647) i Tabulaturę muzyki (Kraków 1647).

Wojciech Gostkowski

O jego życiu nie mamy żadnych wiadomości, poza tym, że pochodził z Gostkowa w Ziemi Liwskiej i w 1612 r. był pisarzem skarbu koronnego. Na podstawie dwóch traktatów ekonomicznych, jakie pozostawił, m.in. Sposób jakim góry złote, srebrne... zepsowane naprawić (b.m. 1612), przypuszczać można, że studiował jedynie w kraju.

Franciszek Gościecki

Urodził się w Wielkopolsce. W r. 1684 wstąpił do zakonu jezuitów. Przez parę lat wykładał w szkole jezuickiejpoetykę i retorykę. Około r.1700 został przeniesiony do Sambora, w mieście tym pozostał już - z niewielkimi przerwami - do śmierci. Łączyły go więzy przyjaźni z Marcinem Chomętowskim, dobrodziejem zakonu, i jego synem Stanisławem. W r. 1708 towarzyszył Stanisławowi Chomętowskiemu przy spotkaniu stronników Augusta II Sasa z carem Piotrem w Żółkwi. Wraz z Chomętowskim uczestniczył, jako kapelan, w poselstwie do Turcji w latach 1712-1714. Zmarł w Samborze 1 maja 1729. Gościecki jest autorem wierszowanego opisu podróży liczącego blisko 9000 wierszy, "Poselstwo wielkie [...] Stanisława Chomentowskiego [...] od Augusta II [...] do Achmeta IV", wydanego we Lwowie w r. 1732.

Wojciech Górecki

Sebastian Grabowiecki

Poeta i tłumacz urodzony w Mszczyczynie pod Dolskiem. Był synem szlachcica Stanisława i Zofii z Daleszyńskich. Kształcił się zapewne za granicą. Potem dostał się na dwór królewski i jako dworzanin Zygmunta Augusta ożenił się z Katarzyną Czermińską, dwórką Anny Jagiellonki. Utrzymywał korespondencję z cesarzem Maksymilianem, zabiegając o jego przychylność dla Polski.

Stanisław Grochowski

Urodzony ok. 1542 na Mazowszu - zm. 30 I 1612 r. w Krakowie. Pochodził z ubogiej szlachty mazowieckiej wywodzącej się z Podlasia. Pozostawał pod opieką sekretarza królewskiego (późniejszego arcybiskupa lwowskiego) J. D. Solikowskiego i prymasa J. Uchańskiego. Dzięki nim ok. 1571 r. studiował u jezuitów w Pułtusku, słuchał wykładów J. Wujka, poznał P. Skargę; ok. 1573 został księdzem, w 1577 kanonikiem uniejowskim, a później kaliskim i łowickim.; w r. 1595 proboszczem czerskim, w 1601 r. kustoszem kruszwickim; w latach 1600 - 1607 przebywał w Krakowie w otoczeniu biskupa B. Maciejowskiego.

Jan Grodwagner

Żył w 1. poł. XVII w. Ród jego wywodził się z ziem pruskich. Nie wiemy nic o jego studiach i drodze życiowej. Napisał m. in. traktat "Dyskurs o cenie pieniędzy teraźniejszej ...", b.m. 1632.

Adam Grodziecki

Daty ur. i śmierci nieznane. Syn Andrzeja, chorążyca kaliskiego. Z kalwinizmu przeszedł na katolicyzm. Został dworzaninem królewskim w 1616, w 1627 kasztelanem nakielskim, później międzyrzeckim, a w 1637 marszałkiem koronnym. Napisał Przestrogę o tytułach i dygnitarstwach cudzoziemskich (1634).

Paweł Guldeniusz

Ur. ok. 1558 - data śmierci nieznana. Był mieszczaninem, obywatelem toruńskim, aptekarzem. Autor "Onomasticum trilingue" - Królewiec 1641.

Aleksander Gwagnin

Urodził się w 1534 w Weronie, zmarł 1614 w Krakowie – polski historyk, żołnierz i dziejopis pochodzenia włoskiego. Pochodził z włoskiej zubożałej rodziny szlacheckiej. Od 1561 uczestniczył w północnej wojnie siedmioletniej. Walczył również w polskim wojsku. W 1571 otrzymał indygenat polski z herbem własnym Gwagnin. Pod jego komendą służył Maciej Stryjkowski. Gwagnin jest autorem Sarmatiae Europeae descriptio z 1578 roku (Kronika sarmacji europejskiej przetłumaczona w 1611 przez Paszkowskiego). Praca ta stała się popularna w Europie; została wznowiona w 1581.

Jakub Kazimierz Haur

Ur. w 1632 r. - zm. 1707 (a. 1709 ?). Syn Jakuba ławnika warszawskiego, matka jego, dwórka królowej Konstancji, pochodziła z Grazu w Austrii. Wychowany był w mieszczańskim środowisku. Po skończeniu studiów w Akademii Krakowskiej w latach 50., Haur pozostawał na służbie lwowskich rodzin Morikonich i Dzianottich. Być może w latach 60. odbył podróże do Włoch i Niemiec. W latach 60. rodzina jego uzyskała tytuł szlachecki i herb (część badaczy przypisuje jednak jej pochodzenie ze szlachty kurlandzkiej, osiedlonej w woj. chełmińskim). Od 1670 r. był superintendentem i pisarzem w dobrach kasztelana St. Skarszowskiego - pracował m.in. w jego składach soli w miastach pomorskich i inflanckich. Przygotował wówczas Ekonomikę ziemiańską - wydaną w 1675 r.; wykorzystał w niej zarówno dorobek polskiej jak i zachodnioeuropejskiej literatury rolniczej (m.in. niemieckiej i łacińskiej). W 2. poł. lat 70. związany był z zarządem dóbr A. Morsztyna, a w 1679 przygotował drugie przeszło dwukrotnie większe niż pierwsze wydanie Ekonomiki (uzupełnione zostało bowiem przetłumaczonym traktatem agronomicznym Krescencjusza). Po wyjeździe Morsztyna do Francji Haur osiadł w Krakowie, zajmował się handlem, został komisarzem skarbowym i nosił tytuł sekretarza królewskiego. W 1693 r. wydał Skład abo skarbiec znakomitów sekretów ekonomiej ziemiańskiej, zawierający też informacje m.in. z astrologii, medycyny, zoologii, malarstwa. Napisał również zachowane jedynie w rękopisie dzieło pt. Merkuriusz Polski.

Stanisław Kazimierz Hercius albo Herka

Ur. ok. 1615 r - data śmierci nieznana. Doktor medycyny i filozofii, profesor medycyny i teologii na Akademii Krakowskiej. Napisał Bankiet narodowi ludzkiemu ... zgotowany - Kraków 1660.

Stefan Humiecki

Syn Wojciecha i Izabeli z Kątskich, stolnik podolski (1696), podstoli koronny (1702), wojewoda podolski (1706). Poślubił najpierw Konstancję Lipską, później Katarzynę Krosnowską. Z drugiego małżeństwa miał synów Ignacego i Józefa oraz kilka córek. Inicjator barokowej przebudowy pałacu w Czemiernikach.

Jan August Hylzen

Urodzony 1702, zmarł 14 lutego 1767 w Warszawie – wojewoda miński (od 1754), kasztelan inflancki (od 1744), marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego (1749–1750), starosta brasławski, parchowski i kazuński, kronikarz Inflant, historyk i publicysta.

Jan Kajetan Jabłonowski

Ur. 1699 w Bracławiu, zm. 5 marca 1764 w Ostrogu. Był synem Jana Stanisława, wojewody ruskiego. Otrzymał najpierw godność starosty czehryńskiego, a w r. 1745 mianowany został wojewodą bracławskim. Ożeniony był po raz pierwszy z Teresą Wielhorską, kasztelanką wołyńską, po raz drugi z Anną Sapieżanką. Zmarł 6 marca 1764 r. Napisał m. in. Księgi Ester, Judyt, Zuzanny z Pisma św. wybrane, na polski wiersz przetłumaczone, Lwów 1747; Paralele dwóch świętych Józefów Starego i Ulowego Testamentu [...] wierszem polskim krótko objaśniona, 1749, b. m.

Józef Aleksander Jabłonowski

Ur. się 4 II 1711 w Tychomlu na Wołyniu. Główny obok Załuskich mecenas nauk oraz myśliciel zajmujący się kosmologią, historią i estetyką. Arystokratycane pochodzenie ułatwiło mu pobieranie nauki w domu, pod okiem prywatnych nauczycieli, a następnie jej kontynuowanie w ośrodkach zagranicznych. Podróż po Europie odbył w latach 1729-1731. Był we Francji, Włoszech, w Niemczech, Holandii i Anglii.Do Francji powrócił w 1733 r. jako wysłannik Stanisława Leszczyńskiego. Udał się tam ponownie (1735-1736) poświęcając sie karierze wojskowej i naukowej. Osiadłszy w Paryżu zetknął się z janseistą Ch. Rollinem, który rozbudził w nim zainteresowania historią starożytną oraz z oratorianinem, księdzem J. Privat de Molieres, profesorem College de France. Jabłonowski słuchał wykładów tego filozofa, astronoma, fizyka i matematyka, który próbował łączyć kosmologię heliocentryczną Kartezjusza i Newtona. Po powrocie do kraju - w 1737 r. Jabłonowski opublikował I tom "Histoire ancienne" Rollina w przekładzie polskim ("Dziejopis starożytny" 1743). Pogodzony z Augustem III został w 1743 księciem, w 1744 - stolnikiem litewskim, a w 1755 r. wojewodą nowogrodzkim. Po śmierci Augusta III popierał podczas elekcji A. Czartoryskiego, a następnie J.K. Branickiego. W roku 1768 wyjechał do Saksonii, skąd wspierał konfederatów barskich, a w 1771 r. zgłosił akces do konfederacji. Jako mecenas nauk współpracował z Załuskimi i wspierał edytorskie inicjatywy Mitzlera de Kolof, J.D Janockiego i F. Bohomolca. Przyczynił się do założenia gdańskiego Towarzystwa Przyrodniczego. Założył własną bibliotekę, utrzymywał kontakty z pijarami; zwłaszcza ze S. Konarskim i A. Wiśniewskim.

Jan Stanisław Jabłonowski

Ur. w 1669 r. - zm. 28 IV 1731. Syn Stanisława, późniejszego hetmana wielkiego koronnego. Kształcił się u jezuitów we Lwowie i w Pradze. Po studiach w latach 1685-87 wyjechał razem z bratem w podróż po Europie Zachodniej. Najdłużej przebywali w Paryżu, gdzie w 1686 ogłosili rozprawę matematyczną. W 1687 został chorążym wielkim koronnym; w 1693 r. wojewodą wołyńskim, a w 1697 r. ruskim. W 1694 ożenił się z Francuzką, siostrzenicą królowej Marysieńki. W latach 80. i 90. przy boku ojca brał udział w wojnach z Turcją i Tatarami. W czasie wojny północnej był wysuwany do tronu w 1704 r., po detronizacji Augusta II. Stanisław Leszczyński mianował go kanclerzem wielkim koronnym (lata 1706-1709). Przebywał ponad rok w Saksonii, dłuższy czas w Wielkopolsce i na Litwie. Po upadku Leszczyńskiego nadal prowadził akcję na rzecz jego albo Franciszka Rakoczego jako kandydata do tronu polskiego, w związku z tym był więziony w latach 1713- 1717 przez Augusta II. Po wyjściu z więzienia pozostawał w kręgu dworu Augusta II nie przerywając swoich kontaktów z Stanisławem Leszczyńskim.

Stanisław Serafin Jagodyński

Syn ubogiego szlachcica ze Żmudzi, herbu Korwin. Od 1613 roku studiował w Akademii Wileńskiej, następnie od 1619 roku na wydziale prawa w Krakowie. Studia prawnicze kontynuował na wydziale padewskim. W latach 1624-1625, jako dworzanin królewicza Władysława, uczestniczył w podróży do Niemiec, Belgii i Włoch. Data śmierci nieznana.

Jan z Kijan

Nazwisko nieznane, poeta plebejski, należał do kręgu twórców tzw. literatury sowizdrzalskiej, która za pomocą humoru i satyry podważała istniejący porządek społeczny świata, starała się bronić najuboższych. Autor co najmniej kilku zbiorów: Sowiźrzał nowy albo raczej Nowyźrzał (1614), Fraszki Sowiźrzała nowego (1614), Fraszki nowe Sowiźrzałowe (1615).

Jan z Wychylówki

Według Badeckiego (Literatura mieszczańska) postać ta jest być może tożsama z Janem Jurkowskim (zob. wyżej: Jan Dzwonowski). Pod tym imieniem ukazał się Kiermasz wieśniacki -b.m. i r. (ok. 1618).

Adam Jarzębski (Jarzembski, Jarzemski)

Ur. w Warce przed 1590 r. - zm. między 1648 a 1651. Pochodził z zamożnej rodziny mieszczańskiej. Nauczyciel synów rodzin magnackich Radzimińskich i najprawdopodobniej Lubomirskich; być może z nimi odbywał podróże zagraniczne. Od roku 1612 był skrzypkiem w kapeli elektora brandenburskiego w Berlinie; zwiedził Niemcy, a w 1615 roku Włochy. Następnie aż do śmierci pozostał muzykiem króla Zygmunta III w Warszawie. Kompozytor, wynalazca i budowniczy instrumentów muzycznych. W 1635 r. otrzymał tytuł „budowniczego - architekta” i prowadził prace w zamku ujazdowskim w Warszawie.

Hieronim Jazłowiecki

Ur. ok. 1570 - zm. w 1607. Syn Jerzego hetmana wielkiego koronnego i wojewody ruskiego. Rodzina pochodziła z Jazłowa na Podolu. Studiował na Uniwersytecie w Ingolsztadzie; w 1585 r. po powrocie ze studiów walczył z Turkami na Węgrzech. Był posłem na sejm i deputatem na Trybunał Koronny. Oprócz starostwa czerwonogrodzkiego i sokalskiego otrzymał w 1605 r. urząd wojewody podolskiego. W czasie rokoszu Zebrzydowskiego stanął po stronie króla. Wielokrotnie w czasie swojego życia wchodził w konflikt z innymi maganatami (Potockimi, „Diabłem” Stadnickim) niemal doprowadzając do wojny domowej. Zmarł jako ostatni męski przedstawiciel swojego rodu. Jego Listy wydał J. Czubek w zbiorze Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego, t. II, Kraków 1918.

Jan Jerzy Jelonek Cervus (Jelonek, Tucholczyk)

Żył w 1. poł. XVIII w. Doktor filozofii i medycyny. Lekarz nadworny księcia Sułkowskiego. Pozostawił tłumaczenie dzieła Samuela Beimlera Medyk domowy - Leszno 1749.

Maciej Jędrzejowczyk

Drukarz krakowski pochodzący z Jędrzejowa, zarządzał drukarnią Łazarzową od 1606 r. Pod swoim nazwiskiem drukował od roku 1618.

Karol Mikołaj Juniewicz

Urodził się we wsi Niechniewicze w Wielkim Księstwie Litewskim (Nowogródczyzna), w rodzinie drobnego szlachcica. Brat zakonny z Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, pisarz i poeta późnego baroku, doktor teologii i poliglota. Prawdopodobnie pobierał nauki w wileńskim kolegium jezuickim. W 1717 r. wstąpił do zakonu paulinów. Przez całe życie pozostał odtąd z nimi związany. Sprawował w zakonie wysokie funkcje (był, m.in. sekretarzem prowincji polskiej, był też długoletnim wykładowcą szkół zakonnych paulińskich).

Mikołaj Karol Juniewicz

Jan Jurkowski

Pochodził z Pilzna na Podkarpaciu. Syn Marcina, mieszczanina. Daty urodzenia i śmierci nie są pewne. Studiował w Akademii Krakowskiej. Autor "Tragedii o polskim Scylurusie" (1604), utworów panegirycznych i satyrycznych (łącznie opublikował dziewięć utworów). Tworzył tylko cztery lata. Przyczyny jego zamilknięcia nie są jasne, zwłaszcza że uchodzi za poetę dojrzałego, o kunsztownym stylu. (WG)

Atanazy Kalnofojski

Daty i losy życia nieznane. Był Rusinem zakonnikiem monastyru pieczerskiego w Kijowie, dyzunitą. Pozostawił "Teratourgema" - Kijów 1638.

Adam Kamieński-Dłużek (Dłużyk)

Niewykluczone, że urodził się ok. 1635 r. w Orszy na terenie ówczesnego Wielkiego Księstwa Litewskiego (dzisiejszej Białorusi). Jego katolicka rodzina wywodziła się być może z ziemi dobrzyńskiej. Pierwszą znaną nam datą z jego życiorysu jest dzień 20 X 1660, kiedy to został wzięty do niewoli rosyjskiej po bitwie nad rzeką Basią k. Mohylowa Białoruskiego. Więziony był w Tobolsku, nad Jenisejem, a w końcu w Jakucku, gdzie jako zesłaniec pełnił m.in. funkcję nadzorcy tamtejszego więzienia. Tam też podawał się za podróżnika. W 1668, w wyniku Traktatu Andruszowskiego, został wraz jeńcami uwolniony i w 1669 przebywał w Moskwie. Do kraju wrócił na początku 1672.

Olbrycht Karmanowski

Ur.się pod koniec XVI wieku, zm. w pierwszej połowie XVII wieku. Poeta i tłumacz, pochodził z rodziny szlacheckiej. W roku 1617 wpisał się do albumu Stanisława Lubienieckiego, więc prawdopodobnie był arianinem. Ukończył szkołę dysydencką w Rakowie. Dalsze studia odbył być może za granicą. Brał udział w rokoszu Zebrzydowskiego. Był dworzaninem Krzysztofa Radziwiłła, wojewody wileńskiego i hetmana wielkiego koronnego. Pełnił funkcję lustratora dóbr Radziwiłłowskich. Jeździł do trybunału lubelskiego z rozkazu księcia. W r. 1626 pisał w obozie wojennym dziennik wydarzeń na zlecenie księcia Radziwiłła. Był autorem "Pieśni pokutnych" i zbioru fraszek "Drwa" oraz wierszy okolicznościowych.

Jan Tobiasz Keller (Kieller)

Data ur. nieznana - zm. w IV 1727. Mieszkał w Poznaniu od 1764 r. Od 1680 r. występował jako bibliopol, a od 1692 r. wydawał własnym sumptem. M.in. w 1697 r. P. Kuszewicza Prawo chełmińskie, w 1713 M. Mariniusa Pamiętnik albo kronika pruskich mistrzów, Polski kalendarz świąt rocznych....1713”, a także łacińskie prace J. Herburta i W. Tylkowskiego. Trzykrotnie, w latach 1699-1701, wydał Nową królewską polską i niemiecką gramatykę. Jest to kompilacja starych gramatyk i przysłów Knapiusza, Fredry i Rysińskiego. W 1714 r. był reprezentantem pospólstwa w Radzie Miejskiej Poznania.

Chrystian Henryk Kircheim

Ur. w Halle w 2. poł. XVII wieku - zm. po 1731 r. Przybył do Gdańska na początku XVIII wieku. Dyplom doktora medycyny uzyskał w Erfurcie ok. 1710r. Następnie pełnił funkcję przybocznego lekarza Augusta II i lekarza wojskowego. Już w 1706 r. opublikował w Hamburgu Vademecum anatomicum, które przełożył i wydał w 1722 r. jako Facies anatomica corporis humanis, to jest krótkie opisanie ciała człowieczego. W tym okresie praktykował jako lekarz w Warszawie. Autor pierwszego polskiego podręcznika anatomii i twórca polskiego słownictwa anatomicznego.

Hieronim Jan Kłokocki

Grzegorz Knapiusz (Cnapius, Knapius, Knapski)

Ur. ok. 1564 r. w rodzinie mieszczańskiej w Grójcu na Mazowszu - zm. 10 XI 1639 r. Najpierw uczył się w szkołach warszawskich, a od 1582 w kolegium jezuickim w Pułtusku, jedynie przez krótki czas przebywał w Wilnie i Braniewie. W 1585 przyjął śluby zakonne u jezuitów w Kaliszu i został nauczycielem w tamtejszym Kolegium. Od 1587 r. uzupełniał własną wiedzę z filozofii w Poznaniu i w Pułtusku. W latach 1594-1598 przeszedł czteroletni kurs teologii w Wilnie. Pod koniec XVI w. pełnił stanowisko prefekta szkół w Poznaniu, wtedy też otrzymał święcenia kapłańskie. W latach 1603-1613 przebywał przeważnie w Lublinie, a poza tym w Poznaniu i w Krakowie; z kolei w okresie 1614-1617 mieszkał we Lwowie i Jarosławiu. Od 1618 r. przez dwadzieścia lat mieszkał w Krakowie i opracowywał swoje dzieło naukowe.

