POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BRUKATELOWY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BRUKNĄĆ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 27.08.2008
BRUKIEW rzecz. ż
Słowniki: T III, L (XVIII), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1638
Formy gramatyczne:
M.brukiew
D.brukwie
N.brukwią
Etymologia:
niem. Bruke
bot. »dwuletnia roślina okopowa z rodziny krzyżowych; gruby korzeń tej rośliny jest bardzo rozpowszechniony jako pokarm ludzi i zwierząt; Brassica napus rapifera«:
Autorzy: DL, WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)