POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BANDYCYJA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BANDYTOWANY
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 23.04.2013
BANDYT rzecz. m
Słowniki: SXVI ( supl.), Kn, T III, L ( XVII), SWil, SW, SJP notują
Słownik SStp nie notuje
Formy gramatyczne:
M.bandyt
D.bandyta
N.bandytem
M.bandyci
D.bandytów
C.bandytom
B.bandytów || bandyty
Etymologia:
wł. bandito
1. prawn. »człowiek wyjęty spod prawa; wygnaniec«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. bandyt włoski:
przen. przenośnie:
  • – Miásto Aniołow, imię diabłow otrzymáli [upadli aniołowie]: [...] záczym y ci, Wytrąbieni są z Boskiey czci, iáko bandyci. DamKuligKról 43
2. »sprawca napadów, morderstw, rabuś, zbój«:
Autorzy: DL, WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)