Piotr Kochanowski

Ur. w 1566 r. w Sycynie w Sandomierskiem - zm. 1620. Był bratankiem poety Jana. Być może kształcił się w domu, nie ma jego imienia wśród studentów Akademii Krakowskiej. W młodości pozostawał pod wpływem sławy swojego stryja. W 1583 r. studiował w Królewcu, przebywał też na dworze Jana Zamoyskiego. W roku śmierci Jana 18 - letni Piotr tworzył już swoje, nie zachowane do dzisiaj, utwory. We Włoszech był, być może, już w 1588 r., a na pewno w 1594 i w 1599 r. Tam prawdopodobnie poznał twórczość T. Tassa. Od 1602 r. był sekretarzem królewskim, z tego powodu przebywał przez pewien czas na Mazowszu i w Wielkopolsce. Od 1608 r. posiadał dobra w Sandomierskiem i Krakowskiem. Od 1611 r. do śmierci mieszkał prawie stale w Krakowie.

Wespazjan Kochowski

Ur. w 1633 w Gaju w Sandomierskiem - zm. 6 VI 1700 roku w Krakowie. Syn sekretarza królewskiego Jana. W latach 1646-1648 uczył się w kolegium Nowodworskich w Krakowie, a wcześniej w kolegium jezuickim w Sandomierzu. W latach 1651-1660 brał czynny udział w wojnach z Kozakami (Beresteczko), Szwedami, Węgrami i Moskwą. Po pokoju oliwskim osiadł w Gaju, skąd w 1663 r. przeniósł się do wsi Goleniowy w ziemi krakowskiej; tu przygotowywał się do wydania kronik historycznych. Wziął udział w rokoszu Lubomirskiego. Po śmierci Lubomirskiego (poświęcił mu poemat Kamień świadectwa) poparł wybór Michała Korybuta Wiśniowieckiego na króla. W r. 1670 pracował w kancelarii koronnej, ale nie uzyskawszy stanowiska sekretarza królewskiego powrócił na wieś. W latach 1671-73 był podżupnikiem wielickim, a w 1673 sędzią skarbowym powiatu lelowskiego. W 1683 r. wydaje pierwszy tom Annalium Poloniae (t. II w 1688, a t. III w 1698). W nagrodę został historiografem jego królewskiej mości i w związku z tym bierze udział w wyprawie wiedeńskiej.

Franciszek Kola Dymitr

Ur. w 1699 - zm. w 1766. Cudzoziemiec, od 1716 był pijarem w Warszawie. Jego tłumaczenie Nowego Wielkiego Dykcjonarza (t. I -1743, t. II -1745) Piotra Daneta zostało dokonane prawdopodobnie w związku z pracami nad reformą nauczania w Collegium Nobilium.

Andrzej Komoniecki

Ur. ok. 1658 r. w Żywcu w rodzinie mieszczańskiej - zm. w 1729 r. Uczył się w miejscowej szkole parafialnej. Poznał łacinę, niemiecki, czeski. W 1686 został burmistrzem, a w 1688 wójtem swojego rodzinnnego miasta i urząd ten sprawował przez 40 lat. Przez pewien czas na pocz. XVIII wieku pełnił też funkcję pisarza miejskiego. Napisał Chronografię albo Dziejopis żywiecki przedstawiające Żywiecczyznę w okresie od 1438 do 1728 r. (t. 1 - do 1704 r. wydany został w 1937 r.). Był też autorem innych prac, m.in. kronik kościelnych.

Hieronim Stanisław Konarski

Ur. 30 IX 1700 w Żarczycach (woj. sandomierskie) - zm. 3 VIII 1773. Syn kasztelana zawichojskiego Jerzego. Uczył się w latach 1709-1715 u pijarów w Piotrkowie. Po ukończeniu szkoły wstąpił do ich zakonu w Podolińcu na Spiszu i tam przyjął imię Stanisław od św. Wawrzyńca. W klasztorze tym kontynuował studia humanistyczne i filozoficzne, a na przełomie lat 10. i 20. sam zaczął nauczać tych przedmiotów. Od 1722 r. uczył retoryki w kolegium warszawskim i tu publikował swoje pierwsze utwory poetyckie. W 1725 wyjechał do Rzymu do pijarskiego Kolegium Nazareńskiego, a także do Sapienzy; w pierwszej z tych uczelni nauczał retoryki w 1727 r. W 1729 pojechał do Paryża poznać organizację szkolnictwa, a następnie do Niemiec i Austrii. Po powrocie do kraju z inicjatywy biskupa J. J. Załuskiego rozpoczął przygotowania do pierwszej edycji polskiego ustawodawstwa.; w 1732 ukazał się pierwszy tom tego wydawnictwa (Volumina Legum), z jego przedmową. Do roku 1739 wydał następnych pięć przygotowanych przez siebie tomów. W 1735 r. jako uczestnik wysłanej przez Leszczyńskiego legacji pojechał przez Niemcy i Holandię do Francji.. W 1736 wrócił do Krakowa, gdzie nauczał u pijarów. W 1739 został rektorem Kolegium pijarskiego w Warszawie. 1 IX 1740 r. otworzył Collegium Nobilium. W 1742 r. został na krótko prowincjałem pijarów. Rektorem Collegium pozostał do 1756 r. W latach 1749 - 1754 dzięki wyjazdom do Rzymu udało mu się zatwierdzić reorganizację całego szkolnictwa pijarskiego w Polsce według wzorów Collegium Nobilium. Król na jego cześć kazał wybić w 1771 r. medal „Sapere auso”.

Jan Konarski

Daty i koleje życia nie znane. Autor ustawy dla wsi Gumienic z 1679.

Adam Korczyński

Daty ur. i śmierci nieznane. Pochodził najprawdopodobniej z ziemi przemyskiej z okolic Sambora. Być może uczęszczał do tamtejszego kolegium jezuickiego. Prawdopodobnie podróżował też do Włoch. Znał dobrze środowisko mieszczańskie, pracował też być może w sądzie grodzkim. Posługiwał się łaciną i językiem ruskim. W 1698 r. napisał wierszowaną powieść satyryczno-obyczajową pt. Złocista przyjaźnią zdrada (wyd. 1949), przeplataną nie związanymi z nią fraszkami (wydanymi osobno w 1950 r.).

Marek Korona

Ur. ok. 1590 r. we Włocławku - zm. 1651. Pochodził najprawdopodobniej z rodziny chłopskiej. Do zakonu franciszkańskiego wstąpił w 17. roku życia. W 1614 r. przebywał w Rzymie na studiach w kolegium zakonnym. Był również w Mediolanie. Doktorat z teologii uzyskał w Italii. Od 1618 r., po powrocie do kraju, został kierownikiem studium krakowskiego, a we wrześniu 1620 r. przeniósł się do Wilna. Od 1625 r. po podziale prowincji zapisał się do prowincji litewsko - ruskiej i przebywał głównie w Wilnie i Lwowie. W latach 1636-1639 pełnił funkcję prowincjała. Do śmierci 16 VIII 1651 przebywał na wschodnich obszarach Rzeczypospolitej, m.in w Korcu na Wołyniu. W 1637 wydał opis konwentów swojej prowincji Speculum provinciae Russiae, a pisma polemiczne m.in Rozmowę theologa katolickiego z rabinem żydowskim przy arianinie nieprawym chrześcijaninie w 1645. W kompilatorskim dziele Directorium albo raczej wprowadzenie do pojęcia terminów elementów logicznych i filozoficznych, wydanym po raz pierwszy w 1639 r., wprowadził - jako jeden z pierwszych - spolszczenie łacińskiej terminologii filozoficznej.

Andrzej Kazimierz Kryszpin Kirszensztein

Wojewoda witebski od 1695, pisarz polny litewski od 1687, starosta puński i szereszowski. W 1674 podpisał elekcję Jana III Sobieskiego. W 1688 wybrany posłem na sejm walny w Grodnie. Posłował na sejmy warszawskie w 1698 i 1690. W 1691 uczestniczył w wyprawie przeciwko Turcji. W 1693 został marszałkiem sejmu grodzieńskiego i wygłosił mowę powitalną na przybycie Jana III. Uwikłany w spór z rodem Sapiehów, którego przedstawiciele ścigali Kryszpina-Kirszenszteina jako stronnika dworu, grabiąc jego starostwa i dobra dziedziczne. Z inspiracji Sapiehów ród Kryszpinów-Kirszenszteinów został oskarżony w Trybunale Litewskim o plebejskie pochodzenie. Na nowym sejmie w 1695 Sapiehowie próbowali wyrugować go ze składu izby poselskiej i nie dopuścić do otworzenia przez niego obrad jako marszałka starej laski. Doprowadziło to do zerwania sejmu. Król, pragnąc wynagrodzić mu szkody doznane od przeciwników dworu, mianował go w 1695 wojewodą witebskim. W 1696 Trybunał Litewski wydał dekret przeciwko Kryszpinom, odsądzający ich od szlachectwa i uznający niegodnymi sprawowania urzędów. W odpowiedzi, w porozumieniu z królową Marią Kazimierą d'Arquien Andrzej Kazimierz Kryszpin-Kirszensztein zawiązał konfederację wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego. Ostatecznie zawarto ugodę z Sapiehami, którzy uznali Kryszpinów za dobrą szlachtę. Był elektorem Augusta II Mocnego w 1697 roku[1]. 20 lipca 1697 Andrzej Kazimierz Kryszpin-Kirszensztein witał w Tarnowskich Górach nowego króla Augusta II Mocnego w imieniu stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Mateusz Ignacy Kuligowski

Data i miejsce urodzenia nieznane - zm. po 1699 r. Być może pochodził ze średniozamożnej rodziny Kuligowskich (Kulikowskich) herbu Dragomir. Uczył się w szkołach jezuickich w Wilnie. Został księdzem oraz magistrem sztuk wyzwolonych i filozofii. Być może studiował w 1682 r w Padwie. W 1675 r. był dziekanem brzozowskim, w 1688 dziekanem wołkowyskim i plebanem wołpińskim; w 1694 r. protonotariuszem Stolicy Apostolskiej i archidiakonem bakkowieńskim. Najczęściej przebywał na Litwie. Związany był z Sapiehami, którym dedykował swoje księgi.

Piotr Kunaszczyk

Daty i koleje życia nieznane. Pozostawił "Regestr wydatków" (1663-1696).

Michał Kuschius

Ur. w 1600 w Brzeźmierzu - zm. w 1654 we Wrocławiu. Odbył studia w Toruniu i Wittemberdze. Od 1638 r. przebywał we Wrocławiu jako nauczyciel i kaznodzieja luterański. Pozostawił "Wegweiser zur polnischer und deutschen Sprache" - Wrocław 1646.

Samuel Leszczyński

Syn wojewody derpskiego, Andrzeja i Anny Koreckiej. Był oboźnym koronnym, starostą łuckim i korsuńskim, lecz nie brał udziału w życiu publicznym. Przeszedł na katolicyzm z protestantyzmu. Był dziedzicem olbrzymiej magnackiej fortuny. Autor poematu panegirycznego "Classicum nieśmiertelnej sławy po szczęsliwej i niesłychanej wiktoriej pod Chocimiem dnia 11 nowembra roku Pańskiego 1673" (Kraków 1674), a także poematu o zwycięstwie pod Cudownem pt. "Potrzeba z Szeremetem ..." 1661.

Stanisław Leszczyński

Ur. 23 X 1677 we Lwowie - zm. w 1766 r. w Luneville. Syn Rafała, podskarbiego wielkiego koronnego. Studiował w kraju i za granicą. Był starostą odolanowskim, dubieńskim, nowodworskim, dziedzicem Leszna i Rydzyna w powiecie Wschowskim. Elektor Augusta II z województwa kaliskiego; w 1696 marszałek sejmu, w 1697 podczaszy koronny, w 1699 wojewoda poznański; w latach 1704 -1709 król polski. W latach 1714 - 1720 mieszkał na terenie Cesarstwa (w Księstwie Dwóch Mostów), a od 1720 w Wissemburgu. W latach 1733 - 1736 ponownie król polski. Od 1736 jako książę Lotaryngii i Baru mieszkał w Luneville.

Mikołaj Lob

Drukarz krakowski, znany już od 1598 jako giser. Od 1606 do 1617 prowadził własną oficynę drukarską. Wydawał głównie teksty jezuitów, a anonimowo także poszukiwaną wówczas tzw. literaturę mieszczańską. Wydał m.in. "Kronikę Sarmacjej Europskiej" Gwagnina w przekładzie Marcina Paszkowskiego. Rozpoczął także druk Zielnika Syreniusza. (Na podstawie Encyklopedii wiedzy o książce, ZN im. Ossolińskich, Wrocław 1971)

Piotr Loderecker

Daty i koleje życia bliżej nie znane. Pozostawił Dictionarium septem diversum linguarum Praga 1601 (część dotycząca jęz. polskiego znajduje się w: V. Francić, Dział Polski w siedmiojęzykowym słowniku Piotra Lodereckera z 1601 roku, Wrocław 1972).

Stanisław Lubieniecki

Urodził się ok. 1558 roku. Był synem Stanisława i bratem Andrzeja. Został dworzaninem Stefana Batorego. Po opuszczeniu dworu działał jako teolog ariański; był ministrem zboru w Tropieniu, Rakowie i Lusławicach. Ożenił się z Urszulą Otwinowską. Umarł w 1633 roku prawdopodobnie w Lusławicach. Jest autorem hejnałów i pieśni, które wydane zostały w Rakowie wraz z pieśniami Smalciusa i Przypkowskiego, oraz utworu "Anatomia wieprza i człowieka ...". Utwór ten ukazał się w Wirydarzu poetyckim Trembeckiego.

Jerzy Sebastian Lubomirski

Ur. 20 I 1616 być może w rodzinnym Wiśniczu koło Krakowa - zm. 31 I 1667 we Wrocławiu. Pierwsze nauki pobierał w Wiśniczu; w 1626 r. zapisał się na Akademię Krakowską. W 1629 r. z bratem Michałem wyjechał w podróż - przebywał na pewno w Niemczech (Ingolsztadzie), Lowanium i Lejdzie, do kraju wrócił w 1636 r. W późniejszych latach gościł zapewne w Hiszpanii (przed 1642), a na przełomie 1649 i 1650 był także we Włoszech. W 1628 otrzymał starostwo dobczyckie, a w 1636 sądeckie i grzybowskie. W latach 30. i 40. wielokrotnie był marszałkiem małopolskiego sejmiku w Proszowicach, posłem na Sejm, a w 1643 r. został marszałkiem sejmu. Był znanym przeciwnikiem wojen z Turcją i starał się znaleźć pokojowe rozwiązanie konfliktu z kozakami w 1648 r. W lutym 1650 r. otrzymał stanowisko marszałka nadwornego, a po śmierci J. Ossolińskiego stanowisko marszałka wielkiego koronnego. Niemal od początku panowania Jana Kazimierza stał na czele antykrólewskiej opozycji. Mimo to w pierwszym okresie wojen szwedzkich, po krótkim okresie wyczekiwania, stanął od XII 1655 r. po stronie króla i w sposób znaczący przyczynił się wespół z Czarnieckim, do zwycięstw wojennych w 1656 r. W rezultacie w 1657, początkowo wbrew królowi, senatorowie opowiedzieli się za przekazaniem mu stanowiska hetmana polnego. W następnych latach walczył skutecznie z wojskami siedmiogrodzkimi, szwedzkimi i rosyjskimi. Na początku lat 60. prowadził niejasną grę polityczną, która doprowadziła do sądu sejmowego, który - mimo nieudowodnienia Lubomirskiemu planu obalenia tronu - skazał go „na utratę czci, życia i wszystkich dóbr”. Skazany na banicję i infamię wyjechał z kraju na Śląsk. W latach 1665-1666 doprowadził do wojny domowej - rokoszu w Rzeczypospolitej i odniósł zwycięstwo nad wojskami królewskimi pod Mątwami, jednak na mocy ugody po tej bitwie Lubomirski zrezygnował z wszystkich urzędów. W 1666 r. przebywał we Wrocławiu i napisał wówczas Jawnej niewinności manifest. Sejm elekcyjny 1669 r. doprowadził do jego pełnej rehabilitacji. Ten dobrze wykształcony, jeden z najzamożniejszych magnatów XVII wieku, uznawany był za obrońcę wolności szlacheckich i zwolennika tolerancji religijnej, również wobec arian.

Stanisław Herakliusz Lubomirski

Ur. 25 V 1642(?) w Wiśniczu lub Niepołomicach - zm. 16 lub 17 I 1702 r. w Ujazdowie. Najstarszy syn Jerzego Sebastiana. Uczył się początkowo w domu dziada Stanisława, wojewody krakowskiego. Na początku 1660 r. wyjechał za granicę - przez Niemcy i Niderlandy - do Francji, Hiszpanii, Włoch i Wiednia; do kraju wrócił w 1662 r. W czasie procesu wytoczonego przez sejm jego ojcu Stanisław stanął po stronie tego ostatniego. W 1667 rozpoczął działalność polityczną: został wybrany posłem na sejm. Rok później ożenił się z Zofią, córką Łukasza Opalińskiego, jedną z najbardziej wykształconych wówczas Polek. Politycznie związany był wtedy ze stronnictwem francuskim przeciwnym abdykacji Jana Kazimierza. W 1669 r. został podstolim koronnym, w 1673 marszałkiem nadwornym koronnym, później marszałkiem wielkim koronnym. Po śmierci Opalińskiej, w 1674 ożenił się powtórnie z Elżbietą Denhoffówną. W tym czasie odszedł od polityki prokrólewskiej. Od początku lat 70. rozpoczął karierę mecenasa artystycznego. Był jednym z najwszechstronniej wykształconych wówczas Polaków - znał włoski, łacinę, francuski i niemiecki.

Antoni Chryzanty Łapczyński

w 2. poł. XVII wieku - zm. ok. 1740. Zakonnik smoleński, kaznodzieja, pisarz. Pisał się „ze Strzałkowa” (wieś w parafii Radomsko). O młodości jego wiemy niewiele. W 1708 r. jako duchowny był sekretarzem w kancelarii królewskiej. Studiował w Akademii Krakowskiej, gdzie w 1720 r. otrzymał stopień bakałarza sztuk i filozofii. Nie wiadomo, kiedy uzyskał stopień doktora i czy na pewno był profesorem tejże Akademii - jak o sobie pisał. W latach 20. związany był z kościołami krakowskimi i wielickimi, został też kanonikiem smoleńskim, a wcześniej proboszczem wasilkowskim. Wydawał panegiryki i żywoty władców polskich (m.in. Majestat Polski), przetłumaczył też dzieło St. H. Lubomirskiego Adverbia moralne.

Jakub Łącznowolski

Daty i dzieje życia nieznane, być może był krakowianinem. Poeta satyryczny z 2. poł. XVII wieku. Opublikował Nowe zwierciadło... b.m. (Kraków ?), 1678.

Paweł Łęczycki (Lancicius)

Ur. w 1572 - zm. w 1642 r. Pochodził zapewne z plebejskiej rodziny mieszkającej w Łęczycy. W 16. roku życia wstąpił do zakonu bernardynów i po krótkiej nauce w ich klasztorze studiował w latach 1598-1599* w Akademii Wileńskiej. W 1600 i 1604 r. przebywał w sprawach zakonnych w Rzymie, gdzie nauczył się dobrze włoskiego. Już w 1602 r. został kustoszem i doradcą prowincjała bernardynów w Warszawie. W 1606 r. towarzyszył , wraz z misją bernardyńską, Marynie Mniszchównie w wyprawie do Moskwy; był wtedy kapelanem posła polskiego Mikołaja Oleśnickiego. Po zamordowaniu Dymitra Samozwańca przebywał przeszło dwa lata w tamtejszym więzieniu; zajmował się tam przekładami dzieł włoskich i łacińskich na język polski. Powstały w ten sposób przekład dzieła Botera Relatiae powszechne ukazał się po powrocie z niewoli w 1609 r. w Krakowie. Łęczycki uzupełnił go też własnymi uwagami wstępnymi, świadczącymi o jego dobrej znajomości odkryć geograficznych. Pozostawił sporą bibliotekę. W 1611 r. został gwardianem klasztoru bernardynów w Sokalu nad Bugiem, a w 1620 w Nowem nad Wisłą niedaleko Świecia. Ostatnie lata życia spędził w Bydgoszczy.

