Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

GROMIĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, L, SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp

Formy gramatyczne
gromić  
lp 1. os. gromię  
3. os. gromi  
lm 3. os. gromią  
lp m 3. os. gromił  
lm mos 3. os. gromili  
Znaczenia
1. »zadawać komuś porażkę; zwyciężać kogoś«
Rekcja: kogo, co

  • – Nászy [żołnierze rzymscy]/ [...] żołędziámi ołowiánymi wielkimi/ ná rzemieniu długim vwiązánymi/ iákoby básáłykámi Fráncuzy gromili. CezWargFranc 205.
  • – To im [Turkom] więcej odjęło wzrok i oczy chciwe, gdy ujźrzeli brytany; tym plomienie żywe z ogromnych buls pierzchają, tak i karki łomią, jako gdy wieprze dzikie i niedźwiedzie gromią. TwarSLegK 142.
  • – Mało co wdomu konio[m] odpocząwszy Iadę do Rotmistrza na bialo Rus pod Czercią [Czereją] gdzie naten czas Howanskiego Hetmana Moskiewskiego iuz po czwarty raz potęznie gromił. PasPam 122v.
  • Gromię. 1) bändigen, eintreiben, zu Paaren treiben. [...] tenir de court, mettre qu à la raison; domter, réfréner; ranger à son devoir. [...] gromić nieprzyiacielskie woysko. T III 421.
Przenośnie
  • Zbroie na niem [Hetmanie Chodkiewiczu] brunatne lasseruią szmelce Kon dzielny pod nogami na iakiem topielce Surowy Neptun gromi, gdy na Morzu szarga Na takiem bure wały swym trozębem targa.PotWoj 79
2. »ganić, karcić kogo; krzyczeć na kogo«
Rekcja: kogo, co

  • Gromię kogo/ trzáskam. Tono saeuo murmure & verberibus, [...]. Bacchor & debacchor in aliquem, [...]. Inuehor in aliquem, [...]. Intono, [...]. Kn 210.
  • Gromię. [...] 2) schmälen, wattern, donnern auf einen. [...] tonner; têmpeter, gronder, réchinger. [...] w domu żonę i dzieci gromi, a w polu tchorzowi podobien. T III 421.
3. »dokonywanie egzorcyzmów, wypędzanie diabła«
Rekcja: kogo, co

  • Gromię. [...] 3) austreiben den Teufel. [...] exorciser un possedé; chasser le diable. T III 421.
Odsyłacze