Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BICZOWNIK

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, L, SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp

Formy gramatyczne
lp M. biczownik  
lm D. biczowników  
Znaczenia
1. »ten, co biczuje«
  • Biczownik co biczuie [...] (flagellator). Kn 26.
  • Biczownik/ co biczuie. Flagellator. Płakieias/ kuris płaka. SzyrDict 14.
  • Biczownik co biczuie. Peitscher. foüeteur, qui aime à foüeter. T III 42.
2. »członek sekty średniowiecznej umartwiający się biczowaniem«
  • – Sekta biczownikow z Węgier do Polski przyszła ale gdy obaczono fałeszne nabozenstwo pokarano onych. DrobOpow 148.