Piotr Michał Łęskowski

Władysław Aleksander Łubieński

Ur. 1 XI 1703 r. w Iwanowicach w Wielkopolsce - zm. 27 VII 1767 w Warszawie. Syn Macieja, łowczego sieradzkiego. W 17. roku życia ukończył jezuicką szkołę w Kaliszu i przyjął święcenia. Następnie uczył się w seminarium w Łowiczu, a od 1722 studiował teologię i prawo kanoniczne w Akademii Krakowskiej. W 1724 r. dotarł do Rzymu, następnie podróżował po Włoszech, Francji i Niemczech. Po powrocie do kraju został kapłanem w Krakowie, a następnie kanonikiem gnieźnieńskim (z tej racji w latach 1730 - 1731 był wiceprezydentem Trybunału Koronnego). Po roku 1730 pełnił funkcję scholastyka krakowskiego. W celu prowadzenia pracy naukowej wydzierżawił dobra od kapituły gnieźnieńskiej w ziemi wieluńskiej. Dokonywał tam wypisów z dzieł obcych i polskich przygotowując do druku Raptularz manuskryptów, a w 1740 r. wydał we Wrocławiu Świat we wszystkich swoich częściach. Oddzielnie opublikował też fragmenty dotyczące Polski pt. Historia polska. Książka ta służyła za podręcznik dla królewiczów polskich, synów Augusta III. W 1740 r. został pisarzem wielkim koronnym. Od 1741, prawie bez przerwy przez 16 lat przebywał przy boku króla, najczęściej w Dreźnie. W 1742 został dziekanem kapituły gnieźnieńskiej; a do 1743 r. pracował w kancelarii królewskiej. Wtedy to przygotował memoriał na temat reformy w Polsce pt. Zebranie pożytecznych rad królowi. W 1758 r. otrzymał arcybiskupstwo lwowskie oraz order Orła Białego. W 1759 roku został arcybiskupem gnieźnieńskim. Jako prymas rezydował głównie w Skierniewicach, rzadziej w Łowiczu.

Stanisław Makowiecki

Pochodził z Wielkiego Łukoszyna w powiecie lipnowskim. Prawdopodobnie od 1674 r. był stolnikiem latyczowskim. Autor następujących utworów: "Szczęśliwa ekspedycyja pod Kamieńcem z Turkami [...] Jana [...] Potockiego, wojewody bracławickiego ..., (1674), "Relacja Kamieńca wziętego przez Turków w roku 1672, "Kapitolim nieśmiertelnej chwały [...] Rafała Kazimierza z Borzymia Makowieckiego, kasztelana kamienieckiego ..., (Kraków 1689).

Stanisław Malczowski

Bartłomiej Kazimierz Malicki

Ur. najprawdopodobniej w latach 60. XVII wieku - zm. ok. 1706 r. Pochodził z krakowskiej rodziny mieszczańskiej. W 1680 zdobył stopień bakałarza, a w następnym magistra sztuk wyzwolonych w Akademii Krakowskiej. Od końca 1681 do 1688 r. pełnił funkcję profesora retoryki i poetyki w Akademii Lubrańskiego w Poznaniu. Tu drukował swoje pierwsze mowy, panegiryki i utwory sceniczne. W 1688 r. został docentem* w Akademii Krakowskiej, nauczając równocześnie w Kolegium Nowodworskich. W 1692 r. wyjechał do Paryża i uzyskał tytuł doktora medycyny. Był też w Rzymie i Padwie. W tymże roku wrócił do Krakowa i poświęcił się pracy pisarskiej. Jeszcze przed 1699 r. przygotował gramatykę języka polskiego (Tractatus ad compendiosam cognitionem linguae polonicae). W roku następnym dzięki przywilejowi króla wydał Klucz do języka francuskiego to jest gramatyka polsko - francuska, a w 1701 Leksykon francusko-polski. Przygotował też do druku (ale go nie wydał) Słownik francusko-łacińsko-polski. Od 1699 roku nosił tytuł sekretarza królewskiego.

Jan Malina

Urodzony ok. 1620 w Kluczborku, pastor i pisarz luterański, zmarł 24 listopada 1672 roku. Pełnił funkcje archiprezbitera tylżańskiego i był generalnym superintendentem konfesji augsburskiej na Wielkie Księstwo Litewskie. W 1640 roku ogłosił w Wilnie "Porządek obrzędów zwyczajnych Kościoła augustańskiej konfesji" i "Kancjonał, to jest pieśni chrześcijańskie" w 1671 roku w Królewcu. Tłumaczył także z niemieckiego pieśni, które pojawiały się w różnych kancjonałach.

Marian z Jaślisk

Data i miejsce ur. nie znana - zm. w 1658 r. we Lwowie. W 1623 r. złożył śluby zakonne u dominikanów we Lwowie. W tymże mieście odbywał do 1628 r. studia filozoficzne i teologiczne. Następnie został wysłany na studia uzupełniające do klasztoru św. Augustyna w Padwie. Bakaloreat* i magisterium z teologii uzyskał we Lwowie odpowiednio w 1641 i w 1644 r. Już w latach 30. wykładał filozofię i teologię w tymże mieście oraz w Podkamieniu i w Kijowie. W 1653 został wybrany przeorem klasztoru lwowskiego, a w 1658 wikariuszem prowincji ruskiej dominikanów. Pracował też m.in. w Żółkwi, Lubarze, Kudaku i Latyczowie, a także jako kapelan na dworze kasztelanowej krakowskiej Zofii Sobieskiej. Pisał traktaty filozoficzne i teologiczne. Najważniejsze jego dzieło to Tetrarchia theologica, w którego drugiej części pt. Quincunx miscellaneorum znajduje się Dictionarium Sclavo-Polonicum [...] hoc est Vocabula [...] Illyrica seu Dalmatica. Według niektórych badaczy zamierzał on tym samym stworzyć wspólny język dla wszystkich Słowian. Był też autorem słowników: łacińsko-polskiego i turecko-polskiego, pozostałych w rękopisie.

Jan Markiewicz (Markowicz)

Ur. 10 IV 1613 r. w Krakowie - zm. przed 4 V 1691 r. Pochodził z rodziny kupieckiej. Uczył się w gimnazjum luterańskim w Bytomiu, a od ok. 1623 w kolegiach jezuickich w Nysie i w Lublinie. Od 1636 r. terminował, a od 1643 prowadził własny sklep korzenny w Krakowie. Handlował z Gdańskiem, prowadził kantor bankowy. W 1654 r., jako jeden z najzamożniejszych mieszczan, kupił sobie kamienicę w krakowskim rynku. Został dzierżawcą podatku czopowego. W latach 1666 - 1689 pełnił funkcję ławnika, a w następnych latach rajcy krakowskiego. Zgromadził dużą bibliotekę (ok. 100 woluminów), był wydawcą, a także autorem Silva rerum z lat 1654 - 1687 , w ramach którego spisywał też swój pamiętnik (fragmenty wydane przez L. Kubalę w II tomie Szkiców historycznych - Lwów 1880).

Samuel Maskiewicz

Ur. ok. 1580 r. - zm. ok. 1640 r. Pochodził z kalwińskiej, ruskiej rodziny osiadłej na Nowogródczyźnie. Już przed 1600 rokiem zakończył swoją naukę szkolną i rozpoczął służbę wojskową, m.in. w Inflantach. Przez pół roku pozostawał w służbie u księżnej Aleksandry Wiśniowieckiej w Brahiniu. Następnie zaciągnął się do wojska kwarcianego na Podolu. W latach 1609 - 1612 brał udział w wyprawie moskiewskiej. Później wstąpił na służbę do ordynata kleckiego Jana Alberta Radziwiłła. Był też w tym czasie działaczem sejmikowym i deputatem do trybunału. Od 1628 r. pozostawał w służbie Sapiehów, dzięki nim został pisarzem grodzkim nowogródzkim., a w 1632 podwojewodzim nowogródzkim. Pamiętnik jego, oparty na zapiskach diariuszowych obejmujących okres od 1580 do 1621, pisany był w latach 1625 - 1640.

Kasper Miaskowski

Syn szlachcica Jana i Zofii Kembłan Chełkowskiej, urodził się w Smogorzewie pod Gostyninem w Wielkopolsce. Uczęszczał prawdopodobnie do benedyktyńskiej szkoły w Lubiniu, a następnie do Kolegium Lubrańskiego w Poznaniu. Przebywał całe życie na wsi. Po śmierci ojca opiekował się młodszym rodzeństwem. Gospodarował na odziedziczonej części Smogorzewa. W 1589 r. poślubił Zofię Szczodrowską. W latach1598-1603 dzierżawił Osiek w Wielkopolsce, a od 1603 r. Włoszczonowę koło Kutna. Powrócił do Smogorzewa w 1607 r., gdzie zmarł 22 kwietnia 1622 roku.

Jacynt (Jacek) Mijakowski

Ur. w 1587 r. w Krakowie - zm. tamże w 1647 roku. Pochodził z rodziny szlacheckiej. Studiował w Akademii Krakowskiej oraz we Włoszech. Wstąpił do zakonu Dominikanów, gdzie piastował wiele różnych funkcji. Był kaznodzieją w Kościele Mariackim w Krakowie, doktor teologii. Prawdopodobnie został członkiem Rzeczpospolitej Babińskiej.

Daniel Mikołajewski

Ur. w 1560 roku w rodzinie drobnoszlacheckiej na Kujawach - zm. 8 IV 1633 r. w Dębicy. Nauki pobierał w szkole kalwińskiej w Radziejowie. W 1581 r. wyjechał jako opiekun młodych kasztelaniców Przyjemskich na Uniwersytet do Frankfurtu nad Odrą. Po pięciu latach udali się wspólnie na Uniwersytet w Heidelbergu i w tym samym 1586 r. powrócili do Polski. Po powrocie pozostawał w kręgu tej rodziny braci czeskich, m.in. w ich dobrach w pow. konińskim. W 1591 r. został ministrem zboru kalwińskiego w Radziejowie, w 1597 r. seniorem kościoła kalwińskiego na Kujawach. W latach 80. i 90. napisał swoje pierwsze religijne pisma polemiczne. W 1601 r. na polecenie wojewody brzeskiego Andrzeja Leszczyńskiego udał się do Bazylei, Genewy i Altdorfu. W 1607 r. został przyjęty do Kościoła braci czeskich i w 1627 r. doprowadził do połączenia obu wyznań na Kujawach i Wielkopolsce - został wówczas superintendentem zjednoczonego kościoła. Od 1604 r. prowadził wespół z Janem Turowskim prace nad Biblią uwieńczone poprawkami do tłumaczenia Nowego Testamentu dokonanego przez Macieja Janickiego, wydane w Gdańsku w 1606 r. Przygotował też na nowo cały przekład Biblii, oparty przede wszystkim na oryginalnych tekstach, a w mniejszym stopniu na tzw. Biblii brzeskiej. Tłumaczenie skończone w 1623 r., ukazało się w Gdańsku w 1632 r.

Jerzy Mikuć

Daty i losy jego życia nie znane. Prawdopodobnie student którejś ze szkół wileńskich. Pozostawił rękopis Silva rerum z ok. 1733 r. (notatnik ucznia).

Józef Epifani Minasowicz

Urodził się 7 kwietnia 1718, jako syn Mikołaja, sekretarza Augusta II, bogatego kupca i obywatela Warszawy, pochodzącego z ormiańskiej rodziny szlacheckiej, i Anny. Pierwsze nauki pobierał w warszawskich szkołach prowadzonych przez jezuitów. W roku 1737 wstąpił na wydział prawa Akademii Krakowskiej, który ukończył jako doktor obojga praw. Po zakończeniu studiów, przeniósł się na pewien czas do Lwowa, gdzie mieszkali jego krewni. Z rąk Augusta III otrzymał godność (tytularną) sekretarza królewskiego. Bliski współpracownik Józefa Andrzeja Załuskiego, jezuitów warszawskich i Adama Kazimierza Czartoryskiego. Dzięki protekcji Załuskiego (biskup kijowski), został – nie posiadając święceń kapłańskich(!) – kanonikiem katedry kijowskiej. Wspierał prace kulturalne Załuskiego: imprezy literackie „Academiae Marianae”, przedsięwzięcia edytorskie, a w międzyczasie porządkował też zbiory biblioteczne Załuskiego. Posiadał także własny, dość pokaźny, zbiór książek i rękopisów. W roku 1774, po śmierci Załuskiego, uczyniono go wykonawcą testamentu zmarłego. Po bankructwie majątkowym rodziców i utraty poparcia ze strony Załuskiego, Minasowicz popadł w niedostatek i biedę. Zimą roku 1777 (rok po śmierci brata stryjecznego Ignacego Piotra, kanonika gremialnego warszawskiego), bezskutecznie ubiegał się u Stanisława Augusta o wakat na kanonii opuszczonej przez krewniaka. U schyłku swego życia (prawdopodobnie po II rozbiorze Polski), gdy odłączono od Polski katedrę żytomierską, utracił swój skromny dochód (jako kanonik kijowski) i popadł w skrajny niedostatek. Wówczas zaopiekował się nim Ignacy Krasicki, wyznaczając mu skromną pensję na utrzymanie. Powtarzana kilkakrotnie (przez różnych biografów) informacja o paroletniej przynależności do zakonu jezuitów, nie znajduje potwierdzenia w XVIII-wiecznych źródłach jezuickich. Zmarł w Warszawie, w wieku 78 lat (15 października 1796). Jego zwłoki spoczęły w podziemiach Kościoła Św. Krzyża.

Tomasz Młodzianowski

Ur. 21 XIII 1622 r. pod Ciechanowem na Mazowszu - zm. 9 X 1686 w Wolbromiu. Prawdopodobnie uczył się najpierw we Lwowie, a od 1637 był w jezuickim nowicjacie w Krakowie, Sandomierzu, a w latach 1640 - 1643 studiował filozofię w Kaliszu. Nauczał następnie w Rawie, Łucku i Brześciu nad Bugiem. Studiował teologię w krakowskim kolegium św. Piotra, a zakończył pobieranie nauki w Jarosławiu. Następnie po dwuletnim pobycie w Kaliszu wyjechał w 1653 r. przez Francję na misję do Persji, gdzie przebywał w latach 1654 - 1656. W drodze powrotnej odwiedził Ziemię Świętą i Rzym. Po powrocie do Polski mieszkał od 1659 r. do 1673 r. w Poznaniu, z rocznymi przerwami na pobyt w Sandomierzu i Lublinie. Następnie aż do 1680 był kapelanem domowym na dworze wojewody krakowskiego Aleksandra Michała Lubomirskiego, a później wdowy po nim Heleny. Był kaznodzieją na sejmie koronacyjnym Jana III Sobieskiego w 1674 W latach 80. przebywał na zmianę w Poznaniu i w Krakowie. Ostatnie lata życia spędził na dworze biskupa krakowskiego Jana Małachowskiego, jako jego nadworny teolog.

Sambor Młoszowski

Pochodził z Młoszowa w krakowskiem, z rodziny szlacheckiej. W r. 1657 Jan Kazimierz obdarował go (za zasługi wojenne) wsią Ulinka w województwie krakowskim, gdzie mimo cofnięcia darowizny przebywał do r. 1658. Dnia 30 lipca został pozwany przed sad sejmowy za fałszywe oskarżenie arianki, Barbary z Wielgiej Wsi. W r. 1672 był dowódcą milicji ziemi krakowskiej. W r. 1685 wystepował, rzekomo z powodu doznanych krzywd, przeciwko rodzinie Kąckich. Należał do grona bliskich znajomych Wespazjana Kochowskiego i Wacława Potockiego. Autor wierszowanej odpowiedzi pt. "Epithalamium albo Respons ...".

Eliasz, imię zakonne Joachim Morochowski

Ur. ok. 1576 we Lwowie - zm. 19 III 1631 we Włodzimierzu. Syn Stefana herbu Korczak i mieszczki. W 1595 r. udał się do Rzymu i tam został przyjęty do Kolegium Greckiego. Do 1603 r. studiował filozofię i teologię. Po powrocie pozostawał w służbie unickiego biskupa włodzimierskiego Hipacego Pocieja. W 1609 r. został sekretarzem królewskim, w 1611 kapłanem, a w 1613 biskupem włodzimierskim. W 1622 r. wydał w Zamościu, napisany jeszcze w młodości Dyskurs o początku rozerwania Cerkwie, a w Wilnie w 1612 ogłosił dzieło religijno-polemiczne Paregoria, albo utulenie [...] lamentu [...] Cerkwie [...].

Jan Dominik Morolski

Andrzej Jan Morsztyn (Morstin)

Ur. 24 VI 1621 pod Krakowem - zm. 8 I 1693 r. w Paryżu. Wychowywał się na dworze Stanisława Lubomirskiego w Wiśniczu pod kierunkiem swojego dziada poety i kalwina Waleriana Otwinowskiego. W 1638 r. wyjechał na studia filozofii i sztuk wyzwolonych do Lejdy. W pierwszej połowie lat 40. przebywał w Sandomierskiem na dworach Lubomirskich, a także odbył podróż zagraniczną do Włoch i na Maltę. W 1646 r. wyjechał w poselstwie od króla polskiego do Preszburga (Bratysława) do cesarza Ferdynanda III. W 1647 został stolnikiem sandomierskim. Od 1648 prowadził aktywną działalność sejmikową, sejmową i deputacką. Od 1649 r. był dworzaninem Jerzego Lubomirskiego. W 1653 r. - już jako Jan Andrzej - został dworzaninem królewskim; w tym charakterze udał się do księcia Siedmiogrodu Jerzego II Rakoczego. Od 1654 r. przebywał często na dworze królowej Ludwiki Marii; w 1659 ożenił się z panną z jej fraucymeru Szkotką Katarzyną Gordon. Na przełomie 1654 i 1655 r. odbył nieudaną politycznie podróż do króla Szwecji, skąd jednak przywiózł ostrzeżenie przed zbliżającym się „potopem”. W czasie tej wojny towarzyszył przeważnie królowi; przeszedł też wówczas z kalwinizmu na katolicyzm. W 1656 został starostą zawichojskim i zarówno w tym jak i w następnym roku posłował do Wiednia, do cesarza., a także do Berlina. W 1658 został referendarzem koronnym. Po wygnaniu arian pomagał im politycznie i finansowo. Od 1660 r. był zwolennikiem elekcji „vivente rege”, popierał kandydaturę francuską na tron Polski. Walczył u boku króla w kampanii rosyjskiej 1663 - 1664. W czasie rokoszu Lubomirskiego pośredniczył pomiędzy nim a dworem. W 1668 uzyskał urząd podskarbiego wielkiego koronnego. Od końca lat 50. otrzymywał pensję z dworu francuskiego; w czasie panowania Michała Korybuta Wiśniowieckiego należał do planującej detronizację króla profrancuskiej opozycji. Początkowo poparł nowego króla Jana Sobieskiego; w styczniu 1678 władca ten wysłał go do Włoch . W tymże roku w Paryżu Morsztyn otrzymał poddaństwo francuskie. W roku następnym, w sytuacji przejścia polskiego króla do obozu cesarskiego, Morsztyn został sekretarzem Ludwika XIV i planował detronizację Sobieskiego. W 1683 r. sejm oskarżył go o zdradę i pozbawił urzędu podskarbiego oraz zażądał zwrotu klejnotów koronnych. Morsztyn w tym czasie przebywał już poza granicami kraju. Więcej tu nie wrócił, tylko w 1690 oddał zabrane klejnoty.

