POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło CARSKI drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło CĄBER
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 24.07.2011
CZAUSZ rzecz. m
Warianty fonetyczne: CZAUSZ, CZAUS, *CAUSZ
Słowniki: SXVI (czausz), T III (czausz) notują
Słowniki: SStp (?), Kn (?), L (?), SWil (?), SW (?), SJP (?) nie notują
Formy gramatyczne:
M.czausz || czaus
D.czausa
C.czausowi
B.czausa || czausza
N.causzem
M.czause || czausze
czauszowie
czausy
D.czauszów
Etymologia:
tur. czausz
»turecki sługa dworski lub miejski; goniec, poseł«:

CZAUSZ, CZAUS
nazwa własna »imię psa lub konia«:
  • Czaus Czarny podzary. ArchRadziw 1638 282, 4.
  • – Chart Czausz Masłowaty przez się. ArchRadziw 1638 415, 3.
  • Czaus gniady Turecki gwiazdeczka wczele ArchRadziw 1638 767, 1.

*CZAUSY ndm.
nazwa własna »wieś na Ukrainie«:
  • – Dołhoruki od Mohiłowá ná Czausy ruszył się z woyskiem. MerkPol 55.
Autorka: KS
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)