POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło CEMBRZYNA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło CEMER
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 27.01.2016
CYMENT rzecz. m
Warianty fonetyczne: CYMENT, CEMENT, *CHYMENT
Słowniki: L (cyment), SWil (cyment), SW (cyment), SJP (cement; w in. zn.) notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn, T III nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1613
Formy gramatyczne:
M.cyment
D.chymentu || cementu || cymentu
N.cymentem
D.cymentów
B.cymenty
Etymologia:
niem. Zement
1. przen. »przyprawa do potraw, cynamon; smakowita przyprawa, przysmak«:
2. bot. »roślina używana jako przyprawa, szafran, krokus; Crocus«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. szafran cement || szafran cyment:
Patrz cynamon.
Autorka: KS
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)