Hieronim (Jarosz) Morsztyn (Morstin)

Hieronim Morsztyn znany też jako Hieronim (Jarosz) Morsztyn, (ur. 1581, zm. pomiędzy 1623 a 1645) – polski poeta wczesnobarokowy, pisarz i tłumacz. Pochodził z rodziny szlacheckiej. Ojcem Hieronima Morsztyna był bachmistrz (urzędnik górniczy), arianin z Wieliczki, Florian, syn Stanisława. Matką Hieronima była druga żona Floriana, Zuzanna Łaska, córka Jana a siostra stryjeczna Olbrychta Łaskiego, wojewody sieradzkiego. Miał też Hieronim kilka sióstr (Elżbietę, Jadwigę, Annę i Katarzynę). Był jednym z młodszych synów. Utraciwszy wcześnie rodziców, wychowany został przez wuja Samuela Łaskiego, sekretarza koronnego. O młodości Hieronima Morsztyna, pobieranych przez niego naukach i szkołach do których uczęszczał, wiemy niewiele. Przez 3 lata, dzięki pomocy wuja Samuela, pobierał nauki w znanej szkole jezuickiej w Braniewie. Prawdopodobnie prowadził życie dworskie i ziemiańskie. Przebywał w różnych ziemiach Rzeczypospolitej: na dworze wojewody łęczyckiego, w Lublinie i Wilnie. Ożenił się z bliżej nieznaną Zofią. Przyjaźnił się z poetą Janem Gostomskim. Zmarł przed rokiem 1645, według M. Dynowskiej już w 1623.

Zbigniew Morsztyn (Morstin, Morstyn)

Ur. około 1625 r. w krakowskiem - zm. 13 XII 1689 r. w Królewcu. Kształcił się zapewne w domu, a następnie w szkołach ariańskich (może w Raciborsku albo Lusławicach). W 1648 rozpoczął swą aktywność polityczną i w tym najprawdopodobniej okresie związał się z birżańskim odłamem rodziny Radziwiłłów; w 1. poł. lat 50. pozostawał w ich służbie wojskowej.. Powstały wtedy pierwsze jego utwory poetyckie. W 1657 r. został miecznikiem mozyrskim. Po 1658 r., kiedy to sejm nakazał opuścić Rzeczpospolitą arianom, pozostał i mieszkał jeszcze do 1662 r. w dobrach radziwiłłowskich na Podlasiu Od 1663 r. dzięki Bogusławowi Radziwiłłowi otrzymał niewielkie dobra i posadę w kancelarii polskiej w Prusach Książęcych, wielokrotnie przebywał w Królewcu, tam też pisał i wydawał swoje utwory poetyckie. W latach 70. już jako przywódca arian w Prusach często bywał w Warszawie, był częstym gościem podskarbiego koronnego J. A. Morsztyna.

Sefer Muratowicz

Ur. w 2. poł. XVI wieku (być może ok. 1577) - zmarł po 1631 r. Był ormiańskim kupcem z Turcji osiadłym we Lwowie ok. 1597 r. W latach 1598 - 1602 odbył dwie podróże do Turcji oraz opisaną przez siebie w Relacji podróż do Persji. Ta ostatnia wyprawa, przede wszystkim o charakterze handlowym, przyczyniła się do politycznego zbliżenia Rzeczpospolitej i Persji. W rezultacie tej podróży Muratowicz został dworzaninem Zygmunta III. W latach 1607 i 1610 występował w księgach grodzkich lwowskich jako obywatel Warszawy. Relacja jego wydana została najpierw w 1745 r. przez Kazimierza Niesiołowskiego w jego Otia domestica, a następnie przez J .E. Minasowicza w r. 1777 jako Relacja [...] obywatela Warszawskiego [...] wysłanego do Persji - Warszawa 1777, przedruk 1807.

Daniel Naborowski

Urodził się w Krakowie jako syn aptekarza Szymona Ronenberga,polski poeta barokowy, dyplomata i tłumacz, sędzia grodzki wileński w latach 1637-1640, cześnik wileński w latach 1635-1640[2], wyznawca kalwinizmu. Po ukończeniu niższych studiów w Krakowie kształcił się w Wittenberdze, a od r. 1592 do 1595 w Bazylei, gdzie studiował medycynę. W połowie roku 1595 wyjechał do Orleanu na studia prawnicze.

Józef Naroński (Naronowicz-Naroński)

Ur.ok 1610 r. na Litwie - zm. w Szczytnie w kwietniu 1678 r. Geometra, kartograf. Przypuszczenia dotyczące jego szlacheckiego pochodzenia (rodzina szlachty litewskiej) nie zostały potwierdzone, najprawdopodobniej był mieszczaninem. Nie wiadomo też, gdzie pobierał nauki, czy był to Toruń, Kiejdany, Elbląg czy Raków. Ostatnia z tych miejscowości jest prawdopodobna również z powodu przynależności autora do zboru ariańskiego. Prace kartograficzne wykonywał zarówno dla miecznika koronnego Jana Zebrzydowskiego w 1640 r., jak i dla rodziny Niemiryczów na Polesiu Kijowskim. Od połowy lat 40. jako mierniczy i rewizor zatrudniony był w służbie u Radziwiłłów najpierw Janusza, a później Bogusława; sporządzał mapy ich dóbr. W czasie wojen w 2. poł. lat 50. przygotował dzieło pt. Księgi nauk matematycznych, zachowały się: Geometria i fragmenty Optyki - Optyka albo perspektywa. Częścią tego ostatniego dzieła jest traktat o architekturze militarnej wydany dopiero w 1957 r. Po sejmowym edykcie z 1658 r. skazującym arian na banicję przeniósł się do Prus Książęcych, gdzie uzyskał opiekę ze strony sprawującego tam funkcję namiestnika Bogusława Radziwiłła.

Anna Naruszewiczowa

Marcin Nieborowski

Żył w XVII w. Był podkomorzym sochaczewskim. Autor poematu satyrycznego wymierzonego przeciw Satyrom K. Opalińskiego ("Na satyry pisane w r. 1650 Respons ... podkomorzego sochaczewskiego", przełożył także odę M. K. Sarbiewskiego ("Oda do J. Zadzika, biskupa chełmińskiego").

Krzysztof Niemirycz

ur. się około r. 1650. Pochodził z Czerniechowa w Owruckiem, ze szlachty ariańskiej. Był synem Stefana, podkomorzego kijowskiego i Gryzeldy Wilamówny. Ożenił się z arianką Ożarowską. Od r. 1658 przebywał w okolicy Frankfurtu nad Odrą, gdzie zapewne studiował. Od r. 1665 przebywał w domu Stanisława Lubienieckiego młodszego w Hamburgu i tam pod opieką Joachima Ruara uczył sie języka francuskiego i niemieckiego. W latach 1670 i 1671 przebywał prawdopodobnie w Hadze u w Utrechcie. W r. 1699 wydał w Krośnie nad Odrą zbiór bajek pt. "Bajki Ezopowe wierszem wolnym" będących przekładem z Lafontainea.

Stanisław Niemojewski

Ur. ok. 1560 r. - zm. przed końcem 1620 r. Jego rodzina pochodziła spod Brześcia Kujawskiego, ale ojciec Jan sprawował urzędy, m.in. kasztelana chełmińskiego i posiadał dobra w województwach chełmińskim i pomorskim. Stanisław kilkakrotnie był posłem na sejmiki pruskie. W 1590 r. został dworzaninem królewskim i trzy lata później towarzyszył królowi w podróży do Szwecji. W 1603 r. mianowany został podstolim koronnym. Wysłany przez siostrę królewską Annę do Dymitra Samozwańca do Moskwy, został tam aresztowany i dopiero po dwu latach w 1608 r. wrócił do kraju. W więzieniu napisał swój pamiętnik. Później już jako poseł sejmowy popierał m.in. plany wojny interwencyjnej w Moskwie. W 1615 r. otrzymał starostwo rogozińskie i kasztelanię elbląską. W następnym roku wziął udział w wojnie z Moskwą, a następnie udał się do Włoch. Najczęściej przebywał w swoim majątku Łowinek w województwie pomorskim.

Kasper Niesiecki

Ur. 31 XII 1682 r. w Wielkopolsce w rodzinie mieszczańskiej - zm. 9 V 1744 r. W 1699 r. wstąpił do nowicjatu jezuickiego w Krakowie, w latach 1701 -1704 uczył się filozofii w Lublinie, gdzie uzyskał tytuł magistra. Później uczył się w Łucku, Lublinie i Krośnie, a w latach 1707 - 1711 studiował teologię w Krakowie. Kontynuował naukę w kolegiach w Bydgoszczy, Chojnicach i Kaliszu. W latach 1715 - 1723 był kaznodzieją na Mazowszu, w Wielkopolsce, Małopolsce oraz na Rusi. Od roku 1724 przebywał na stałe w klasztorze w Krasnymstawie.

Władysław Jan Nieszyjka

Stanisław Jan Niewieski

Był wierszopisem, autorem kalendarzy, doktorem nauk wyzwolonych i filozofii oraz doktorem medycyny. Wykładał matematykę w Akademii Krakowskiej, 18 czerwca 1671 został profesorem matematyki i medycyny w Akademii Zamojskiej, a 2 czerwca 1676 również profesorem filozofii. Sprawował różne urzędy w Akademii (w latach 1678—1696 piastował godność rektora ośmiokrotnie). Wraz z profesorem A. K. Krohskim rządził Akademią niszcząc prawa i swobody uczelni; przeprowadził nowe szkodliwe ustawy akademickie, przy czym 23 maja 1639 podpadł pod ekskomunikę. Zmarł 27 września 1699 r. w Zamościu. N a marginesie wydawanych Kalendarzy publikował drobne utwory (fraszki).

Georg Matthias Nöller

Prowadził w XVII wieku w Rydze drukarnię mającą przywilej drukarni miejskiej.

Aleksander Obodziński

Urodził się pod koniec XVI wieku. Pochodził z rodziny wielkopolskiej herbu Topór. Pisał się z Obodna. Szczegóły życia nieznane. Napisał "Pandorę starożytną monarchów polskich", którą wydał w Krakowie w roku 1641; w roku 1643 ukazało się drugie wydanie "Pandory ..."

Walenty Odymalski

Ur. się ok. 1620 r. Studiował w Akademii Krakowskiej. W 1642 r. został bakałarzem nauk wyzwolonych. Ukończył studia teologiczne i w r. 1654 otrzymał święcenia kapłańskie. Autor "Wizerunku doskonałej świętobliwości"(1660) i "Żałosnej postaci korony polskiej ... rymem słowieńskim wyrażonej" (1659). W 1670 r. wydał w Krakowie utwór "Świata naprawionego od Jezusa Chrystusa prawdziwego Boga i Człowieka ... historyjej świętej ksiąg dziesięć". Zmarł w Krakowie w 1680 r.

Andrzej Okmiński

Szymon Okolski

Ur. w 1580 r. w Kamieńcu Podolskim - zm.w 1653 r. we Lwowie. Do zakonu dominikańskiego wstąpił we Lwowie, gdzie też najprawdopodobniej odbył studia filozoficzno-teologiczne. Na przełomie lat 10. i 20. przebywał w niewoli tatarskiej. W 1641 uzyskał doktorat z teologii w Studium Generalnym we Lwowie. Od lat 20. do początku lat 50. wykładał filozofię i teologię, a także pełnił różne funkcje zakonne uwieńczone stanowiskiem prowincjała prowincji ruskiej. W latach 1637 - 1638 był nadwornym teologiem i kaznodzieją obozowym wojewody bracławskiego Mikołaja Potockiego.

Krzysztof Opaliński

Ur. w 1611 r. w Sierakowie w Poznańskiem - zm. prawdopodobnie 7 I 1655 r. Syn wojewody poznańskiego Piotra. Uczył się w latach 1621 - 1625 w Kolegium Lubrańskiego w Poznaniu, a jesienią 1626 wyjechał wraz z młodszym bratem Łukaszem za granicę, przez dwa lata przebywali w Lowanium, następnie krótko w Paryżu, potem na wydziale prawa w Orleanie, Strasburgu i Padwie. W 1630 bracia wrócili do kraju. Krzysztof został starostą śremskim, posłem i deputatem do Trybunału Koronnego. W 1633 r. stał się głównym spadkobiercą dóbr rodzinnych w Wielkopolsce, a także otrzymanych od żony w woj. łęczyckim. W roku 1637 został wojewodą poznańskim. W 1645 r. udał się w poselstwie do Paryża po Ludwikę Marię Gonzagę. W 1646 r. otrzymał starostwo kowelskie. W lipcu 1655 r. był jednym z autorów kapitulacji szlachty wielkopolskiej wobec wojsk szwedzkich pod Ujściem. Był współzałożycielem (w 1650 r.) szkoły w Sierakowie, stosującej zasady pedagogiki J. A. Komeńskiego, a także mecenasem kultury i opiekunem protestanckich intelektualistów.

Łukasz Opaliński

Paulus Naeocelus, Paulo Nicolai. Ur. w 1612 w Sierakowie w woj. poznańskim - zm. 15 V 1662 r. Syn Piotra wojewody poznańskiego i młodszy brat Krzysztofa. Po okresie nauki w domu kształcił się w Kolegium Lubrańskiego w Poznaniu. W latach 1626 - 1630 podróżował w celu kontynuacji nauki do: Lowanium, Paryża, Orleanu, Strasburga i Padwy. Po powrocie do kraju w 1630 został starostą pobiedziskim. W następnych latach wielkorotnie był posłem na sejm, a w 1638 marszałkiem izby poselskiej. W 1638 został podkomorzym kaliskim, a wkrótce podkomorzym poznańskim. W 1650 został marszałkiem nadwornym koronnym. W 1652 r. na polecenie króla przeprowadził proces podkanclerzego H. Radziejowskiego, skazując go zaocznie na karę śmierci, infamię i konfiskatę majątku. W czasie „potopu” pozostał u boku króla, z którym schronił się na Śląsku. Na początku lat 60. związał się ze stronnictwem francuskim i poparł ideę elekcji „vivente rege”. Był jednym z najbogatszych magnatów w Koronie. Należał do najbardziej wykształconych ludzi swojej epoki: biegle posługiwał się greką, hebrajskim oraz łaciną klasyczną i nowożytną.

Audencja Oskierczyna

Jerzy Ossoliński

Ur. 15 XII 1595 r. w Sandomierzu - zm. 9 VIII 1650 r. Syn Zbigniewa wojewody sandomierskiego. Od 1604 r. przebywał w jezuickich kolegiach w Pułtusku i w Grazu. Wrócił do domu w 1612 i w roku następnym wyjechał na roczne studia do Lowanium. Później udał się w podróż po Europie do Anglii, Holandii, Francji i Włoch. W maju 1616 r. znalazł się z powrotem w kraju. W 1617 został dworzaninem królewicza Władysława i brał udział w latach 1617 - 1619 w jego wyprawie do Moskwy. Po ślubie z Izabelą Daniłowiczówną wysłany został w roku 1621 r. w poselstwie do Anglii. Po powrocie w latach 20. wielokrotnie posłował na sejm, brał też udział w wojnach ze Szwecją. W 1629 r. został podstolim koronnym, a w dwa lata później marszałkiem sejmu. W latach 1632 - 1633 był podskarbim nadwornym. We wrześniu 1633 r. król Władysława IV wysłał go z legacją do Rzymu. Zarówno od papieża, jak i od cesarza otrzymał tytuły książęce. W drugiej połowie lat trzydziestych był legatem - namiestnikiem królewskim w Prusach Książęcych. W 1636 r. został wysłannikiem królewskim na Sejm Rzeszy w Ratyzbonie i w tymże roku otrzymał urząd wojewody sandomierskiego. Był przeciwnikiem różnowierców. W marcu 1638 roku stał się jednym ze sprawców likwidacji szkół i zboru ariańskiego w Rakowie, otrzymał stanowisko podkanclerzego koronnego. W 1639 r. został starostą lubomelskim. W latach 30. i 40. brał wielokrotnie udział w rokowaniach z Gdańskiem. W 1643 r. został kanclerzem wielkim koronnym. Po śmierci króla w 1648 przygotowywał kraj do wojny z Kozakami pod wodzą Chmielnickiego. Po porażce podpisał ugodę zborowską. W 1649 r. wycofał się z czynnej polityki.

Andrej Ivanovič Ostermann

Urodził się w Bochum w Niemczech , w rodzinie bogatych właścicieli ziemskich.

Teofila Ostrogska z Tarłów

Bliższe dane życiorysu nie znane. W 25. roku życia została wdową po Januszu Ostrogskim. Mieszkali w Tarnowie. Pozostawiła Instrukcję do wybierania win w włości tucholskiej - rkps. z 1620 r.

Jan Ostroróg

Ur. 13 I 1565 w Poznańskiem - zm. 1622 r. Syn Stanisława z Ostroroga, kasztelana międzyrzeckiego. Oboje rodzice byli wyznania luterańskiego. Pierwsze nauki pobierał w domu, następnie w Grodzisku, Altdorfie, a w latach 1579 - 1581 w Strasburgu, w szkole J. Sturma. Później wyjechał do Szwajcarii, a także zwiedził Anglię, Francję i Włochy. Po zerwaniu z matką osiadł w ziemi chełmskiej i w 1587 r. przeszedł na katolicyzm. Posłował wielokrotnie na sejm, został marszałkiem Trybunału Koronnego. Od 1588 r. pełnił funkcje podczaszego koronnego, a następnie kasztelana - od 1600, wojewody - od 1611 poznańskiego. Był przeciwnikiem wojen popierających Dymitra Samozwańca, wrogiem Turcji, a także zwolennikiem umocnienia konfederacji warszawskiej i przeciwnikiem liberum veto. Posłował do cesarza Rudolfa, uczestniczył w wyprawach przeciwko Tatarom, w czasie rokoszu Zebrzydowskiego walczył pod Guzowem po stronie króla. Według K. Niesieckiego pod koniec życia był wychowawcą młodszych synów Zygmunta III. Przewidywał słusznie, że wysłanie wojsk tzw. „lisowczyków” na Węgry musi spowodować najazd turecki. Oprócz dóbr rodzinnych w Wielkopolsce posiadał też dobra w woj. lubelskim, lwowskim i ziemi chełmskiej, a także m.in. starostwo malborskie. Mieszkał przeważnie w Komarnie w ziemi lwowskiej. Był jednym z najlepiej wykształconych i wzorowych rolników w swoim czasie. Obsadzał drzewami drogi, zakładał m.in. sady, chmielarnie, pszczelarnie, browary i gorzelnie, chował zwierzęta. Z zamiłowania humanista, należał do Rzeczypospolitej Babińskiej.

Jan Ostrowski Danejkowicz

Data i miejsce ur. i śmierci nie znane. Pochodził z rodziny szlacheckiej. O jego studiach nic nie wiemy. Był sekretarzem Jana III Sobieskiego i Jana Fryderyka Sapiehy. Niektórzy przypuszczają, że Swada polska i łacińska (t. I Lublin 1745) to dzieło Jana Fryderyka Sapiehy wydane pod nazwiskiem jego sekretarza.

Erazm Otwinowski

Otwinowski Franciszek herbu Gryf. Data ur. nie znana - zm. w 1745. Jest być może tym, który ukrywa się pod imieniem Erazma jako prawdopodobny (aczkolwiek często kwestionowany) autor Dziejów Polski pod panowaniem Augusta II. Zgodnie z tekstem tego dzieła autor pochodził najprawdopodobniej z okolic Częstochowy i jest nim zapewne Franciszek Ksawery Otwinowski. Był starościcem szczerczowskim. Pozostawał w zależności finansowej od sekretarza królewskiego Stanisława Wojciecha Chrościńskiego.

