POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło ASYSTENCA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło ASYSTENT
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 13.04.2010
ASYSTENCYJA rzecz. ż
Słowniki: SXVI, Kn, T III, L (XVIII), SW, SJP notują
Słowniki: SStp, SWil nie notują
Formy gramatyczne:
M.asystencyja
D.asystencyi || asystencyjej
B.asystencyją || asystencyję
N.asystencyją
Ms.asystencyi || asystencyjej
M.asystencyje
D.asystencyj
C.asystencyjom
B.asystencyje
N.asystencyjami
Etymologia:
łac. assistentia
1. »osoby towarzyszące komu, obecne przy kim lub przy czym, orszak; służba; gwardia przyboczna, eskorta«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. dać, dawać komu asystencyją (sz. zm.):
  • – Księciu Karolusowi matka do Nikopingu wrócić się kazała [...] na wiosnę, nie tuszę, aby bratu miał dawać asystencyą. RadziwKSprawy 145.
  • – Ludziom/ ktorymi chcieli im [gubernatorom] dáć ássystencyą/ kazano ná stánowiska do Insuły de Paris. MerkPol 53.
  • – [Przyjaciele] rozradzali [...] ieżeli koniecznie ma iachać aby z assystencyą znaczną iachał [błogosławiony Jozafat Kuńczewicz], ktora mu szlachta Połocka dać chciała. NiesKor II II, 758.
troj. zbrojna asystencyja:
przen. przenośnie:
  • – Grzech nie zwykł nigdy poiedynkiem chodzić Zawsze chce Asystencyi, kupy z sobą wodzić. DrużZbiór 97
2. »obecność przy kim lub przy czym, towarzyszenie komu, także w celu podniesienia powagi i świetności ceremonii«:
3. »pomoc, wsparcie; służenie komu«:
Patrz *ASYSTENCA.
Autorzy: WM, EM-P
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)