POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło GRONKOWATY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło GROSZ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 28.06.2011
GRONO rzecz. n
Słowniki notują
Formy gramatyczne:
M.grono
D.grona
B.grono
N.gronem
M.grona
D.gron
N.gronami
Ms.gronach
1. »drobne owoce lub kwiaty wyrastające z szypułek na jednej, bezlistnej gałązce«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. grono winne:
troj. grono kalinowe:
troj. grono bzowe:
przen. przenośnie:
  • – Przeplata on bóg ten wieniec wojenny to gronem szczęścia, to bitwy odmienn[éj], a kto nie zwątpił w przeciwnym poszwanku, ten w drugim obwiódł skroń oliwą szranku. MiasKZbiór 240
  • – A ty Wielki Monarcho, takich gron Jagody Które smieią, twey ziemie, zaraszczać Ogrody Ostrem scisniesz bułatem, y Swego się Soku W czarnem Gaur nasyci Avernovem mroku. PotWoj 99
2. »grupa osób, gromada«:
Autor: WG
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)