Samuel Otwinowski

Ur. ok. 1575 - zm. po 1642 r. Był bratem Waleriana. Pochodził z drobnoszlacheckiej rodziny z Podgórza. Początkowo służył w wojsku. Wysłany został do Stambułu, gdzie mieszkał może nawet 7 lat, do 1610 r., w celu nauczenia się „języków pogańskich”. Poznał w ten sposób turecki, a także arabski i perski. Później jako tłumacz przebywał na pograniczu z Turcją i Tatarami. Od 1614 r. był pracownikiem kancelarii koronnej - tłumaczył oficjalną korespondencję dyplomatyczną z Orientu, towarzyszył jako poseł poselstwom do Turcji. Mimo, że jego przekłady mogą dzisiaj budzić pewne zastrzeżenia, są one bezcenne ze względu na swą wyjątkowość. Około roku 1629 przygotował złożony z kilku oryginalnych dzieł utwór o charakterze kompilatorskim pt. Historia turecka. Mieszkał u Lubomirskich w Wiśniczu. Około roku 1620 przekłada z tureckiego utwór perskiego poety Sa’diego z Szirazu pt. Gulistan (Ogród różany, wyd. J. Janicki, Warszawa 1879). W późniejszych latach tłumaczył pod opieką wojewody krakowskiego Stanisława Lubomirskiego przeszło 200 listów z krajów muzułmańskich i stworzył z nich kodeks dedykowany podkanclerzemu koronnemu biskupowi P. Gembickiemu. Był wyznania kalwińskiego, być może członkiem zboru w Baranowie Sandomierskim.

Walerian Otwinowski (Otfinowski)

Ur. w 1571 - zm. 9 IX 1642 r. w Baranowie. Syn komornika bieckiego, brat Samuela. W młodości służył w wojsku u boku Jana Zamoyskiego. Klasyczne wykształcenie zdobył, być może, w szkole zamojskiej jeszcze przed założeniem Akademii. Po śmierci Zamoyskiego nowym jego mecenasem został wojewoda bełski Rafał Leszczyński, rezydujący najczęściej w Baranowie Sandomierskim. Sam poeta był dzierżawcą kilku wiosek z tych dóbr. Był aktywnym kalwinem, obieranym m.in. na dyrektora synodów prowincjonalnych, a w latach 1630 - 1634 pełnił funkcję seniora synodu. Wielokrotnie był też posłem na sejm, deputatem na Trybunał Koronny, a w 1635 r. podczaszym sandomierskim. Przez żonę Elżbietę z Wierzbiętów spowinowacony był z Morsztynami i zajmował się wykształceniem m.in Jana Andrzeja Morsztyna.

Owsiński Jan i Owsiński Stanisław

Daty i losy życia nie znane. Pozostawili Roczniki do dziejów Podtatrza i Spiża (1680-1748) - wyd. Kraków 1858.

Feliks Jan Pac

Ur. po 1615 w Wilnie, zm. po 1700), podkomorzy wileński. Syn Piotra, podskarbiego nadwornego i wojewody trockiego, oraz Elżbiety Szemiotówny, córki Wacława Szemiota, podkomorzego żmudzkiego, kasztelana połockiego. Brat: Bonifacego Teofila, Kazimierza, biskupa żmudzkiego i Michała Kazimierza, hetmana wielkiego litewskiego. Trzykrotnie wchodził w związki małżeńskie. Żony: Anna Konstancja Zawiszanka, córka Krzysztofa Zawiszy, kasztelana wileńskiego, zm. 1652; Elżbieta Schmeling, zm. 1655 oraz Anna Joanna Silberg zu Wischling, zm. 1692. Został dworzaninem królewskim w 1639 roku, następnie cześnikem litewskim 1643, stolnikiem litewskim 1645. W latach (1646-1698) był podkomorzym wileńskim. Pełnił też urząd starosty bracławskiego.

Jan Chryzostom Pasek

Ur. ok. 1636 r. w okolicach Rawy Mazowieckiej - zm. ok. 1701 w Niedzieliskach. Pochodził z drobnej szlachty. W latach 1656 - 1657 brał udział w wyprawie Czarnieckiego do Danii oraz w walkach z księciem Siedmiogrodu i władcą Moskwy. W 1667 osiadł na gospodarstwie w Krakowskiem.

Maciej Paszkowski

Daty i losy życia nieznane. Autor Ordynacji albo postanowienia dobrego rządu na włość tuchelską - 1698.

Marcin Paszkowski

Marcin Paszkowski

Pisarz, tłumacz, orientalista; twórczość polit. i hist., m.in.: "Dzieje tureckie i utarczki kozackie z Tatary", dzieło zawierające najpełniejsze ówcześnie informacje na temat Wschodu wraz ze słownikiem polsko-tureckim oraz tłumaczenie "Kroniki Sarmacjej Europskiej" Aleksandra Gwagnina (1611).

Jan Innocenty Petrycy

Ur. w 1592 roku we Lwowie,- zmarł 31 V 1641 r. Pochodził z rodziny mieszczańskiej, był synem Sebastiana. Studiował w Akademii Krakowskiej, gdzie uzyskał stopień bakałarza nauk wyzwolonych oraz doktora filozofii, a także w Bolonii, gdzie uzyskał dyplom doktora medycyny. Jako bakałarz wykładał w 1598 Topica Ciceronis. Po powrocie z Włoch został profesorem medycyny i wymowy w Akademii Krakowskiej; w r. 1621 mianowano go jej pierwszym historiografem; w 1634 był dziekanem wydziału lekarskiego. W 1639 powołany do rady miejskiej Krakowa, gdzie przez półtora roku był burmistrzem. Autor dzieł medycznych.

Sebastian Petrycy

Inna forma nazwiska: Sebastianus Petricius Pilsnanus. Ur. prawdopodobnie w 1554 w Pilznie nad Wisłoką w woj. sandomierskim - zm. 22 IV 1626 r. w Krakowie. Pochodzenie mieszczańskie. Studia rozpoczął w 1573 w Akademii Krakowskiej, gdzie w 1574 uzyskał stopień bakałarza, a w 1583 magistra nauk wyzwolonych Od 1584 wykładał o Arystotelesie i Wergiliuszu na tamtejszym wydziale filozoficznym oraz uczył w gimnazjum akademickim*. W 1589 wyjechał do Padwy, gdzie w 1590 uzyskał stopień doktora medycyny. Po przyjeździe osiadł we Lwowie. W 1603 r. powrócił do Krakowa i został lekarzem przybocznym biskupa krakowskiego kardynała B. Maciejowskiego, z którym podróżował do Lotaryngii. W 1606 r. jako lekarz Maryny Mniszchówny udał się do Moskwy, gdzie do IX 1607 był więziony. W 1608 zamieszkał w Krakowie, gdzie w latach 1612-17 był profesorem medycyny w Akademii.

Aleksander Piaseczyński (Piasoczyński)

Data ur. nieznana - zm. w styczniu 1646. Syn Ławryna, miał dobra rodowe na Bracławszczyźnie. W 1603 roku studiował w Akademii Krakowskiej, a w 1605 zapisał się na studia w Würzburgu. W 1620 posłował, najprawdopodobniej z woj. bracławskiego, na sejm. W 1630 był dworzaninem królewskim i w tym samym roku posłował do Turcji. Po powrocie do kraju w 1631 r. otrzymał stanowisko kasztelana kamienieckiego. W latach 1631 - 1632 służył jako rotmistrz w wojsku kwarcianym, w chorągwi kozackiej. W latach 1632 - 1634 walczył z wojskiem moskiewskim, brał udział w walkach zakończonych kapitulacją rosyjskiej załogi w Smoleńsku, a następnie w rokowaniach pokojowych. Następnie brał udział w poselstwie do Moskwy, zakończonym zaprzysiężeniem traktatu polanowskiego w 1635 r. Relacja z tego poselstwa pozostała w rękopisie (1635). Po powrocie został mianowany kasztelanem kijowskim. Otrzymał dobra w województwach czernichowskim i na Siewierszczyźnie.

Krzysztof Piekarski z Piekar

Ur. na pocz. XVII w. - zm. po 1670 r. Pochodził z rodziny średniej szlachty. W młodości służył w wojsku (Chocim, Moskwa). Po 1650 zamieszkał na wsi. Pełnił urzędy ziemskie i senatorskie w województwie brzeskim. Tłum. dzieła Franciszka Andreiniego - Bohatyr straszny - Kraków 1695.

Józef Pięknorzecki , właściwie Fryderyk Szembek (?)

Ur. w 1575 r. w Krakowie - zm. w 1644 w Toruniu.. Jezuita. Studiował w Rzymie, uczył teologii w różnych kolegiach, polemizował z Akademią Krakowską.

Andrzej Piotrkowczyk

Andrzej Piotrkowczyk (wł. Andrzej Byczek) (zm. 1620), drukarz, księgarz i wydawca i zwolennik kontrreformacji. Urodził się w Piotrkowie (wielkopolskie). Był wędrownym księgarzem. W 1574 roku przyjechał do Krakowa, gdzie otrzymał prawa miejskie i przybrał nazwisko od miasta Piotrkowa. W 1576 roku, domu Pod Wiewiórką przy ulicy Floriańskiej, otworzył własną drukarnię i odlewnię czcionek. Jego druki były złożone z drewnianych klocków drzeworytowych pochodzących z drukarni Hallera, Unglera, Szarfenbergów, Łazarza i Macieja Wirzbięty. W 1609 roku otrzymał od Zygmunta III Wazy tytuł typografa i serwitora królewskiego wraz z przywilejem na druk konstytucji sejmowych. Z drukarni ukazywały się liczne druki dewocyjne, hagiografie, dokumentacje synodów, traktaty i kazania oraz druki religijne, przeważnie jezuitów i władz kościelnych m.in. kilkakrotnie wydano Kazania o siedmiu sakramentach i Żywoty świętych Piotra Skargi, Biblie i Nowy Testament Jakuba Wujka, czy też Koło rycerskie w którem rozmaite zwierzęta swe rozmowy wiodą (1576) i Gniazdo Cnoty, z skąd herby Rycerstwa Polskiego swój początek mają(1578) Bartosza Paprockiego z 3500 drzeworytami, Hippica, to jest o koniach księgi Krzysztofa Monwida Dorohostajskiego z ilustracjami Tomasza Makowskiego, Roxolania Sebestiana Klonowickiego i prace Jana Brożka. Książki z oficyny Piotrkowczyka wyróżniały się poprawnością językową, a zasady pisowni raz ustalone były powielane we wszystkich kolejnych drukach.

Piotrowczyk

Sebastian Jan Piskorski

Sebastian Piskorski (ur. 1636, zm. 18 sierpnia 1707) – tłumacz, poeta, pisarz religijny, prawniczy, panegirysta, rektor Akademii Krakowskiej w latach 1693-1699. Jego ojciec, Marcin, osiedlił się w Skawinie z początkiem XVII w. Sebastian Piskorski ukończył studia w 1660 roku na Akademii Krakowskiej i uzyskał stopień bakałarza. W roku 1664 został doktorem prawa. Studia kontynuował w Padwie i Rzymie. Pełnił obowiązki nauczyciela kolejno: Stanisława Szembeka, królewiczów Sobieskich i 2 Radziwiłłów, siostrzeńców Sobieskiego. W 1676 roku przyjął święcenia kapłańskie. Patronował budowie kościoła św. Anny w Krakowie. W latach 1677-1691 zbudował w Grodzisku zespół architektoniczno-rzeźbiarski zwany potocznie pustelnią Błogosławionej Salomei. W roku 1692 został kanonikiem krakowskim. Pełnił także funkcję podkanclerza. Był profesorem prawa i znawcą sztuki.

Jan Władysław Poczobut (Poczobut-Odlanicki)

Ur. 26 VI 1640 najprawdopodobniej na Grodzieńszczyźnie - zm. w 1703 r. W 1658 służył w wojsku w chorągwi kozackiej szlachty wiłkomierskiej, walczył ze Szwedami i wojskami moskiewskimi, brał udział w nieudanej wyprawie króla Jana Kazimierza na Zadnieprze w 1663 - 1664 r. W 1666 i w 1680 r. został deputatem do Trybunału Litewskiego, wziął też czynny udział w pracach sejmikowych.. W 1684r. odbył długą podróż po Koronie uwieńczoną nadaniem mu tytułu stolnika oszmiańskiego. W dalszych latach związany najprawdopodobniej ze stronnictwem królewskim na Litwie, był właścicielem dóbr w powiecie oszmiańskim. Jego Pamiętnik, obejmujący okres od 1640 do 1684 r., powstał w 1680 r., a następnie kontynuowny był jako diariusz.

Krzysztof Podkański

Konstanty Połubiński

Kasztelan mścisławski, wojewoda parnawski. Był wnukiem kasztelana nowogródzkiego Aleksandra, synem Aleksandra i Anny, córki Dominika Alamaniego. W młodości studiował w kolegium jezuickim w Brunsberdze (Braniewo) oraz na Akademii Wileńskiej. Następnie poświęcił się służbie wojskowej i brał udział w walkach pod dowództwem hetmana litewskiego Jana Karola Chodkiewicza w Inflantach oraz w wojnie o Smoleńsk. Był żonaty z Zofią Sapieżanką.

Wacław Potocki

Ur. ok. 1621 (a może 1619 -1625) w Woli Łużeńskiej w powiecie bieckim - zm. w lipcu 1696 r. Pochodził ze średniozamożnej rodziny szlacheckiej, uczył się prawdopodobnie w szkole ariańskiej (może w Raciborsku pod Krakowem). Po ukończeniu nauki osiadł w Łużnej w pow. gorlickim, a po ożenku przeniósł się do wsi Łosie. Być może w latach 1651 - 1653 brał udział w wojnach kozackich. W 1655 r. z powodu najazdu szwedzkiego uciekł na Węgry, skąd wrócił w styczniu 1656 i walczył przeciw Szwedom i Rakoczemu. W 1658 r. zagrożony wygnaniem przyjął katolicyzm. W 1667 r. został podstarościm bieckim oraz sędzią skarbowym województwa krakowskiego, w 1678 r. został podczaszym krakowskim.

Abraham Prowana

Autor (?) utworu "Żona wyćwiczona" b.m. i r. (XVII w.), p. Dachnowski.

Piotr Jacek Pruszcz (Hiacynt)

Ur. w 1605 w Tucholi na Pomorzu - zm. po 1667 r. w Krakowie. Był pedlem Akademii Krakowskiej. Autor dzieł religijnych. Przyczynił się do drugiego wydania opisu Krakowa Klejnoty stołecznego miasta Krakowa abo kościoły i co w nich jest widzenia godnego i zacnego krótko opisane [...] powtóre z pilnością przejrzane i do druku podane przez Piotra Hiacynta Pruszcza (1650). Nie są zapewne jego autorstwa wydane w 1647 r. Stołecznego miasta Krakowa kościoły i klejnoty, które na podstawie dedykacji przypisać można byłoby drukarzowi Franciszkowi Cezaremu.

Hiacynt Przetocki

Ur. około 1599 w Ostrzeszowie, zm. 1655 w Wysokiej, jezuita, kaznodzieja i wierszopis urodzony w rodzinie szlacheckiej w powiecie ostrzeszowskim. W latach 1637-1642 był proboszczem w Wysokiej. W r. 1650 używał tytułu dziekana radomskiego. Autor "Postnego obiadu abo Zabaweczki".

Anna Przychocka

Samuel Przypkowski

Urodził się ok. 1592 r. w Gnojniku w rodzinie ariańskiej, zmarł 19 czerwca 1670 r. w Królewcu. Syn Mikołaja, seniora zboru lucławickiego i Elżbiety Gabońskiej. Początkowo uczył się w Lucławicach, a od r. 1611 w Akademii Rakowskiej, następnie w Altdorfie (1614-1616) i w Lejdzie (1616-1619). Do kraju przybył w r. 1619; w r. 1621 wstąpił na służbę hetmana polnego litewskiego, Krzysztofa Radziwiłła i został jego sekretarzem. Ożenił się z Zofią Taszycką. W r. 633 wziął udział w wyprawie moskiewskiej. Po śmierci Radziwiłła przeniósł się na Ukrainę i osiadł w Toporyszczu pod Żytomierzem, skąd w czasie wojen kozackich musiał uchodzić. Brał udział w bitwie pod Prostkami. Po ogłoszeniu dekretu o wygnaniu arian, udał się do Prus Wschodnich pod opiekę namiestnika elektora Bogusława Radziwiłła. Prawdopodobnie został sekretarzem elektora branderburskiego, Fryderyka Wilchelma. Przebywał w Królewcu i Kosinowie. Był powinowatym Zbigniewa Morsztyna i wujem Wacława Potockiego. Pisał wiersze głównie łacińskie, mniej polskich. Część jego wierszy ocalała włączona do "Wirydarza poetyckiego" Trembeckiego. Pieśni religijne weszły w skład "Kancjonału" Lubienieckiego. Przypkowski był autorem traktatów wyznaniowo-polemicznych.

Michał Radziejowski

Ur. w 1645 r. w Radziejowie na Kujawach - zm. w 1705 r. w Gdańsku. Ród szlachecki. Protegowany królowej Marii Ludwiki. Studiował w Paryżu i Rzymie. Później kardynał, prymas, arcybiskup gnieźnieński. Pozostawił zbiór listów do różnych osób.

Hieronim Florian Radziwiłł

Udalryk Krzysztof Radziwiłł

Ur. się 19 lutego 1712 r. w Zdzięciole na Litwie, jako syn Mikolaja Faustyna, wojewody nowogrodzkiego, i Barbary Zawieszanki (córki Krzysztofa, wojewody mińskiego). Kształcił się w kraju i w akademii wojskowej legnickiej, później podróżował przez kilka lat po Europie. W r. 1734 został mianowany koniuszym Wielkiego Księstwa Litewskiego, a następnie regimentarzem generalnym wojsk litewskich (19747). Żonaty był dwukrotnie: z Zofią Rejówną i Eleonorą Kamieńską. Autor, bardzo płodny, drukiem ogłosił m. in. niewielki poemat religijny pt. "Słowo nie w swojej przyzwoitości opisane" (b. m. i r.), wierszowane "Opisanie zgryzot ludzkich we wszystkich stanach" (Poczajów 1741) oraz przerobione z francuskiego "Krytyki światoice albo Satyry" (1754). W Zbiorze rytmów Elżbiety Drużbackiej ukazał się jego "Wiersz na pochwałę [...] Pani Elżbiety Drużbackiej" oraz "Elegie moralne" (te ostatnie bez podania autora). W rękopisach pozostawił wiele dzieł, m. in. "Uczone zabawy wierszem i prozą", przekłady z Corneille’a Racine’a, Sofoklesa.

Franciszka Urszula Radziwiłłowa

Franciszka Urszula z Wiśniowieckich Radziwiłłowa (ur. 13 lutego 1705 w Czartorysku na Wołyniu, zm. 23 maja 1753 w Pucewiczach koło Nowogródka) – dramatopisarka i poetka późnego baroku. Była córką Janusza Antoniego Korybuta ks. Wiśniowieckiego (wojewoda wołyński, wojewoda i kasztelan krakowski) i Teofili z Leszczyńskich (Konarzewskiej), żoną (od 1725) Michała Kazimierza „Rybeńko” Radziwiłła, matką Karola. W maju 1744 została mianowana damą Orderu Krzyża Gwiaździstego. Była autorką listów i wielu utworów scenicznych.

Krzysztof Radziwiłł

Ur. w 1585 r. na Wileńszczyźnie - zm. w 1640 r. Książę z birżańskiej linii Radziwiłłów, hetman polny litewski od 1615, kasztelan i wojewoda wileński od 1633, hetman wielki litewski od 1635, marszałek sejmu konwokacyjnego 1632 roku. Syn Krzysztofa Mikołaja Radziwiłła Pioruna, ojciec Janusza Radziwiłła. Pochodził z rodziny magnackiej wyznania kalwińskiego. Podróżował do Niemiec, uczył się Lipsku i Heidelbergu, był w Szwajcarii, Francji, Anglii i Niderlandach. Brał udział w wojnach z Moskwą i wyprawach do Inflant. Głowa kalwinów litewskich. Sprawy wojenne i polityczne (1621 - 1632) - wyd. w Paryżu w 1859 - to zbiór dokumentów i relacji dotyczących K. Radziwiłła, częściowo jego autorstwa.

