POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BAKALARYJA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BAKAŁARSKI
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 17.03.2016
BAKAŁARZ rzecz. m
Warianty fonetyczne: BAKAŁARZ, BAKALARZ
Słowniki notują
Formy gramatyczne:
M.bakałarz || bakalarz
D.bakałarza || bakalarza
C.bakałarzowi || bakalarzowi
B.bakałarza || bakalarza
N.bakałarzem || bakalarzem
M.bakałarze || bakalarze
D.bakałarzów || bakałarzy
C.bakałarzom
B.bakałarze
N.bakałarzami
Etymologia:
śr. łac. baccalarius, z śr. łac.
1. »ten, kto uzyskał pierwszy stopień akademicki; nazwa tego stopnia«:
2. »nauczyciel, wychowawca, instruktor«:
przen. przenośnie:
  • – Co li za bakałarza przodkom roztropnego Strzec się było potrzeba, Strzec się i nam jego? Respons: węża. [Za]gadki z Pisma św. OtwWGadBar I 280
  • – Wiedz, iż księga bakałarzem Najlepszym bywa każdemu człowieku, Tak w młodym, jako i dojrzałym wieku. TrembPrzedWir I 3
3. »uczeń, terminator«:
#
Autor: PK
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)