POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło PALA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło PALAĆ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 07.02.2012
PALACZ rzecz. m
Słowniki: SXVI (co pali w piecach), Kn (co palił trupy, destylator), T III (co palił trupy), L (XVII, XVIII), SWil, SW (co palił trupy), SJP notują
Słownik SStp nie notuje
Formy gramatyczne:
M.palacz
M.uż. osob.palacze
B.uż. osob.palaczów
1. »człowiek spalający w ogniu ludzkie zwłoki«:
2. »rzemieślnik trudniący się wyrobem wódek przez destylowanie«:
Autor: PK
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)