POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło PARCHAN drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło PARCHAWICA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 14.06.2016
PARCHATY przym.

Najwcześniejsze poświadczenie: 1613
Formy gramatyczne:
lpM.mparchaty
żparchata
D.żparchatej
N.żparchatą
lmD.parchatych
B.nmosparchate
»pokryty krostami, strupami a. wyglądający jakby był nimi pokryty«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. Parchata żaba (sz. zm.): »ropucha«
  • – Záby párcháte/ y ine bestyie iádowite zábija [olejek]. SyrZiel 1077.
  • – Od ziemney á párchátey żáby vkąszeniu/ iest osobliwym lekárstwem [korzeń stosiłu]. SyrZiel 228.
  • – Wydrá [...] y rzegocąca zábá [...] z párchátą zábą [to zwierzęta wodno-ziemne]. KomDobrOrb 77.
  • Zaba krostawá/ parcháta eine Kröte. KellGram 32.
  • – Popioł z palonych bufonow czyli żab parchatych noszą na Szyi w szmatce iedwabney. BeimJelMed 298.
Autor: PK
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)