POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BANIOWY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BANITOWAĆ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 19.01.2017
BANIT, *BANITA rzecz. m
Warianty fonetyczne: BANIT || BANITA, *BANNIT
Słowniki notują
Formy gramatyczne:
M.banit || bannit
D.banita || bannita
C.banitowi
B.banita || bannita
N.bannitem || banitem
banitą
Ms.banicie
M.banici
banitowie
D.bannitów
B.bannitów
bannity
N.banitami
Etymologia:
śr. łac. banita // bannita
prawn. »człowiek wyjęty spod prawa; wygnaniec«:
przen. przenośnie:
  • – Do Niebá tylko recurs, lecz y tám grzech trwoży, Ználasł się iednák Pátron, co Máiestat Boży, Vbłaga, że Dekretu ná wieczne Bánnity, Rzegłszy go, nie podpisze. PotPocz 45
  • – Ktochwały powinney iáko trybutu iákiego nie oddáie Krolowi niebieskiemu ten sam się bánitem czyni y niegodnym niebá. StarKaz II, 566 marg
  • – Diabeł [jest] dawnym y szkodliwym bánitem, że wszystkich części świátá. AndPiekBoh 62
#
Autorzy: DL, KS, WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)