Charles Rollin

Charles Rollin (ur. 30 stycznia 1661 w Paryżu, zm. 13 września 1741 tamże) – francuski historyk i pedagog. Jako syn wytwórcy noży miał przejąć fach ojca, ale szybko dowiódł swoich dużych zdolności intelektualnych. Po ukończeniu teologii na Sorbonie przyjął święcenia kapłańskie. W roku 1687 został wykładowcą retoryki w paryskim Collège du Plessis, do którego sam wcześniej uczęszczał, a od roku 1688 nauczał literatury w Collège Royal. W roku 1694 dostał nominację na stanowisko rektora Uniwersytetu Paryskiego, a w 1696 objął kierownictwo Collège de Beauvais, w którym przeprowadził gruntowną reformę metod nauczania. Po piętnastu latach wykładów odebrano mu jednak prowadzenie zajęć pod zarzutem propagowania jansenizmu. Rollin był jednym z wykładowców uniwersyteckich, którzy sprzeciwili się konstytucji apostolskiej Unigenitus, toteż gdy w roku 1720 ponownie wybrano go na rektora, został odwołany z funkcji już po kilku dniach. Resztę życia Rollin poświęcił działalności naukowej, zajmując się zasadami nauczania i historią starożytną. Szczególnym uznaniem cieszył się jego wielokrotnie wydawany Traité des études, w którym podsumował swoje doświadczenia pedagogiczne. Jako znawca antyku, doskonale władający łaciną i greką, opublikował wybór dzieł Kwintyliana oraz dwie monumentalne prace badawcze Histoire ancienne i Histoire romaine.

Walenty Roździeński

Ur. w 1560 r. w Roździeniu - zm. przed 1621 r. Polski hutnik, właściciel kuźni, zarządca hut, poeta i literat epoki baroku. Szkołę prawdopodobnie ukończył w Mysłowicach, był więźniem w Pszczynie. Potem zarządzał kuźnicami nad Wartą. W 1614 r. wrócił do Roździenia. Autor poematu o kuźnictwie pt. Officina ferraria - Kraków 1612.

Abraham Rożniatowski

Abraham Rożniatowski herbu Sas (ur. ok. 1581, zm. 1665 w Tarnowie) – polski autor widowisk misteryjnych. Studiował w Akademii Wieleńskiej. Był dworzaninem i dowódcą chorągwi na dworze Jerzego Mniszcha. W 1605 był świadkiem ślubu Maryny Mniszchówny w Krakowie oraz towarzyszył jej w wyjeździe do Rosji i pozostając na służbie carowej Rosji. W 1606 trafił na 2 lata do niewoli więziony w Jarosławiu po zwolnieniu w 1609 wyjechał na prośbę Maryny w podróż dyplomatyczną do papieża Pawła V. Z tego okresu pochodzi diariusz opisujący wydarzenia od końca 1605 do stycznia 1609 znany pod różnymi tytułami np.: „Diariusz legacji od Dymitra cara moskiewskiego” lub „Gody moskiewskie” opublikowane w 1611, w 1612 wydał „Pobudkę na poparcie wojny moskiewskiej Najjaśniejszemu Królowi, potężnej Rzeczypospolitej i mężnemu rycerstwu polskiemu”. W 1610 przyjechał do Kalwarii Zebrzydowskiej gdzie na prośbę Bernardynów napisał scenariusz przeznaczony dla sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej pod tytułem Pamiątka krwawej ofiary Pana Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa. Wedle miejsc Hierozolimskich nad Zebrzydowicami wykonfrektowanych (zachowany do dziś). W 1617 wydaje panegiryczny utwór wierszowany „ Apollo słowiański na imię i sławę Najjaśniejszego Książęcia Władysława” W 1618 pisze zachowany również do dziś utwór wydany ponownie w 1634 Zwierciadło smutne, wyrażające wizerunk okrutnej męki i śmierci Pana Zbawiciela naszego na czterech Ewangelistów złożone... i podejmuje decyzję o wstąpieniu do krakowskiego klasztoru Bernardynów gdzie składa zakonną profesję wycofując się z życia publicznego ok. 1621 uzyskuje święcenia kapłańskie. Umiera w pierwszych dniach 1665 w wieku ok. 85 lat klasztorze tarnowskim.

Jakub Kazimierz Rubinkowski

Ur. w 1668 r. w Szaflarach koło Nowego Targu - zm. w 1749 r. W 1695 przedstawił dokument poświadczający pochodzenie szlacheckie, jednak według niektórych współczesnych historyków był synem Hieronima, ławnika krakowskiego Kazimierza. Uczył się w Nowym Targu. Był sekretarzem królewskim. W 1696 r. przeniósł się do Torunia, założył folwark i wieś Rubinkowo. Napisał panegiryk na cześć Jana Sobieskiego Janina zwycięskich tryumfów - Poznań 1739.

Dominik Rudnicki

Urodzony na Litwie, wstąpił do zakonu jezuitów w Wilnie. Był m.in. rektorem kolegiów w Pułtusku i Łomży. Autor wierszy polskich i łacińskich. Wydał m.in. zbiór Głos wolny w wiązanej mowie, Warszawa 1741 (wg Estreichera pierwsza łacińska edycja tego tomu ukazała się prawdopodobnie w 1723 r.). Zmarł 10 października 1739 w Warszawie.

Joachim Łukasz Rupniowski

Urodził się w rodzinie szlacheckiej. Był ministrem w Lublinie, w Rakowie, w Lachowcach, w Berezku, gdzie był rektorem szkoły ariańskiej. Ożenił się z Elżbietą Lubieniecką, córką Andrzeja. Miał z nią córkę Aleksandrę (późniejszą żonę Andrzeja Wiszowatego) i syna Andrzeja. Rupniowski był historiografem zborowym (od r. 1628 spisywał ariańskie akta synodalne, które zaginęły). W r. 1630 napisał "Sen wieczny o zagładzie Rakowa". Rękopis zaginął podobnie jak kazania w języku łacińskim i inne manuskrypty. Jest on autorem wiersza poświęconego pamięci Walentego Smalciusa.

Zygmunt Rybiński

Zygmunt Rybiński - generał-lejtnant, generał artylerii koronnej 1714-1725, generał kawalerii narodowej od 1710, wojewoda chełmiński 1714-1725, łowczy wielki koronny 1710-1714, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1715 i 1725 roku, dowódca dywizji saskiej operującej w Prusach w 1705 roku, starosta wiślicki, kowalewski, lipieński i śniatyński, podkomorzy chełmiński, ekonom malborski, ambasador Rzeczypospolitej w Imperium Osmańskim w 1710 roku. Wywodził się z kaszubskiej rodziny szlacheckiej Rybińskich z Rybna. Poseł z województwa pomorskiego na sejm elekcyjny 1697 roku. Był posłem z województwa pomorskiego na sejm pacyfikacyjny 1699 roku. Odznaczony Orderem Orła Białego. Regimentarz Sieniawskiego [inf. za "Rzeczpospolita w dobie upadku", s. 148]

Paul Rycaut (Ricaut, Ricot)

Brytyjski dyplomata i historyk. Znawca Imperium Tureckiego. Urodził się w Aylesford, Kent, ukończył Trinity College w Cambridge w 1650. Został przyjęty do Gray's Inn w 1652 roku. Studiował w Alcalá de Henares, uczył się języka hiszpańskiego i tłumaczenia. Był prywatnym sekretarzem Heneage,a Fincha, hrabiego Winchilsea, ambasadora w Konstantynopolu. Został brytyjskim konsulem i faktorem w Smyrnie. Był rezydentem w Hamburgu 1689/1700. Został wybrany członkiem Royal Society, 12 grudnia 1666 roku. Otrzymał tytuł szlachecki w 1685.

Salomon Rysiński

Ur. ok. 1560 r. w Małopolsce - zm. w 1625 w Dolatyczach nad Niemnem. Pochodził z rodziny szlacheckiej. O studiach brak danych. Był wychowawcą u Krzysztofa Radziwiłła, którego syna odwiózł ok. 1600 na studia do Niemiec. W latach 1614 -1625 przebywał stale na dworze K. Radziwiłła. Pełnił tu też obowiązki kaznodziei. Niektóre źródła podają, że był kaznodzieją w Gdańsku.

Młoszowski Sambor

Pochodził z Młoszowa z rodziny szlacheckiej. W r.1657 Jan Kazimierz obdarował go (za zasługi wojenne) wsią Ulinka w woj. krakowskim. Ożenił się w r. 1667 lub 1670. W r. 1672 był dowódcą milicji ziemi krakowskiej. Należał do grona bliskich znajomych Wespazjana Kochowskiego i Wacława Potockiego. Autor wierszowanej odpowiedzi pt. "Epithalamium albo Respons Imci Pana Kochowskiego Imci Pana Młoszowskiego na Epithalanium Imci Panu Samborowi Młoszowskiemu ...

Michał Antoni Sapieha

Ur. w 1711 r. w Królewcu - zm. w 1760. Od 1716 r. mieszkał na Litwie. W 1739 został łowczym litewskim, w 1752 podkanclerzym litewskim. Zostawił po sobie Wilkierz dla starostwa tucholskiego (1749). Był najmłodszym synem Aleksandra Pawła, marszałka wielkiego litewskiego, i margrabianki Marii Krystyny de Béthune, córki Franciszka Gastona de Béthune, siostrzenicy królowej Marii Kazimiery. Jego braćmi byli Kazimierz Leon i Józef Stanisław Sapieha. Pierwsze lata życia spędził w Królewcu, gdzie przebywała podówczas duża część rodu Sapiehów, popierająca Stanisława Leszczyńskiego i odsunięta w związku z tym od urzędów i prawa do przebywania w kraju przez Augusta II. Do Polski po raz pierwszy przyjechał w roku 1716, wracając jeszcze do Królewca na czas nauki w latach 1724-1725. Karierę polityczną rozpoczął w roku 1730 uzyskując (z rąk ojca) tytuł starosty gulbińskiego (sprzedał je w roku 1742). Rok później (1731) otrzymał prawo do dóbr Radziwiłłowskich (Neuburskich), z wyłączeniem innych dzieci. W roku 1732 posłował na sejm. W elekcji 1733 nie brał udziału, zajęty własnym ślubem (29 czerwca) z dalszą kuzynką, Katarzyną Ludwiką, córką Jana Kazimierza Sapiehy, starościanką bobrujską. Powiązania rodzinne ze stronnikami Leszczyńskiego spowodowały uwięzienie młodych małżonków i wywiezienie ich do Rygi. Uwolniono ich w sierpniu 1734 za poręczeniem Michała Serwacego Wiśniowieckiego. W latach 1738-1740 z bratem Józefem Stanisławem zajmowali się sporami majątkowymi z rodziną Radziwiłłów co zbliżyło ich do Familii. W roku 1740 uzyskali zgodę na opiekę nad małoletnimi bratankami Aleksandrem Michałem i Michałem Ksawerym. W maju 1739 został łowczym Wielkiego Księstwa Litewskiego, a wkrótce potem objął stanowisko starosty jałowskiego i ostryńskiego (w następnych latach piastował urząd starosty: rabsztyńskiego, tucholskiego, wołkowyskiego i kalwaryjskiego). W 1743 Michał Antoni został marszałkiem Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1744 otrzymał Order Orła Białego. Po unieważnieniu pierwszego małżeństwa (rozwód w roku 1745), ożenił się powtórnie w tym samym roku z Teklą z Radziwiłłów, która zmarła 2 lata później. W 1748 ożenił się z Aleksandrą Czartoryską. W 1746 był posłem na sejm z powiatu słonimskiego[1]. Od 1749 pracował bardzo ściśle z Familią, będąc jej przedstawicielem w Trybunale Litewskim. Dzięki staraniom teścia Michała Czartoryskiego otrzymał w 1752 podkanclerstwo litewskie, a z nią chorągiew husarską w wojsku litewskim. Wobec zaogniającej się sytuacji na Litwie, rozpoczęciu wojny siedmioletniej postanowił zerwać z Familią i rozpocząć niezależną karierę polityczną. Na początku 1757 otrzymał dzięki poparciu Rosjan starostwo mścisławskie, które latem tegoż roku oddał swojemu klientowi, Mikołajowi Łopacińskiemu. Ostatecznie uniezależnił się od Czartoryskich się pod koniec 1758. Do śmierci zachował neutralna postawę polityczną, kontynuując pracę w Trybunale litewskim. Umarł na gruźlicę 11 października 1760 w Słonimiu.

Antoni Kazimierz Sapieha

Ur. w 1689 - zm. w 1739 r. Kształcił się w Paryżu. Był stolnikiem litewskim w latach 1706 - 1709, w 1737 został kasztelanem trockim. Był też marszałkiem trybunału litewskiego i posłem sejmowym. Pozostawił w rekopisach Notatę interesów domowych (1720-1729) oraz Diariusz (1730-1733).

Maciej Kazimierz Sarbiewski

Ur. się 24 lutego 1595 r. w Sarbiewie pod Płońskiem na Mazowszu, jako syn szlachcica-ziemianina Mateusza i Anastazji z Milewskich. Uczył się u jezuitów w Pułtusku. W 1612 r. wstąpił do zakonu jezuitów i do 1614 r. kształcił się w Akademii Wileńskiej. Następnie studiował filozofię w Braniewie. W latach 1617-1618 był nauczycielem poetyki w kolegium jezuickim w Krożach na Żmudzi, później retoryki w kolegium połockim?. W latach 1620-16222 studiował teologię w Akadedemii Wileńskiej, następnie w Rzymie. Zbliżył się tam do literatów i osobistości związanych z dworem papieża Urbana VIII, który go w 1623 roku uwieńczył laurem poetyckim. W tym samym roku został wyświęcony na księdza, ostatnie śluby złożył w Wilnie w 1629 roku. Po powrocie do kraju znów nauczał retoryki w Połocku, a później w Akademii Wileńskiej, gdzie wykładał także filozofię i teologię. W 1632 r. uzyskał doktorat filozofii, w 1636 r. teologii. W latach 1633-1635 był dziekanem wydziału teologicznego i filozoficznego. W 1635 r. został kaznodzieją nadwornym króla Władysława IV. Zmarł 2 kwietnia 1640 r. w Warszawie. Twórczość poetycka, popularna w całej ówczesnej Europie zjednała mu przydomek "Horacego chrześcijańskiego". Pisał wyłącznie po łacinie.

Mikołaj Scharffenberger

Mikołaj Szarfenberger (Scherffenberger, do r.1554 Szarfenberg, Scharffenberg) ławnik, kupiec, drukarz krakowski, typograf królewski. Był msynem Marka Szarfenberga i Agnieszki z Żywieckich. W 1528 roku rozpoczął naukę na Uniwersytecie Krakowskim, ale żadnego stopnia nie uzyskał. W młodości pracował w zakładzie ojca jako serwitor, zastępował go w sądzie w sprawie o druk kalendarzy. Po śmierci ojca majątkiem i drukarnią Szarfenbergów zarządzała matka. w 1546 r. Mikołaj i pozostali spadkobiercy Marka Scharffebergera otrzymali od króla Zygmunta I przywilej pozwalający na zajmowanie się papiernictwem mimo braku przygotowania zawodowego. Braciom jednak zabroniono budowania kolejnych młynów. W 1554 r. bracia otrzymali nobilitację od króla rzymskiego, węgierskiego i czeskiego Ferdynanda Habsburga i przyjęli nazwisko Szarfenberger (nobilitacja została zapewne zatwierdzona przez króla polskiego). Pieczętowali się herbem przedstawiającym kozła wyskakującego sponad trzech gór pod trzema gwiazdami; herb ten umieścili również w sygnecie drukarni.

Mikołaj Aleksander Schedel

Pochodził ze znanej rodziny drukarzy krakowskich. W r. 1687 został ławnikiem krakowskim, a następnie (1697) prezydentem miasta. Działalność drukarską prowadził w latach 1685-1707. Najbardziej znanym z opublikowanych jego utworów jest "Muza z HHelikonu na wieczny aplauz wjazdu i aktu koronacjej [...] Augusta II", opis barokowej ceremonii koronacyjnej.

Madeleine de Scudéry

Madeleine de Scudéry ( ur. 15 listopada 1607 w Hawrze (Górna Normandia), zm. 2 czerwca 1701 w Paryżu) pisarka francuska. Brat jej, Georges de Scudéry był pisarzem francuskim. Wiele jej powieści wydawano początkowo pod jego imieniem. Prowadziła salon literacki, gdzie bywali ówcześni pisarze francuscy. Przedstawicielka préciosité. Tworzyła pseudo-historyczne powieści heroiczno-miłosne. W powieściach tych będących swego rodzaju galantem, najpełniej wyrażały się upodobania salonów literackich[potrzebne źródło]. Sławę zyskała jako autorka bardzo podziwianych heroiczno-dworskich powieści rycerskich, tzw. kluczowych, z nich główne: Ibrahim (1641), Artamène, ou le grand Cyrus (1649–1653, 10 tomów) i Clèlie (1656–1660, 10 tomów), Almahide (1660, 8 tomów). Oprócz wielu innych powieści pisała też moralizujące Conversations (10 tomów).

Bazyli Skalski

Drukarz krakowski. W latach 1604-1605 dzierżawił Drukarnię Łazarzową. W 1606 założył własną oficynę. W aktach krakowskich często występuje jako Błażej. Dokończył druk "Zielnika" Syreniusza (1613). Do 1620 r. wydał ok. 90 pozycji, w tym wiele na zamówienie Akademii. [na podst. Encyklopedii wiedzy o książce, Ossolineum 1971]

Jan Skorski

Urodził się w Małopolsce. W 1715 r. wstąpił do zakonu jezuitów. Zmarł w Lublinie 26 lutego 1752 r. Autor panegiryków i wielkiego poematu łacińskiego: Lechus, carmen heroicum, wydanego we Lwowie w r. 1745. Tamże wyszedł przekład tego utworu pt. "Lech polski" dokonany przez franciszkanina Benedykta Kotfickiego.

Teresa Kunegunda Sobieska

Ur. 4 III 1676 na Wawelu - zm. 10 III 1730 w Wenecji. Córka Jana III Sobieskiego i Marii Kazimiery d’Arquien, Po śmierci Marii Antoniny Habsburżanki, została 2 stycznia 1695 drugą żoną elektora Bawarii Maksymiliana II Emanuela. Od tej chwili znana była jako Kurfürstin Therese Kunigunde. Po klęsce Maksymiliana II Emanuela w bitwie pod Höchstädt an der Donau i jego wycofaniu się poza granicę Bawarii, została regentką elektoratu czuwając przez kilka miesięcy nad resztą wojsk, a także administracją okupowanym krajem. Kiedy opuściła Bawarię, by zobaczyć się z matką, okazało się, że wojska cesarskie nie chcą jej przepuścić z powrotem do kraju. Dziesięć lat spędziła na wygnaniu, wróciła do Monachium dopiero w 1715. Po śmierci męża opuściła Bawarię i resztę życia spędziła w Wenecji. Była jedynym dzieckiem Jana Sobieskiego, które zasiadło na tronie. Miała dziesięcioro dzieci (z czego tylko pięcioro przeżyło dzieciństwo), w tym aż dziewięciu synów. Autorka relacji z podróży po Niemczech - Dziennik podróży Teresy Kunegundy, rkps. 1694, wyd. 1982.

Jan Sobieski

Jan III Sobieski herbu Janina (ur. 17 sierpnia 1629 w Olesku na Rusi Czerwonej, zm. 17 czerwca 1696 w Wilanowie) – król Polski od 1674, hetman wielki koronny od 1668, hetman polny koronny od 1666, marszałek wielki koronny od 1665, chorąży wielki koronny od 1656, starosta jaworowski w latach 1644–1664, krasnostawski, kałuski po 1668 roku, stryjski po 1660 roku, gniewski w latach 1667–1696, barski w latach 1669–1672, międzyłęski w latach 1673–1696, osiecki w latach 1673–1696, pucki w latach 1678–1696. Przez Turków bywał zwany Lwem Lechistanu, a przez chrześcijan Obrońcą Wiary (król został odznaczony tym tytułem przez papieża Innocentego XI w 1684). Pochodził ze znamienitego rodu Sobieskich z Sobieszyna, który w okresie życia jego dziada Marka Sobieskiego dołączył do grona rodów magnackich. Jego ojciec, Jakub Sobieski, pod koniec życia był kasztelanem krakowskim. Po matce, Zofii Teofili z Daniłowiczów, wojewodziance ruskiej, Jan był spokrewniony z potężnym rodem Żółkiewskich. Był prawnukiem hetmana wielkiego koronnego Stanisława Żółkiewskiego. Zarówno Marek, jak i Jakub Sobieski oprócz sprawowania wysokich pozycji państwowych, odznaczyli się też zasługami na polu walki. Otrzymał staranne wykształcenie, zdobywane w całości wraz z bratem Markiem. Uczęszczał do Kolegium Nowodworskiego w Krakowie, studiował na Wydziale Filozoficznym Akademii Krakowskiej. Miał bardzo wszechstronne zainteresowania naukowe. Interesował się szczególnie matematyką, astronomią, architekturą oraz inżynierią. Był także dobrze wykształconym humanistą, czytającym zarówno literaturę klasyczną jak nowożytne dzieła wolnomyślicieli.

