ESJP XVII i XVIII wieku

Informacja o "ciasteczkach" i przetwarzaniu danych osobowych

Ta strona przetwarza Twoje dane osobowe takie jak adres IP i używa ciasteczek do przechowywania danych na Twoim urządzeniu.

Z jednej strony ciasteczka używane są w celu zapewnienia poprawnego funkcjonowania serwisu (np. zapamiętywania filtrów wyszukiwania zaawansowanego czy ustawień wybranych w tym okienku). Jeśli nie wyrażasz na nie zgody, opuść tę stronę, gdyż bez nich nie jest ona w stanie poprawnie działać.

Drugim celem jest gromadzenia statystyk odwiedzin oraz analiza zachowania użytkowników w serwisie. Masz wybór, czy zezwolić na wykorzystywanie Twoich danych osobowych w tym celu, czy nie. W celu dokonania wyboru kliknij w odpowiedni przycisk poniżej.

Szczegółowe informacje znajdziesz w Polityce Prywatności.

Wyrażam zgodę na "ciasteczka":
Tylko niezbędne do działania serwisu
Wszystkie (także służące gromadzeniu statystyk odwiedzin)

Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SStp (bucić się), SXVI (bucić się, buczyć się), Kn (bucić się), T (bucić się), L (bucić się; XVI-XVII), SWil (bucić się), SW (bucić się, buczyć się), SJP (buczyć się)

Formy gramatyczne

bezokolicznik

buczyć się

czas teraźniejszy

lp	1. os.	bucę się
	2. os.	bucisz się
	3. os.	buci się
lm	3. os.	bucą się

czas przeszły

3. os.

bucił się

Znaczenia

»unosić się butą, pychą, pysznić się, nadymać się«

Składnia: z czego

Bucę śię/ vide Kokoszę śię/ Pysznię śię. Kn 51.
Ieśli dosyć ná tym/ kiedy śię Pánowie (Szláchćicy) y inni Krześćiánie pospolici z Krześćiáństwá tylko usty bucą/ á dobrych Uczynkow nie czynią? GdacPan Eeiiijv.
[...] Lecz że miedzy nimi [chrześcijanami] więcey słownych y málowánych/ á niżeli prawdźiwych y rzeczywistych Krześćian/ ztąd to wybaczyć możemy/ iż śię niektorzy tylko z wiáry bucą/ á dobrymi jey uczynkámi nie pokázują [...]. GdacPan Oijv.
[...] Słyszę/ że śię bućisz/ jákobyś też w kunszćie málárskim miał bydź biegły; ále ó[!] nieboraczku/ kiedyby tylko moi Uczniowie mieli z tobą o málárstwie dyszkurowáć: podobnobyś pisczele stuliwszy odpowiedźieć im nie umiał! GdacPrzyd 10.
Ba i piękniey drugiemu było odárto w-duchowney sukni chodźić, sancta nuditate vestitt[!], niżeli potym świetcko się buczyć. MłodzKaz IV, 103.
[...] Bo cożby drugi zá korzyść ztąd miał/ choćby śię z wiáry nie wiem jáko bućił/ á dobrymi by jey Uczynkámi nie wyświadczał? GdacUczyn 3.
*Bucę śię, pysznię śię. stoltziren/ sich brüsten/ prahlen. se quarrer; s'enfler d'orgueil. § bući śię z tego. T III 86.

Użycia metajęzykowe

- Vocabula Polonica obsoleta, barbara, et inusitata [...] Bucę się Budkarz Butá Bydlęce adv. WojnaInst 148

Więcej cytatów w Korpusie Barokowym

Informacja o "ciasteczkach" i przetwarzaniu danych osobowych

BUCZYĆ SIĘ