POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło WYPALIWAĆ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło WYPAŁAĆ
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Data ostatniej modyfikacji: 31.01.2011
WYPALIĆ

Najwcześniejsze poświadczenie: 1613
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. wypalić cegłę (sz. zm.):
  • Wypalić cégły/ wapna/ piéc/ drwá. Coquere lateres, calcem semel, bis. [...]. Kn 1323.
  • Wypalić dobrzé cégłę/ [...] Excoctum reddere [...]. Kn 1323.
  • Cegły wypalono 18 bez 50 Sztuk. SapADiar 164.

WYPALONY
im. przym. bier.
Formy gramatyczne:
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. wypalona cegła (sz. zm.):
  • – Starodawne, ktore miast swoich dotąd strzegły, Jako śnieg padną mury z wypalonej cegły. PotFraszBrück I 574.
  • – TORON zálecaią Pierniki wyśmienite y cegła dziwnie dobrze wypaloná, ktorą mury czerwienią się. ChmielAteny II 321.
troj. wypalona cegła:
Autorka:
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)