POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BIES drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BIESAGI
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 09.05.2016
BIESAGArzecz ż, *BIESAGrzecz m
Słowniki: SStp (bisagi, bisahy), SXVI, Kn, T III, L, SWil, SW, SJP notują
Formy gramatyczne:
M.biesaga
Ms.biesagu
M.biesagi
B.biesagi
N.biesagami
Ms.biesagi
Etymologia:
łac. bisaccium
zwykle z lm »podwójny wór wkładany na piersi i plecy człowieka lub przewieszany na grzbiecie zwierzęcia«:
przen. przenośnie:
  • – [...] sławę którą po sobie wszędy zostawują, (sc. Elearzy) w biesagi swojej złości, na wieczne jej zagrzebie - nie do skarbu zazdrości pilniej zbierając, niż Żydzi mannę na puszczy (sc. Zoile). DembPrzew 45
  • – Kto záś ubogi w rozum/ odárty w cnotę/ zápomniawszy siebie sámego/ pyta o drugich: A ty kto? rad zbiera grzechy cudze/ y kłádzie że w biesági przed sobnie/ swoie w tył porzuca. BirkNiedz 33
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
Autorka: MM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)