Stanisław Solski

Ur. 21 IX 1622 w Kaliszu - zm. 8 I 1701 r. w Krakowie. Pochodzenie mieszczańskie. Kształcił się w Kaliszu i w Poznaniu, gdzie przez trzy lata słuchał wykładów z teologii. W 1638 r. wstąpił do zakonu jezuitów w Krakowie, gdzie studiując teologię i filozofię, sam uczył równocześnie matematyki. W latach 1644 - 1646 wykładał gramatykę w Poznaniu. Następnie był nauczycielem wymowy i matematyki w Krośnie, Poznaniu i w Lwowie. W 1654 r. wysłano go jako kaznodzieję i spowiednika tamtejszych chrześcijańskich jeńców do Konstantynopola. Po powrocie do kraju, w roku 1660, osiadł w Krakowie i został prokuratorem prowincji. W tym czasie wyjeżdżał do Kalisza i Lwowa. W 1666 r. był kapelanem obozowym przy hetmanie J. Sobieskim. Przez 5 lat przebywał na dworze biskupów A. Trzebickiego i J. Małachowskiego. W 1671 r. przeniósł się do Krakowa. Autor dzieł matematycznych.

Stanisław Stadnicki

Data ur. ok 1551 r. w Nowym Żmigrodzie lub Dubiecku - zm. w 1610 r. Pan na Łańcucie (znany jako Diabeł, Warchoł, banita). Listy, rkps 1606, wyd. J. Czubek, w zbiorze: Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego, t. II, Kraków 1918. Był synem Stanisława Mateusza i Barbary ze Zborowskich, kalwinista. Jego bratem był Marcin Stadnicki h. Szreniawa (ok. 1552-1628) kasztelan sanocki, ochmistrz dworu carowej Maryny Mniszchówny. Ożeniony z Anną Ziemięcką (z Ziemięcic k. Gliwic), miał z nią trzech synów: Władysława (zabitego w Krzemienicy w 1610 r.), Zygmunta i Stanisława, oraz jedną córkę – Felicjanę. Rodzina Stadnickich była wyznania ewangelicko-reformowanego (kalwińskiego) i utrzymywała w Łańcucie zbór. Został zapamiętany jako awanturnik i sławny warchoł, nazwany „Diabłem Łańcuckim”. Początkowo zasłużył się dla korony, jako rotmistrz biorąc udział w wyprawie Stefana Batorego na Gdańsk i Moskwę. Urażony, że jego wyczyny nie zostały docenione, wyjechał na Węgry, gdzie w wojsku cesarza Rudolfa II walczył przeciw Turkom. Później popierał arcyksięcia Maksymiliana w staraniach o koronę polską i przez jakiś czas przebywał na Śląsku. Brał udział po stronie austriackiej w oblężeniu zamku Olsztyn koło Częstochowy, gdzie przeszedł do historii jako antybohater[wyrażenie próżne]. W roku 1586 przejął za długi od Anny Sienińskiej miasto Łańcut. Był przeciwnikiem Jana Zamoyskiego. W roku 1600 był posłem na sejm[1], a w latach 1606-1607 jednym z przywódców rokoszu Zebrzydowskiego (wziął udział jako jeden z dowódców w bitwie pod Guzowem, która miała miejsce 5 lipca 1607 roku). Później jednak niespodziewanie „zmienił front” i uszedł ze swoim wojskiem. Toczył prywatną wojnę ze starostą Leżajska Łukaszem Opalińskim. Opaliński zdobył jego rezydencję w Łańcucie wraz z miastem w roku 1608. Stadnicki jednak w odwecie zdobył rezydencję Opalińskiego wraz z miastem Leżajsk. Ostatecznie pod Tarnawcem, gdzie zgromadzono 6000 ludzi, 14 sierpnia 1610 roku przegrał z Opalińskim. Zginął w odwrocie po bitwie, a wraz z nim około pół tysiąca jego żołnierzy. Ukrył się w lesie, ale gdy nieostrożnie wychylił się zza kłód drewna został dostrzeżony przez Kozaków. Stadnickiego dobił Tatar Persa. Po śmierci na jego ciele naliczono 10 ran od ciosów i pchnięć. Opaliński żałował, że Stadnickiego nie wzięto żywcem, wynagrodził jednak Persę, który na najbliższym sejmie otrzymał nobilitację i nazwisko Macedoński. Legenda głosi, że odrąbaną głowę Stadnickiego przywiózł do Lublina jeden z zalotników pięknej panny Reginy Żegocianki, by serce jej zdobyć i obnosił ją zatkniętą na drzewcu po Lublinie

Anna Stanisławska

Ur. ok. 1651-1654 - zm. ok. 1700. Właściwie Anna Zbąska. Córka wojewody kijowskiego Michała i Krystyny z Szyszkowskich, krewna Jana Sobieskiego. Wychowana w klasztorze dominikanek w Krakowie. Autorka Transakcji - wierszowanego pamiętnika (rkps 1685, wyd. Kraków 1935).

Szymon Starowolski

Ur. w 1588 w Starej Woli na Polesiu lub w Krakowskiem - zm. w 1656 r. Pochodzenie szlacheckie. Lata młodzieńcze spędził w otoczeniu Jana Zamoyskiego. Uczył się początkowo w mieście rodzinnym (?). W 1612 r. zapisał się na Akademię Krakowską. W czasie studiów, jako mentor ks. Ostrogskiego, zwiedził Europę Zachodnią - Niemcy, Włochy, Francję, Niderlandy - w 1614 był w Lowanium. Po powrocie w 1618 r. otrzymał w Akademii Krakowskiej stopień bakałarza nauk wyzwolonych; tamże wykładał m.in. Poetykę J. Lipsiusa. Następnie był sekretarzem Karola Chodkiewicza, z którym był pod Chocimiem. Po powrocie był nauczycielem filozofii u cystersów w Wąchocku. W latach 1636 - 1638 jako mentor towarzyszył młodemu A. Koniecpolskiemu w jego podróży za granicę. W r. 1639 został księdzem, był kantorem tarnowskim, kanonikiem krakowskim, kaznodzieją katedry krakowskiej.

Adam Styla

Daty i losy życia nieznane. Zapewne kształcił się w Krakowie i we Włoszech. Związany z rodem Morsztynów. Autor polskiego podręcznika "Grammatica polono-italica abo sposob łacny nauczenia się włoskiego języka" (Kraków 1675), który zadedykował podskarbicowi wielkiemu koronnemu Michałowi z Raciborska Morsztynowi.

Erazm Sykstus

Ur. ok. 1570 we Lwowie - zm. tamże ok. 1635 r. Studiował w Akademii Krakowskiej, gdzie uzyskał doktorat z medycyny. Sławny lekarz znany za granicą; praktykował we Lwowie, był tu także ławnikiem miejskim (1608 - 1627). Pod koniec życia profesor Akademii Zamojskiej, przyjaciel Szymona Szymonowica. Zostawił duży księgozbiór lekarski oraz własne dzieła medyczne.

Szymon Syreński (Syreniusz)

Ur. ok. 1540 w Oświęcimiu pod Krakowem - zm. w 1611 r. w Krakowie. Według Jundziłła (prof. botaniki w Wilnie w 1. poł. XIX w.) był Włochem. Studiował od r. 1560 w Akademii Krakowskiej, gdzie uzyskał stopień magistra sztuk wyzwolonych i doktora filozofii w 1569. W 1570 zapisał się na Uniwersytet w Ingolsztadzie, a w 1577 w Padwie uzyskał doktorat z medycyny. Podróżował po Niemczech, Węgrzech, Szwajcarii. Praktykował jako lekarz we Lwowie, a w 1589 lub 1590 został przyjęty do grona profesorskiego Akademii Krakowskiej i przez 20 lat uczył w Krakowie. Był lekarzem ubogich uczniów przy Akademii oraz seniorem bractwa miłosierdzia przy Kościele św. Barbary. Według Jundziłła Syreński napisał swój Zielnik po łacinie, przekładu miał dokonać Bazyli Skalski lub Gabriel Joannicy. Lachs (Kronika lekarzy krakowskich) natomiast twierdzi, że G. Joannicy tylko wykończył opracowanie dzieła Syreńskiego, które wyszło po śmierci tego ostatniego.

Jan Szarffenberg

Drukarz krakowski. Syn Mikołaja, po którego śmierci w 1606 r. odziedziczył drukarnię przy ul. Grodzkiej 3. Prowadził ją do roku 1614. Dwa lata później jej wyposażenie kupił Franciszek Cezary.

Tomasz Szeliga

Teofil Szemberg

Sekretarz króla Zygmunta III Wazy, pułkownik, artylerzysta, inżynier wojskowy, dyplomata, uczestnik m.in. bitwy pod Chocimiem i autor szczegółowej relacji z tej bitwy. Uczestnik kilku tajnych misji, m.in. do Persji.

Jerzy Szlichtyng

Urodził się w pierwszych latach XVII w. w rodzinie szlacheckiej. Pochodził z Bukowca koło Wschowy. W latach 1616-1619 podróżował po Niemczech, Holandii i Francji. Po powrocie do kraju osiadł w Wielkopolsce w swoich dobrach. Prawdopodobnie był ministrem ariańskim.

Stefan Szołucha

Daty i losy życia nieznane. Pozostawił Różne historie, rkps XVII / XVIII wiek.

Szymon Szymonowic (Simonides)

Ur. prawdopodobnie 24 X 1558 we Lwowie - zm. 5 X 1629 w Czernięcinie pod Zamościem. Pochodził z rodziny mieszczańskiej z Brzezin na Mazowszu, ale osiadłej we Lwowie. W latach ok. 1570 -1575 uczył się w lwowskiej szkole katedralnej, a następnie od 1577 w Akademii Krakowskiej, gdzie w r. 1577 otrzymał stopień bakałarza nauk wyzwolonych. Przez około trzy lata uzupełniał swoje studia za granicą, drogą samouctwa zdobył wiedzę medyczną. Przed 1583 wrócił do kraju i osiadł we Lwowie, gdzie zajmował się nauczaniem. Około 1587 zbliżył się do J. Zamoyskiego i za jego staraniem został nobilitowany. Uzyskał herb Kościesza, przybrał nazwisko Bendoński, rzadko przez niego używane. W tymże 1590 roku otrzymał tytuł poety królewskiego. W roku 1593 z polecenia Zamoyskiego rozpoczął organizację Akademii Zamojskiej, która została otwarta w 1595 r. W roku 1599 opuścił Lwów i przybył do Zamościa. W 1601 przeniósł się do otrzymanej od Zamoyskiego wsi Czernięcin w powiecie krasnostawskim. W latach 1601 - 1614 był wychowawcą syna Zamoyskiego, Tomasza.

Konstanty Szyrwid

Ur. w 1564 r. na Żmudzi - zm. w 1631 r. Pochodził z nie notowanej w herbarzach rodziny litewskiej. Studiował w Akademii Wileńskiej, gdzie uzyskał stopień doktora filozofii i nauk wyzwolonych. Od 1575 w zakonie jezuitów, kaznodzieja i profesor Pisma św. w Wilnie, gdzie wygłaszał kazania po polsku i po litewsku. Książki wydawał w obu językach. Oprócz Słownika napisał też pierwszą gramatykę języka litewskiego.

Ścibor-Marchocki Mikołaj

Daty życia nieznane. Syn Aleksandra Ścibora z Marchowic i Anny de Solonkie Sulińskiej, dziedzic dóbr Szczuczyn, przyległa Wola Szczuczyńska i Dąbrowica. Podpisał elekcję Augusta II Mocnego w roku 1697 z województwa sandomierskiego. Z żony Barbary z Dobrzelewa miał córkę Justynę, która wyszła za Waleryana Radeckiego - starostę romanowskiego i synów Karola, Stanisława i Aleksandra. Pełnił urząd starosty czchowskiego, był rotmistrzem wojska królewskiego i w 1638 roku posłem na sejm. Pozostała po nim Historia moskiewskiej wojny prawdziwa (1608-1612), rkps. XVII w.

Sebastian Śleszkowski

Ur. w 1569 r. (według Korbuta w 1576) w Wieluniu - zm. 7 V 1648 w Kaliszu. Mieszczanin. Studiował w Akademii Krakowskiej, gdzie w 1612 r. uzyskał stopień magistra nauk wyzwolonych i doktora filozofii. Medycynę studiował we Włoszech. Po powrocie został profesorem medycyny w Akademii Krakowskiej, w 1620 r. lekarzem przybocznym biskupa warmińskiego Sz. Rudnickiego, a potem lekarzem i sekretarzem Zygmunta III. Około 1623 r. osiadł w Kaliszu. Poza pracami lekarskimi ogłosił szereg pism antysemickich. Pisał po łacinie i po polsku. Autor pracy: Jasne dowody o doktorach żydowskich - Kalisz 1623, będącej fragmentem dzieła O ustrzeżeniu i leczeniu morowego powietrza.

Adam Tobolski

Data ur. nieznana - zm. ok. 1620 r. Był nauczycielem w domu Latalskich, później osiadł w Toruniu jako nauczyciel. Tłumacz Fraz Manutiusa.

Jan Trepka Nekanda

Ur. ok. 1584 - zm. w 1640. Pochodził ze średniozamożnej szlachty w województwie krakowskim. Autor sławnej Liber generationis plebeanorum, pozostałej w rękopisie do XX w.

Abraham Michał Trotz (Troc)

Ur. ok. 1703 w Warszawie - zm. 2 VI 1769 w Lipsku. Pochodził mieszczańskiej, luterańskiej rodziny kupieckiej Był prawdopodobnie synem Ephraima Troca (ur. 1683 w Warszawie); imienia matki nie znamy, jej nazwisko panieńskie: Krieger (zm. 1741 w Gdańsku)” [1]. Choć we wczesnej młodości opuścił stolicę, przez całe życie używał nazwy „warszawianin”, tak dookreślając się na kartach tytułowych ksiąg. Większość życia spędził w Lipsku, gdzie przebywał od 1726 r., początkowo jako student wydziału prawa Uniwersytetu Lipskiego, potem długoletni lektor języka polskiego na tym uniwersytecie. Dziełem jego życia jest słownik, ale Trotz był również wydawcą literatury polskiej, propagatorem i obrońcą języka polskiego oraz tłumaczem literatury francuskiej na język polski. Był także współpracownikiem braci Józefa Andrzeja i Andrzeja Stanisława Załuskich, biskupów kompletujących pierwszą polską bibliotekę narodową, nazwaną Biblioteką Załuskich. Zachowana korespondencja wskazuje, że obaj bracia pomagali leksykografowi zbierać i objaśniać słownictwo specjalistyczne, udostępniając odpowiednią literaturę. Trotz funkcjonował w środowisku działających w Saksonii uczonych i erudytów epoki saskiej, uczestniczył w lipskim życiu naukowym i kulturalnym oraz pozostawał pod wpływem oświecenia zachodnioeuropejskiego, zwłaszcza niemieckiego, ale też francuskiego. Postać nazwiska autora dykcjonarza jest sporna, na kartach jednych dzieł jest polska Troc (jak w omawianym słowniku), na kartach innych w pisowni niemieckiej Trotz. Jest to zgodne z prawidłowością wprowadzoną przez samego Trotza, mianowicie w autorskich dziełach drukowanych: forma Troc – w wypadku języka polskiego, Trotz zaś – niemieckiego i francuskiego. Sam Trotz czuł się Polakiem.

Kasper Twardowski

Urodził się najprawdopodobniej w Samborze w rodzinie mieszczańskiej. Wcześnie stracił matkę, której zawdzięczał religijne wychowanie. Młodość spędził w Krakowie – być może studiował na Akademii Krakowskiej. Bywał w towarzystwie rybałtów. W czasie wojny szwedzkiej agitował za walką z wrogiem. Służył różnym panom (szlachcie, mieszczanom). W roku 1629 przeniósł się do Lwowa lub w jego okolice, gdzie zmarł około 10 lat później. Debiutował w roku 1617 jako twórca frywolnego poematu o tematyce erotycznej Lekcyje Kupidynowe, który jednak raczej nie doczekał wydania (dziś znmy go z różniących się między sobą rękopisów). Potępiony przez cenzurę kościelną (m.in. biskupa krakowskiego Marcina Szyszkowskiego) i doświadczony ciężką chorobą (o której pisze w Przedmowie kolejnego dzieła), doznał nawrócenia i jako podopieczny jezuitów przyjęty został (1618) do bractwa religijnego, krakowskiej Kongregacji Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.

Samuel Ludwik Twardowski

Ur. między 1595 a 1600 w Wielkopolsce w okolicy Skrzypny i Twardowa (według innych około 1560-63, w Lutyni pod Jarocinem) - zm. po 1660 (1661?) w Zalesiu. Pochodził z niezamożnej rodziny szlacheckiej. Kształcił się w kolegium jezuickim w Kaliszu. W latach 1616 - 1617 prawdopodobnie brał udział w wojnach moskiewskich, a w 1621 walczył pod Chocimiem. Był dworzaninem Krzysztofa Zbaraskiego, któremu towarzyszył w latach 1622 - 1623 w poselstwie do Turcji. W r. 1633 przeszedł na dwór J. Wiśniowieckiego (spadkobiercy Zbaraskich). W tymże roku brał udział w wyprawach przeciwko Turkom. Przez pewien czas miał dzierżawę pod Zbarażem. Prawdopodobnie w r. 1639 przeniósł się Wielkopolski. W 1647 otrzymał dożywocie na Zalesiu Wielkim pod Kobylinem. Na przełomie lat 40. i 50. przebywał w Wielkopolsce.

Wojciech Tylkowski

Ur. się 19 kwietnia 1625 na Mazowszu - zm. w 1695 w Wilnie. Studiował w Pułtusku, przez 4 lata był w Rzymie, znał wiele języków, uczył w różnych kolegiach. Autor wielu dzieł popularno-filozoficznych.

Jan Ursinus (Bär, Niedźwiedź, Niedźwiecki)

Ur. w 1563 we Lwowie - zm. 1 I 1613 w Zamościu. Pochodzenie mieszczańskie - ojciec, Walenty Bär, pochodził z rodziny niemieckiej, był bednarzem. Chłopiec od 10. roku życia był sierotą, pod opieka patrycjusza lwowskiego Jakuba Mieszkowskiego, a także Szymona z Brzezin. Kształcił się początkowo w szkołach lwowskich, a potem studiował w Akademii Krakowskiej, gdzie w r. 1589 został bakałarzem, a w r. 1593 uzyskał stopień magistra nauk wyzwolonych i doktora filozofii. Od 1593 profesor w Zamościu do końca życia (też dziekan, rektor), z przerwą na studia medyczne w Padwie na koszt Jana Zamoyskiego (1598 - 1603, tu doktor medycyny, chirurg).

Andrzej Wincenty Ustrzycki

Ur. prawdopodobnie w Unichowie - zm. w 1710. Pochodzenie szlacheckie - ojciec kasztelan przemyski, rodzina osiadła w woj. ruskim. Zapewne odbywał podróże w młodości, posiadał stopień doktora obojga praw, znał łacinę, włoski, francuski. W 1685 wyjechał do Włoch, gdzie może studiował. Był proboszczem katedry przemyskiej, a od 1685 kanonikiem tamże. Jako benedyktyn ok. 1708 przebywał w klasztorze na Św. Krzyżu i w Mogile. Przypuszcza się, że był opatem mogileńskim. Poeta i tłumacz: Troista historia to jest Prozerpina, Faeton, Achilles [...] częścią z łacińskiego, częścią z włoskiego i francuskiego przełożona (Kraków 1700, 1. wyd. samej Prozerpiny w 1689). Jest też autorem Historii o Krucjatach (Kraków 1707) i Historii o herezji obrazobojców (Kraków 1717).

Józef Uszak Kulikowski

Daty i losy życia nieznane. Opublikował: "Mały dykcjonarz polski i francuski" (Poznań 1746).

Daniel Vetter

Ur. 1592, zm. 1669 – członek Jednoty Braci Czeskich. Najmłodszy syn Jerzego Vettera, zwanego Strejcą, który uciekając przed prześladowaniami religijnymi w Czechach zbiegł do Polski, gdzie wraz z innymi członkami Jednoty Braci Czeskich zamieszkał w Lesznie, a następnie w Brzegu. W 1632 poślubił wizjonerkę i ekstatyczkę Krystynę Poniatowską. Przez wiele lat prowadził tamtejszą drukarnię. Podróżował również po świecie. Wydał m.in. sprawozdanie ze swej podróży (którą odbył ze swym rodakiem Janem Salmonemna) na Islandię w 1613 noszące tytuł Islandia álbo Krotkie opisanie Wyspy Islandiy. Stanowi ono jedno z najstarszych opisów tej wyspy, wydane w 1638.

Mikołaj Volckmar

Data ur. nieznana - zm. w 1601 r. w Gdańsku. Leksykograf, rodem z Hesji. O studiach brak danych. W 1584 został nauczycielem łaciny i języka polskiego w gimnazjum gdańskim. W 1559 był kaznodzieją polskim przy ewangelickim Kościele św. Anny w Gdańsku. Autor kilku podręczników do nauki języka polskiego, m.in. Vierzig dialogi (Toruń 1612) oraz słownika łacińsko-niemiecka-polskiego.

Maciej Vorbeck-Lettow

Ur. w 1593 r. w Wilnie - zm. zapewne w 1668 r. Rodzina od XIV w. mieszkała w Polsce, ojciec - zubożały szlachcic. Maciej studiował w Wilnie, Królewcu, Gdańsku, Niemczech, Padwie (medycynę). Brał udział w wojnie w Wenecji. W 1616 r. powrócił do Wilna, potem praktykował jako lekarz na Litwie. Od 1635 był nadwornym lekarzem króla Władysława IV. Autor "Skarbnicy pamięci" - rkps. 1644-1660.

Józef Jan Wadowski

Pochodził zapewne z Wadowa w powiecie krakowskim. Był doktorem teologii, wyróżniał się znajomością klasycznej literatury łacińskiej. Pełnił urząd kantora katedralnego łuckiego, kanonika warszawskiego i sochaczewskiego, a także proboszcza pęcickiego i żbikowskiego. Pisał wiersze religijne. Był moralistą, napisał po łacinie dzieło "Philosophia universa" (1683). W języku polskim opublikował zbiorek wierszy "Cień życia ludzkiego' (1691) i "Daniela proroka" (1699).

Michał Walerowicz

Andrzej (?) Bartłomiej Wargocki

Ur. w Przemyślu - zm. na pocz. XVII w. w Krakowie, według Estreichera po 1620. Pochodzenie szlacheckie. Studiował w Akademii Krakowskiej. Po ukończeniu studiów był obrońcą przy Trybunale Lubelskim, następnie został księdzem i przeniósł się do Warszawy (na pocz. XVII w.). W 1603 zamieszkał w Krakowie, gdzie otrzymał urząd komendarza przy kościele Panny Marii. Następnie przeniósł się do Zamościa. Tłumacz klasyków łacińskich i polemista religijny. W tłumaczeniach z łaciny starał się zastępować terminy łacińskie polskimi odpowiednikami.

Jan Kazimierz II Waza

Jan II Kazimierz Waza (ur. 22 marca 1609 w Krakowie, zm. 16 grudnia 1672 w Nevers) – król Polski i wielki książę litewski w latach 1648–1668, tytularny król Szwecji do 1660 z dynastii Wazów. Syn króla Polski i Szwecji Zygmunta III Wazy i Konstancji Habsburżanki, arcyksiężniczki austriackiej. Przyrodni brat Władysława IV Wazy. Kawaler Orderu Złotego Runa. Abdykował w 1668 roku, przerywając ciągłość dynastyczną. Był ostatnim członkiem rodu Wazów, po kądzieli spokrewnionym z Jagiellonami[1]. W 1661 roku papież Aleksander VII przyznał mu i jego następcom tytuł rex orthodoxus.

Anna Wielopolska

Brak bliższych danych o życiu. Pochodziła z krakowskiej rodziny senatorskiej. Pozostała po niej Ustawa dla majętności suskiej.

Kazimierz Wieruszewski

Urodził się w Wielkopolsce 6 I 1682. W 1697 wstąpił do zakonu jezuitów. Po studiach wykładał w klasach niższych (od 1707-1710), a następnie od 1711 uczył retoryki w Łucku, Kamieńcu, Krośnie i Poznaniu. Po odejściu ze szkolnictwa pełnił przez kilkanaście lat funkcję nadwornego kaznodziei prymasa Teodora Parnickiego. Od 1732 r. związany był z kolegium w Łęczycy. Zmarł w Łęczycy 10 VI 1744.

Stanisław Wierzbowski

Ur. w 1659 r. w Krakowie - zm. w 1728 w Łasku. Syn wojewody sieradzkiego. Nauki pobierał u pijarów w Warszawie, potem u jezuitów w Poznaniu, Kaliszu, Samborze(?). Odbywał podróże zagraniczne. Posiadał dobra Łask. Potem był duchownym. Autor Konotaty wypadków (rkps. 1634 - 1639, wyd. 1858).

Adrian Wieszczycki

Syn Jana, chorążego sandomierskiego i podstarościego grodzkiego radomskiego, później włodzimirskiego. Pisał się z Wieszczyc (używając kryptonimu J. A. z W. W.- z Wieszczyc Wieszczycki). Około r. 1637 dzierżawił miasto Międzyrzecz. W 1641 roku ożenił się z Katarzyną Bielską. W 1646 r. dzierżawił miasto Tyśmienica, a w 1647 r. został skazany na banicję w wyniku procesu z mieszczanami lwowskimi. Od wygnania uchronił go glejt królewski wydany w roku 1650. W tym samym roku stracił majątek, wojska spaliły mu wieś Ulbarów. Brał udział w walkach z kozakami w r. 1648. Napisał "Sielanki abo Pieśni...", 'Ogród rozkoszny miłości Bożej".

Dominik II Wilczek

Rodzina należała do patrycjatu lwowskiego od XIV w. Pozostawili rodzinny pamiętnik (Pamiętnik Wilczków 1640 - 1714, rkps. XVII - XVIII w.).

Dominik I Wilczek

Rodzina należała do patrycjatu lwowskiego od XIV w. Pozostawili rodzinny pamiętnik (Pamiętnik Wilczków 1640 - 1714, rkps. XVII - XVIII w.).

Stanisław Wilczek

Rodzina należała do patrycjatu lwowskiego od XIV w. Pozostawili rodzinny pamiętnik (Pamiętnik Wilczków 1640 - 1714, rkps. XVII - XVIII w.).

Daniel Wisner

Daty i losy życia nieznane. Autor lub tłumacz "Czarownicy powołanej".

Andrzej Wiszowaty

Andrzej Wiszowaty herbu Pierzchała, inna forma nazwiska: Andreas Wissowatius, (ur. 26 listopada 1608 w Filipowie, zm. 29 lipca 1678 w Amsterdamie) – filozof, teolog, ideolog religijny braci polskich, kaznodzieja ariański, pisarz-polemista, poeta, redaktor i wydawca.

Kazimierz Wojsznarowicz

Data ur. nieznana - zm. w 1680 w Wilnie. Szlachcic z okolic Oszmiany. Większość życia spędził w Wilnie. Odbywał podróże zagraniczne na Zachód. Autor zbiorów mów na różne okazje.

Wincenty Piotr Wołłowicz

Jan Karol Woyna

Jan Karol Woyna herbu Trąby (ur. w 1605 roku w Jasienicy Solnej, zm. w 1693 roku w Gdańsku) – polski szlachcic, tłumacz, wydawca i językoznawca, leksykograf, filolog, pedagog. Urodził się w rodzinie szlacheckiej Woynów herbu Trąby w Jasienicy Solnej na Rusi (gmina Dereżyce). Wyjechał na studia w Królewcu, potem przebywał w podróży w Niemczech i we Włoszech, gdzie doskonale opanował obce języki. Gdy został nauczycielem języka polskiego w Gdańsku, zauważył brak podręczników do gramatyki dla obcokrajowców; szczególnie dla Włochów i Niemców. Wydrukował polskie gramatyki po łacinie (Gdańsk 1690) i po niemiecku (Gdańsk 1693). W gramatyce łacińskiej umieścił słownik 300 wyrazów korzystając ze słownika Thaesaurusa Grzegorza Knapskiego (ok. 1564-1639), Adagia Polonica, 1632, które normatywnie uznał za „vocabula polonicae barbara, obsoleta et inusitata” (1665-1693). W 1746 został wydany jego podręcznik do nauki języka polskiego w języku niemieckim, składający się z czterech części: w pierwszej znajduje się Onomasticum, czyli słownik wyrazów polskich i niemieckich, uporządkowanych według części mowy, w drugiej części jest gramatyka języka polskiego, w trzeciej – polskie i niemieckie przysłowia, czwartą zaś stanowią rozmówki polsko-niemieckie

Szymon Wysocki

Jezuita. Tłumacz "Wielkiego zwierciadła przykładów".

W r

1610 wstąpił do stanu duchownego. Opiekował się nim Szymonowic, z którego rad i księgozbioru Ursinus korzystał. Wydrukował: Methodicae grammaticae (Lwów 1592 - w podręczniku występuje ponad 3.000 wyrazów polskich), łacińskie „łatwe” gramatyki Augustyna i Donata (Zamość 1595), De ossibus humanis (Zamość 1610, ok. 300 terminów polskich), łaciński podręcznik matematyki i prawdopodobnie Zielnik, którego nazwy włączył G. Knapiusz do swego słownika.

Bogumiła Zabłocka

Kazimierz Zabłocki

Teodor Zawacki

Ur. po 1563 - zm. ok. 1637. Pochodzenie szlacheckie, ojciec był profesorem Akademii Krakowskiej w latach 1563 - 1591. Po ukończeniu studiów prawniczych (brak danych o miejscu) został adwokatem w sądach krakowskich. Był we Francji, Niemczech i we Włoszech. Napisał wiele prac prawniczych w języku łacińskim i polskim. W 1606 osiadł na stałe w Krakowie. Autor m.in. dzieła: Memoriale oeconomicum abo pamięć robót dozoru gospodarskiego (Kraków 1616).

Krzysztof Zawisza

Krzysztof Stanisław Kieżgajło Zawisza herbu Łabędź (ur. w 1666 roku na Białorusi– zm. w 1721 roku w Berdyczowie) – nominat wojewoda miński (1720), marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego (1710), starosta brasławski, czeczerski, doliński i miński[1], pamiętnikarz, polityk i żołnierz. Podróżował do Moskwy i Włoch. Marszałek sejmów: koronacyjnego w Krakowie (17 września – 1 października 1697), pacyfikacyjnego w Warszawie (16–28 kwietnia 1698), zwyczajnego w Grodnie (3 października – 14 listopada 1718), zwyczajnych w Warszawie (30 grudnia 1719, 22 lutego 1720 i 30 września – 11 listopada 1720). W 1704 roku jako marszałek konfederacji Księstwa Żmudzkiego podpisał pacta conventa Stanisława Leszczyńskiego[2]. W 1718 roku był posłem na sejm z województwa mińskiego[3]. Uczestniczył w zawarciu traktatu z Rosją w 1686. Pod Janem III walczył z Turkami. Na sejmie 1718 stanął po stronie zwolenników ograniczenia prerogatyw hetmańskich i jako marszałek izby przeprowadził odpowiednie uchwały. Poeta i pisarz polityczny, autor obszernych "Pamiętników Krzysztofa Zawiszy wojewody mińskiego (1666–1721)", wyd. w Warszawie w 1862. Zmarł w Berdyczowie w 1721 roku, w połowie sierpnia przywieziono jego ciało do kościoła jezuickiego w Ostrogu, gdzie spoczywało do 10 lutego 1722 roku, po czym zawieziono je do Mińska, gdzie pochowano je w ufundowanej przez zmarłego kaplicy św. Felicjana przy kościele jezuitów. Wojewoda kazał ubrać się do trumny w suknię jezuicką.

Stanisław Ząbkowic

Żył w 1. poł. XVII w. Nazwisko w herbarzach nieznane. W metryce nacji polskiej w Padwie jest notowany w r. 1616 Stanisław Ząmbkowicz, posiadający stopień doktora filozofii. Był sekretarzem ks. Janusza Ostrogskiego, wojewody wołyńskiego i kasztelana krakowskiego. Tłumacz dzieła Sprengera Młot na czarownice (Kraków 1614).

Prokop Zbigniewski

Piotr Zbylitowski

Był synem Jana, dworzanina i rotmistrza husarskiego i Barbary z Ujejskich. Kształcił się w Krakowie. W 1585 r. został dworzaninem Górki, a następnie Czarnkowskiego, kasztelana nakielskiego w Wielkopolsce. Brał udział wraz z Czarnkowskimi w poselstwie do Szwecji w 1593 r. Ożenił się z Barbarą Słupską i gospodarował na wsi w Marcinkowicach pod Sączem. Działał jako podsędek, a następnie od 1645 r. jako sędzia ziemski krakowski. Umarł 19 października 1649 r. Był autorem czterech satyr: "Rozmowa szlachcica polskiego z cudzoziemcem" (1600 r.), "Przygana wymyślnym strojom białogłowskim"(1600 r.), "Patricius" (1602 r.), "Schadzka ziemiańska" (1605 r.). Wszystkie druki pochodzą z Krakowa.

Szymon Zimorowicz

Nazwisko właściwe: Ozimek, inna forma nazwiska: Zimorowicz, (ur. 1608 we Lwowie, zm. 21 czerwca 1629 w Krakowie) – polski poeta epoki baroku. Urodził się w roku 1608 lub w styczniu 1609, w rodzinie mieszczańskiej. Ojciec jego Stanisław, był malarzem (majstra murarskiego) o nazwisku Ozimek i takie Szymon pierwotne nosił nazwisko, jednak wraz z rodziną zmienił je (Zimorowic brzmiało bardziej szlachecko), a matką Katarzyna. Był młodszym bratem Józefa Bartłomieja. Niewiele wiadomo o jego życiorysie. Kształcił się w mieście rodzinnym, w szkole katedralnej. Był podpiskiem w urzędzie ławniczym. Ostatnie kilkanaście miesięcy życia (1628-1629) spędził w Krakowie, jednak z pewnością tam nie studiował na Akademii Krakowskiej. Nieprawdą jest także podawanie gruźlicy jako powodu przedwczesnej śmierci poety. Obecnie wiadomo, że Zimorowic pojechał do Krakowa, by wyleczyć się z kiły. Podupadłego na zdrowiu młodego poetę dobiła popularna w tym czasie kuracja rtęcią. Zmarł 21 czerwca roku 1629. Miejscem jego pochówku jest kościół Dominikanów w Krakowie, tam też znajduje się jego nagrobek.

Józef Bartłomiej Zimorowicz

Ur. 20 VIII 1597 we Lwowie - zm. 14 X 1677. Pochodzenie mieszczańskie - ojciec majster murarski o nazwisku Ozimek, starszy brat Szymona. Kształcił się we Lwowie, zapewne w szkole katedralnej. Całe życie spędził we Lwowie, gdzie piastował różne urzędy miejskie (w 1620 podpiska pisarza miejskiego, 1624 obrońcy sądowego, 1640 pisarza miejskiego, 1646 ławnika, 1648 - dożywotniego rajcy, w 1648 i 1649 obrany burmistrzem). W 1672 brał udział w walkach w obronie Lwowa.

Jan Zrzenczycki

Unrug Zygmunt

Urodził się w 1676 r. w Międzychodzie. Kształcił się w Gimnazjum Leszczyńskim, które od 1626 r. funkcjonowało na prawach szkoły wyższej. Rektorem w okresie nauki Unruga był Daniel Ernest Jabłoński. On to skierował Unruga na studia w uniwersytecie we Frankfurcie nad Odrą. Unrug studiował filozofię, zdobył gruntowną wiedzę w zakresie starożytnych i nowożytnych języków obcych.

Jan Żabczyc

Data ur. nieznana - zm. po 1629. Pochodzenie - sądząc po nazwisku - chłopskie lub mieszczańskie. W 1612 w uczył się Akademii Krakowskiej. Pewne wykształcenie neoklasyczne i oczytanie jest widoczne w jego utworach. Nadworny panegiryczny poeta Mniszchów samborsko-sanockich. Początkowo przebywał w Ziemi Czerwińskiej u Mniszchów, potem w Krakowie. Jest autorem "Symfonii anielskich" (1630) i "Kalendarza wiecznego". Oprócz licznych wierszy okolicznościowych wydał zbiorek aforyzmów, maksym obyczajowych i przysłów, które zebrał w tomie zatytułowanym "Etyka dworskie" (Kraków 1615). Doczekały się one wielu wydań, najczęściej anonimowych.

Kajetan Żdżanski (Zdzański)

Podstolic mścisławski. Ukończył dwuletnie studium matematyczne prowadzone przez lwowskich jezuitów od r. 1743.

Jakub Żebrowski

Żył w 2. poł. XVII w. Pochodzenie szlacheckie. O studiach brak wiadomości. Związany z rodem Zamoyskich. Pierwszy tłumacz na język polski Metamorfoz Owidiusza (1636).

Andrzej Żędzianowski

Data ur. nieznana - zm. w 1615. Magister filozofii, matematyk. Autor Komety z przestrogi niebieskiej (Kraków 1619).

Stanisław Żółkiewski

Ur. w 1547 we wsi Turynce pod Lwowem - zginął pod Cecorą 6 X 1620. Ojciec - wojewoda ruski. Studia początkowo we Lwowie, następnie za granicą; znał włoski, francuski, niemiecki. Po powrocie z zagranicy przebywał na dworze Jana Zamoyskiego, z którym posłował w 1573 do Henryka Walezego. W 1575 był z Batorym w Gdańsku, w 1582 pod Pskowem. Po zwycięstwie pod Byczyną został starostą hrubieszowskim i hetmanem polnym koronnym. W 1595 - 1600 walczył z Turkami i hospodarem Mołdawii, w 1602 zwyciężył Szwedów pod Rewlem. W 1606 walczył znów z Turkami. Od 1608 - wojewoda kijowski, brał udział w wyprawie do Moskwy. W 1613 został hetmanem wielkim koronnym, w 1617 kanclerzem. Pozostawił opis wojny z Moskwą (Początek i progres wojny moskiewskiej, 1611).

Pisarski Jan Stefan

Urodzony ok. 1630 - zm. w 1678 r., kupiec, księgarz, tytularny sekretarz królewski Syn Macieja, pochodzącego być może z rodziny szlacheckiej, który po utracie szlachectwa osiadł wraz z żoną w Pilznie sandomierskim. Jan w 1658 występuje jako czeladnik w poznańskiej księgarni Andrzeja Szmidla, którą kierował po jego śmierci do 1661. Od tegoż 1661 r. występował jako sekretarz królewski. W 1662 r. przyjęty został do miejskiego prawa* w Poznaniu jako kupiec i księgarz. Służył w wojsku w czasie wojny tureckiej 1673 r. Dwa tomy Mówcy polskiego, wydał w połowie lat 70. nakładem jezuitów kaliskich.

Pieniążek Krzysztof

Ur ok. 1533 w Krużlowj - zm. ok. w 1619. W 1568 zapisał się na Akademię Krakowską, lecz nie odbył tam studiów. Przez kilka lat uczył się w kolegium jezuitów, być może w Braniewie. W 1574 r. wrócił na kilka lat do Krakowa i w rodzinne strony. Zaciągnął się do wojska i służył najprawdopodobniej w nim w czasie wojen moskiewskich, inflanckich. Według własnych słów ze Zwierciadła żywota był posłem do Szwecji w związku z wyborem Zygmunta III Wazy na tron polski.. W 1589 r. towarzyszył królowi w wyprawie do Rewla. W tym samym roku oskarżony został o dokonanie zabójstwa, w wyniku czego po wyprzedaniu swoich dóbr w Krakowskiem musiał się przenieść do woj. sandomierskiego, gdzie rozwinął hodowlę koni. W 1619 r. po przywłaszczeniu sobie gruntów plebańskich, zaborze dziesięcin i bezprawnym wyrębie lasu zostaje przez Trybunał Koronny banitowany i ekskomunikowany.